Genesis 44

Thai Tok

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →

1พวก พี่ ชาย โย เซ ฟถูก จับ โย เซ ฟสั่ง คน ต้นเรือ นข อง ท่าน ว่า " จัด อาหาร ใส่ กระสอบ ของ คน เหล่า นี้ ให้ เต็ม ตาม ที่ จะ ขน ไป ได้ และ เอา เงิน ของ เขา ใส่ ไว้ ใน ปาก กระสอบ ของ ทุก คน

2ใส่ ถ้วย ของ เรา คือ ถ้วย เงิน นั้น ไว้ ใน ปาก กระสอบ ของ คน สุดท้อง กับ เงิน ค่า ข้าวของ เขา ด้วย " คน ต้นเรือ น ก็ ทำ ตาม คำ ที่ โย เซ ฟสั่ง

3ครั้น เวลา รุ่งเช้า คน ต้นเรือ น ก็ ให้ คน เหล่า นั้น ออก เดิน ไป พร้อม กับ ลา ของ เขา

4เมื่อ พี่น้อง ออก ไป จาก เมือง ยัง ไม่สู้ ไกล นัก โย เซ ฟสั่ง คน ต้นเรือ น ว่า " ลุก ขึ้น ไป ตาม คน เหล่า นั้น เมื่อ ไป ทัน แล้ว ให้ ถาม พวก เขา ว่า ` ทำไม พวก เจ้า จึง ทำความ ชั่ว ตอบ ความ ดี เล่า

5ถ้วย นี้ เป็น ถ้วย เฉพาะ ที่ เจ้านาย ของ ข้า ใช้ ดื่ม และ ใช้ ทำนาย มิ ใช่ หรือ เจ้า ทำ เช่น นี้ ผิด มาก ' "

6คน ต้นเรือ น ตาม พวก เขา ไป ทัน แล้ว ว่า แก่ พี่น้อง ตาม คำ ที่ โย เซ ฟบอก

7คน เหล่า นั้น จึง ตอบ เขา ว่า " เหตุ ไฉน เจ้านาย ของ ข้าพเจ้า จึง ว่า อย่าง นี้ พระเจ้า ไม่ ทรง โปรด ให้ ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน กระทำ เรื่อง เช่น นี้ เลย

8ดูเถิด เงิน ที่ ข้าพเจ้า พบ ใน ปาก กระสอบ ของ ข้าพเจ้า นั้น ข้าพเจ้า ยัง ได้ นำ มา จาก แผ่นดิน คา นา อัน คืน แก่ ท่าน ข้าพเจ้า ทั้งหลาย จะ ลัก เงิน ทอง ไป จาก บ้าน นาย ของ ท่าน ได้ อย่างไร เล่า

9หาก ท่าน พบ ของ นั้น ที่ ใคร ใน พวก ข้าพเจ้า ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน ก็ ให้ ผู้ นั้น ตาย เถิด และ ข้าพเจ้า ทั้งหลาย จะ เป็น ทาส เจ้านาย ของ ข้าพเจ้า ด้วย "

10คน ต้นเรือ น จึง ว่า " บัดนี้ ให้ เป็น ไป ตาม คำ ที่ ท่าน ว่า ถ้า เรา พบ ของ นั้น ที่ ผู้ ใด ผู้ นั้น จะ ต้อง เป็น ทาส ของ เรา แต่ ท่าน ทั้งหลาย หา มีค วาม ผิด ไม่ "

11พวก เขา ทุก คน จึง รีบ ยก กระสอบ ของ ตน วาง ลง บน ดิน และ เปิด กระสอบ ของ ตน ออก

12คน ต้นเรือ น ก็ ค้น ดู ตั้งแต่ คน หัวปี จนถึง คน สุดท้อง ก็ พบ ถ้วย นั้น ใน กระสอบ ของ เบน ยา มิ น

13พวก เขา ก็ ฉีก เสื้อ ผ้า ของ ตน และ บรรทุก ขึ้น หลัง ลาก ลับ มายัง เมือง

14ฝ่าย ยู ดาห์กับ พวก พี่น้อง ก็ มา บ้าน โย เซฟ โย เซ ฟยังอ ยู่ ที่ นั่น พวก เขา กราบ ลง ถึง ดิน ต่อหน้า ท่าน

15โย เซ ฟจึง ถาม เขา ว่า " พวก เจ้า ทำ อะไร นี่ พวก เจ้า ไม่ รู้ หรือ ว่า คน อย่าง เรา ทำนาย ได้ "

16ยู ดาห์ตอบ ว่า " ข้าพเจ้า ทั้งหลาย จะ ตอบ อย่างไร กับ นาย ของ ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า จะ พูด อย่างไร หรือ ข้าพเจ้า จะ แก้ตัว อย่างไร ได้ พระเจ้า ทรง ทราบ ความ ชั่วช้า ของ พวก ข้าพเจ้า ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน แล้ว ข้า แต่ ท่าน ดูเถิด พวก ข้าพเจ้า เป็น ทาส ของ ท่าน ทั้ง ข้าพเจ้า ทั้งหลาย กับ คน ที่ เขา พบ ถ้วย อยู่ นั้น ด้วย "

17แต่ โย เซ ฟตอบ ว่า " พระเจ้า ไม่ ทรง โปรด ให้ เรา กระทำ เช่น นั้น เฉพาะ คน ที่ เขา พบ ถ้วย ใน มือ นั้น จะ เป็น ทาส ของ เรา ส่วน พวก เจ้า จง กลับ ไป หา บิดา โดย สันติ สุข เถิด "

18ยู ดาห์ยอม เป็น ทาส แทน เบน ยา มิ น ยู ดาห์จึง เข้าไป ใกล้ โย เซฟ เรียน ว่า " โอ นาย เจ้าข้า ข้าพเจ้า ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน ขอก ราบ เรียน ท่าน สัก คำ หนึ่ง ขอ ท่าน อย่า ได้ ถือโกรธ ข้าพเจ้า ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน เลย เพราะ ท่าน ก็ เป็น เหมือนฟาโรห์

19นาย ของ ข้าพเจ้า ถาม ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน ว่า ` เจ้า ยัง มี บิดา หรือ น้อง ชาย อยู่ หรือ '

20พวก ข้าพเจ้า ตอบ นาย ของ ข้าพเจ้า ว่า ` ข้าพเจ้า ทั้งหลาย มี บิดา ที่ ชรา แล้ว มี บุตร คน หนึ่ง เกิด เมื่อ บิดา ชรา เป็น น้อง เล็ก พี่ ชาย ของ เด็ก นั้น ตาย เสีย แล้ว บุตร ของ มารดา นั้น ยัง อยู่ แต่ คน นี้ คน เดียว และ บิดา รัก เด็ก คน นี้ มาก '

21แล้ว ท่าน สั่ง ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน ว่า ` พา น้อง คน นั้น มา ที่ นี่ ให้ เรา ดู '

22ข้าพเจ้า ทั้งหลาย เรียน นาย ของ ข้าพเจ้า ว่า ` เด็ก หนุ่ม คน นี้ จะ พราก จาก บิดา ไม่ ได้ เพราะ ถ้า จาก บิดา ไป บิดา จะ ตาย '

23ท่าน บอก ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน ว่า ` ถ้า เจ้า ทั้งหลาย ไม่ พา น้อง ชาย สุดท้อง มา ด้วย กัน เจ้า จะ ไม่ เห็น หน้า เรา อีก เลย '

24และ ต่อ มา ครั้น ข้าพเจ้า ไป หา บิดา ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน แล้ว ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ก็ นำ ถ้อยคำ ของ นาย ของ ข้าพเจ้า ไป เล่า ให้ บิดา ฟัง

25และ บิดา ของ ข้าพเจ้า ทั้งหลาย สั่ง ว่า ` จง กลับ ไป อีก ซื้อ อาหาร มา ให้ พวก เรา หน่อย '

26ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ว่า ` เรา ลง ไป ไม่ ได้ ถ้า น้อง ชาย สุดท้อง ไป ด้วย เรา จึง จะ ลง ไป เพราะ เรา จะ เห็น หน้า ท่าน นั้น ไม่ ได้ เว้นแต่ น้อง ชาย สุดท้อง อยู่ กับ เรา '

27บิดา ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน จึง บอก ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ว่า ` เจ้า รู้ ว่า ภรรยา ของ เรา คลอด บุตร ชาย ให้ เรา สอง คน

28บุตร คน หนึ่ง ก็ จาก เรา ไป แล้ว เรา จึง ว่า " สัตว์ ร้าย กัด กิน เขา เสีย เป็น แน่ " เรา ไม่ ได้ เห็น บุตร นั้น จน บัดนี้

29ถ้า พวก เจ้า เอา เด็ก คน นี้ ไป จาก เรา ด้วย และ เขา เป็นอัน ต ราย ขึ้น พวก เจ้า ก็ จะ ทำให้ เรา ซึ่ง มี ผม หงอก ลง สู่ หลุม ฝัง ศพ ด้วย ความ ทุกข์ '

30เหตุ ฉะนั้น บัดนี้ เมื่อ ข้าพเจ้า กลับ ไป หา บิดา ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน และ เด็ก หนุ่ม นั้น มิได้ กลับ ไป กับ ข้าพเจ้า เพราะ ชีวิต ของ ท่าน ติด อยู่ กับ ชีวิต ของ เด็ก

31และ ต่อ มา เมื่อ บิดา เห็น ว่า เด็ก นั้น ไม่ อยู่ กับ พวก ข้าพเจ้า บิดา ก็ จะ ตาย ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน จะ เป็น เหตุ ให้ บิดา ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน ผู้ มี ผม หงอก ลง สู่ หลุม ฝัง ศพ ด้วย ความ ทุกข์

32เพราะ ข้าพเจ้า ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน รับประกัน น้อง ไว้ ต่อ บิดา ของ ข้าพเจ้า ว่า ` ถ้า ข้าพเจ้า ไม่ พา น้อง กลับ มา หา บิดา ข้าพเจ้า จะ รับผิด ต่อ บิดา ตลอด ไป '

33เพราะฉะนั้น บัดนี้ ขอ โปรด ให้ ข้าพเจ้า ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน อยู่ แทน น้อง โดย เป็น ทาส ของ นาย ของ ข้าพเจ้า ขอ ให้ น้อง กลับ ไป กับ พวก พี่ ของ ตน เถิด

34ด้วยว่า ถ้า น้อง มิได้ อยู่ กับ ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า จะ กลับ ไป หา บิดา ของ ข้าพเจ้า อย่างไร ได้ น่า กลัว ว่า จะ เห็น เหตุ ร้าย อุบัติ ขึ้น แก่ บิดา ข้าพเจ้า "

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →