bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Genesis 38
Genesis 38
Thai Tok
← Chapter 37
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 39 →
1
ความ บาป ของ ยูดาห์ นาง ทา มาร์จึง เข้า ราชวงศ์ ของ พระ เยซู ต่อ มา ครั้ง นั้น ยู ดาห์ลง ไป จาก พวก พี่น้อง ไป อาศัย อยู่ กับ คน อดุล ลาม คน หนึ่ง ชื่อฮีราห์
2
ยู ดาห์เห็น บุตร สาว ของ คน คา นา อัน คน หนึ่ง ที่ นั่น บิดา หญิง นั้น ชื่อ ชู วา จึง แต่งงาน กับ หญิง นั้น และ เข้าไป หา นาง
3
หญิง นั้น ก็ ตั้ง ครรภ์ คลอด บุตร ชาย บิดา จึง ตั้ง ชื่อว่า เอร์
4
หญิง นั้น ก็ ตั้ง ครรภ์ อีก คลอด บุตร ชาย ตั้ง ชื่อว่า โอนัน
5
นาง ตั้ง ครรภ์ อีก คลอด บุตร ชาย ตั้ง ชื่อว่า เช - ลาห์ นาง อยู่ ที่ เคซิบ เมื่อ นาง ให้ กำเนิด เขา
6
ยู ดาห์ก็ได้ หา หญิง คน หนึ่ง ชื่อ ทา มาร์ให้เป็น ภรรยา เอร์บุตร หัวปี ของ ตน
7
เอร์บุตร หัวปี ของ ยู ดาห์เป็น คน ชั่ว ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ พระ เยโฮ วาห์จึง ทรง ประหาร เขา เสีย
8
ยู ดาห์จึง บอก โอนันว่า " เข้าไป หา ภรรยา พี่ ชาย ของ เจ้า เถิด และ แต่งงาน กับ นาง เพื่อ จะ ได้ สืบ เชื้อสาย พี่ ชาย ไว้ "
9
โอ นันรู้ว่า เชื้อสาย จะ ไม่ ได้ นับ เป็น ของ ตน ต่อ มา เมื่อ เขา เข้าไป หา ภรรยา ของ พี่ ชาย จึง ทำให้ น้ำกาม ตกดิน เสีย ด้วย เกรง ว่า จะ สืบ เชื้อสาย ให้ แก่ พี่ ชาย
10
สิ่ง ที่ โอ นันกระ ทำ นั้น ไม่ เป็น ที่ พอ พระทัย พระ เยโฮวาห์ พระองค์ จึง ทรง ประหารชีวิต เขา เสีย
11
ยู ดาห์จึง บอก ทา มาร์บุตร สะใภ้ ว่า " กลับ ไป เป็น หญิง ม่าย ที่ บ้าน บิดา จนกว่าเช - ลา ห์บุตร ชาย ของ เรา จะ โต " ยู ดาห์กลัว ว่า เขา จะ ตาย เสีย เหมือน พี่ ชาย นาง ทา มาร์จึง ไป อาศัย อยู่ ใน บ้าน บิดา
12
อยู่ มา ภรรยา ของ ยูดาห์ ผู้ เป็น บุตร สาว ชู วา ก็ ตาย เมื่อ ยู ดาห์ค่อย บรรเทา ความ โศก จึง ขึ้น ไป หา คน ตัด ขน แกะ ของ ตน ที่ บ้าน ทิม นาท กับ เพื่อน ชื่อฮีราห์ เป็น คน อดุล ลาม
13
มีค น มาบ อก นาง ทามาร์ว่า " ดูเถิด พ่อ สามี ของ เจ้า ไป บ้าน ทิม นาท จะ ตัด ขน แกะ "
14
นาง จึง ผลัด เสื้อ สำหรับ หญิง ม่าย ออก เสีย เอา ผ้า คลุม หน้า ห่ม ตัว ไว้ ไป นั่ง อยู่ ที่ สถาน ที่ กลางแจ้ง ริม ทาง ที่ จะ ไป บ้าน ทิม นาท ด้วย นาง เห็น ว่าเช - ลา ห์โต ขึ้น แล้ว แต่ นาง ยัง มิได้ เป็น ภรรยา ของ เขา
15
เมื่อ ยู ดาห์เห็น นาง ก็ คิด ว่าเป็น หญิง โสเภณี เพราะ นาง ได้ เอา ผ้า คลุม หน้า ไว้
16
ยู ดาห์จึง ได้ เข้าไป พูด กับ หญิง ริม ทาง นั้น ว่า " มา เถิด ให้ เรา เข้า นอน ด้วย " ( เพราะ ไม่ ทราบ ว่า นาง เป็น สะใภ้ ของ ตน ) นาง จึง ว่า " ท่าน จะ ให้ อะไร สำหรับ การ ที่ เข้าหา ข้าพเจ้า "
17
ยู ดาห์ตอบ ว่า " เรา จะ ส่ง ลูก แพะ จาก ฝูง มา ให้ เจ้าตัว หนึ่ง " นาง ก็ ถาม ว่า " ท่าน จะ ให้ ของ มัดจำ ไว้ ก่อน จนกว่า จะ ส่ง ลูก แพะ นั้น มา ได้ ไหม "
18
ยู ดาห์ถาม ว่า " เจ้า จะ เอา อะไร เป็น ของ มัดจำ " นาง จึง ตอบ ว่า " จะ ขอ แหวน ตรา กับ เชือก ทั้ง ไม้ พลอง ที่ มือ ท่าน ด้วย " ยู ดาห์ก็ ให้ และ เข้าไป หา นาง นาง ก็ ตั้ง ครรภ์ กับ เขา
19
นาง จึง ลุก ขึ้น ไป เสีย และ เอา ผ้า คลุม หน้า นั้น ออก นุ่งห่ม เสื้อ ผ้า สำหรับ หญิง ม่าย อีก
20
ฝ่าย ยู ดาห์ฝาก ลูก แพะ มา กับ เพื่อน คน อดุล ลาม ให้ ไถ่ ของ มัดจำ จาก มือ หญิง นั้น แต่ เขา หา นาง ไม่ พบ
21
เขา จึง ถาม คน ที่ อยู่ ตำบล นั้น ว่า " หญิง โสเภณี อยู่ ที่ สถาน ที่ กลางแจ้ง ริม ทาง นี้ ไป ไหน " เขา ตอบ ว่า " หญิง โสเภณี ที่ นี่ ไม่ มี "
22
เพื่อน ก็ กลับ ไป บอก ยู ดาห์ว่า " ข้าพเจ้า หาไม่ พบ ทั้ง ชาว ตำบล นั้น ก็ ว่า ` หญิง โสเภณี ที่ นี่ ไม่ มี ' "
23
ยู ดาห์จึง ว่า " ให้ หญิง นั้น เก็บ ของ นั้น ไว้ เถิด มิ ฉะนั้น เรา จะ ละอาย ใจ ดูเถิด เรา ฝาก ลูก แพะ ตัว นี้ ไป ให้ แต่ ท่าน ก็ หา หญิง นั้น ไม่ พบ "
24
อยู่ มา อีก ประมาณ สาม เดือน มีค น มาบ อก ยู ดาห์ว่า " ทา มาร์บุตร สะใภ้ ของ ท่าน เป็น หญิง แพศยา ยิ่ง กว่า นั้น อีก ดูเถิด นาง มี ครรภ์ เพราะ การ แพศยา แล้ว " ยู ดาห์จึง สั่ง ว่า " พา นาง ออก มา นี่ จับ คลอก ไฟ เสีย "
25
เมื่อ เขา กำลัง พา นาง ออก มา นาง ก็ ส่ง คน ไป หา พ่อ สามี บอก ว่า " ข้าพเจ้า มี ครรภ์ กับ คน ที่ เป็น เจ้าของ สิ่ง นี้ " และ นาง ว่า " ขอ ท่าน พิจารณา ดู แหวน ตรา เชือก และ ไม้ พลอง เหล่า นี้ ว่าเป็น ของ ผู้ ใด "
26
ยู ดาห์รับ ไป พิจารณา ดู รู้ แล้ว ก็ ว่า " หญิง คน นี้ ชอบธรรม ยิ่ง กว่า เรา เหตุ ว่า เรา มิได้ ยก เขา ให้ แก่เช - ลา ห์บุตร ชาย ของ เรา " ฝ่าย ยู ดาห์ก็ มิได้ สมสู่ กับ นาง ต่อ ไป อีก
27
อยู่ มา เมื่อ ถึง เวลา กำหนด คลอด บุตร ดูเถิด ก็ มี ลูกแฝด อยู่ ใน ครรภ์
28
ต่อ มา เมื่อ จะ คลอด นั้น บุตร คน หนึ่ง ยื่นมือ ออก มา ก่อน หญิง ผดุงครรภ์ จึง เอา ด้าย แดง ผูก ไว้ ที่ ข้อ มือ และ กล่าว ว่า " คน นี้ คลอด ก่อน "
29
ต่อ มา เมื่อ บุตร นั้น หด มือ เข้าไป ดูเถิด บุตร อีก คน หนึ่ง ก็ คลอด ออก มา ก่อน หญิง ผดุงครรภ์ จึง ร้อง ว่า " เจ้า แหวก ออก มา ได้ อย่างไร เจ้า ได้ แหวก ออก มา " เหตุ ฉะนี้ จึง เรียก บุตร นั้น ว่า เปเรศ
30
ภายหลัง น้อง ชาย เปเรศ ที่ มี ด้าย แดง ผูก ข้อ มือ นั้น ก็ คลอด จึง ให้ ชื่อว่า เศ - ราห์
← Chapter 37
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 39 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50