Genesis 42

Thai Tok

← Chapter 41 Jump to: Chapter 43 →

1พี่ ชาย โย เซ ฟไป อี ยิปต์เพื่อ ซื้อ ข้าว เมื่อ ยา โค บ รู้ ว่า มี ข้าว ใน อียิปต์ ยา โค บ จึง พูด กับ พวก บุตร ชาย ของ ตน ว่า " มา นั่ง มอง ดู กัน อยู่ ทำไม เล่า "

2ท่าน พูด ว่า " ดูเถิด เรา ได้ยิน ว่า มี ข้าว ใน อียิปต์ ลง ไป ซื้อ ข้าว จาก ที่ นั่น มา ให้ พวก เรา เพื่อ พวก เรา จะ ได้ มี ชีวิต และ ไม่ อด ตาย "

3พี่ ชาย ของ โย เซ ฟสิบ คน ก็ ลง ไป ซื้อ ข้าว ที่ อียิปต์

4แต่ เบน ยา มิ น น้อง ชาย ของ โย เซ ฟนั้น ยา โค บ ไม่ ให้ ไป กับ พวก พี่ ชาย ด้วย ท่าน กล่าว ว่า " เกรง ว่า อาจ จะ เกิด อันตราย แก่ เขา "

5บรรดา บุตร ชาย ของ อิส รา เอ ลก็ไป ซื้อ ข้าว พร้อม กับ คน ทั้งหลาย ที่ ไป เพราะ การ กันดาร อาหาร ก็ เกิด ใน แผ่นดิน คา นา อัน

6ฝ่าย โย เซ ฟเป็น ผู้สำเร็จ ราชการ แผ่นดิน ท่าน เป็น ผู้ ที่ ขาย ข้าว ให้ แก่ บรรดา ประชาชน แห่ง แผ่นดิน พวก พี่ ชาย ของ โย เซ ฟก็มาก ราบ ไหว้ ท่าน ก้ม หน้า ลง ถึง ดิน

7โย เซ ฟเห็นพ วก พี่ ชาย ของ ตน และ รู้จัก เขา แต่ ทำเป็น ไม่ รู้จัก เขา และ พูด จา ดุดัน กับ เขา ท่าน ถาม เขา ว่า " พวก เจ้า มา จาก ไหน " เขา ตอบ ว่า " มา จาก แผ่นดิน คา นา อัน เพื่อ ซื้อ อาหาร "

8โย เซ ฟรู้จัก พวก พี่ ชาย แต่ พวก พี่ หา รู้จัก ท่าน ไม่

9โย เซ ฟหาโอกาส ให้ พวก พี่ ชาย กลับ ใจเสีย ใหม่ โย เซ ฟระลึก ถึง ความ ฝัน ที่ ท่าน เคย ฝัน ถึง พวก พี่ ๆ และ กล่าว แก่ พวก เขา ว่า " พวก เจ้า เป็น คน สอดแนม แอบ มา ดู จุดอ่อน ของ บ้านเมือง "

10พวก เขา จึง ตอบ ท่าน ว่า " นาย เจ้าข้า มิ ใช่ เช่น นั้น แต่ ข้าพเจ้า ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน มา ซื้อ อาหาร

11ข้าพเจ้า ทั้งหลาย เป็น บุตร ชาย ร่วม บิดา เดียวกัน เป็น คน สัตย์ จริง ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน มิ ใช่ คน สอดแนม "

12โย เซ ฟบอก เขา อีก ว่า " มิ ใช่ แต่ พวก เจ้า มา เพื่อ ดู จุดอ่อน ของ บ้านเมือง "

13พวก พี่ จึง ตอบ ว่า " ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน เป็น พี่น้อง สิบ สอง คน เป็น บุตร ชาย ร่วม บิดา เดียวกัน อยู่ ใน แผ่นดิน คา นา อัน ดูเถิด วัน นี้ น้อง สุดท้อง ยัง อยู่ กับ บิดา แต่ น้อง อีก คน หนึ่ง เสีย ไป แล้ว "

14โย เซ ฟตอบ เขา ว่า " ที่ เรา ว่า ` พวก เจ้า เป็น คน สอดแนม ' นั้น จริง แน่ ๆ

15พวก เจ้า จะ ถูก ทดลอง ดังนี้ โดย พระ ชนม์ ฟาโรห์พวก เจ้า จะ ไป จาก ที่ นี่ ไม่ ได้ เว้นแต่ น้อง ชาย สุดท้อง มา ที่ นี่

16พวก เจ้า ต้อง อยู่ ใน คุก ก่อน ให้ คน หนึ่ง ใน พวก เจ้า ไป พา น้อง ชาย มา เพื่อ พิสูจน์ ถ้อยคำ ของ เจ้า ว่า เจ้า พูด จริง หรือ ไม่ มิ ฉะนั้น โดย พระ ชนม์ฟาโรห์ พวก เจ้า เป็น คน สอดแนม แน่ "

17แล้ว โย เซ ฟก็ขัง พวก พี่ ชาย ไว้ ด้วย กัน ใน คุก สาม วัน

18ใน วัน ที่ สาม โย เซ ฟบอก เขา ว่า " ทำ ดังนี้ แล้ว จะ รอดชีวิต เพราะ เรา ยำเกรง พระเจ้า

19ถ้า พวก เจ้า เป็น คน สัตย์ จริง จง ให้ คน หนึ่ง ใน พวก เจ้า ถูก จำ อยู่ ที่ ห้อง เล็ก ใน คุก คน อื่น นำ ข้าว ไป เพื่อ บรรเทา การ กันดาร อาหาร ที่ บ้าน ของ เจ้า

20แล้ว พา น้อง ชาย สุดท้อง มา หา เรา ดังนั้น จึง จะ เห็น ได้ ว่า พวก เจ้า พูด จริง แล้ว พวก เจ้า จะ ไม่ ตาย " พวก พี่ ชาย ก็ ทำ ดังนั้น

21พวก พี่ ชาย จึง พูด กัน ว่า " ที่จริง เรา มีค วาม ผิด เรื่อง น้อง ชาย เรา เพราะ เรา ได้ เห็น ความ ทุกข์ ใจ ของ น้อง เมื่อ เขา อ้อนวอน เรา แต่ แล้ว มิได้ ฟัง เพราะฉะนั้น ความ ทุกข์ ใจ ทั้งนี้ จึง บังเกิด แก่ เรา "

22ฝ่าย รู เบน พูด กับ น้อง ทั้งหลาย ว่า " ข้า ห้าม เจ้า แล้ว มิ ใช่ หรือ ว่า ` อย่า ทำบาป ผิด ต่อ เด็ก นั้น ' แต่ พวก เจ้า ไม่ ฟัง เหตุ ฉะนั้น ดูเถิด การ พิพากษา เรื่อง โลหิต ของ น้อง จึง มา ถึง "

23พวก พี่ ชาย ไม่ รู้ ว่า โย เซ ฟฟังอ อก เพราะว่า ท่าน พูด กับ เขา โดย ใช้ ล่าม

24โย เซ ฟก็หัน ไป จาก เขา และ ร้องไห้ แล้ว กลับ มา พูด กับ เขา อีก และ เอา สิ เม โอน ออก มา มัด ไว้ ต่อหน้า ต่อตา พวก เขา

25แล้ว โย เซ ฟบัญ ชา ให้ ใส่ ข้าว ใน ถุง ของ พี่ ชาย ให้ เต็ม และ ใส่ เงิน ของ แต่ละ คน ไว้ ใน กระสอบ ของ ทุก คน และ ให้ เสบียง ไป กิน กลาง ทาง ท่าน ก็ ทำ ต่อ เขา ดังนี้

26พวก เขา บรรทุก ข้าว ใส่ หลัง ลา แล้ว ก็ ออก เดินทาง ไป

27ครั้น คน หนึ่ง เปิด กระสอบ ออก จะ เอา ข้าว ให้ ลา กิน ณ ที่ หยุด พัก ดูเถิด เขา ก็ เห็น เงิน ของ เขา อยู่ ที่ ปาก กระสอบ นั้น

28ผู้ นั้น จึง บอก แก่ พี่น้อง ว่า " เงิน ของ ข้าพเจ้า กลับคืน มา ดูเถิด เงิน นั้น อยู่ ที่ ปาก กระสอบ ของ ข้าพเจ้า " พี่น้อง ตกใจ กลัว จน ตัว สั่น พูด กัน ว่า " ที่ พระเจ้า ทรง กระทำ ดังนี้ แก่ เรา จะ เป็น อย่างไร หนอ "

29พวก พี่น้อง แจ้ง แก่ ยา โค บ ว่า เขา ต้อง พา เบน ยา มิ น ไป อี ยิปต์เขา ก็ กลับ ไป หา ยา โค บ บิดา ของ เขา ใน แผ่นดิน คา นา อัน แล้ว เล่า เรื่อง ทั้งหมด ที่ เกิด ขึ้น แก่ ตน ให้ บิดา ฟัง ว่า

30" ท่าน ผู้ นั้น ที่ เป็น เจ้านาย ของ ประเทศ พูด จา ดุดัน กับ พวก ข้าพเจ้า เหมา เอา ว่า พวก ข้าพเจ้า เป็น ผู้ สอดแนม ดู บ้านเมือง

31พวก ข้าพเจ้า เรียน ท่าน ว่า ` ข้าพเจ้า ทั้งหลาย เป็น คน สัตย์ จริง หา ได้ เป็น คน สอดแนม ไม่

32ข้าพเจ้า ทั้งหลาย เป็น บุตร ชาย ร่วม บิดา เดียวกัน มี พี่น้อง สิบ สอง คน น้อง คน หนึ่ง เสีย ไป แล้ว น้อง สุดท้อง ยัง อยู่ กับ บิดา ใน แผ่นดิน คา นา อัน '

33แล้ว ท่าน ผู้ เป็น เจ้านาย ของ ประเทศ นั้น ตอบ แก่ เรา ว่า ` เพื่อ เรา จะ รู้ ว่า พวก เจ้า เป็น คน สัตย์ จริง คือ ให้ คน หนึ่ง ใน พวก พี่น้อง อยู่ กับ เรา พวก เจ้า เอา ข้าว ไป เพื่อ บรรเทา การ กันดาร อาหาร ที่ บ้าน ของ เจ้า แล้ว ออก เดินทาง ไป เถิด

34แล้ว จง พา น้อง ชาย สุดท้อง มา หา เรา เรา จึง จะ รู้ แน่ ว่า พวก เจ้า มิได้ เป็น คน สอดแนม แต่ เป็น คน สัตย์ จริง แล้ว เรา จะ ปล่อย พี่ ชาย ไป พวก เจ้า ยัง จะ ได้ ค้าขาย ใน ประเทศ นี้ ' "

35และ ต่อ มา ครั้น พวก เขา แก้ กระสอบ ข้าว ออก ดูเถิด เห็น ห่อ เงิน ของ แต่ละ คน อยู่ ใน กระสอบ ของ ตน เมื่อ เวลา พวก เขา กับ บิดา เห็น ห่อ เงิน ดังนั้น ก็ กลัว

36ฝ่าย ยา โค บ บิดา ของ เขา จึง ว่า " พวก เจ้า ทำให้ เรา พลัดพราก จาก ลูก ของ เรา โย เซ ฟก็เสีย ไป แล้ว สิ เม โอน ก็ เสีย ไป แล้ว แล้ว พวก เจ้า ยัง จะ เอา เบน ยา มิ น ไป อีก คน สิ่ง เหล่า นี้ ทั้งหมด ทำให้ เรา มีค วาม ทุกข์ "

37รู เบน จึง บอก บิดา ของ ตน ว่า " ถ้า ลูก ไม่ พา เบน ยา มิ นก ลับ มา ให้ พ่อ พ่อ จง เอา บุตร ชาย ทั้ง สอง คน ของ ลูก ฆ่า เสีย จง มอบ เบน ยา มิ น ไว้ ใน ความ ดูแล ของ ลูก เถิด แล้ว ลูก จะ นำ เขา กลับ มา หา พ่อ อีก "

38ยา โค บ บอก ว่า " ลูก ของ เรา จะ ไม่ ลง ไป กับ เจ้า เพราะ พี่ ชาย ของ เขา ก็ ตาย เสีย แล้ว เหลือ แต่ เบน ยา มิ นค น เดียว ถ้า เกิด อันตราย แก่ เขา ใน เวลา เดินทาง ไป กับ เจ้า เจ้า จะ พา ผม หงอก ของ เรา ลง สู่ หลุม ฝัง ศพ ด้วย ความ ทุกข์ "

← Chapter 41 Jump to: Chapter 43 →