Genesis 47

Thai Tok

← Chapter 46 Jump to: Chapter 48 →

1ยา โค บ เข้าเฝ้า ฟาโรห์โย เซ ฟเข้า ไป ทูล ฟาโรห์ว่า " บิดา และ พี่น้อง ของ ข้าพระ องค์ กับ ฝูง แพะ แกะ ฝูง วัว และ ทรัพย์สมบัติ ของ เขา ทั้งสิ้น มา จาก แผ่นดิน คา นา อัน แล้ว ดูเถิด พวก เขา อยู่ ใน แผ่นดินโกเชน "

2โย เซ ฟเลือ กค น จาก หมู่ พี่น้อง คือ ผู้ชาย ห้า คน พา ไป เฝ้าฟาโรห์

3ฟาโรห์ตรัส ถาม พี่น้อง ของ โย เซฟว่า " พวก เจ้า เคย ทำ มา หา เลี้ยง ชีพ อย่างไร " เขา ทูล ฟาโรห์ว่า " ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ เป็น ผู้ เลี้ยง แพะ แกะ ทั้ง พวก ข้าพระ องค์ และ บรรพบุรุษ ของ พวก ข้าพระ องค์ "

4เขา ทูล ฟาโรห์อีก ว่า " พวก ข้าพระ องค์ มา อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน นี้ เพราะ ไม่ มี ทุ่ง หญ้า จะ เลี้ยง สัตว์ ของ ข้าพระ องค์ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ เพราะ เหตุ ว่า ใน แผ่นดิน คา นา อัน นั้น กันดาร อาหาร นัก เหตุ ฉะนี้ บัดนี้ ขอ โปรด ให้ ข้าพระ องค์ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน โกเชนเถิด "

5ฟาโรห์จึง ตรัส แก่ โย เซฟว่า " บิดา และ พี่น้อง ของ ท่าน มา หา ท่าน แล้ว

6ท่าน มี ประเทศ อี ยิปต์อยู่ ต่อหน้า ให้ บิดา และ พี่น้อง ของ ท่าน ตั้ง หลักแหล่ง อยู่ ใน แผ่นดิน ดี ที่สุด คือ ให้ เขา อยู่ แผ่นดินโกเชน แล้ว ใน พวก พี่น้อง นั้น ถ้า ท่าน รู้ ว่าผู้ ใด เป็น คน มีค วาม สามารถ จง ตั้ง ผู้ นั้น ให้ เป็น หัวหน้า กอง เลี้ยง สัตว์ ของ เรา "

7โย เซ ฟก็พา ยา โค บ บิดา ของ ท่าน เข้าเฝ้าฟาโรห์ ยา โค บ ก็ ถวายพระพร แก่ฟาโรห์

8ฟาโรห์จึง ตรัส ถาม ยา โค บ ว่า " อายุ ท่าน ได้ เท่าไร "

9ยา โค บ ทูล ตอบ ฟาโรห์ว่า " ข้าพระ องค์ ดำรง ชีวิต สัญจร อยู่ นับ ได้ ร้อย สาม สิบ ปี ชีวิต ของ ข้าพระ องค์ สั้น และ มีค วาม ลำบาก ไม่ เท่า อายุ บรรพบุรุษ ของ ข้าพระ องค์ ใน วัน ที่ ดำรง ชีวิต สัญจร อยู่ นั้น "

10ยา โค บถ วาย พระ พร แก่ฟาโรห์ แล้ว ทูล ลา ไป จากฟาโรห์

11ฝ่าย โย เซ ฟให้บิดา และ พวก พี่น้อง ของ ตน อยู่ และ ถือ กรรมสิทธิ์ ที่ดิน ใน ประเทศ อียิปต์ ใน แผ่นดิน ที่ ดี ที่สุด คือ ใน แผ่นดิน รา เม เส ส ตาม รับสั่ง ของฟาโรห์

12โย เซ ฟเลี้ ยง ดู บิดา และ พวก พี่น้อง รวม ทั้ง ครอบครัว ของ บิดา ให้ มี อาหาร รับประทาน ตาม จำนวน คนใน ครอบครัว

13โย เซ ฟขายอาหาร ให้ แก่ ประชาชน และ ซื้อ ที่ดิน สำหรับ ฟาโรห์และ ทั่ว แผ่นดิน ขาด อาหาร เพราะ การ กันดาร อาหาร ร้ายแรง จน แผ่นดิน อี ยิปต์และ แผ่นดิน คา นา อัน ทั้งสิ้น หิว โหย เพราะ การ กันดาร อาหาร

14โย เซ ฟรวบ รวม เงิน ทั้งหมด ที่ ได้ จาก การ ขาย ข้าว ใน ประเทศ อี ยิปต์และ แผ่นดิน คา นา อัน และ โย เซ ฟนำเงิน นั้น ไป ไว้ ใน ราช วังฟาโรห์

15เมื่อ เงิน ใน ประเทศ อี ยิปต์และ แผ่นดิน คา นา อัน หมด แล้ว ชาว อี ยิปต์ทั้งปวง มาก ราบ เรียน โย เซฟว่า " ขอ อาหาร ให้ พวก ข้าพเจ้า เถิด เหตุ ใด พวก ข้าพเจ้า จะ ต้อง อด ตาย ต่อหน้า ท่าน เพราะ เงิน หมด เล่า "

16โย เซ ฟจึงบ อก ว่า " ถ้า เงิน หมด แล้ว จง เอา ฝูง สัตว์ ของ เจ้า มา และ เรา จะ ให้ ข้าว แลก กับ สัตว์ "

17เขา ก็ นำ ฝูง สัตว์ มา ให้ โย เซฟ โย เซ ฟก็ให้ อาหาร แก่ เขา แลก กับ ม้า แพะ แกะ ฝูง วัว และ ลา ใน ปี นั้น ท่าน จ่าย อาหาร แลก กับ สัตว์ ต่างๆ ของ เขา

18เมื่อ ปี นั้น สิ้นสุด ลง แล้ว เขา ก็ มา หา ท่าน ใน ปี ที่ สอง กราบ เรียน ท่าน ว่า " พวก ข้าพเจ้า จะ ไม่ ปิดบัง เรื่อง นี้ ไว้ จาก นาย ของ ข้าพเจ้า ว่า เงิน ของ ข้าพเจ้า หมด แล้ว และ ฝูง สัตว์ ของ ข้าพเจ้า ก็ เป็น ของ นาย แล้วด้วย ข้าพเจ้า ไม่ มี สิ่ง ใด เหลือ ใน สายตา ของ ท่าน เลย เว้นแต่ ตัว ข้าพเจ้า กับ ที่ดิน เท่านั้น

19เหตุ ใด ข้าพเจ้า ทั้งหลาย จะ ต้อง อด ตาย ต่อหน้า ต่อตา ท่าน เล่า ทั้ง ตัว ข้าพเจ้า กับ ที่ดิน ของ ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ด้วย ขอ ท่าน โปรด ซื้อ พวก ข้าพเจ้า กับ ที่ดิน แลก กับ อาหาร ข้าพเจ้า ทั้งหลาย กับ ที่ดิน จะ เป็น ทาส ของฟาโรห์ ขอ ท่าน โปรด ให้ เมล็ด ข้าว แก่ พวก ข้าพเจ้า เพื่อ ข้าพเจ้า ทั้งหลาย จะ มี ชีวิต อยู่ ได้ และ ไม่ ตาย เพื่อ ที่ดิน นั้น จะ ไม่ รกร้าง ไป "

20โย เซ ฟก็ซื้อ ที่ดิน ทั้งหมด ใน อี ยิปต์ให้ แก่ฟาโรห์ เพราะ คน อี ยิปต์ทุก คน ขาย ไร่ นา ของ ตน เนื่องจาก การ กันดาร อาหาร รุนแรง ต่อ เขา ยิ่ง นัก เพราะฉะนั้น แผ่นดิน จึง ตกเป็น ของฟาโรห์

21ส่วน ประชาชน เหล่า นั้น โย เซ ฟให้เขา ย้าย ไป อยู่ ที่ เมือง ต่างๆ ทั่ว ประเทศ อียิปต์

22เว้นแต่ ที่ดิน ของ พวก ปุโรหิต เท่านั้น โย เซ ฟไม่ได้ซื้อ เพราะ ปุโรหิต ได้ รับ ปันส่วน จากฟาโรห์ และ ดำรง ชีวิต อาศัย ตาม ส่วน ที่ ฟาโรห์พระราช ทาน เหตุ ฉะนี้ เขา จึง ไม่ ได้ ขาย ที่ดิน ของ เขา

23โย เซ ฟชี้แจง แก่ ประชาชน ทั้งปวง ว่า " ดูเถิด วัน นี้ เรา ซื้อ ตัว พวก เจ้า กับ ที่ดิน ของ เจ้า ให้ เป็น ของ ฟาโรห์แล้ว นี่ เรา จะ ให้ เมล็ด ข้าว แก่ พวก เจ้า และ พวก เจ้า จง เอา ไป หว่าน เถิด

24และ ต่อ มา เมื่อ ได้ ผล แล้ว จง ถวาย ส่วน หนึ่ง ใน ห้า ส่วน แก่ฟาโรห์ เก็บ สี่ ส่วน ไว้ เป็น ของ ตน สำหรับ ใช้ เป็น เมล็ด ข้าว บ้าง เป็น อาหาร สำหรับ เจ้า และ ครอบครัว กับ เด็ก เล็ก บ้าง "

25คน ทั้งหลาย ก็ กล่าว ว่า " ท่าน ช่วย ชีวิต ข้าพเจ้า ไว้ ขอ ให้ ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ได้ รับ ความ กรุณา ใน สายตา ของ นาย ข้าพเจ้า เถิด ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ยอม เป็น ทาส ของฟาโรห์ "

26โย เซ ฟตั้ง เป็น กฎหมาย ใน ประเทศ อี ยิปต์ตราบเท่า ทุกวันนี้ ว่า ให้ ฟาโรห์ได้ส่วน หนึ่ง ใน ห้า ส่วน เว้นแต่ ที่ดิน ของ ปุโรหิต เท่านั้น ไม่ ตกเป็น ของฟาโรห์

27ยา โค บ ต้องการ ถูก ฝัง ไว้ ใน เฮ โบ รน พวก อิส รา เอ ลอาศัยอยู่ ใน ประเทศ อียิปต์ ณ แผ่นดินโกเชน เขา มี ทรัพย์สมบัติ ที่ นั่น และ มี ลูก หลาน ทวี ขึ้น มากมาย

28ยา โค บ มี ชีวิต อยู่ ใน แผ่นดิน อี ยิปต์สิบ เจ็ด ปี รวม อายุ ยา โค บ ได้ ร้อย สี่ สิบ เจ็ด ปี

29เวลา ที่ อิส รา เอลจะสิ้นชีพ ก็ ใกล้ เข้า มา แล้ว ท่าน จึง เรียก โย เซ ฟบุตร ชาย ท่าน มา สั่ง ว่า " ถ้า เดี๋ยวนี้ เรา ได้ รับ ความ กรุณา ใน สายตา ของ เจ้า เรา ขอร้อง ให้ เจ้า เอา มือ ของ เจ้า วาง ไว้ ใต้ ขาอ่อน ของ เรา และ ปฏิบัติ ต่อ เรา ด้วย ความ เมตตา กรุณา และ จริงใจ ขอ เจ้า โปรด อย่า ฝัง ศพ เรา ไว้ ใน อี ยิปต์เลย

30แต่ เรา จะ ถูก ฝัง ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ เรา แล้ว เจ้า จง นำ เรา ออก จาก อี ยิปต์ไป ฝัง ไว้ ณ ที่ ฝัง ศพ บิดา เรา เถิด " โย เซ ฟก็สัญญา ว่า " ข้าพเจ้า จะ กระทำ ตาม ที่ ท่าน สั่ง "

31อิส รา เอลจึงบ อก ว่า " จง ปฏิญาณ ตัว ให้ เรา ด้วย " โย เซ ฟก็ปฏิญาณ ให้ บิดา แล้ว อิส รา เอ ลก็กราบ ลง ที่ บน หัวนอน

← Chapter 46 Jump to: Chapter 48 →