2 Corinthians 10

Welsh 1894 (Cyfieithiad Briscoe 1853-94 (Test. Newydd a rhannau o'r Hen Dest.))

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1A myfi fy hun, Paul, a attolygaf i chwi trwy addfwynder a hynawsedd Crist, yr hwn “yn eich gwydd yn wir wyf ostyngedig yn eich plith; ond pan yn absennol, yn hyderus tuag attoch;”

2a dymunaf na bo i mi, pan yn bresennol, fod yn hyderus â’r ymddiried â’r hwn yr wyf yn meddwl bod yn eofn yn erbyn rhai y sydd yn ein cyfrif ni megis yn rhodio yn ol y cnawd;

3canys tra yn y cnawd y rhodiwn, nid yn ol y cnawd yr ym yn milwrio,

4(canys arfau ein milwriaeth, nid cnawdol ydynt, eithr galluog,

5trwy Dduw, er bwrw i lawr gestyll,) gan fwrw i lawr ddychymmygion a phob uchelder y sy’n ymddyrchafu yn erbyn gwybodaeth am Dduw, ac yn caethiwo pob meddwl i ufudd-dod i Grist;

6ac yn barod i ddial ar bob anufudd-dod pan gyflawner eich ufudd-dod chwi.

7Ar y pethau yn eich gwydd yr edrychwch. Os yw neb yn ymddiried ynddo ei hun, ei fod yn eiddo Crist, meddylied hyn etto ynddo ei hun, mai fel y mae efe yn eiddo Crist, felly yr ydym ninnau hefyd.

8Canys ped ymffrostiwn rywfaint helaethach am ein hawdurdod, (yr hon a roddodd yr Arglwydd er adeiladu, ac nid er eich bwrw i lawr,)

9ni chywilyddir fi, fel nad edrychwyf fel y dychrynwn chwi trwy fy llythyrau.

10Ei lythyrau, meddant, ydynt drymion a chryfion, ond presennoldeb y corph sydd wan, a’r ymadrodd yn ddirmygadwy.

11Hyn meddylied y cyfryw ddyn mai y fath ydym mewn ymadrodd, trwy lythyrau, pan yn absennol, yr un fath hefyd a fyddwn ar weithred pan yn bresennol.

12Canys nid ydym yn beiddio cyfrif, neu gymharu, ein hunain â’r rhai sydd yn eu canmol eu hunain; eithr hwynt-hwy, gan eu mesur eu hunain wrthynt eu hunain, a’u cymharu eu hunain â’u hunain, heb ddeall y maent.

13Ond nyni, nid hyd at bethau allan o’n mesur yr ymffrostiwn, eithr yn ol mesur y llinell a rannodd Duw i ni megis mesur, i gyrhaeddyd hyd attoch chwi hefyd:

14canys nid fel heb gyrhaeddyd hyd attoch, yr estynwn ein hunain dros fesur; canys hyd attoch chwi hefyd y daethom yn Efengyl Crist;

15nid gan ymffrostio hyd at bethau allan o’n mesur yn llafur rhai eraill; ond a chenym obaith, wrth gynnyddu o’ch ffydd, o gael ein mawrygu ynoch chwi yn ol ein llinell hyd helaethrwydd:

16i efengylu i’r parthau tu hwnt i chwi, ac nid i ymffrostio yn llinell un arall am y pethau parod eisioes.

17Ond yr hwn sy’n ymffrostio, yn yr Arglwydd ymffrostied;

18canys nid yr hwn sydd yn canmol ei hun sydd gymmeradwy, eithr yr hwn y mae’r Arglwydd yn ei ganmol.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →