2 Corinthians 4

Welsh 1894 (Cyfieithiad Briscoe 1853-94 (Test. Newydd a rhannau o'r Hen Dest.))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Gan hyny, a chenym y weinidogaeth hon, fel y trugarhawyd wrthym, nid ydym yn pallu;

2eithr ymwrthodasom â chuddiedig bethau cywilydd, heb rodio mewn anfadrwydd, na thrin Gair Duw yn dwyllodrus, eithr trwy amlygiad y gwirionedd yn canmol ein hunain i bob cydwybod dynion yngolwg Duw.

3Ac os cuddiedig hefyd yw ein hefengyl, yn y rhai sy’n myned ar goll y mae yn guddiedig;

4yn y rhai, duw y byd hwn a ddallodd feddyliau y rhai digred, fel na thywynai arnynt lewyrch efengyl ogoneddus Crist, yr Hwn yw delw Dduw.

5Canys nid ni ein hunain yr ydym yn ein pregethu, eithr Crist Iesu yr Arglwydd, a ni ein hunain yn weision i chwi er mwyn yr Iesu.

6Canys Duw, yr Hwn a ddywedodd, “O dywyllwch goleuni a lewyrcha,” yw’r Hwn a lewyrchodd yn eich calonnau, i roddi goleuni gwybodaeth gogoniant Duw yn wyneb Iesu Grist.

7Ond y mae genym y trysor hwn mewn llestri pridd, fel y bo rhagoroldeb y gallu o Dduw, ac nid o honom ni.

8O bob parth y gwesgir arnom, eithr heb ein cyfyngu; wedi ein dyrysu, eithr nid yn ddiobaith;

9yn cael ein herlid, eithr heb ein gadael; yn cael ein bwrw i lawr, eithr heb ddarfod am danom;

10peunydd yn cylch-arwain marweiddiad yr Iesu yn ein corph, fel y bo i fywyd yr Iesu hefyd ei amlygu yn ein corph,

11canys yn wastad nyni y sydd fyw a draddodir i farwolaeth er mwyn Iesu, fel y bo i fywyd yr Iesu ei amlygu yn ein cnawd marwol.

12Felly, angau sy’n gweithio ynom ni, ond bywyd ynoch chwi.

13Ond a chenym yr un yspryd ffydd, yn ol yr hyn sydd ysgrifenedig, “Credais, gan hyny y lleferais,” nyni hefyd ym yn credu, a chan hyny llefaru yr ydym;

14gan wybod y bydd i’r Hwn a gyfododd yr Arglwydd Iesu, ein cyfodi ninnau hefyd ynghydag Iesu,

15ac ein gosod gerbron ynghyda chwi; canys pob peth sydd er eich mwyn, fel y bo i’r gras, wedi amlhau trwy ddiolchgarwch y rhan fwyaf, ymhelaethu i ogoniant Duw.

16O herwydd hyny, nid ydym yn pallu; eithr os yw ein dyn oddi allan yn cael ei ddifetha, er hyny, ein dyn oddi mewn a adnewyddir o ddydd i ddydd;

17canys ysgafnder presennol ein gorthrymder, yn ddirfawr a dirfawr, bwys tragywyddol gogoniant a weithia efe i ni,

18a ni nid yn edrych ar y pethau a welir, eithr ar y rhai na welir, canys y pethau a welir, am ryw amser y maent; ond y rhai na welir, tragywyddol ydynt.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →