Romans 10

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Y Brodur, y mae gwir wyllys vy‐calō a’m gweði a’r Dduw dros yr Israel ieit, er iechyt.

2Cā ys testiaf am d anwynt, vot gāthynt gariat ar D d uw, eithr nyd yn ol gwybodaeth.

3Can ys hwy, yn anwybot cyfiawnder Duw, ac yn ceisio gosot ei cyfiawnder y hunain, ny d ymostyngesant y gyfiawnder Duw.

4Canys Christ yw dyweð y Ddeðyf er cyfiawnder i bop vn a gred.

5Canys Moysē a ddospartha y cyfiawnder ysydd o’r Ddeðyf, val hyn Y dyn a wna y petheu hyn, a vydd byw wrthynt.

6Eithyr y cyfiawnder ys ydd o’r ffydd, a ddywait vellyn, Na ddywait yn dy galon, Pwy a escen d ir nef (ys ef yw hyny dwyn Christ o dd ucho d)

7nei pwy a ddescen d ir dwfn der? (sef yw hyny dyvot a Christ drachefn ywrth y meirw)

8Any d pa dywait Y mae’r gair yn agos atat, sef yn dy eneu, ac yn dy galon. Hwn yw gair y ffydd yr hwn ydd ym ni yn y bregethur. Yr Epistol ar ddydd S. Andreas.

9Nyd amgen a’s cyffessu ath eneu yr Arglwydd Iesu, a’ chredu yn dy galon, vod y Dduw y gyfodi ef o veirw, iach vyddy.

10Can ys a’r galon y credir er cyfiawnder, ac a’r geneu y cyffessir er iechyd vvrieth.

11O bleit yr Scrythur a ddywait, Pwy pynac a gred ynðo ef, ny chywilyddir.

12Can nad oes’ohan ieth rhwng yr Iuddew a’ r Groecwr: o bleit yr hwn ’sy Arglwydd ar bawp, ’sy ’oludawc i bawp, a’r a alwant arnaw ef.

13Can ys pwy pynac a ailw ar Enw yr Arglwydd, iach edic vydd.

14And pavodd y galwant ar yr hwn, ny chredasant ynddaw? a’ pha vodd y credant yn yr hwn, ny chlywsant ywrthaw? a’ pha vodd y clywant eb precethwr?

15a’ pha vodd y precethant, oddieithyr eu d anvon? megis y mae yn escrivenedic, Mor brydverth yw traed yr ei sy yn evangelu tangneddyf, ac yn euangelu petheu dayonus?

16Eithyr ny d uvyðesont vvy oll ir Euangel: Canys‐dywait Esaias, Arglwyðd, pwy a gredawdd i’n ymadrodd ni?

17Can hynny ffydd ’sy wrth glywet, a’ chlywet gan ’air Duw.

18Eithr gofyn ydd wyf, Any chlywsant vvy? Diau vynet o y son hwy dros yr oll ddaiar, a’ ei gairiae y d ffiniae y byt.

19Eithyr gofyn yr wyf, Any d adnabu Israel Dduvv? Yn gyntaf y dywait Moysen, Mi baraf yw’ch wynfydu gan genetl ny d yvv genetl i mi, a’ chan genetl ampwyllic i’ch digiaf.

20Ac Esaias ’sy yn llyfasu, ac yn dywedyt, Im ca ffa d y gan yr ei ni’m ceisynt, ac i’m gwnethpwyt yn eglur ir ei nyd ymovynnent am danaf.

21Ac wrth yr Israel y dywait, Yn hyd y dydd yr esten d ais vy‐ d wylo at popul anvvydd, ac yn gwrthddywedyt.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →