Romans 14

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1YR vn ys ydd wan o ffydd, d erbyniwch atoch, ac ny d i ymrysonion dadleuae.

2Vn a gred y gall ef vwyta pop peth: ac vn arall, rhwn ’sy wan ei ffydd, a vwyty lyseuae.

3Na thremyget hwn ’sy yn bwyta yr hwn nyd yw yn bwyta: ac na varnet yr vn ny vwyty, yr vn a vwyty. Can ys Duw y d erbiniawð ef.

4Pwy yw ti yr hwn a verny yn euoc was gvvr arall? Y mae ef yn sefyll: nei yn cwympo yw arglwydd y hun: ac ef a gynhelir: can ys dichon Duw beri iddo sefyll.

5Ryw vn a varn bot dydd uchlaw dydd, ac vn arall a varu bop dydd yn o’gyfuvvch: bit pop vn yn gwbl ddilys yn ei veddwl.

6Yr hwn a ystyria ddydd, ei h ystyr ia ir Arglwydd: a’r hwn nyd ystyr ddydd, nyd ystyr ir Arglwydd: yr hwn a vwyty, a vwyty ir Arglwydd: can y vot yn diol vv ch y Dduw: a’r hwn ny vwyty, ny vwyty ir Arglwyð, ac a ddiolch y Dduw.

7Can nad byw yr vn o hanom yddo ehun, ac nyd marw yr vn yddo y hun.

8Can ys ai byw vyddom, byw vyddom ir Arglwydd: ai meirw vyddom, meirw vyddom ir Arglwydd: pa vn bynac gan hyny a wnelom ai byw ai marw, yr Arglwydd a’n pieu.

9Can ys er mwyn hyn y’bu varw Christ, ac yr ad cyvodes, ac y bu vyw drachefn, val y byddei Arglwydd ar veirw a’ byw.

10A’ phaam y berny di ar dy vrawt? neu paam y tremygy di dy vrawt? can ys ymddangoswn oll geyr bron brawdle Christ.

11O bleit scrinedic yw, Ys byw vi medd yr Arglwyð, a’ phob glin a ymestwng i mi, a’ phob tavot a gyffessa i Dduw.

12Velly ynte pop vn o hanom a rydd gyfrif am dano y hun y Dduw.

13Na bo i ni gan hyny varnu pawp ar e gylydd mwy ach: any d bot yn hytrach i chwi varnu yn‐cylch hyn, na ðoto nep yw vrawt achos tramcwyð, nei gwymp.

14Mi wn, ac yn mae yn ddilys genyf trwy’r Arglwydd Iesu, nad oes dim yn aflan o hano y hun an: any d ir vn ’sy yn tybieit vot dim yn aflan, yddaw ef y mae yn aflan.

15Eithyr a’s dy vrawt a dristaa o bleit y bwyt, nyt wyt yr owhon yn rhodio erwydd cariat perffeith: na choll ef ath vwyt, yr hwn y bu varw Christ drosto

16Na pherwch ’oganu eich braint.

17Can nad yw teyrnas Duw na bwyt, na diot, any d cyfiawnder, a’ thangneddyf, a’ gorvoledd yn yr Yspryt glan.

18Can ys pwy pynac yn yr ei hynn a wasanaetha Christ, ’sy gymradwy gan Dduw, a chanmoladwy gan ddynion.

19Velly dylynwn ni y petheu ’sydd o bleit tangneðyf, a’r petheu ’sy y ni y adeilat y gylydd.

20Na ddinistr waith Duw er mwyn bwyt: diau yvv bot pop peth yn yn ’lan: eithyr drwc yvv ir dyn a vwyty drwy drancwydd.

21Da yvv na vwytaer cic, ac nad yfer gwin, na dim, drwy ’r hyn y tramcwydda dy vrawt, ai y rhwystrir, ai y gwanheir.

22A oes ffydd genyti? bid hi gyd a thi ty h un geyr bron Duw: gwyn y vyd yr vn ny’ s barn y hun an yn yr hyn y mae ef yn ymarddel.

23Can ys yr vn a betrusa, a’s bwyty, y mae yn varnedic, can nad yw ef yn bvvyta o ffydd: a’ pha beth bynac, nyd yw o ffyð, pechat yw.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →