Romans 4

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1PA beth gan hyny a ddywedwn, ga h el o Abraham ein tad erwydd y cnawd?

2Can ys a’s Abraham a gyfiawnwyt gan weithredoedd, may iddo achos gorvoledd, eithyr ny d geir brō Duw.

3Can ys pa beth a ðyweit yr Scry p t h ur ’lan? Credawdd Abraham y Dduw, ac ei cyfryfwyt iddaw yn gyfiawnder.

4Ac ir neb a weithia, ny chyfryfir y cyfloc erwydd rhat, any d o erwydd dlyed.

5Eithyr ir neb ny weithia, any d credu yn hwn a gyfiawnha yr enwir, y ffydd ef a gyfrifir yn gyfiawnder.

6Megis ac y datcan Dauid ddedwyddwch y dyn, yr hwn y cyfrif Duw yddo gyfiawnder eb weithredoedd,

7gan ddyvvedyt, Ys dedwydd ion yr ei, y maddeuwyt eu henwireddae, a’r ei y gor c h uddiwyt ei pechotae.

8Ys dedwydd y gwr, ny chyfrif Duw bechot y‐ dd aw.

9A ddaeth y dedwyddid hyn aryr enwaediat yn vnic, ai ar y dienwaediat hefyt? Yr Epistol ar ddydd Enwaediat Christ. Can ys‐dywedwn, ddarvot cyfrif y ffydd i Abraham yn lle cyfiawnder.

10Pa vodd y cyfrifwyt hi? ai gwedy enwaedu arno, ai cyn enwaedu? nyd gwedy yr enwaedu, anyd cyn yr enwaedu.

11Yno y cymerth ef arwydd yr enwaediat, vegis yn in sel yr ffydd rhon oedd ganthaw cyn enwaedu arno, val y byddei ef yn dat pawp vyddei yn credu, cyn enwaedu arnynt, mal y cyfrifit yn cyfiawnder yddwynt vvy hefyt,

12ac yn dat yr enwaediat, ny d yddynt wy yn vnic yr ei o’r enwaediat, any d ir sawl hefyt a gerddant ar ol ion ffydd ein tat Abraham, ’rhon oedd ganto cyn yr enwaediat.

13Can ys yr addewit ar iddo vot yn etifedd ir byt, ny roed i Abraham, nei yw had, trwy ’r ddeddyf, amyn trwy gyfiawnder ffydd.

14Can ys a’s yr ei y sy dd o’r ddeddyf yvv ’r etiveddion ys gwac avvyt ffydd, ac ys dir ym iwyt yr addewit.

15O bleit y ddeddyf a bair ðig ofeint: can ys lle ny d oes deddyf, nyd oes camwedd.

16Can hyny o ffydd y mae yr etiveddiaeth, val y del trwy rat, a’ bot yr addewit yn ddilis ir holl had, sef ny d yn vnic ir hwn ysy dd o’r ddeddyf: any d hefyt ir hwn ysy dd o ffydd Abraham, rhwn yw ein tad ni oll,

17(megis y mae yn scrivenedic, Mi ath wnaethym yn dat llawer o genedloeð) ’sef geir bron Duw yr hwn a gredawdd ef, yr hwn a vywocaa ’r meirw, ac a’ ailw y petheu nyd ynt, val pe baent.

18Yr hwn Abraham tros ben gobeith, a gredawdd y dan ’obeith, val y byðei yn dat Cenetloedd lawer: erwydd hyn a ðywedesit vvrthavv, Velly y bydd dy had di.

19Ac ef e ny d yn eg wan o ffyð nyd ystyriawdd y gorph y hunan, yr hwn oedd weithiō wedy marw eiddio, ac yn cylch can blwyð oed, na marwoleth bru Sara.

20Ac nyd amheuawdd ef addewit Duw o ancredyniaeth, eithyr e nerthit yn y ffyð, ac a roes’ogoniant i Dduw,

21gan vot yn gwbl ddilis ganto, am yr hwn a aðawsei, y vot ef hefyt yn abl yvv wneuthur.

22Ac am hyny y cyfrfiwyt iddaw yn gyfiawnder.

23Ac nyd scrivenwyt hyny er y vwyn ef yn vnic, gyfrif hyn yddaw yn gyfiawnder,

24eithyr hefyt erom ni ne, ir ei y cyfrifir yn gyfiavvnder, y sawl a gredwn yn yr hwn a gyvodes Iesu ein Arglwydd o veirw.

25Yr hwn a roddet i angeu dros ein pechotae, ac a ad gyfodwyt er ein cyfiawnhat ni.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →