Romans 7

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ANy wyddoch vvi, vroder, (wrth wybyddieit y Ddeddyf y dywedaf) yr arglwyddia y Ddeðyf ar ðyn tra vo ef byw?

2Can ys y wraic ’rhon ’sy y dan lyvvodreth gwr, ’sy yn rhwym wrth y Ddeðyf i’r gwr, tra vo e byw: ani d a bydd marw y gwr, hi ryddhawyt y wrth ðeðyf y gwr.

3Ac velly a’s a’r gwr yn vyw y cymer hi hi wr arall, hi elwir yn ’odinabus: eithr a’s marw vydd y gwr, mae hi yn rhyð y wrth y Ddeðyf val na d yw hi yn ’odnebus, er cymeryd o hanei wr arall.

4Ac velly chvvithe vy‐broder, ydych wedy meirw ir Ddeðyf gan gorph Christ, val y byðech i vn arall, sef i hwn a gyfodwyt o veirw, val y dygem ffrwyth y Dduw.

5Can ys pan oeddem yn y cnawd, gwniae pechotae, yr ei n oedd drwy nerth y Ddeddyf, vyddent‐mewn‐grym yn ein aelodae, y ddwyn ffrwyth i angeu.

6Ac yr awrhon in rhyddhawyt ywrth y Ddeddyf, gwedy ein meirw ir peth in attalit, val y gwasanaethem yn newyðeb Yspryt, ac ny d yn hendeb y llythyr en.

7Beth gan hyny a ddywedwn? Ai pechot yvv ’r Ddeddyf? Ymbell oedd. Eithyr ny d adnabum i pechot, any d wrth y Ddeðyf: can ny d adnabeswn i dra chwant any ddywedesei ’r Ddeðyf, Na chwenych.

8Ac a gymerth pechawt achos gan y gorchymyn, ac a weithiawdd ynof bop trachwant: can ys eb y Ddeðyf, ys marw pechot.

9Can ys mi a vum gynt yn vyw eb y Ddeðyf: and pan ðaeth y gorchymyn yr advywiodd pechot. A’ mi a vum varw:

10a’r gorchymyn hwn a arlvvyesit i vywyt, a gahad y vot i mi yn angeu.

11Canys pechot a gymerth achos trwy ’r gorchymyn, ac am twyllawð, ac wrth hyny im lladdawdd.

12Ac velly sanct aidd yw’r Ddeddyf, a’ sanct aidd yw’r gorchymyn, a’ chyfiawn, a’ da.

13Can hyny a wnaethpwyt y peth oedd dda, yn angeu i mi? Na ato Duw: eithyr pechot, er iddo ymddangos yn bechot, a weithiawdd angeu ynof trwy yr hyn ysy yn dda, val y byddei pechot yn dra phechadurus trwy’r gorchymyn.

14Can ys gwyðam vot y Ddeddyf yn ysprytawl: a’ mi nef y n gnawdawl, wedy vy‐gwerthu y dan bechawt.

15Can nad cymradwy genyf yr hyn wyf yn y wneuthur: can ys hyn y wyllyswn, hyny ny d wyf yn y wneuthur: eithyr ysy gas genyf, hyn y r ’wyf yn ei wneuthur.

16Ac ad wyf yn gwneuthur yr hyn ny d wyllyswn, ydd wyf yn cydsynio a’r Ddeddyf y bot hi yn dda.

17Velly yr owon, ny d my vi ’sy mwy yn gwneuthur hyny, amyn y pechawt ysy yn trigiaw yno vi.

18Can ys gwn, nad oes yno vi, ys ef yn vy‐cnawd i, ddim da yn trigiaw: o bleit yr wyllysio ysy gydrichiol genyf: eithyr nad wyf yn medry cwplau yr hyn ’sy dda.

19Cannad wyf yn gwneuthur y peth da, a ewyllyswn, anyd y drwc rhwn ny d wyllyswn, hyny ddwyf yn y wneuthur.

20Velly a’s gwnaf, yr hynn ny d wyllysia vi, ny d my vi aei gwnaf, anyd, y pechat rhwn a drig ynof.

21Ydd wyf gan hyn yn cahel wrth y Ddeðyf, pan wyllyswn wneuthur da, vot y drwc yn gynnyrchiol genyf.

22Can ys y mae yn hoff genyf Ddeðyf Duw erwydd y dyn o dd y mywn:

23eithr gwelaf Ddeddyf arall yn vy aelodeu, yn gwrthladd Deddyf vy meddul, ac im caethiwo i Ddeddyf pechot, yr hon ’sy dd yn vy aelodae.

24Ys truan o ðyn vvy vi, pwy am gwared ywrth y corph yr angae hwn?

25Ydd wyf yn diol vv ch y Dduw trwy Iesu Christ ein Arglwydd. Sef gan hyny ydd wy vinef yn vy meðwl yn gwasanaethu Deðyf Duw, anyd yn vy‐ cnawt Ddeddyf pechat.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →