Romans 9

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1GWir a ddywedaf yn‐Christ, ny ðywedaf gelwydd, a’m cydwybot yn cyttestolaethu a’ mi yn yr Yspryt glan,

2vot tristit mawr a’ dolur dibait yn vy‐calon.

3Can ys mi a ry buchwn vot yn ’ohanedic beth y wrth Christ, dros vy‐brodur, sef vy‐cenetl erwydd y cnawt,

4yr ei ynt yr Israelieit, i ba ’r ei y perthyn y mab‐wys iad, a’r gogoniant, a’r Dygymmodae, a’ dodiat y Ddeddyf, a’ gwasanaeth Duvv, a’r g addeweidion.

5O ba’r ei yr hanoedd y tadae, ac o ba ’r ei erwydd y cnawd, yr hanoedd Christ, yr hwn ’sy yn Dduw arucha oll yn vendiged ic yn oes oesoedd, Amen.

6Er hyny ny ddychon vot mynet gair Duw yn ðirym: can nad ynt vvy oll yn Israel iait, a’r a hanoeddynt o’r tad Israel.

7Ac ny d ynt vvy oll yn blant, o blelt eu bot o had Abraham: eithyr yn Isaac y galwer dy had di:

8ys ef yw hyny, nyd yr ei ’sy yn blant y cnawt, ydynt plant Duw: eithyr plant yr addewit a gyfrifir yn had.

9Can ys gair addewit yw hwn, Yn yr amser hwn yma y dauaf, ac y bydd map i Sara.

10Ac ny d efe yn vnic a vvybu hyn, any d hefyt Rebecca gwedy iddi ymðwyn gan vn, ’sef gan ein tad Isaac.

11Can ys eto cyn na geni ’r plant, a’ phryd na wnaethesent na da ’na drwc (megis y trigei bwrpos Duw yn safedig erwydd ei etholedigaeth sef nyd gan weithredodedd, any d gan yr vn ’sy yn galw)

12y dywetpwyt wrthei, Yr henaf a wasanaetha ’r ieuaf.

13Megis y scrifenwyt, Iaco b a gerais, ac Esau a gasëis.

14Beth ddywedwn wrth hyny? A oes ancyfiaunder gan Dduw? Ymbell oedd.

15Can ys wrth Voysen y dywait, Mi drugarha vvy f wrth yr hwn, y trugarhaf: ac a dosturiwyf wrth hwn bynac, y tosturiaf.

16Ac velly ny d yw ’r etholedigeth ar lavv hvvn a wyllysa, nac ar law hwn a red, any d ar law Duw rhvvn sy yn trugar h au.

17Can ys yr Scrypt h ur ’lan a ddywait, wrth Pharao, I hyn yma yth cyffroeis i vyny dd, val y dangoswn vy‐meddiant yno ti, ac val y datcenit vy Enw trwy ’r oll ðaiar.

18Can hyny wrth yr hwn yr wyllysia, y trugarha ef, a’r hwn a wyllysia, ef ei caleda.

19Dywedy gan hyny wrthyf, Paam ymae ef eto yn cwyno? can ys pwy a wrthladdawdd y wyllys ef?

20Eithyr a ddyn, pwy wy ti rhwn ymddadleuy yn erbyn Duw? A ddyweit y peth ffurfedic wrth hwn aei ffurfiawdd, Paam im gwnaethost val hyn?

21Any d oes meddiant ir crochenydd ar y priddgist y wneuthur o’r vn telpyn pridd vn llestr i barch, ac arall i amparch?

22Beth a’s ewyllysei Dduw, y ddangos ei ðig ofeint, ac y beri adnabot ei veðiāt, ðioðef drwy hir ymaros l’estri ’r dig ofeint wedy y harlwy i gifergol’?

23Ac er mwyn yðo beri‐gwybot golud ei ’ogoniant ar lestri trugaredd, yr ei a arlwyodd ef i ’ogoniant?

24Sef ny ni, yr ei a ’alwodd ef, nyd o’r Iuddeon yn vnic, amyn hefyt o’r Cenetloedd,

25megis y dywait ef hefyt yn Osee, Mi, alwaf yn bopl ymy, yr ei nyd oedden yn bopul y‐my: ac yhi yn garedic, rhon nyd oedd yn garedic.

26Ac y bydd yn y lle y dywetpwyt wrthynt, Nyd yd ych yn popul y mi, yno y gelwir hwy, Plant Duw byw.

27Hefyt Esaias ’sy ’n llefain am yr Israel, Cyd bei niver plant Israel mal tyvot y mor, er hyny oddiethr relyw nyd iacheir.

28Can ys ef a wna ei gyfrif, ac ei crynoa gyd a chyfiawnder: can ys yr Arglwydd a wna gyfrif cryno yn y ddaiar.

29A’ megis y dyvot Esaias yn y blaen, Any bysei y Arglwydd y lluoedd adael i ni had, in gwneuthesit ni val Sodoma, ac a’n cyffelypesit i Gomorrha.

30Beth gan hyny a ddywedwn? Can ir Cenetloedd yr ei ny ddilynesont gyfiawnder, ymgahel a chyfiawnder, ’sef y cyfiawnder ysydd o’r ffydd.

31Ac Israel rhwn a ddilynei Ddeddyf cyfiawnder, ny allawdd ’ordiwes Ddeddyf cyfiawnder.

32Paam? Can na’s ceisyent wrth ffydd, any d me g is o weithredoedd y Ddeðyf: can ys trancwyddesont wrth vaen y trancwydd.

33Megis y mae yn scrifenedic, Nycha vi y n gosot in Tsion vaen trancwydd, a’ ch a raic gwymp: a’ phop vn a gred ynðo, ny chywilyddir.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →