Romans 6

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1BEth wrth hynny a ddywedwn? a drigwn ni yn wastad mevvn pechot er amylhau rhat?

2Na ato Duw. Pa wedd y byð ir ei ydym yn veirw i bechot, vyw eto ynddo?

3Any wyddoch, am danom ni oll y sawl a vetyddiwyt ir Iesu Christ, ddarvot ein betyddio ni yn y angen ef?

4In claddwyt ni gan hyny y gyd ac ef trwy vetydd yn y angeu ef, val megis ac y cyfodwyt Christ o veirw gan ’ogoniant y tat, velly bot i ni hefyt rodio yn newydd vvch buchedd.

5Can ys a’s in cydhimpiwyt ni ac ef i gyffelypiaeth y angeu ef, ac velly y byddwn ni i gyffelypieth y gyfodiat ef,

6can wybot hyn, ddarvot crogy ein hen ddyn ni gyd ac ef, er mvvyn dirymio corph pechot, megis rac llaw na wasanaethom bechot.

7Can ys hwn a vu varw, a ryddhawyt y wrth pechot.

8Can hyny a’s meirw ni gyd a Christ, credu ydd ym y byddwn vyw hefyt gyd ac ef,

9gan wybot am Christ gwedy ei gyfodi o veirw, na bydd marw mwy ach: ac nad arglwyddia angeu arno mwy ach,

10Can ys o ei varw, e vu varw vnwaith y bechot: ac o ei vyw, byw y mae i Dduw.

11Velly dyellwch chwi the hefyt, ych meirw chwi y bechot, a’ch bot yn vyw y Dduw yn‐Christ Iesu ein Arglwydd.

12Na theyrnaset gan hyny pechot yn eich corph marwol, er ychvvy vvyddhau yddaw yn chwantae y corph.

13Ac na rowch eich aelodae yn arveu anwiredd i bechot: eithyr rhowch eich humain y Dduw, megis rei o veirw yn vyw, a ’rhovvch eich aylodae yn arvae gwiredd i Dduw.

14Can ys ny d arglwyddiaetha pechot arnoch: can nad ych y dan y Ddeddyf, any d y dan ’rat.

15Beth am hyny? a bechwn ni, am nad ym y dan y Ddeddyf, amyn dan rat? Na ato Duw.

16A ny wyðoch, mae i bwy bynac yr ymroddwch ychunain yn weision y vvyddhau, eich bot yn weision ir hwn yr vvyddhaoch y‐ddaw, ai yn vveison y bechot i r angeu, ai yn vveison vvyðdot i wiredd?

17And y Dduw y ddiol vv ch, can eich bot chvvi gynt yn weision pechot, eithyr vvyddhau o hanoch o’ch calon ir ffurf ar ddysc, ir h wn ich athrawyt yndo.

18Can ych rhyddhau chvvi ywrth pechawt, ich gwnaethpwyt yn weision gwiredd. Yr Epistol y. vij gwedy Trintat.

19A’r ðull‐dynol yr wyf yn ymadrodd, o bleit gwendit eich cnawt chvvi: can ys megis y rhoesoch eich aylodae yn weision aflendit ac anwiredd y vvneuthur enwiredd, velly yr awrhon rhowch eich aylodeu yn weision i wiredd mewn sancteiddrwydd.

20Can ys pan oeddech yn weision pechawt, yr oeddech yn rhyddion ywrth wiredd.

21Pa ffrwyth oedd y chwi y pryd hyny yn y cyfryw betheu, ac y cywilyddiwch yr awrhon? Can ys dywedd y petheu hynny yw angeu.

22Ac yr owrhon gwedy ych rhyddhau y wrth pechawt, ac wedy eich gwneuthur yn weision y Dduw, y mae y chwi eich ffrwyth yn sancteiddrwydd, a’r dywedd yn vywyt dragyvythawl.

23Can ys cyfloc pechot yw angeu: eithyr dawn Duw yw bywyt tragyuythawl trwy Christ Iesu ein Arglwydd.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →