1 Corinthians 13

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Ged a labhruinn le teanganan dhaoine agus aingeal, gun a charrantachd a bhith agam, cha bhithinn ach mar phràis fhuaimnich, agus mar chiombal gliongach.

2Agus ged a bhiodh faisneachd agam, ʼs gum bʼ aithne dhomh a h-uile mistire, agus a h-uile eolas, ʼs ged a bhiodh a h-uile creideamh agam ionnus gun caraichinn na beanntan, ʼs nach biodh a charrantachd agam, is neoni mi.

3Agus ged a bhuilichinn mo chuid uile am biadh air na bochdan, ʼs ged a liubhrainn mo choluinn gus mo losgadh, ʼs nach biodh a charrantachd agam, cha n-eil buannachd ann domh.

4Tha charrantachd faighidneach, tha i caoimhneil: cha n-eil a charrantachd farmadach, cha n-eil giomh ʼna dianadas, cha n-at i le prois,

5Cha n-eil i deidheil air ard-inbhe, cha n-iarr i a buannachd fhein, cha n-eil i feargach, cha smaoinich i olc,

6Cha ghabh i toileachadh as an olc, ach gabhaidh i toileachadh as an fhirinn:

7Giulanaidh i a h-uile ni, creididh i a h-uile ni, earbaidh i as a h-uile ni, fuiligidh i a h-uile ni.

8Cha n-fhàilnich a charrantachd a chaoidh: ged a thig faisneachd gu neo-bhrigh, no ged a sguireas teanganan, no ged a theid eolas bho fheum.

9Oir tha eolas againn ann am pairt, agus tha faisneachd againn am pairt.

10Ach nuair a thig an ni a tha coimhlionta, cuirear an ni a tha am pairt air chul.

11Nuair a bha mi am leanabh, labhair mi mar leanabh, thuig mi mar leanabh, smaoinich mi mar leanabh. Ach nuair dhʼ fhas mi am dhuine, leig mi doighean leinibh dhiom.

12Tha sinn an drasda a faicinn tromh ghloine an seol doilleir: ach an sin aghaidh ri aghaidh. An drasda tha mi g-aithneachadh ann an roinn: ach an sin aithnidh mi, ceart mar a tha aithne orm.

13An drasda tha creideamh, dochas, carrantachd ann, na tri so: ach dhiu so si a charrantachd is mua.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →