1 Corinthians 3

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Agus, a bhraithrean, cha bʼ urrainn domhsa labhairt ribh mar ri daoine spioradail, ach mar ri daoine feolmhor. Mar ri leanabanan ann an Criosta,

2Thug mi bainne dhuibh ri ol, cha n-e biadh: oir cha robh sibh fhathast comasach air: ʼs cha mhua tha sibh comasach air a nis fhein: oir tha sibh fhathast feolmhor.

3Oir nuair tha farmad agus consachadh ʼnur measg, nach ann feolmhor a tha sibh, ʼs gu ʼr giulan fhein a reir gnath dhaoine?

4Oir nuair tha fear a g-radh: Gu dearbh is le Pol mise: us fear eile: Is le Apollo mise, nach daoine sibh? Ciod is e ma ta Apollo? Agus ciod Pol?

5Seirbhisich dhasan anns na chreid sibh, ʼs mar thug an Tighearna do gach aon.

6Shuidhich mise, dhʼuisgich Apollo; ach se Dia a thug an cinneachadh.

7Le sin cha ni air bith esan a shuidhicheas, no esan a dhʼ uisgicheas, ach Dia, a tha toirt a chinneachduinn.

8A nis is aon esan a shuidhicheas, agus esan a dhʼ uisgicheas. ʼS gheobh gach aon a dhuais fhein a reir oibre fhein.

9Oir is sinne luchd-cuideachaidh Dhe: is sibhse treabhachas Dhe, is sibh aitreabh Dhe.

10A reir grasan Dhe, a thugadh dhomh, shuidhich mise mar ard-chlachair glic an steidh: ʼs tha fear eile a togail oirre. Ach thugadh a h-uile fear an aire ciamar a thogas e oirre.

11Oir steidh eile cha n-urrainn do dhuine air bith a shuidheachadh, ach an steidh a thʼ air a suidheachadh, si sin Iosa Criosta.

12A nis ma thogas duine air bith air an steidh so òr, airgiod, clachan-priseil, fiodh, fiar, connlach,

13Nithear follaiseach obair gach duine: oir innsidh latha an Tighearna i: a chionn gun nochdar ann an teine i; us fiachaidh an teine obair gach duine ciod a thʼ innte.

14Ma sheasas an obair a thog duine air bith, gheobh e duais.

15Ma loisgeas obair duine air bith, fuiligidh e call: ach sabhailear e fhein: ach mar gum bʼ ann le teine.

16Nach eil fhios agaibh gur sibh teampull De, ʼs gum beil Spiorad De a tamh unnaibh?

17Ach ma thruailleas duine air bith teampull De, sgriosaidh Dia e. Oir tha teampull De naomh, agus is sibhse e.

18Na mealladh duine air bith e fhein: ma tha duine air bith ʼnur measg a gabhail air fhein a bhith glic san t-saoghal so, fàsadh e gorach, gus e chinntinn glic.

19Oir tha gliocas an t-saoghail so ʼna ghoraiche aig Dia. Oir tha e sgriobhte: Glacaidh mi na daoine glice ʼnan seoltachd fhein,

20ʼSa rithist: Is aithne do Dhia smaointean nan daoine glice, gum beil iad faoin.

21Uime sin na gabhadh neach air bith uaill á daoine.

22Oir is leibhse a h-uile ni, co-dhiu se Pol, no Apollo, no Cephas, no an saoghal, no beatha, no bàs, no nichean a lathair, no nichean ri tighinn: oir is leibhse a h-uile ni:

23Ach is le Criosta sibhse: agus le Dia Criosta.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →