1 Corinthians 4

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Sealladh duine oirnn mar luchd-frithealaidh Chriosta, ʼs mar luchd-riarachaidh mhistirean Dhe.

2A nis thathas a sireadh ann an luchd-riarachaidh, gum faighear duine dileas.

3Ach is ro bheag an ni leamsa gun tugteadh breth orm leibhse, no le latha duine: ʼs cha mhua tha mi toirt breth orm fhein.

4Oir cha n-fhiosrach mi mu ni na mʼ aghaidh fhein: ach cha n-eil mi le sin air mo nochdadh ionraic: ach esan a tha toirt breth orm, se an Tighearna.

5Uime sin na tugaibh breth romh ʼn àm, gus an tig an Tighearna: bheir esan am fradharc nichean diomhair an dorchadais, mar-aon agus soilleirichidh e comhairlean chridheachan; ʼs an sin bithidh moladh aig gach neach bho Dhia.

6Ach thionndaidh mi, a bhraithrean, na nichean so gam ionnsuidh fhein agus; Apollo ann an samhla air ur sonsa; gus sibh a dhʼ ionnsachadh bhuainn, gun a h-aon a bhith air a sheideadh suas an aghaidh fir air son fir eile, fos cionn na tha sgriobhte:

7Oir co tha ga dʼ chomharrachadh-sa mach? No ciod a thʼ agad nach dʼ fhuair thu? Agus ma fhuair, ciod h-uige tha thu dianamh uaille mar nach bitheadh tu air faighinn?

8Tha sibh a nis lan-riaraichte, tha sibh a nis beairteach: tha sibh a righeachadh as ar n-aonais-ne: agus dhuraiginn gun righicheadh sibh, los gun righicheadh sinne maille ribh.

9Oir tha mi saoilsinn gun do chuir Dia sinne na h-ostail a mach mar dhiù an t-sluaigh, mar dhaoine orduichte gubàs: oir rinneadh culaidh-bhuirt dhinn do ʼn t-saoghal, ʼs do dhʼ ainglean, ʼs do dhaoine.

10Tha sinn n-ar n-amadain air son Chriosta, ach tha sibhse glic ann an Criosta; tha sinn lag, ach sibhse laidir; tha sibhse urramach, ach sinne gun urram.

11Gus a cheart uair so tha sinn araon acrach, agus paiteach, agus ruisgte, ʼs air ar pronnadh le buillean, ʼs gun dachaidh shuidhichte,

12Agus tha sinn ri saothair a g-obair le ʼr lamhan fhein; thathas ga ʼr molluchadh, us tha sinn a beannachadh; tha sinn fo gheur-leanmhuinn, us tha sinn ga ghiulan;

13Tha sinn a faighinn toibheum, us tha sinn a guidhe; mar shalachar an t-saoghail so rinneadh sinn, farrusg dhaoine uile gu ruig so.

14Cha n-ann gus ur narachadh, a tha mi sgriobhadh mar so, ach gus mo chlann ro ghaolach a chomhairleachadh.

15Oir ged a bhiodh deich mile fear-teagaisg agaibh ann an Criosta, cha n-eil moran aithrichean: oir ann an Iosa Criosta tromh ʼn t-soisgeul ghin mise sibh.

16Uime sin tha mi guidhe oirbh, sibh a bhith ʼnur luchd-leanmhuinn ormsa, mar tha mise air Criosta.

17Air son so chuir mi h-ugaibh Timoti, mo mhac ro ionmhuinn agus dileas anns an Tighearna; a bheir gu ʼr cuimhne mo dhoighean, a tha ann an Iosa Criosta, mar tha mi teagasg ʼs gach eaglais anns a h-uile aite.

18Tha cuid air at le prois mar nach bithinn a dol a thighinn gu ʼr n-ionnsuidh.

19Ach thig mi h-ugaibh gu goirid, ma se toil an Tighearna; agus bithidh fios agam cha n-ann air labhairt na feadhnach, a tha air an seideadh suas, ach air an cumhachd.

20Oir cha n-eil rioghachd Dhe ann an labhairt, ach ann an cumhachd.

21Ciod is aill leibh? An tig mi h-ugaibh le slait, no le carrantachd agus le spiorad na ciuineachd?

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →