1 Corinthians 9

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Nach eil mise saor? Nach eil mi am ostal? Nach fhaca mi Iosa Criosta ar Tighearna? Nach sibhse mʼ obair anns an Tighearna?

2Mur eil mi am ostal do dhʼ fheadhainn eile, ach dhuibhse co-dhiu tha mi: oir is sibhse seul mʼ ostalachd anns an Tighearna.

3Se so mo dhion ʼnan lathair-san, a tha gam cheasnachadh.

4Nach eil e ʼnar comas ithe agus ol?

5Nach eil e ʼnar comas boirionnach piuthar a thoirt leinn mun cuairt, mar na h-ostail eile, agus braithrean an Tighearna, agus Cephas?

6No am mise a mhain, agus Barnabas, aig nach eil comas a leithid so dhianamh?

7Co idir a tha ri saighdearachd air a chostus fhein? Co a shuidhicheas fion-lios, ʼs nach ith dhe a mheas? Co a bheathaicheas treud, ʼs nach ith de bhainne na treuda?

8An ann a reir duine a tha mi cantuinn so? No nach eil an lagh fhein a g-radh nan nichean so mar an ciadna?

9Oir tha e sgriobhte ann an lagh Mhaois: Cha cheangail thu bial an daimh, a tha saltairt an arbhair. An e gum beil curam aig Dia de dhaimh?

10An ann ga rireamh air ar son-ne tha e g-radh so? Oir ʼsann air ar son-ne a sgriobhadh iad: chionn am fear a threobhas, is còir dha treobhadh ann an dochas; ʼs am fear a bhuaileas, ann an dochas toradh fhaighinn.

11Ma chuir sinn nichean spioradail dhuibhse, am mor an ni ma bhuaineas sinn ur nichean corporra?

12Ma tha feadhainn eile a g-agairt còir air roinn dhe ʼr cuid fhaighinn, nach mor is mua na sin ar còir-ne? Ach cha do chuir sinne an gniomh a chòir so: ach tha sinn a cur suas ris a h-uile ni, air eagal a bheag a dhʼ éis a chur air soisgeul Chriosta.

13Nach eil fhios agaibh gum beil iadsan, a tha ri seirbhis anns an ionad naomh, a g-iche de nichean an ionaid naoimh; ʼs iadsan a tha frithealadh do ʼn altair a faighinn de chuid na h-altrach?

14ʼSann mar so cuideachd a dhʼ orduich an Tighearna, gun tigeadh luchd-teagaisg an t-soisgeil beo air an t-soisgeul.

15Ach cha do chleachd mise a h-aon dhiu so. Cha mhua sgriobh mi so, los gun dianteadh mar so dhomh: oir is math dhomh am bàs fhaighinn, seach gun cuireadh neach air bith mo ghloir a dhith orm.

16Oir ged a theagaisgeas mi an soisgeul, cha ghloir dhomh e: oir is fheudar dhomh dhianamh: oir se mo thruaighe mise, mur teagaisg mi an soisgeul.

17Ma tha mi dianamh so gu deonach, tha duais agam: ach ma ʼsann a dhʼ aindeoin, tha an riarachadh so air earbsa rium.

18Ciod i an sin mo dhuais? Gun liubhair mi, ʼs mi teagasg an t-soisgeil, an soisgeul gun chostus, ʼs nach mi-bhuilich mi mo chumhachd san t-soisgeul.

19Oir ged bha mi saor a thaobh dhaoine uile, rinn mi seirbhiseach dhiom fhein dhaibh uile, gus am barrachd a chosnadh.

20Agus do na h-Iudhaich rinneadh mi mar Iudhach gus na h-Iudhaich a chosnadh.

21Dhaibh-san, a tha fo ʼn lagh, bha mi mar gum bithinn fo ʼn lagh (ged nach robh mi fhein fo ʼn lagh), gus an coisninn iadsan a tha fo ʼn lagh; dhaibh-san, a bha gun an lagh, bha mi mar gun an lagh (ged nach robh mi gun lagh Dhe, ach bha mi ann an lagh Chriosta), gus an coisninn iadsan a bha gun an lagh.

22Do na laig bha mi lag, gus na laig a chosnadh. Do dhaoine uile bha mi am h-uile ni, gu daoine uile shabhaladh.

23Agus tha mi dianamh gach ni air son an t-soisgeil, gus mi bhith na mʼ chomhphairtiche dheth.

24Nach eil fhios agaibh gum beil iadsan, a tha ruith reis, a ruith gu dearbh uile, ach se aon fhear a choisneas an geall? Ruithibhse ann an rathad ʼs gum buidhinn sibh.

25Agus tha gach aon, a tha stri air son laimh-an-uachdar, seachnach air a h-uile ni; agus iadsan gu dearbh gu crun truaillidh a chosnadh: ach sinne gu crun neo-thruaillidh.

26Tha mise ma ta a ruith, cha n-ann mar gum bʼ eadh air son ni nach cinnteach; tha mi gleachd, cha n-ann mar gum bʼ eadh a bualadh an athair:

27Ach tha mi ciosnachadh mo choluinne, ʼs ga smachdachadh, air eagal, ma dhʼ fhaoidte, an deigh dhomh searmonachadh do chàch, gun tilgear mi fhein air chul.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →