Romans 3

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Ciod e ma ta barrachd an Iudhaich? no ciod e math an timchioll-ghearraidh?

2Is mor sin sa h-uile doigh. An toiseach gu dearbh, a chionn gur ann riusan a chaidh briathran Dhe earbsadh.

3Ciod ma ta ma bha cuid dhiu nach do chreid? an dian am mi-chreideamh-san firinn De gun tairbhe? Na leigeadh Dia.

4Oir tha Dia firinneach: ʼs tha h-uile duine ʼna bhriagadair, mar tha e sgriobhte: Los gum firinnichear thu na dʼ bhriathran, ʼs gum buadhaich thu, nuair a bheirear breth ort.

5Ach ma bheir an t-ana-ceartas againn cliu do cheartas De, ciod a their sinn? Am beil Dia anaceart, a tha cur feirge an ceill? (tha mi labhairt mar dhuine.)

6Fad bho sin: air chaochla doigh ciamar a bheir Dia breth air an t-saoghal so?

7Oir ma tha firinn Dhe a cosnadh leasachadh gloire dhasan bho mʼ bhreigse, car-son a thathas fhathast a toirt breth orm mar pheacach?

8Ach an aite sin (mar thathas gu briagach a cur as ur leth, ʼs mar tha cuid a g-radh gun abair sinn) dianamaid olc gu math a thighinn as: tha iad sin le ceartas air an diteadh.

9Ciod a nis? Am beil sinn toirt barrachd orra? Cha n-eil idir. Oir mhìnich sinn cheana, gum beil araon na h-Iudhaich agus na Greigich fo ʼn pheacadh,

10Mar tha e sgriobhte: Cha n-eil duine ionraic sa bith ann.

11Cha n-eil a h-aon a tuigsinn, cha n-eil a h-aon a sireadh Dhe.

12Chlaon iad uile bharr na slighe, dhʼ fhas iad neo-tharbhach gu leir: cha n-eil a h-aon a tha dianamh math, cha n-eil fiu a h-aon.

13Is uaigh fhosgailte an sgornan, le ʼn teanganan labhair iad gu cealgach: tha nimh nan nathraichean fo ʼm bilean:

14Tha am bial lan mhollachd us seirbhe:

15Tha an casan luath gu dortadh fala:

16Tha sgrios agus truaighe ʼnan slighean:

17Agus rathad na sithe cha bʼ aithne dhaibh.

18Cha n-eil eagal De romh ʼn suilean.

19A nis tha fios againn, ciod air bith a their an lagh, gur h-ann riusan a tha fo ʼn lagh a tha e ga labhairt; gu gach bial a dhunadh, ʼs an saoghal uile a dhianamh striochdte do Dhia:

20Oir le oibrichean an lagha cha naomhaichear feoil air bith ʼna lathair. Oir ʼsann bho ʼn lagh a tha eolas a pheacaidh.

21Ach a nis as aonais an lagha tha ceartas De, air an tug an lagh ʼs na faidhean fianuis, air a shoilleireachadh.

22Seadh, ceartas De tromh chreideamh Iosa Criosta do gach neach ʼs air gach neach, a chreideas ann: chionn cha n-eil eadar-dhealachadh ann:

23Oir pheacaich iad uile, us tha iad as easbhuidh gloir Dhe.

24Air dhaibh a bhith air an naomhachadh a nasgaidh le ghrasan, tromh ʼn t-saoradh a thʼ ann an Iosa Criosta,

25A shonraich Dia ʼna reite tromh chreideamh ʼna fhuil, los a cheartas fhiachuinn le mathanas nam peacannan a chaidh seachad,

26Tromh fhad-fhulangas De, los a cheartas fhiachuinn san àm so; gus e fhein a bhith ceart, ʼs ga dhianamh-sa ceart, a tha de chreideamh Iosa Criosta.

27Càite a nis a bheil dʼ uaill? Chuireadh air chul i. Le ciod an lagh? Le lagh nan gniomhran? Cha n-ann: ach le lagh a chreidimh.

28Oir tha sinn a meas gun naomhaichear duine le creideamh, as aonais oibrichean an lagha.

29An e Dia nan Iudhach e a mhain? Nach e Dia nan cinneach e mar an ciadna? Seadh nan cinneach mar an ciadna.

30Oir is aon Dia gu dearbh, a tha naomhachadh an timchioll-ghearraidh le creideamh a gus an neo-thimchioll-ghearraidh tromh chreideamh.

31A bheil sinn ma ta cur as do ʼn lagh tromh chreideamh? Fad bho sin: ach tha sinn a steidheachadh an lagha.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →