Hosea 11

Galacian 1989 (Biblia SEPT)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Cando Israel era escravo, eu ameino, e de Exipto chamei ós seus fillos.

2Cando máis os chamaba, máis marchaban de onda min. Ofrecían sacrificios ós Baales, ofrendaban incenso ós ídolos.

3Pero eu ensináralle a Efraím a camiñar, tíñao collido nos meus brazos, e non quería saber que eu era o seu médico.

4Coas cordas das miñas mans acollinos, con brazos de amor, e fun para eles coma quen lles levanta o xugo do pescozo, ligueinos a min e dáballes de comer.

5Certo que volverá ó país de Exipto, e ó rei de Asiria, que será o seu rei, pois non quixeron arrepentirse.

6Así a espada dirixirase contra os seus príncipes, e acabará cos sacerdotes que profiren oráculos, e devorará parte dos seus conselleiros.

7E o meu pobo persistirá na súa caída, ó Supremo El invocará e non celebrará ó Deus Único.

8Como te vou entregar, Efraím? Como te vou deixar, Israel? Como te vou entregar igual ca Ademah? Como te vou volver igual ca Seboim? O meu corazón revólvese contra min, ó mesmo tempo que a miña compaixón se conmove.

9Non provocarei o incendio da miña ira, non volverei a destruír a Efraím, pois son Deus, e non un home, o Santo no medio de ti: non te volverei a destruír.

10Camiñarán tralo Señor, que ruxirá coma un león. Si, el ruxirá e os seus fillos virán tremendo desde occidente.

11Virán tremendo desde Exipto coma paxariños, e coma pombas desde o país de Asiria: fareinos volver ás súas casas —é o Señor quen fala—.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →