Hosea 4

Galacian 1989 (Biblia SEPT)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Escoitade a palabra do Señor, fillos de Israel. Velaí o preito do Señor cos que mandan no país, pois non hai fidelidade nin amor nin coñecemento de Deus no país.

2Os perxurios, a mentira, o asasinato, o roubo e o adulterio están difundíndose, e imaxes de ídolos están tropezando con imaxes de ídolos.

3Por isto reseca o país e morre de sede todo o que vive nel, o mesmo os animais salvaxes cós paxaros do ceo, e ata os peixes do mar desaparecen.

4Certo, con lume sentencia Deus; si, Deus castiga con lume; pero contigo precisamente é o meu preito, sacerdote.

5Tropezarás de día, e contigo tamén tropezará o profeta de noite; si, reducireinos poderosamente ó silencio; certo,

6o meu pobo será reducido ó silencio por falta de coñecemento. Xa que refugaches o coñecemento de seres sacerdote para min; ti esqueciches a lei do teu Deus: así tamén eu me esquecerei dos teus fillos.

7Canto máis ricos son, máis pecaron contra min. Cambiarei a súa gloria pola ignominia.

8Aliméntanse do pecado do meu pobo. abren a gorxa arelando as súas culpas.

9sucederalle ó pobo o mesmo ca ós sacerdotes: pedireille contas do seu comportamento e farei volver contra el as súas obras:

10comerán e non se fartarán; fornicarán, e non se saciarán, porque abandonaron o Señor, para venerar a prostitución.

11O viño e mais o mosto quítanlle o xuízo

12ó meu pobo, que consulta a unha árbore, infórmao unha póla de árbore, pois un espírito de prostitución descamíñaos, e fornican abandonando o seu Deus.

13Sacrifican no cume das montañas, e sobre os outeiros ofrendan incenso, debaixo do carballo e do amieiro e do terebinto, Que agradable é a súa sombra! Por isto as vosas fillas daranse á prostitución, e as vosas noras cometerán adulterio.

14Non lles pedirei contas ás vosas fillas por se prostituíren nin ás vosas noras por se daren ó adulterio; pois os mesmos sacerdotes van á parte coas prostitutas, comparten os banquetes sacrificiais coas prostitutas sagradas; por isto o pobo, que non entende, vai á ruína.

15Aínda que ti, Israel, es unha prostituta, que non se volva culpable Xudá. Si, non vaiades a Guilgal, non subades a Bet-Aven, nin xuredes alí: "Vive o Señor".

16Se Israel escorna coma unha xovenca, que escorne; agora o Señor vainos deixar pacer coma os carneiros na chaira do Xeol.

17Efraím está asociado ós ídolos, el transmite en herdanza

18A apostasía dos que beben no templo; dáse de cheo á prostitución, a fornicar: aman as vergonzas do seu protector!

19Un vendaval envólveos nas súas ás, e así avergónzanse dos seus sacrificios.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →