1 Kings 13

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Kag yari karon, may tawo sang Dios gikan sa Juda paagi sa polong sang Ginoo nga nag-abut sa Bet-el. Si Jeroboam nagatindug sa luyo sang halaran sa pagsonog sing incienso.

2Kag nagsinggit sia batok sa halaran paagi sa polong sang Ginoo, kag nagsiling, “O halaran, halaran, amo ini ang ginasiling sang Ginoo: ‘Yari karon, sa balay ni David matawo ang isa ka anak nga lalaki, si Josias ang ngalan; kag sa ibabaw nimo idaga niya ang mga sacerdote sang mga duug nga mataas nga nagasonog sing incienso sa ibabaw nimo, kag sa ibabaw nimo sonogon nila ang mga tul-an sang mga tawo.’ ”

3Kag sa amo man nga adlaw naghatag sia sing tanda, nga nagasiling, “Ini amo ang tanda nga napamolong sang Ginoo: ‘Yari karon, ang halaran mawasak, kag ang abo nga yara sa ibabaw niya maula.’”

4Kag sang pagkabati sang hari sang ginasiling sang tawo sang Dios, nga ginsinggit niya batok sa halaran sa Bet-el, gin-untay ni Jeroboam ang iya kamut gikan sa halaran, nga nagasiling, “Dakpa sia.” Kag ang iya kamut, nga gin-untay batok sa iya, naitus, sa bagay nga indi na niya mapabalik sa iya.

5Ang halaran man nawasak, kag naula ang abo gikan sa halaran, sono sa tanda nga nahatag sang tawo sang Dios paagi sa polong sang Ginoo.

6Kag ang hari nagsiling sa tawo sang Dios, “Pakilooyi karon ang kahamuut sang Ginoo nga imo Dios, kag pangamuyo ka tungud sa akon, nga iuli sa akon ang akon kamut.” Kag ang tawo sang Dios nagpakilooy sa Ginoo; kag ang kamut sang hari nahaulian, kag nanginsubong sang una.

7Kag ang hari nagsiling sa tawo sang Dios, “Pauli ka upud sa akon, kag magpaumpaw sang imo kaugalingon, kag hatagan ko ikaw sing balus.”

8Kag ang tawo sang Dios nagsiling sa hari, “Kon ihatag mo sa akon ang katunga sang imo balay, indi ako mag-upud sa imo. Kag indi ako magkaon sing tinapay ukon mag-inum sing tubig sa sining duug;

9kay amo ini ang gintulin sa akon paagi sa polong sang Ginoo, nga nagasiling, ‘Dili ka magkaon, ukon mag-inum sing tubig, ukon magbalik sa dalan nga imo gin-agihan.’”

10Gani naglakat sia sa iban nga dalan, kag wala magbalik sa dalan nga iya gin-agihan pakadto sa Bet-el.

11Karon may nagpuyo sa Bet-el nga tigulang nga manalagna. Kag nag-abut ang isa sang iya mga anak nga lalaki kag nagsugid sa iya sang tanan nga binuhatan nga nahimo sang tawo sang Dios sadtong adlaw sa Bet-el; ang mga polong nga ginpamolong niya sa hari, ginsugid man nila sa ila amay.

12Kag ang ila amay nagsiling sa ila, “Diin bala nga dalan sia nag-agi?” Karon ang iya mga anak nakakita sang dalan nga gin-agihan sang tawo sang Dios nga nag-abut gikan sa Juda.

13Kag sia nagsiling sa iya mga anak, “Isiya ninyo ako sang asno.” Gani ginsiyahan nila nga sa iya ang asno kag nagsakay sia sa iya.

14Kag nagsonod sia sa tawo sang Dios, kag nakita sia nga nagalingkod sa idalum sang terebinto; kag nagsiling sia sa iya, “Ikaw bala ang tawo sang Dios nga nag-abut gikan sa Juda?” Kag nagsiling sia, “Amo ako.”

15Niyan nagsiling sia sa iya, “Pauli ka upud sa akon kag magkaon sing tinapay.”

16Kag nagsiling sia, “Indi ako makabalik upud sa imo, ukon makasulud upud sa imo; kag indi ako makakaon sing tinapay ukon makainum sing tubig upud sa imo sa sini nga duug;

17kay ginsilingan ako paagi sa polong sang Ginoo, “Dili ka magkaon sing tinapay ukon mag-inum sing tubig didto, ukon magbalik sa dalan nga imo gin-agihan.’”

18Kag nagsiling sia sa iya, “Ako man manalagna subong sa imo, kag ang manugtunda nagpamolong sa akon paagi sa polong sang Ginoo, nga nagasiling, ‘Pabalika sia upud sa imo sa imo balay agud nga magkaon sia sing tinapay kag mag-inum sing tubig.’” Apang ginbutigan niya sia.

19Gani nagbalik sia upud sa iya, kag nagkaon sia sang tinapay sa iya balay, kag nag-inum sing tubig.

20Kag sang nagalingkod sila sa latok, nag-abut ang polong sang Ginoo sa manalagna nga nagpabalik sa iya;

21kag nagsinggit sia sa tawo sang Dios nga nag-abut gikan sa Juda, “Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ‘Bangud nga naglalis ka sa baba sang Ginoo, kag wala magtuman sang sogo nga ginsogo sa imo sang Ginoo nga imo Dios,

22kondi nagbalik, kag nagkaon sing tinapay kag nag-inum sing tubig sa duug nga ginsiling niya sa imo, “Dili ka magkaon sing tinapay, kag mag-inum sing tubig”; indi makasulud ang imo bangkay sa lulubngan sang imo mga ginikanan.’”

23Kag sang nakatapus sia pagkaon sing tinapay kag nakatapus sia pag-inum, ginsiyahan niya nga sa iya ang asno tungud sa manalagna nga iya ginpabalik.

24Kag sang nagtaliwan sia ginsugata sia sang leon sa dalanon kag ginpatay sia. Kag ang iya bangkay nahal-id sa dalanon, kag ang asno yara sa luyo niya; ang leon man yara sa luyo sang bangkay.

25Kag yari karon, ang mga tawo naglabay, kag nakita ang bangkay nga napilak sa dalanon, kag ang leon yara sa luyo sang bangkay. Kag nag-abut sila kag nagsugid sini sa banwa diin nagpuyo ang manalagna nga tigulang.

26Kag sang pagkabati sini sang manalagna nga nagpabalik sa iya sa dalan, nagsiling sia, “Ini tawo sang Dios, nga nagmalalison sa baba sang Ginoo; busa gintugyan sia sang Ginoo sa leon, nga nagkusnit sa iya kag nagpatay sa iya, sono sa polong sang Ginoo nga iya ginpamolong.”

27Kag nagpamolong sia sa iya mga anak, “Isiya ninyo ako sang asno.” Kag sila nagsiya sini.

28Kag nagkadto sia kag nakita ang iya bangkay nga nahal-id sa dalanon, kag ang asno kag ang leon nagatindug sa luyo sang bangkay. Ang leon wala magkaon sang bangkay ukon magkusnit sang asno.

29Kag ginhakwat sang manalagna ang bangkay sang tawo sang Dios kag ginpakulo ini sa asno, kag gindala ini pauli, kag nag-abut sia sa banwa sang tigulang nga manalagna, sa paghaya kag sa paglubung sa iya.

30Kag ginbutang niya ang iya bangkay sa iya kaugalingon nga lulubngan; kag naghaya sila sa iya, nga nagasiling, “Ay, utud ko!”

31Kag sang nalubung na niya sia, nagpamolong sia sa iya mga anak, “Kon mapatay ako, niyan ilubung ako sa lulubngan nga ginlubngan sang tawo sang Dios; pahulida ninyo ang akon mga tul-an sa iya mga tul-an.

32Kay ang pinamolong nga iya ginsinggit paagi sa polong sang Ginoo batok sa halaran sa Bet-el, kag batok sa tanan nga balay sang mataas nga mga duug nga yara sa kabanwaanan sa Samaria, mahanabu sa pagkamatuud.”

33Sa tapus sining butang wala mag-isul si Jeroboam sa iya malaut nga dalanon, kondi naghimo liwat sing mga sacerdote sang mga duug nga mataas gikan sa tanan nga katawohan; ang bisan sin-o nga buut, ginhalad niya sia agud nga may mga sacerdote sang mataas nga mga duug.

34Kag ining butang nanginsala sa panimalay ni Jeroboam, sa pag-utud sini kag sa paglaglag sini gikan sa kadaygan sang duta.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →