Joshua 2

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Kag si Josue nga anak ni Nun nagpadala sing tago gikan sa Sitim sing duha ka lalaki subong nga mga lampitaw, nga nagasiling, “Lakat, tan-awa ang duta, kag ang Jerico.” Kag naglakat sila, kag nagsulud sa balay sang isa ka babayi nga makihilawason nga ginahingalanan si Rahab, kag naghigda didto.

2Kag ginsugid sa hari sang Jerico, “Yari karon, may mga tawo sa mga anak sang Israel nga nagkari sining gab-i sa pag-usisa sang duta.”

3Niyan ang hari sang Jerico nagpadala kay Rahab, nga nagasiling, “Pagowaa ang nga tawo nga nag-abut sa imo, nga nagsulud sa imo balay; kay nagakari sila sa pag-usisa sang bug-os nga duta.”

4Apang ginkuha sang babayi ang duha ka lalaki kag gintago sila; kag nagsiling sia, “Hoo, ang mga lalaki nag-abut sa akon, apang wala ko mahibaloi kon tagadiin sila;

5kag sa tion nga inugtakop sang gawang, sang madulum na, ang mga tawo naggowa; kon diin magkadto ang mga lalaki wala ako makahibalo; lagsa sila gilayon, kay malambut ninyo sila.”

6Apang gindala niya sila sa atop, kag gintago sila sa mga pinuno sang lino nga ginhantal sa atop.

7Gani ang mga tawo naglagas sa ila sa dalanon pa Jordan sa mga olobogan; kag sa gilayon nga nakagowa ang mga naglagas sa ila, gintakpan nila ang gawang.

8Sa wala pa sila maghigda, nagsaka sia sa ila sa atop,

9kag nagsiling sia sa mga lalaki, “Nakahibalo ako nga ang duta ginhatag sa inyo sang Ginoo nga inyo Dios, kag nga ang kahadluk sa inyo naholog sa amon, kag nga ang tanan nga pumuluyo sang duta nagkalatunaw sa atubangan ninyo.

10Kay amon nabatian kon paano nga ginpamala sang Ginoo ang tubig sang Dagat nga Mapula sa atubangan ninyo sang paggowa ninyo sa Egipto, kag kon ano ang ginhimo ninyo sa duha ka hari sang mga Amornon nga yadto sa tabok sang Jordan, kay Sihon kag kay Og, nga ginlaglag ninyo sing totoo.

11Kag sa pagkabati namon sini, natunaw ang amon tagiposoon, kag wala na sing nabilin nga espiritu sa bisan kay sin-o nga tawo, bangud sa inyo; kay ang Ginoo nga inyo Dios amo sia ang Dios sa langit sa ibabaw kag sa duta sa idalum.

12Busa karon, sumpa sa akon tungud sa Ginoo, sanglit nga magmalolo ako sa inyo, nga kamo nagmalolo man sa panimalay sang akon amay, kag hatagi ako sing matuud nga tandaan,

13kag luwason ninyo nga buhi ang akon amay kag ang akon iloy, ang akon mga utud nga lalaki kag ang akon mga utud nga babayi, kag ang tanan nga ila, kag luwason ang amon mga kabuhi sa kamatayon.”

14Kag ang mga lalaki nagsiling sa iya, “Ang amon kabuhi tal-us sang inyo! Kon indi ninyo pag-imitlang ini nga katuyoan namon, kon ihatag sa amon sang Ginoo ang duta niyan magamalolo kami kag magamaminatud-on sa imo.”

15Niyan ginpadalos-os niya sila sa galawahan sa isa ka lubid, kay ang iya balay yara sa kilid sang kuta, sa bagay nga nagpuyo sia sa kuta.

16Kag nagsiling sia sa ila, “Kadto kamo sa bukid, basi nga masalapuan kamo sang mga manuglagas; kag panago kamo didto sing tatlo ka adlaw, tubtub nga ang mga manuglagas magbalik; kag ugaling makapadayon kamo sa inyo dalanon.”

17Ang mga lalaki nagsiling sa iya, “Manginwala kami sing sala sining imo sumpa nga ginpasumpa mo sa amon.

18Yari karon, kon magsulud kami sa duta, ihigot mo ining lubid nga escarlata nga nahut sa galawahan nga ginpadalos-osan mo sa amon; kag tiponon mo sa imo sa sulud sang balay ang imo amay kag ang imo iloy, ang imo mga utud nga lalaki, kag ang bug-os nga panimalay sang imo amay.

19Kon ang bisan sin-o maggowa sa mga ganhaan sang imo balay pakadto sa dalan, ang iya dugo manginsa ibabaw sang iya olo, kag kami manginwala sing sala; kag ang bisan sin-o nga kaupud nimo sa balay, ang iya dugo manginsa ibabaw sang amon olo, kon may magtandug sa iya.

20Apang kon imitlang mo ining amon katuyoan, niyan manginwalay sala kami sa imo sumpa nga ginpasumpa mo sa amon.”

21Kag nagsiling sia, “Sono sa inyo mga polong, mangin-amo ini.” Niyan ginpalakat niya sila, kag nagtaliwan sila; kag ginhigot niya ang lubid nga escarlata sa galawahan.

22Naglakat sila, kag nag-abut sa mga kabakoloran, kag nagpabilin didto sing tatlo ka adlaw, tubtub nga nagbalik ang mga manuglagas; kay ang mga manuglagas nagpangita sa ila sa bug-os nga dalanon kag wala sila makit-i.

23Niyan ang duha ka lalaki nagbalik kag nagdolhog gikan sa mga kabakoloran, kag nagtabok kag nag-abut kay Josue nga anak ni Nun; kag nagsugid sila sa iya sang tanan nga natabu sa ila.

24Kag nagsiling sila kay Josue, “Sa pagkamatuud natugyan sang Ginoo sa aton mga kamut ang bug-os nga duta; kag labut pa ang tanan nga pumuluyo sang duta nagkatunaw sa atubangan naton.”

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →