Zechariah 13

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1“Sa sadtong adlaw manginmay tuburan nga nabuksan sa panimalay ni David kag sa mga pumuluyo sang Jerusalem nga sa sala kag sa pagkadimatinlo.

2“Kag sa sadtong adlaw, nagasiling ang Ginoo sang mga kasoldadosan, papason ko sa duta ang mga ngalan sang mga diosdios, kag indi na sila pagdumdumon; kag ang mga manalagna kag ang espiritu nga dimatinlo pataliwanon ko man sa duta.

3Kag kon ang bisan sin-o magpanagna pa, niyan ang iya amay kag ang iya iloy nga nag-anak sa iya magasiling sa iya, ‘Dili ka magkabuhi, kay nagapamolong ka sing kabutigan sa ngalan sang Ginoo; kag ang iya amay kag ang iya iloy nga nag-anak sa iya magabuno sa iya kon magpanagna sia.

4Sa sadtong adlaw ang mga manalagna magakahuya ang tagsatagsa sang iya palanan-awon kon magpanagna sia; indi sila magsuklub sing kunup nga bulbulon sa paglimbong,

5kondi magasiling sia, ‘Indi ako manalagna, mangunguma ako sang duta; kay gin-ulipon ako kutub sa akon pagkapamatan-on.’

6Kag ang isa magasiling sa iya, ‘Ano bala ining mga pilas sa imo mga kamut?’ Magasabat sia, ‘Ginpilas ina sa akon sa balay sang akon mga abyan.’”

7“Pagmata, O espada, batok sa akon manugpahalab, batok sa tawo nga kaupud nakon,” nagasiling ang Ginoo sang mga kasoldadosan. Samara ang manugpahalab, kag magaaplaag ang mga carnero; lisoon ko ang akon kamut sa mga tinday.

8Sa bug-os nga duta, nagasiling ang Ginoo, ang duha ka bahin niya papason kag mapatay, kag ang ikatlo mabilin sa iya.

9Kag idap-ung ko sa kalayo ang ikatlong bahin, kag ulayon sila subong sang pag-ulay sang pilak, kag sanghiron ko sila subong sang pagsanghid sang bulawan. Sila magatawag sa akon ngalan, kag pamatian ko sila. Magasiling ako, ‘Ini akon katawohan’; kag magasiling sila, ‘Ang Ginoo akon Dios.’”

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →