Zechariah 9

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Ang lulan sang polong sang Ginoo sa duta sang Hadrac kag sang Damasco mangin-iya palahuwayan. Kay ang mata sang tawo kag sang tanan nga kabikahan sang Israel nayon sa Ginoo;

2ang Hamat man, nga nagatambi sa iya, ang Tiro kag ang Sidon, bisan sila maalam gid.

3Ang Tiro nagpatindug nga sa iya sing pamakud, kag nagtumpi sang pilak subong sang yab-ok, kag sang bulawan nga bus-og subong sang lunang sang mga alagyan.

4Yari karon, ang Ginoo magaagaw sang iya kag magasamad sang iya gahum sa dagat, kag lamonon sia sang kalayo.

5Ang Ascalon makakita sini kag magakahadluk; ang Gasa man, kag sakiton sing tama; ang Ecron man, kay ang iya handum pakahuy-an. Ang hari mawala sa Gasa; ang Ascalon indi na pagpuy-an;

6ang unon magapuyo sa Asdod; kag walaon ko ang bugal sang mga Filistinhon.

7Kuhaon ko ang iya dugo sa iya baba, kag ang iya mga kangil-aran gikan sa ulut sang iya mga ngipon; sia man mabilin nga sa aton Dios; manginsubong sia sang pangolo sa Juda, kag ang Ecron subong sang Jebusnon.

8Niyan magapahamtang ako sing dologan sa palibut sang akon balay batok sa hangaway, agud nga wala gid sing makaagi ukon makabalik; wala na gid sing manugpigus nga makaagi sa ila, kay karon nakita ko sang akon mga mata.

9Maghugyaw sing daku, O babayi nga anak sang Sion! Magsinggit, O babayi nga anak sang Jerusalem! Yari karon, ang imo hari nagaabut sa imo; matarung sia kag may kaluwasan, mapainubuson kag nagasakay sa asno, sa polyino nga tinday sang asna.

10Papason ko ang kangga sa Efraim kag ang kabayo sa Jerusalem; kag ang pana sa away papason, kag sia magapamolong sing paghidait sa mga pungsud; ang iya ginsakpan manginkutub sa dagat pa dagat, kag kutub sa Suba tubtub sa mga ukbung sang duta.

11Nahanungud sa imo man, bangud sang dugo sang imo katipan, ginhilway ko ang imo mga binilanggo gikan sa boho nga wala sing tubig.

12Balik kamo sa pamakud, kamo nga mga binilanggo sang paglaum; karon gid ginapahayag ko nga magahatag ako sing pilo sa imo.

13Kay ginbuyuk ko nga sa akon ang Juda; ginbaslayan ko ang pana sang Efraim. Puhagon ko ang imo mga anak, O Sion, batok sa imo mga anak, O Grecia, kag himoon ko ikaw subong sang espada sang tawo nga gamhanan.

14Niyan ang Ginoo makita sa ibabaw nila, kag ang iya baslay magagowa subong sang kilat; ang Ginoong Dios magapatonog sang budyong, kag magaupud sa mga buhawi sang bagatnan.

15Ang Ginoo sang mga kasoldadosan magaapin sa ila, kag magalamon sila kag magatapak sang mga bato sang labyog; kag magainum sila kag magagahud subong sang sa alak, kag pun-on sila kaangay sang mga yahong, kaangay sang mga pamusud sang halaran.

16Sa sadtong adlaw ang Ginoo nga ila Dios magaluwas sa ila subong sang panong sang iya katawohan; kay manginsubong sila sang mga bato nga tampok sang purungpurung nga nabayaw sa hitaas sa ibabaw sang iya duta.

17Hoo, daw ano ka daku sang iya pagkaayo kag daw ano ka daku sang iya katahum! Ang uyas magapalambo sang mga pamatan-on nga lalaki, kag ang bag-o nga alak sang mga ulay.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →