1 Kings 4

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ព្រះបាទសាឡូម៉ូនជាស្តេចលើសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលទាំងអស់

2ហើយពួកមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់របស់ទ្រង់ មានរាយដូចតទៅនេះ គឺអ័សារា កូនសាដុក លោកជាសម្ដេចសង្ឃ

3អេលី‌ហូរែប និងអ័ហ៊ី‌យ៉ា កូនស៊ីសា ជាស្មៀន‌ហ្លួង យេហូ‌សាផាត កូនអ័ហ៊ី‌លូឌ ជាអ្នកតែងពង្សាវ‌តារ

4បេ‌ណា‌យ៉ា កូនយេហូ‌យ៉ា‌ដា ជាមេបញ្ជាការ សាដុក និងអ័បៀ‌ថើរ ជាសង្ឃ

5អ័សារា កូនណាថាន់ ជាចាង‌ហ្វាងលើពួកសេនា‌បតី សាប៊ុត កូនណាថាន់ ជារដ្ឋ‌នាយក ហើយជាមិត្តសម្លាញ់នឹងស្តេច

6អ័ហ៊ីសា ជាឧកញ៉ាវាំង អ័ដូ‌នីរ៉ាម កូនអាប់ដា ជាមេកំណែន។

7ព្រះបាទសាឡូម៉ូនក៏មាននាយកដប់ពីរនាក់ ត្រួតលើពួកអ៊ីស្រា‌អែលទាំងអស់ ជាអ្នកសម្រាប់ផ្គត់‌ផ្គង់ស្បៀងអាហារថ្វាយស្តេច និងពួកដំណាក់របស់ទ្រង់ ម្នាក់ៗត្រូវផ្គត់‌ផ្គង់ស្បៀងអាហារអស់មួយខែក្នុងមួយឆ្នាំ។

8ឈ្មោះអស់លោកទាំងនោះមានរាយនាមដូចតទៅ៖ បេន-ហ៊ើរ នៅស្រុកភ្នំអេប្រាអិម

9បេន-ដេកើរ នៅស្រុកម៉ាកាស ស្រុកស្អាលប៊ីម ស្រុកបេត-សេមែស និងស្រុកហេឡូន-បេត-ហា‌ណាន។

10បេន-ហេសេឌ នៅស្រុកអារូ‌បូត (ឯស្រុកសូកូរ និងស្រុកអេភើរទាំងមូល ក៏នៅក្រោមអំណាចលោកដែរ)

11បេន-អ័ប៊ី‌ណា‌ដាប់ នៅស្រុកដោរទាំងមូល (លោកនោះបានយកនាងថាផាត ជាបុត្រីព្រះបាទសាឡូម៉ូនធ្វើជាភរិយា)។

12ប្អាណាជាកូនអ័ហ៊ី‌លូឌ លោកនោះត្រួតលើស្រុកត្អាណាក ស្រុកមេគី‌ដោ ហើយគ្រប់ស្រុកបេត-សៀន ដែលនៅជិតសារ‌ថាន ខាងក្រោមក្រុងយេស‌រាល ចាប់តាំងពីបេត-សៀនរហូតដល់អេបិល-មហូឡា ខាងនាយយ៉ុក‌មាម។

13បេន-កេប៊ើរនៅរ៉ាម៉ូត-កាឡាត (លោកនោះត្រួតលើភូមិទាំងអស់របស់យ៉ាអ៊ារជាកូនម៉ាណា‌សេ ដែលនៅស្រុកកាឡាត ហើយលើស្រុកនៅជុំ‌វិញអើកុប ដែលនៅស្រុកបាសាន ទាំងអស់មានទីក្រុងធំៗហុកសិប ដែលមានកំផែង និងរនុកលង្ហិន)។

14អ័ហ៊ី‌ណា‌ដាប់ជាកូនអ៊ីដោ នៅស្រុកម៉ាហា‌ណែម។

15អ័ហ៊ីម៉ាសនៅខេត្តណែប‌ថា‌លី (លោកនោះបានយកនាងបាស‌ម៉ាត ជាបុត្រីព្រះបាទសាឡូម៉ូនធ្វើជាភរិយា)។

16ប្អាណា ជាកូនហ៊ូសាយ នៅខេត្តអេស៊ើរ និងស្រុកអាឡូត។

17យេហូ‌សាផាតជាកូនផារូអា នៅខេត្តអ៊ីសា‌ខារ។

18ស៊ីម៉ាយជាកូនអេឡា នៅខេត្តបេនយ៉ាមីន។

19កេប៊ើរជាកូនអ៊ូរី ដែលនៅស្រុកកាឡាតជាស្រុករបស់ស៊ីហុន ស្តេចសាសន៍អាម៉ូរី និងស្រុករបស់អុក ជាស្តេចបាសាន លោកនោះជានាយកតែមួយនៅក្នុងស្រុកនោះ។

20ពួកយូដា និងពួកអ៊ីស្រា‌អែល មានគ្នាសន្ធឹកដូចជាខ្សាច់ដែលនៅមាត់សមុទ្រ ពួកគេតែង‌តែបរិ‌ភោគ ហើយលេងសប្បាយ។

21ព្រះបាទសាឡូម៉ូនបានសោយ‌រាជ្យលើអស់ទាំងនគរ ចាប់តាំងពីទន្លេអ៊ើប្រាត រហូតដល់ស្រុកភីលី‌ស្ទីន ហើយទៅដល់ព្រំប្រទល់អេស៊ីព្ទទៀត នគរទាំងនោះតែងនាំយកសួយ‌អាករមកថ្វាយព្រះបាទសាឡូម៉ូន ព្រមទាំងគោរពដល់ទ្រង់ រហូតដល់អស់ព្រះ‌ជន្ម។

22ឯស្បៀងអាហារដែលចាត់ចែងសម្រាប់ព្រះ‌រាជ‌វាំងក្នុងមួយថ្ងៃ នោះគឺជាម្សៅយ៉ាងម៉ដ្តសាមសិបរង្វាល់ ម្សៅធម្មតាហុកសិបរង្វាល់

23គោធាត់ៗដប់ គោដែលរកស៊ីនៅវាលម្ភៃ ចៀមមួយរយ ព្រមទាំងប្រើស ឈ្លូស ក្តាន់ និងសត្វស្លាបធាត់ៗផង។

24ដ្បិតទ្រង់មានអំណាចលើគ្រប់ទាំងអស់ នៅខាងអាយទន្លេ ចាប់តាំងពីក្រុងធីពសារហូតដល់ក្រុងកាសា ហើយលើអស់ទាំងស្តេចនៅខាងអាយទន្លេដែរ ក៏មានសេចក្ដីសុខនៅគ្រប់ទិសជុំ‌វិញ

25ពួកយូដា និងពួកអ៊ីស្រា‌អែល រស់នៅដោយសុខ‌សាន្តត្រាណ គ្រប់គ្នានៅក្រោមដើមទំពាំង‌បាយ‌ជូរ និងក្រោមដើមល្វារបស់ខ្លួន ចាប់តាំងពីក្រុងដាន់រហូតដល់បៀរ-សេបា ដរាបដល់ព្រះបាទសាឡូម៉ូនអស់ព្រះ‌ជន្ម។

26ទ្រង់ក៏មានរោងសម្រាប់សេះបួនម៉ឺន ដែលទឹមរទេះចម្បាំង ហើយមានពលសេះមួយម៉ឺនពីរពាន់នាក់។

27ពួកនាយកទាំងនោះ គេផ្គត់‌ផ្គង់ស្បៀងអាហារសម្រាប់ព្រះបាទសាឡូម៉ូន និងអស់អ្នកដែលចូលមកបរិ‌ភោគនៅតុរបស់ស្ដេច ហើយគ្រប់គ្នាបានផ្គត់‌ផ្គង់តាមកំណត់ខែរបស់ខ្លួនឥតមានខ្វះអ្វីឡើយ។

28បណ្ដាមនុស្សទាំងប៉ុន្មានក៏ដឹកស្រូវឱក និងចំបើងសម្រាប់សេះ និងសត្វជំនិះផ្សេងៗ មកដល់កន្លែងដែលពួកនាយកទាំងនោះតាំងនៅ តាមដែលលោកបង្គាប់រៀងៗខ្លួន។

29ព្រះបានប្រទានឲ្យសាឡូម៉ូនមានប្រាជ្ញា និងយោបល់ច្រើនក្រៃ‌លែង ព្រមទាំងព្រះ‌ហឫ‌ទ័យធំទូលាយដូចជាបណ្ដាខ្សាច់ដែលនៅមាត់សមុទ្រ

30ប្រាជ្ញារបស់សាឡូម៉ូនមានលើសហួសជាងប្រាជ្ញារបស់អស់ទាំងពួកស្រុកខាងកើត និងអស់ទាំងប្រាជ្ញារបស់ស្រុកអេស៊ីព្ទផង។

31ដ្បិតទ្រង់មានប្រាជ្ញាលើសជាងមនុស្សទាំងអស់ គឺលើសជាងអេថាន ជាពូជសេរ៉ា‌គីត និងលើសជាងហេម៉ាន កាល់‌កូល និងដារដា ជាកូនទាំងបីរបស់ម៉ាហូលទៅទៀត កិត្តិ‌នាមរបស់ទ្រង់ បានឮសុស‌សាយរហូតដល់អស់ទាំងនគរនៅជុំ‌វិញ។

32ទ្រង់បាននិពន្ធពាក្យសុភា‌សិតបីពាន់ខ ហើយក៏លើកទំនុកចម្រៀងមួយពាន់ប្រាំបទ។

33ទ្រង់មានរាជ‌ឱង្ការពីដើមឈើទាំងពួង ចាប់តាំងពីដើមតា‌ត្រៅ ដែលនៅលើភ្នំល្បាណូន រហូតដល់ដើមហ៊ីសុបដែលដុះលើកកំផែង ក៏មានរាជ‌ឱង្ការពីសត្វផ្សេងៗ សត្វស្លាប សត្វលូនវារ និងត្រីផង។

34មានមនុស្សគ្រប់សាសន៍មកស្តាប់ប្រាជ្ញារបស់សាឡូម៉ូន គឺមកពីអស់ទាំងស្តេចនៅផែនដី ជាកន្លែងដែលគេបានឮថ្លែងប្រាប់ពីប្រាជ្ញារបស់ទ្រង់។

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →