2 Kings 14

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1នៅឆ្នាំទីពីរ ក្នុងរាជ្យនៃព្រះបាទយ៉ូអាស ជាបុត្រយ៉ូអា‌ហាស ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល នោះព្រះបាទអ័ម៉ា‌ស៊ីយ៉ា ជាបុត្រព្រះបាទយ៉ូអាស ស្តេចយូដា ក៏ឡើងសោយ‌រាជ្យ

2ពេលទ្រង់បានឡើងសោយ‌រាជ្យ នោះទ្រង់មានព្រះ‌ជន្មម្ភៃប្រាំឆ្នាំហើយ ក៏សោយ‌រាជ្យនៅក្រុងយេរូ‌សាឡិមបានម្ភៃប្រាំបួនឆ្នាំ មាតារបស់ទ្រង់ព្រះ‌នាមជា យ៉ូអា‌ដាន ជាអ្នកក្រុងយេរូ‌សាឡិម។

3ទ្រង់បានប្រព្រឹត្តសេចក្ដីដែលត្រឹម‌ត្រូវ នៅព្រះ‌នេត្រព្រះ‌យេហូវ៉ា តែមិនដល់ដាវីឌជាបុព្វ‌បុរសរបស់ទ្រង់ទេ ទ្រង់បានប្រព្រឹត្តតាមគ្រប់ទាំងការដែលព្រះបាទយ៉ូអាសជាបិតាបានធ្វើ

4ប៉ុន្តែ មិនបានបំបាត់អស់ទាំងទីខ្ពស់ចោលចេញទេ ពួកបណ្ដា‌ជននៅតែថ្វាយយញ្ញ‌បូជា ហើយដុតកំញាននៅលើទីខ្ពស់ទាំងនោះនៅឡើយ។

5កាលរាជ្យបានជាប់នៅក្នុងអំណាចទ្រង់ហើយ ទ្រង់ក៏សម្លាប់ពួកបម្រើដែលបានធ្វើគុតស្តេច ជាបិតារបស់ទ្រង់ទៅ

6តែឯកូនចៅនៃពួកអ្នកដែលធ្វើគុតស្តេចនោះ ទ្រង់មិនបានសម្លាប់គេទេ តាមសេចក្ដីដែលចែងទុកមកក្នុងគម្ពីរក្រឹត្យ‌វិន័យរបស់លោកម៉ូសេ ដូចជាព្រះ‌យេហូវ៉ាបានបង្គាប់មកថា «ឪពុកមិនត្រូវទោសដល់ស្លាប់ដោយព្រោះកូន ហើយកូនក៏មិនត្រូវទោសដល់ស្លាប់ដោយព្រោះឪពុកដែរ គឺគ្រប់មនុស្សត្រូវស្លាប់ ដោយព្រោះតែអំពើបាបរៀងខ្លួនវិញ»។

7ទ្រង់ក៏ប្រហារពួកសាសន៍អេដុមអស់មួយម៉ឺននាក់ នៅត្រង់ច្រកភ្នំអំបិល ក៏ច្បាំងចាប់យកក្រុងសេឡា រួចដាក់ឈ្មោះទីក្រុងនោះថា យ៉ុក‌ធាល ដរាបដល់សព្វថ្ងៃនេះ។

8ក្រោយនោះមក ព្រះបាទអ័ម៉ា‌ស៊ីយ៉ាចាត់សារទៅឯព្រះបាទយ៉ូអាស ជាបុត្រយ៉ូអា‌ហាស ដែលជាបុត្រព្រះបាទយេហ៊ូវ ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលទូលថា៖ «ចូរចេញមក យើងល្បង‌លគ្នាមើល»។

9ប៉ុន្តែ ព្រះបាទយ៉ូអាសជាស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល ទ្រង់ចាត់សារឲ្យទៅឯព្រះបាទអ័ម៉ា‌ស៊ីយ៉ាជាស្តេចយូដាវិញ ទូលថា៖ «ដើមបន្លាដែលដុះនៅលើភ្នំល្បាណូនបានចាត់សារទៅឯដើមតា‌ត្រៅនៅលើភ្នំល្បាណូនថា "ចូរលើកកូនស្រីឯងមកឲ្យធ្វើជាប្រពន្ធរបស់កូនប្រុសយើង" ក៏មានសត្វព្រៃសាហាវ ដែលនៅភ្នំល្បាណូនមកតាមនោះ ជាន់ឈ្លីដើមបន្លានោះទៅ

10ឯទ្រង់បានវាយឈ្នះពួកសាសន៍អេដុមពិតមែនហើយ ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យទ្រង់បានតម្កើងទ្រង់ឡើង ចូរអួតពីដំណើរនោះចុះ ហើយនៅឯដំណាក់ទ្រង់ទៅ តើចង់រករឿងដែលនឹងនាំឲ្យមានអន្តរាយ ឲ្យទ្រង់ត្រូវដួល ព្រមទាំងពួកយូដាផងធ្វើអី?»។

11ប៉ុន្តែ ព្រះបាទអ័ម៉ា‌ស៊ីយ៉ា ទ្រង់មិនព្រមស្តាប់តាមទេ ដូច្នេះ ព្រះបាទយ៉ូអាសជាស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល ទ្រង់ក៏យាងឡើងទៅ រួចទ្រង់ និងព្រះបាទអ័ម៉ា‌ស៊ីយ៉ា ជាស្តេចយូដា ក៏ល្បង‌លគ្នានៅត្រង់ក្រុងបេត-សេមែស ជាទីក្រុងរបស់ពួកយូដា។

12ពួកយូដាក៏ចាញ់ពួកអ៊ីស្រា‌អែល ហើយរត់ទៅឯទីលំនៅគេរៀងខ្លួនវិញ។

13ឯព្រះបាទយ៉ូអាសជាស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល ទ្រង់ចាប់អ័ម៉ា‌ស៊ីយ៉ា ស្តេចយូដា ជាបុត្រព្រះបាទយ៉ូអាស ដែលជាបុត្រព្រះបាទអ័ហា‌ស៊ីយ៉ា នៅត្រង់បេត-សេមែស រួចទ្រង់យាងទៅដល់ក្រុងយេរូ‌សាឡិម រំលំកំផែងទីក្រុង ចាប់តាំងពីទ្វារអេប្រាអិម រហូតដល់ទ្វារជ្រុងកំផែង អស់បួនរយហត្ថ។

14ទ្រង់ក៏យកមាសប្រាក់ទាំងអស់ និងគ្រប់គ្រឿងប្រដាប់ទាំងប៉ុន្មាន ដែលមាននៅក្នុងព្រះ‌វិហាររបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ហើយនៅក្នុងព្រះ‌រាជ‌ទ្រព្យទាំងប៉ុន្មាន ព្រមទាំងចាប់មនុស្សបញ្ចាំទុក រួចនាំទាំងអស់ត្រឡប់ទៅឯក្រុងសាម៉ារីវិញ។

15ឯកិច្ច‌ការផ្សេងទៀតដែលព្រះបាទយ៉ូអាសបានធ្វើ ពីអំណាចរបស់ទ្រង់ និងការច្បាំងជាមួយព្រះបាទអ័ម៉ា‌ស៊ីយ៉ា ជាស្តេចស្រុកយូដាយ៉ាងណា នោះបានកត់ទុកក្នុងសៀវភៅពង្សាវ‌តាររបស់ពួកស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលហើយ។

16ព្រះបាទយ៉ូអាសក៏ផ្ទំលក់ទៅជា‌មួយបុព្វ‌បុរសរបស់ទ្រង់ ហើយគេបញ្ចុះសពទ្រង់នៅក្រុងសាម៉ារី ជា‌មួយពួកស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល រួចយេរ៉ូ‌បោមជា‌បុត្រា ក៏ឡើងសោយ‌រាជ្យជំនួសបិតា។

17ក្រោយដែលព្រះបាទយ៉ូអាស ជាបុត្រយ៉ូអា‌ហាស ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលសុគតទៅ នោះព្រះបាទអ័ម៉ា‌ស៊ីយ៉ា ជាបុត្រព្រះបាទយ៉ូអាស ស្តេចយូដា ទ្រង់មានព្រះ‌ជន្មរស់នៅបានដប់ប្រាំឆ្នាំទៀត។

18ឯកិច្ច‌ការផ្សេងទៀតដែលព្រះបាទអ័ម៉ា‌ស៊ីយ៉ាធ្វើ បានកត់ទុកក្នុងសៀវភៅពង្សាវ‌តាររបស់ពួកស្តេចយូដាហើយ។

19មានគេគិតក្បត់នឹងទ្រង់ នៅក្រុងយេរូ‌សាឡិម ហើយទ្រង់រត់ទៅឯក្រុងឡាគីស តែគេចាត់មនុស្សឲ្យទៅឯក្រុងឡាគីសតាមទ្រង់ ក៏ធ្វើគុតនៅទីនោះ។

20គេដាក់សពទ្រង់លើសេះ យកទៅបញ្ចុះនៅក្រុងដាវីឌជា‌មួយបុព្វ‌បុរសរបស់ព្រះ‌អង្គវិញ គឺនៅក្រុងយេរូ‌សាឡិម។

21ប្រជាជនទាំង‌ឡាយ គេក៏លើកអ័សារា ដែលមានព្រះ‌ជន្មដប់ប្រាំមួយ តាំងឡើង ឲ្យធ្វើជាស្តេច ជំនួសព្រះបាទអ័ម៉ា‌ស៊ីយ៉ាជាបិតា។

22គឺព្រះបាទអ័សារា នេះហើយ ដែលសង់ក្រុងអេឡាតឡើង ហើយបានបង្វិលមកខាងយូដាវិញ ក្រោយពីព្រះបាទអ័ម៉ាស៊ីយ៉ា បានផ្ទំលក់ជា‌មួយបុព្វ‌បុរសរបស់ទ្រង់។

23នៅឆ្នាំទីដប់ប្រាំក្នុងរាជ្យព្រះបាទអ័ម៉ា‌ស៊ីយ៉ា ជាបុត្រព្រះបាទយ៉ូអាសស្តេចស្រុកយូដា ព្រះបាទយេរ៉ូ‌បោម ជាបុត្រាព្រះបាទយ៉ូអាស ស្តេចស្រុកអ៊ីស្រា‌អែលក៏ឡើងសោយ‌រាជ្យនៅក្រុងសាម៉ារី ទ្រង់សោយ‌រាជ្យបានសែសិបមួយឆ្នាំ។

24ទ្រង់បានប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់នៅព្រះ‌នេត្រព្រះ‌យេហូវ៉ា ទ្រង់នៅតែប្រព្រឹត្តតាមអស់ទាំងអំពើបាបរបស់យេរ៉ូ‌បោម ជាកូននេបាត ដែលបាននាំឲ្យពួកអ៊ីស្រា‌អែលធ្វើបាបតាម។

25ទ្រង់បានតាំងព្រំប្រទល់អ៊ីស្រា‌អែលឡើងវិញ ចាប់តាំងពីទ្វារចូលស្រុកហាម៉ាត រហូតដល់សមុទ្រនៅស្រុកវាល តាមព្រះ‌បន្ទូលដែលព្រះ‌យេហូវ៉ាជាព្រះនៃសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលបានមានព្រះ‌បន្ទូល ដោយ‌សារហោរាយ៉ូណាសជាកូនអ័មី‌ថាយ ជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះ‌អង្គ ដែលនៅកាថ-ហេភើរ។

26ដ្បិតព្រះ‌យេហូវ៉ាទតឃើញសេចក្ដីវេទនារបស់ពួកអ៊ីស្រា‌អែលថាជូរចត់ណាស់ ដ្បិតគ្មានអ្នកណាបិទបាំងទុក ឬអ្នកណាដែលឥតចំណងឡើយ ក៏គ្មានអ្នកណាសម្រាប់ជួយសង្គ្រោះពួកសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលដែរ។

27ឯព្រះ‌យេហូវ៉ាមិនបានថា ទ្រង់នឹងលុបឈ្មោះពួកអ៊ីស្រា‌អែលចេញពីក្រោមមេឃនោះទេ បានជាទ្រង់ជួយសង្គ្រោះគេ ដោយ‌សារព្រះ‌ហស្តយេរ៉ូ‌បោម ជាបុត្រព្រះបាទយ៉ូអាសវិញ។

28កិច្ច‌ការផ្សេងទៀតដែលយេរ៉ូ‌បោមបានធ្វើ ពីអំណាចដែលទ្រង់បានច្បាំង ព្រមទាំងការដែលចាប់យកក្រុងដាម៉ាស និងក្រុងហាម៉ាតជាទីក្រុងរបស់ពួកយូដា មកខាងពួកអ៊ីស្រា‌អែលវិញជាយ៉ាងណា នោះសុទ្ធតែបានកត់ទុកក្នុងសៀវភៅពង្សាវ‌តាររបស់ពួកស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល។

29យេរ៉ូ‌បោមក៏ផ្ទំលក់ទៅជា‌មួយពួកបុព្វបុរស គឺជាពួកស្តេចអ៊ីស្រា‌អែលទាំងប៉ុន្មាន រួចសាការី ជាបុត្រា ក៏ឡើងសោយ‌រាជ្យជំនួសបិតា។

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →