2 Kings 18

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1នៅឆ្នាំទីបី ក្នុងរាជ្យហូស៊ា ជាបុត្រអេឡា ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល នោះហេ‌សេ‌គា ជាបុត្រអ័ហាស ស្តេចយូដា ក៏ឡើងសោយ‌រាជ្យ។

2ពេលទ្រង់ឡើងសោយ‌រាជ្យ ទ្រង់មានព្រះ‌ជន្មម្ភៃប្រាំឆ្នាំ ក៏សោយ‌រាជ្យនៅក្រុងយេរូ‌សាឡិមបានម្ភៃប្រាំបួនឆ្នាំ មាតារបស់ទ្រង់ព្រះ‌នាមថាអ័ប៊ីយ៉ា បុត្រីសាការី។

3ទ្រង់ប្រព្រឹត្តអំពើត្រឹម‌ត្រូវនៅព្រះ‌នេត្រព្រះ‌យេហូវ៉ា ដូចព្រះ‌បាទដាវីឌជាបុព្វ‌បុរសរបស់ទ្រង់បានធ្វើដែរ។

4ទ្រង់បំបាត់អស់ទាំងទីខ្ពស់ ក៏បំបាក់បំបែកស្ដូបដែលសម្រាប់គោរព រំលំបង្គោលសក្ការៈ ទាំងប៉ុន្មានចោល ហើយបំបែកកម្ទេចពស់លង្ហិនដែលលោកម៉ូសេបានធ្វើផង ព្រោះពួកកូនចៅអ៊ីស្រា‌អែលបានដុតកំញានថ្វាយដល់រូបពស់រហូតដល់គ្រានោះ ហើយហៅរូបនោះថា នេហ៊ូស‌ថាន់។

5ទ្រង់ទុកចិត្តព្រះ‌យេហូវ៉ា ជាព្រះរបស់សាសន៍អ៊ីស្រា‌អែល បានជាក្នុងពួកស្តេចយូដាក្រោយមក គ្មានស្តេចណាឲ្យដូចទ្រង់ឡើយ ហើយមុនទ្រង់ក៏គ្មានដែរ។

6ដ្បិតទ្រង់កាន់ខ្ជាប់តាមព្រះ‌យេហូវ៉ា ឥតលះ‌បង់ឡើយ គឺបានកាន់តាមអស់ទាំងក្រឹត្យ‌ក្រម ដែលព្រះ‌យេហូវ៉ាបានបង្គាប់ដល់លោកម៉ូសេ។

7ព្រះ‌យេហូវ៉ាក៏គង់ជា‌មួយទ្រង់ ហើយកន្លែងណាដែលទ្រង់យាងទៅ បានជោគជ័យទាំងអស់ ទ្រង់បះ‌បោរ លែងចុះចូលនឹងស្តេចស្រុកអាស‌ស៊ើរ។

8ទ្រង់វាយពួកភីលី‌ស្ទីន រហូតដល់ក្រុងកាសា និងខេត្តដែលនៅជុំ‌វិញ ចាប់តាំងពីភូមិដែលមានតែប៉មចាំយាម រហូតដល់ទីក្រុងមានកំផែង។

9នៅឆ្នាំទីបួន ក្នុងរាជ្យស្តេចហេ‌សេ‌គា ត្រូវនឹងឆ្នាំទីប្រាំពីរនៃរាជ្យហូស៊ា ជាបុត្រអេឡា ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល នោះសាលម៉ា‌នេស៊ើរ ជាស្តេចស្រុកអាស‌ស៊ើរ ឡើងមកឡោម‌ព័ទ្ធច្បាំងក្រុងសាម៉ារី។

10លុះច្បាំងគ្រប់បីឆ្នាំហើយ ទើបចាប់យកក្រុងនោះបាន គឺក្នុងឆ្នាំទីប្រាំមួយនៃរាជ្យស្ដេចហេ‌សេ‌គា ដែលត្រូវនឹងឆ្នាំទីប្រាំបួននៃរាជ្យហូស៊ា ស្តេចអ៊ីស្រា‌អែល នោះគេចាប់យកក្រុងសាម៉ារីបាន។

11ស្តេចស្រុកអាស‌ស៊ើរក៏‌នាំពួកអ៊ីស្រា‌អែលទៅស្រុកអាស‌ស៊ើរ ដាក់ឲ្យនៅត្រង់ក្រុងហាឡា ដែលនៅមាត់ទន្លេហាបោរ ជាទន្លេរបស់ស្រុកកូសាន ហើយនៅទីក្រុងរបស់សាសន៍មេឌីទាំងប៉ុន្មានដែរ

12ដោយព្រោះគេមិនព្រមស្តាប់តាមព្រះ‌បន្ទូលនៃព្រះ‌យេហូវ៉ា ជាព្រះរបស់គេ គឺបានរំលងសេចក្ដីសញ្ញារបស់ព្រះ‌អង្គ ជាសេចក្ដីទាំងប៉ុន្មានដែលលោកម៉ូសេ ជាអ្នកបម្រើព្រះ‌យេហូវ៉ា បានបង្គាប់មក គេមិនព្រមស្តាប់ ឬធ្វើតាមសញ្ញានោះឡើយ។

13ដល់ឆ្នាំទីដប់បួន ក្នុងរាជ្យស្ដេចហេ‌សេ‌គា សាន‌ហេរីប ជាស្តេចស្រុកអាស‌ស៊ើរ ក៏ឡើងមកច្បាំងយកបានអស់ទាំងទីក្រុងមានកំផែងនៅស្រុកយូដា។

14ឯស្ដេចហេ‌សេ‌គា ជាស្តេចយូដា ទ្រង់ចាត់សារឲ្យទៅឯស្តេចស្រុកអាស‌ស៊ើរ នៅត្រង់ក្រុងឡាគីសថា៖ «ទូល‌បង្គំបានធ្វើខុសហើយ សូមទ្រង់ថយចេញពីទូល‌បង្គំទៅ ទូល‌បង្គំនឹងទទួលរ៉ាប់‌រងតាមបង្គាប់របស់ទ្រង់ទាំងអស់»។ ដូច្នេះ ស្តេចអាស‌ស៊ើរក៏បង្គាប់ស្ដេចហេ‌សេ‌គា ជាស្តេចស្រុកយូដា ឲ្យបង់ប្រាក់បីរយហាប និងមាសសាមសិបហាប។

15ស្ដេចហេ‌សេ‌គាក៏យកប្រាក់ទាំងអស់ដែលឃើញមានក្នុងព្រះ‌វិហាររបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ា និងក្នុងឃ្លាំងព្រះ‌រាជ‌ទ្រព្យទាំងប៉ុន្មាន ទៅថ្វាយដល់ទ្រង់។

16នៅពេលនោះ ស្ដេចហេ‌សេ‌គាក៏កាត់យកមាសពីទ្វារព្រះ‌វិហាររបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ា និងពីសសរដែលទ្រង់បានស្រោបទៅថ្វាយដល់ស្តេចអាស‌ស៊ើរដែរ។

17ស្តេចអាស‌ស៊ើរចាត់ថើថាន និងរ៉ាប-សារី ហើយរ៉ាបសា‌កេ ពីក្រុងឡាគីស នាំទាំងពល‌ទ័ពជាច្រើន ឲ្យទៅឯស្ដេចហេ‌សេ‌គា នៅក្រុងយេរូ‌សាឡិម គេក៏ឡើងទៅ កាលគេមកដល់ក្រុងយេរូ‌សាឡិមហើយ គេឈរក្បែរប្រឡាយនៃស្រះខាងលើ ដែលនៅតាមផ្លូវវាលនៃជាងប្រមោក។

18ពេលហៅរកស្តេច នោះអេលា‌គីម កូនហ៊ីល‌គីយ៉ា ជាឧកញ៉ាវាំង សេប‌ណា ជាស្មៀនហ្លួង និងយ៉ូអា កូនអេសាភ ជាអ្នកតែងពង្សាវ‌តារក៏ចេញមក។

19រ៉ាបសា‌កេប្រាប់គេថា៖ «ចូរទៅប្រាប់ដល់ស្ដេចហេ‌សេ‌គាថា ស្តេចដ៏ធំ គឺជាស្តេចស្រុកអាស‌ស៊ើរ ទ្រង់មានរាជ‌ឱង្ការដូច្នេះ "តើព្រះករុណាទីពឹងអ្នកណាដែលទុកចិត្តដូចនេះ?

20តើព្រះករុណាគិតថា គ្រាន់តែមានពាក្យសម្ដី និងមានកម្លាំងសម្រាប់ច្បាំងបានឬ? តើព្រះករុណាពឹងអ្នកណា បានជាហ៊ានបះ‌បោរនឹងយើងដូច្នេះ?

21មើល៍ ព្រះករុណាពឹងស្រុកអេស៊ីព្ទ ប្រៀបដូចជាដើមត្រែងដែលបាក់ ទុកជាឈើច្រត់ ដែលបើកាលណាផ្អែកទៅលើ នោះនឹងចាក់ទម្លុះដៃវិញ។ គឺផារ៉ោនជាស្តេចស្រុកអេស៊ីព្ទ ធ្វើយ៉ាងដូច្នេះដល់អស់អ្នកណាដែលពឹងដល់គេ។

22ប៉ុន្តែ បើអ្នករាល់គ្នានិយាយមកយើងថា "យើងរាល់គ្នាទុកចិត្តដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ាជាព្រះនៃយើងវិញ" តើមិនមែនជាព្រះនោះ ដែលស្ដេចហេ‌សេ‌គាបានបំបាត់អស់ទាំងទីខ្ពស់ និងអាស‌នារបស់ព្រះ‌អង្គចេញទេឬ? ដោយប្រាប់ពួកសាសន៍យូដា និងពួកក្រុងយេរូ‌សាឡិមថា អ្នករាល់គ្នាត្រូវថ្វាយបង្គំនៅមុខអាស‌នាមួយនេះ នៅក្រុងយេរូ‌សាឡិម"។

23ដូច្នេះ សូមសន្យានឹងស្តេចអាស‌ស៊ើរ ជាចៅ‌ហ្វាយរបស់ទូលបង្គំឥឡូវនេះ ទូលបង្គំនឹងឲ្យសេះពីរពាន់ ប្រសិនបើព្រះករុណារកអ្នកជិះបាន។

24បើទោះជាព្រះករុណាទុកចិត្តស្រុកអេស៊ីព្ទ ឲ្យបានរទេះចម្បាំង និងទ័ពសេះក៏ដោយ តើធ្វើដូចម្តេចឲ្យព្រះករុណាយកឈ្នះមេ‌ទ័ពមួយយ៉ាងតូច ក្នុងពួកអ្នកបម្រើរបស់ចៅ‌ហ្វាយទូលបង្គំបាន?

25ម្យ៉ាងទៀត យើងឡើងមកដើម្បីច្បាំងបំផ្លាញទីនេះ ដោយមានព្រះ‌យេហូវ៉ា គឺព្រះ‌យេហូវ៉ាដែលព្រះ‌អង្គបានមានព្រះ‌បន្ទូលបង្គាប់យើងថា "ចូរឡើងទៅច្បាំងបំផ្លាញស្រុកនេះចុះ"»។

26ពេលនោះ អេលា‌គីម ជាកូនហ៊ីល‌គីយ៉ា និងសេប‌ណា ហើយយ៉ូអា ក៏ឆ្លើយតបទៅរ៉ាបសា‌កេថា៖ «សូមលោកមានប្រសាសន៍ជាភាសាអារ៉ាមមកយើងខ្ញុំ ដ្បិតយើងខ្ញុំស្តាប់បាន សូមកុំមានប្រសាសន៍ជាភាសារបស់ពួកយូដា ឲ្យពួកបណ្ដា‌ជនដែលនៅលើកំផែងស្តាប់ឮ»។

27តែរ៉ាបសា‌កេតបថា៖ «តើចៅ‌ហ្វាយរបស់យើងបានចាត់ឲ្យមកនិយាយសេចក្ដីទាំងនេះ ចំពោះតែចៅ‌ហ្វាយលោក ខ្លួនលោកប៉ុណ្ណោះឬ? គឺបានចាត់ខ្ញុំឲ្យមកនិយាយទៅចំពោះមនុស្សដែលអង្គុយនៅលើកំផែងទេតើ ដើម្បីឲ្យគេបានស៊ីលាមក ហើយផឹកទឹកនោមរបស់ខ្លួនជា‌មួយលោកដែរ»។

28ពេលនោះ រ៉ាបសា‌កេក៏ឈរឡើងនិយាយភាសារបស់ពួកសាសន៍យូដា ប្រាប់ថា៖ «ចូរស្តាប់រាជ‌ឱអង្ការនៃស្តេចដ៏ជាធំឧត្តម គឺស្តេចអាស‌ស៊ើរ

29ទ្រង់មានរាជ‌ឱអង្ការដូច្នេះថា កុំបណ្តោយឲ្យស្ដេចហេ‌សេ‌គាបញ្ឆោតអ្នករាល់គ្នាឡើយ ដ្បិតស្ដេចនោះពុំអាចនឹងជួយអ្នករាល់គ្នាឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃយើងបានទេ

30ក៏កុំឲ្យស្ដេចហេ‌សេ‌គានាំអ្នករាល់គ្នាទុកចិត្តដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ាដែរ ដោយថា ព្រះ‌យេហូវ៉ានឹងជួយឲ្យយើងរាល់គ្នា រួចជាមិនខាន ហើយទីក្រុងនេះនឹងមិនត្រូវប្រគល់ទៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់ស្តេចអាស‌ស៊ើរនោះឡើយ។

31កុំស្តាប់តាមស្ដេចហេ‌សេ‌គា ដ្បិតស្តេចអាស‌ស៊ើរមានរាជ‌ឱង្ការថា ចូរចងស្ពានមេត្រីនឹងយើង ហើយចេញមករកយើង នោះគ្រប់គ្នានឹងបានស៊ីផលចម្ការទំពាំង‌បាយជូរ និងផលដើមល្វា ហើយផឹកទឹកអណ្តូងរបស់ខ្លួនគ្រប់គ្នា

32ដរាបដល់យើងមកនាំយកអ្នករាល់គ្នាទៅនៅស្រុកមួយ ដូចជាស្រុកនេះ ជាស្រុកមានស្រូវ និងទឹកទំពាំង‌បាយ‌ជូរ នំបុ័ង ព្រមទាំងចម្ការទំពាំង‌បាយ‌ជូរ ចម្ការអូលីវ និងឃ្មុំដែរ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានរស់ ឥតស្លាប់។ អ្នករាល់គ្នាកុំស្តាប់តាមស្ដេចហេ‌សេ‌គា ដែលបញ្ចុះបញ្ចូលអ្នករាល់គ្នាថា ព្រះ‌យេហូវ៉ានឹងជួយឲ្យរួចនោះឡើយ។

33តើមានព្រះរបស់សាសន៍ដទៃណា ដែលជួយស្រុកគេឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃនៃស្តេចអាស‌ស៊ើរបាន?

34តើព្រះរបស់ពួកក្រុងហាម៉ាត និងក្រុងអើផាឌនៅឯណា? ហើយព្រះរបស់ពួកក្រុងសេផា‌វែម ពួកក្រុងហេណា និងពួកក្រុងអ៊ីវ៉ា តើព្រះទាំងនោះនៅឯណា? តើបានជួយឲ្យស្រុកសាម៉ារីរួចពីកណ្ដាប់ដៃរបស់យើងបានឬទេ?

35ក្នុងចំណោមព្រះរបស់ស្រុកទាំងប៉ុន្មាននោះ តើមានព្រះណាដែលជួយឲ្យស្រុកគេរួចពីកណ្ដាប់ដៃរបស់យើងបាន? ដូច្នេះ តើព្រះ‌យេហូវ៉ានឹងជួយសង្គ្រោះក្រុងយេរូ‌សាឡិមឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃយើងបានដែរឬ?»។

36ប៉ុន្តែ ប្រជា‌ជននៅស្ងៀម ឥតឆ្លើយអ្វីសោះ ដ្បិតស្ដេចបានហាមថា៖ «កុំឆ្លើយទៅគេឡើយ»។

37ពេលនោះ អេលា‌គីម កូនហ៊ីលគី‌យ៉ា ជាឧកញ៉ាវាំង និងសេប‌ណា ជាស្មៀនហ្លួង ហើយយ៉ូអា កូនអេសាភ ជាអ្នកតែងពង្សាវ‌តារ គេវិលមកគាល់ស្ដេចហេ‌សេ‌គាវិញ ទាំងអាវរហែក ក៏ទូលទ្រង់តាមពាក្យរបស់រ៉ាបសា‌កេទាំងអស់។

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →