Matthew 27 — Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

11នៅវេលានេះ ព្រះ‌យេស៊ូវឈរនៅមុខលោកទេសា‌ភិបាល ហើយលោកទេសា‌ភិបាលសួរព្រះ‌អង្គថា៖ «តើអ្នកជាស្តេចរបស់សាសន៍យូដាឬ?» ព្រះ‌យេស៊ូវមានព្រះ‌បន្ទូលថា៖ «ត្រូវដូចលោកមានប្រសាសន៍ហើយ»។

12ប៉ុន្តែ ពេលពួកសង្គ្រាជ និងពួកចាស់ទុំចោទប្រកាន់ព្រះ‌អង្គ នោះព្រះ‌អង្គមិនបានឆ្លើយអ្វីសោះ។

13ពេលនោះ លោកពីឡាត់សួរព្រះ‌អង្គថា៖ «តើអ្នកមិនឮសេចក្ដីទាំងប៉ុន្មានដែលគេចោទប្រកាន់អ្នកទេឬ?»

14ព្រះ‌យេស៊ូវពុំបានមានព្រះ‌បន្ទូលឆ្លើយនឹងពាក្យណាមួយរបស់លោកសោះ ជាហេតុធ្វើឲ្យលោកទេសា‌ភិបាលឆ្ងល់ជាខ្លាំង។

15នៅឱកាសបុណ្យនោះ លោកទេសា‌ភិបាលតែងមានទម្លាប់ដោះលែងអ្នកទោសម្នាក់ តាមសំណូម‌ពររបស់បណ្ដា‌ជន។

16នៅពេលនោះ គេមានអ្នកទោសល្បីម្នាក់ ឈ្មោះបារ៉ាបាស។

17ដូច្នេះ កាលគេបានជួបជុំគ្នាហើយ លោកពីឡាត់សួរគេថា៖ «តើអ្នករាល់គ្នាចង់ឲ្យខ្ញុំដោះលែងអ្នកណាឲ្យអ្នករាល់គ្នា បារ៉ាបាស ឬយេស៊ូវ ហៅព្រះ‌គ្រីស្ទ?»

18ដ្បិតលោកជ្រាបថា គេបញ្ជូនព្រះ‌អង្គមកនេះ ព្រោះតែសេចក្ដីច្រណែន។

19កាលលោកកំពុងតែអង្គុយនៅក្នុងទីកាត់ក្តី ប្រពន្ធរបស់លោកចាត់គេឲ្យមកជម្រាបលោកថា៖ «កុំឲ្យជាប់ជំពាក់អ្វីជាមួយមនុស្សសុចរិតនេះឡើយ ដ្បិតថ្ងៃនេះ ក្នុងយល់សប្ដិ ខ្ញុំបានរងទុក្ខខ្លាំងណាស់ដោយ‌សារគាត់»។

20តែពួកសង្គ្រាជ និងពួកចាស់ទុំនាំគ្នាបញ្ចុះ‌បញ្ចូលមហា‌ជន ឲ្យសុំដោះលែងបារ៉ាបាស ហើយសម្លាប់ព្រះ‌យេស៊ូវ។

21លោកទេសា‌ភិបាលមានប្រសាសន៍ទៅគេម្ដងទៀតថា៖ «ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងពីរនេះ តើចង់ឲ្យខ្ញុំលែងអ្នកណាឲ្យអ្នករាល់គ្នា?» គេឆ្លើយថា៖ «បារ៉ាបាស»។

22លោកពីឡាត់សួរគេថា៖ «ដូច្នេះ តើឲ្យខ្ញុំធ្វើដូចម្តេចជាមួយយេស៊ូវ ហៅព្រះ‌គ្រីស្ទនេះ?» គេទាំងអស់គ្នាឆ្លើយថា៖ «ឆ្កាងវាទៅ!»

23លោកពីឡាត់សួរថា៖ «ហេតុអ្វី? តើគាត់បានប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់អ្វី?» តែគេស្រែកកាន់តែខ្លាំងឡើងថា៖ «ឆ្កាងវាទៅ!»។

24កាលលោកពីឡាត់ឃើញថា លោកមិនអាចធ្វើអ្វីទៀតបាន ហើយថែមទាំងចាប់ផ្ដើមមានចលាចលកាន់តែខ្លាំងឡើងផង លោកក៏យកទឹកមកលាងដៃនៅមុខបណ្តា‌ជន ទាំងមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំគ្មានទោសដោយ‌សារឈាមរបស់អ្នកនេះទេ អ្នករាល់គ្នាទទួលខុសត្រូវខ្លួនឯងចុះ»។

25បណ្តា‌ជនទាំងអស់គ្នាឆ្លើយឡើងថា៖ «ចូរឲ្យឈាមរបស់វាធ្លាក់មកលើយើង និងកូនចៅរបស់យើងចុះ»។

26ពេលនោះ លោកក៏ដោះលែងបារ៉ាបាសឲ្យដល់គេ ហើយបញ្ជាឲ្យគេវាយព្រះ‌យេស៊ូវនឹងរំពាត់ រួចប្រគល់ព្រះ‌អង្គទៅឲ្យគេឆ្កាង។

27ពេលនោះ ពួកទាហានរបស់លោកទេសា‌ភិបាលនាំព្រះ‌យេស៊ូវទៅក្នុងទីធ្លាបន្ទាយ ហើយប្រមូលទ័ពទាំងអស់មកចោមរោមព្រះ‌អង្គ។

28គេដោះព្រះ‌ពស្ត្រព្រះ‌អង្គចេញ ហើយយកអាវវែងពណ៌ក្រហមមកបំពាក់លើព្រះ‌អង្គ

29គេក្រងបន្លាធ្វើជាមកុដមកបំពាក់លើព្រះ‌សិររបស់ព្រះ‌អង្គ ហើយយកដើមត្រែងដាក់ក្នុងព្រះ‌ហស្តស្តាំឲ្យព្រះ‌អង្គកាន់ រួចគេលុតជង្គង់នៅមុខព្រះ‌អង្គទាំងពោលចំអកថា៖ «សូមក្រាបថ្វាយ‌បង្គំស្តេចសាសន៍យូដា!»

30គេស្តោះដាក់ព្រះ‌អង្គ ហើយយកដើមត្រែងនោះវាយព្រះ‌សិរព្រះ‌អង្គ។

31ក្រោយពីបានចំអកមើលងាយព្រះ‌អង្គរួចហើយ គេក៏ដោះអាវវែងនោះចេញ ហើយយកព្រះ‌ពស្ត្ររបស់ព្រះ‌អង្គមកបំពាក់វិញ រួចនាំព្រះ‌អង្គចេញទៅឆ្កាង។

32ពេលចេញទៅ គេប្រទះឃើញបុរសម្នាក់ ជាអ្នកស្រុកគីរេន ឈ្មោះស៊ីម៉ូន គេក៏បង្ខំបុរសនេះឲ្យលីឈើឆ្កាងព្រះ‌អង្គ។

33លុះមកដល់កន្លែងមួយឈ្មោះ «គាល់‌កូថា» ដែលប្រែថា «ភ្នំលលាដ៍ក្បាល»

34គេយកស្រាទំពាំងបាយជូរលាយជាមួយទឹកប្រមាត់ មកថ្វាយព្រះ‌អង្គសោយ តែពេលព្រះ‌អង្គភ្លក់មើល ព្រះ‌អង្គមិនព្រមសោយទេ។

35ក្រោយពីឆ្កាងព្រះ‌អង្គហើយ គេយកព្រះ‌ពស្ត្រព្រះ‌អង្គទៅចាប់ឆ្នោតចែកគ្នា [ដើម្បីឲ្យបានសម្រេចសេចក្ដីដែលបានថ្លែងទុកមក តាមរយៈហោរាថា៖ «គេយកសម្លៀក‌បំពាក់ខ្ញុំចែកគ្នា ហើយគេចាប់ឆ្នោតយកសម្លៀកបំពាក់ខ្ញុំ»]

36រួចគេអង្គុយចាំយាមព្រះ‌អង្គនៅទីនោះ។

37គេបិទប្រកាសពីទោសចោទប្រកាន់ព្រះ‌អង្គដាក់ពីលើព្រះ‌សិរព្រះ‌អង្គថា៖ «អ្នកនេះឈ្មោះយេស៊ូវ ជាស្តេចសាសន៍យូដា»។

38ពេលនោះ គេបានឆ្កាងចោរពីរនាក់ជាមួយព្រះ‌អង្គដែរ ម្នាក់នៅខាងស្តាំ ហើយម្នាក់នៅខាងឆ្វេង។

39អស់អ្នកដែលដើរតាមទីនោះ គេប្រមាថមើលងាយព្រះ‌អង្គទាំងគ្រវីក្បាល ហើយនិយាយថា៖

40«អ្នកបំផ្លាញព្រះ‌វិហារ ហើយសង់ឡើងវិញក្នុងរវាងបីថ្ងៃអើយ! ចូរសង្គ្រោះខ្លួនឯងទៅ! បើអ្នកជាព្រះ‌រាជបុត្រារបស់ព្រះ‌មែន សូមចុះពីឈើឆ្កាងមក»។

41ពួកសង្គ្រាជ ព្រមទាំងពួកអាចារ្យ និងពួកចាស់ទុំ គេក៏ចំអកមើលងាយព្រះ‌អង្គបែបដូច្នោះដែរ ដោយពោលថា៖

42«វាសង្គ្រោះអ្នកដទៃបាន តែមិនអាចសង្គ្រោះខ្លួនឯងបានទេ បើវាជាស្តេចសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលមែន ចូរឲ្យវាចុះពីឈើឆ្កាងមក ដើម្បីឲ្យយើងជឿដល់វាផង!

43វាទុកចិត្តដល់ព្រះ សូមឲ្យព្រះរំដោះវាឥឡូវចុះ ប្រសិន‌បើព្រះ‌អង្គសព្វព្រះ‌ហឫ‌ទ័យនឹងវា! ដ្បិតវាពោលថា "ខ្ញុំជាព្រះ‌រាជបុត្រារបស់ព្រះ"»។

44ចោរពីរនាក់ដែលគេឆ្កាងជាមួយព្រះ‌អង្គក៏ជេរប្រមាថព្រះ‌អង្គដូច្នោះដែរ។

45តាំងពីថ្ងៃត្រង់រហូតដល់ម៉ោងបីរសៀល មេឃងងឹតគ្របដណ្ដប់លើទឹកដីនោះទាំងមូល

46ហើយប្រហែលជាម៉ោងបី ព្រះ‌យេស៊ូវស្រែកឡើងយ៉ាងខ្លាំងថា៖ «អេលី អេលី ឡាម៉ា សាបាច់ថានី!» មានន័យថា «ព្រះ‌នៃទូល‌បង្គំ ព្រះ‌នៃទូល‌បង្គំអើយ! ហេតុអ្វីបានជាព្រះ‌អង្គបោះ‌បង់ទូល‌បង្គំ?»

47ពេលអ្នកខ្លះដែលឈរនៅទីនោះឮដូច្នោះ ក៏ពោលថា៖ «វាស្រែករកលោកអេលីយ៉ាហើយ!»

48រំពេចនោះមានម្នាក់រត់ទៅយកសារាយស្ងួត ជ្រលក់ទឹកខ្មេះ ហើយរុំនឹងដើមត្រែង ហុចឲ្យព្រះ‌អង្គសោយ។

49ប៉ុន្តែ អ្នកឯទៀតនិយាយថា៖ «ឈប់សិន ចាំមើលមើល៍ ក្រែងលោកអេលីយ៉ាមកសង្គ្រោះវា!»។

50ព្រះ‌យេស៊ូវស្រែកឡើងយ៉ាងខ្លាំងម្តងទៀត រួចក៏ផុតដង្ហើមទៅ។

51នៅវេលានោះ វាំង‌នននៅក្នុងព្រះ‌វិហាររហែកជាពីរ តាំងពីលើចុះដល់ក្រោម ផែនដីញ័ររញ្ជួយ ហើយថ្មប្រេះចេញពីគ្នា

52ផ្នូររបើកឡើង ហើយសាក‌សពរបស់ពួកបរិសុទ្ធជាច្រើន ដែលដេកលក់ទៅហើយ បានរស់ឡើងវិញ

53ហើយចេញពីផ្នូរ។ ក្រោយពេលព្រះ‌អង្គមានព្រះ‌ជន្មរស់ឡើងវិញ គេបានចូលទៅក្នុងទីក្រុងបរិសុទ្ធ ហើយបង្ហាញខ្លួនឲ្យមនុស្សជាច្រើនបានឃើញ។

54ពេលមេទ័ព និងពួកទាហានដែលនៅចាំយាមព្រះ‌យេស៊ូវជាមួយលោក ឃើញផែនដីរញ្ជួយ និងហេតុ‌ការណ៍កើតឡើងដូច្នោះ គេភ័យខ្លាចជាខ្លាំង ហើយពោលថា៖ «អ្នកនេះពិតជាព្រះ‌រាជបុត្រារបស់ព្រះមែន!»

55នៅទីនោះ មានស្ត្រីជាច្រើនឈរមើលពីចម្ងាយ ស្ត្រីទាំងនោះតាមបម្រើព្រះ‌យេស៊ូវតាំងពីស្រុកកាលីឡេមក។

56ក្នុងចំណោមស្ត្រីទាំងនោះ មាននាងម៉ារា ជាអ្នកស្រុកម៉ាក់ដាឡា នាងម៉ារា ជាម្តាយយ៉ាកុប និងយ៉ូសែប ព្រមទាំងម្តាយរបស់ពួកកូនប្រុសលោកសេបេដេ។

57លុះដល់ល្ងាច មានបុរសអ្នកមានម្នាក់មកពីភូមិអើរីម៉ាថេ ឈ្មោះយ៉ូសែប បានមកដល់។ គាត់ក៏ជាសិស្សម្នាក់របស់ព្រះ‌យេស៊ូវដែរ។

58គាត់បានចូលទៅជួបលោកពីឡាត់ ហើយសុំយកព្រះ‌សពព្រះ‌យេស៊ូវ។ លោកពីឡាត់ក៏បង្គាប់ឲ្យគេប្រគល់ព្រះ‌សពដល់គាត់។

59យ៉ូសែបបានយកព្រះ‌សពមក ហើយរុំនឹងក្រណាត់ទេស‌ឯកយ៉ាងស្អាត

60រួចដាក់ព្រះ‌សពនៅក្នុងផ្នូរថ្មីរបស់គាត់ ជាផ្នូរដែលគាត់បានដាប់ក្នុងថ្ម។ បន្ទាប់មក គាត់ប្រមៀលថ្មមួយផ្ទាំងធំបិទមាត់ផ្នូរ ហើយចេញទៅ។

61នាងម៉ារា ជាអ្នកស្រុកម៉ាក់ដាឡា និងនាងម៉ារាម្នាក់ទៀត ក៏នៅទីនោះ អង្គុយទល់មុខផ្នូរ។

62នៅថ្ងៃបន្ទាប់ ក្រោយថ្ងៃរៀបចំបុណ្យ ពួកសង្គ្រាជ និងពួកផារិស៊ីបានមកជួបជុំគ្នា នៅចំពោះលោកពីឡាត់

63ហើយជម្រាបថា៖ «លោក យើងខ្ញុំនៅចាំពាក្យជនបោកប្រាស់នោះនិយាយ កាលវានៅរស់នៅឡើយថា "បីថ្ងៃក្រោយមក ខ្ញុំនឹងរស់ឡើងវិញ"។

64ដូច្នេះ សូមលោកបញ្ជាឲ្យគេយាមផ្នូរនោះរហូតដល់ថ្ងៃទីបីទៅ ក្រែងពួកសិស្សរបស់វាទៅលួចយកសពរបស់វាទាំងយប់ ហើយប្រាប់ប្រជា‌ជនថា "វារស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ" ហើយការបោកប្រាស់លើកនេះនឹងអាក្រក់ជាងមុនទៅទៀត»។

65លោកពីឡាត់មានប្រសាសន៍ទៅគេថា៖ «អស់លោកមានក្រុមទាហានការពារស្រាប់ហើយ សូមទៅការពារឲ្យមានសុវត្ថិ‌ភាព តាមអស់លោកយល់ឃើញទៅចុះ»។

66ដូច្នេះ គេក៏ទៅ ហើយបិទផ្នូរចំណាំ រួចដាក់ទាហានឲ្យយាមការពារ។