Proverbs 21

Khmer Standard Version 1954 = Hammond Version

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1ព្រះហឫទ័យរបស់ស្ដេចប្រៀបបាននឹងទឹកនៅក្នុងព្រះហស្ដរបស់ ព្រះអម្ចាស់ ព្រះអង្គផ្អៀងព្រះហស្ដទៅខាងណាទឹកហូរទៅខាងនោះ។

2មនុស្សគ្រប់ៗរូបតែងយល់ថា អំពើដែលខ្លួនប្រព្រឹត្តសុទ្ធតែត្រឹមត្រូវ ក៏ប៉ុន្តែ មានតែ ព្រះអម្ចាស់ ទេ ដែលឈ្វេងយល់ចិត្តរបស់មនុស្ស។

3ព្រះអម្ចាស់ សព្វព្រះហឫទ័យចំពោះយុត្តិធម៌ និងសេចក្ដីទៀងត្រង់ ជាងការថ្វាយយញ្ញបូជាទៅទៀត។

4ទឹកមុខក្រអឺតក្រទម និងចិត្តព្រហើនបង្ហាញអោយឃើញនូវអំពើបាបរបស់មនុស្សអាក្រក់។

5អ្នកដែលធ្វើការអ្វីមួយដោយពិចារណាយ៉ាងម៉ត់ចត់ រមែងទទួលផលបរិបូណ៌ រីឯអ្នកដែលធ្វើអ្វីមួយដោយតក់ក្រហល់ តែងតែជួបអត្តខាត់។

6អ្នកដែលរកទ្រព្យសម្បត្តិបានដោយបោកប្រាស់គេ ជាមនុស្សបញ្ឆោតខ្លួនឯង ហើយរត់ទៅរកសេចក្ដីស្លាប់។

7ចិត្តឃោរឃៅរបស់មនុស្សអាក្រក់ នាំអោយខ្លួនគេវិនាស ដ្បិតគេមិនព្រមធ្វើអំពើយុត្តិធម៌ទេ។

8ជនឧក្រិដ្ឋដើរតាមផ្លូវវៀចវេរ រីឯមនុស្សសុចរិតដើរតាមផ្លូវទៀងត្រង់។

9ស៊ូរស់នៅតាមសំយាបផ្ទះ ជាជាងរស់នៅក្នុងផ្ទះជាមួយស្ត្រីពូកែឈ្លោះ។

10មនុស្សពាលគិតតែពីធ្វើបាបគេ សូម្បីតែមិត្តសម្លាញ់របស់ខ្លួន ក៏វាមិនត្រាប្រណីដែរ។

11បើដាក់ទោសមនុស្សចំអកឡកឡឺយ នោះនឹងធ្វើអោយមនុស្សល្ងង់មានប្រាជ្ញា។ បើទូន្មានអ្នកមានប្រាជ្ញានោះគេនឹងទទួលចំណេះ។

12ព្រះដ៏សុចរិតតែងតែឃ្លាំមើលក្រុមគ្រួសាររបស់មនុស្សអាក្រក់ ហើយធ្វើអោយគេអន្តរាយ។

13អ្នកណាធ្វើជាថ្លង់ មិនឮសំរែករបស់មនុស្សទុគ៌ត លុះពេលមានអាសន្នស្រែកហៅអោយគេជួយនឹងគ្មាននរណាអើពើឡើយ។

14ជំនូនដែលជូនដោយសំងាត់ តែងតែរំងាប់កំហឹង រីឯអំណោយដែលជូនដោយលាក់ការណ៍ក៏ធ្វើអោយស្ងប់កំរោលដែរ។

15ការប្រព្រឹត្តដោយយុត្តិធម៌ រមែងផ្ដល់អោយមនុស្សសុចរិតមានអំណរ តែធ្វើអោយមនុស្សទុច្ចរិតភ័យតក់ស្លុត។

16អ្នកណាលះបង់សុភនិច្ឆ័យ អ្នកនោះនឹងទៅនៅជាមួយមនុស្សស្លាប់។

17អ្នកដែលភ្លើតភ្លើននឹងការសប្បាយ តែងតែធ្លាក់ខ្លួនក្រ រីឯអ្នកដែលចូលចិត្តស៊ីផឹកមិនអាចទៅជាអ្នកមានឡើយ។

18មនុស្សអាក្រក់តែងតែរងទុក្ខជំនួសមនុស្សសុចរិត ហើយមនុស្សក្បត់រងទុក្ខជំនួសមនុស្សទៀងត្រង់។

19ស៊ូរស់នៅក្នុងវាលរហោស្ថាន ជាជាងរស់នៅជាមួយប្រពន្ធពូកែឈ្លោះ ហើយឆាប់ខឹង។

20ទ្រព្យសម្បត្តិ និងវត្ថុដ៏មានតម្លៃ ស្ថិតនៅក្នុងផ្ទះរបស់អ្នកប្រាជ្ញ រីឯមនុស្សល្ងីល្ងើវិញរមែងបង្ហិនទាំងអស់។

21អ្នកដែលស្វែងរកសេចក្ដីសុចរិត និងសេចក្ដីសប្បុរសតែងតែមានអាយុវែងជួបប្រទះនឹងសេចក្ដីសុចរិត ហើយទទួលកិត្តិយស។

22មនុស្សមានប្រាជ្ញាអាចវាយដណ្ដើមយកបានទីក្រុងរបស់អ្នកខ្លាំងពូកែ ហើយកំទេចកំពែងដែលជាទីទុកចិត្តរបស់អ្នកទាំងនោះផង។

23អ្នកដែលប្រយ័ត្នពាក្យសំដី តែងតែចៀសផុតពីទោសពៃរ៍។

24មនុស្សអួតបំប៉ោង និងព្រហើន តែងតែចំអកអោយអ្នកដទៃអ្វីៗដែលគេធ្វើសុទ្ធតែបង្ហាញនូវការអួតបំប៉ោងរបស់ខ្លួន។

25បំណងរបស់មនុស្សខ្ជិល រមែងធ្វើអោយខ្លួនស្លាប់ព្រោះគេមិនព្រមធ្វើការ។

26មនុស្សខ្លះគិតតែពីលោភចង់បាន រីឯមនុស្សសុចរិតវិញ តែងតែធ្វើទានដោយឥតសំចៃ។

27ព្រះជាម្ចាស់មិនសព្វព្រះហឫទ័យនឹងយញ្ញបូជារបស់មនុស្សអាក្រក់ទេ ដ្បិតពួកគេយកមកថ្វាយដោយបំណងអាក្រក់។

28សាក្សីក្លែងក្លាយរមែងវិនាស រីឯអ្នកដែលដឹងរឿងច្បាស់ ទើបអាចនិយាយបាន។

29មនុស្សអាក្រក់រមែងមានមុខក្រាស់ រីឯមនុស្សទៀងត្រង់ រឹតតែប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវថែមទៀត។

30គ្មានប្រាជ្ញា ការពិចារណា ឬយោបល់ណាអាចប្រៀបផ្ទឹមស្មើនឹង ព្រះអម្ចាស់ បានឡើយ។

31គេរៀបទ័ពសេះសំរាប់ថ្ងៃប្រយុទ្ធ តែជ័យជំនះស្ថិតនៅលើ ព្រះអម្ចាស់ ។

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →