Matthew 27 — Macedonian (Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (66 книги))

19Во тоа време, кога тој седеше во судот, жена му порача да му кажат: „Не прави му ништо на Тој Праведник, зашто денеска многу пострадав на сон заради Него.“

20Но првосвештениците и старешините го наговорија народот да го измоли Варава, а Исус да Го погуби.

21Тогаш управникот ги праша: „Кого од двајцата сакате да ви го пуштам?“ Тие одговорија: „Варава!“

22Пилат им рече: „А што да правам со Исус, наречен Христос?“ Му одговорија сите: „Да биде распнат!“

23Управникот рече: „Па какво зло направил?“ Но тие уште посилно викаа и рекоа: „Да биде распнат!“

24Пилат, штом виде дека ништо не помага, а буната се зголемува, зеде вода, ги изми рацете пред народот и рече: „Невин сум за крвта на Овој Праведник; мислете му вие!“

25И одговарајќи целиот народ, рече: „Крвта Негова нека падне на нас и на нашите деца!“

26Тогаш им го пушти Варава, а Исус, откако Го камшикуваа, Го предаде да биде распнат.

27Потоа војниците на управникот Го зедоа Исус во судницата и ја собраа целата чета околу Него,

28па, откако Го соблекоа, Му облекоа багреница;

29исплетоа трнов венец, Му Го кладоа на главата и Му дадоа во десната рака трска; и паѓајќи на колена, Му се потсмеваа и велеа: „Те поздравуваме, Царе Јудејски!“

30И плукаа на Него и со трската Го удираа по главата.

31А кога Го исмеаја, Му ја соблекоа багреницата, Му ги облекоа Неговите алишта и Го поведоа на распнување.

32На излегување сретнаа еден Киринеец, по име Симон; него го натераа да Му го носи крстот.

33И кога дојдоа на местото наречено Голгота, што значи Черепница,

34Му дадоа да пие оцет, измешан со жолчка. Но Тој вкуси и не сакаше да пие.

35А штом Го распнаа, ги разделија алиштата Негови, фрлајќи ждрепка;

36па седеа таму и Го чуваа;

37и Му кладоа над главата натпис, со вината Негова: „Овој е Исус, Царот Јудејски.“

38Тогаш распнаа со Него и двајца разбојници; едниот од десната страна, а другиот од левата.

39А минувачите, вртејќи ги главите свои, Го хулеа

40и велеа: „Ти, што го уриваш храмот и за три дни го соѕидуваш, спаси се Себеси! Ако си Син Божји, симни се од крстот!“

41Исто така и првосвештениците, заедно со книжниците, старешините, и фарисеите, потсмевајќи се говореа:

42„Други спасуваше, а Сам Себе не може да се спаси! Ако е Тој Цар Јудејски, нека слезе од крстот, па ќе поверуваме во Него.

43Се надеваше на Бога, нека Го избави сега, ако е по волјата Негова, бидејќи говореше: ‚Син Божји Сум!‘“

44И разбојниците, распнати со Него, Го хулеа исто така.

45А од шестиот час настана темнина по целата земја, до деветтиот час;

46а околу деветтиот час извика Исус со висок глас и рече: „Или! Или! Лама савахтани?“ А тоа значи: „Боже Мој, Боже Мој, зошто Ме остави!“

47А некои од оние што стоеја таму, кога го чуја тоа, рекоа: „Овој го вика Илија!“

48И веднаш еден од нив отрча, зеде сунѓер, го натопи во оцет и го надена на трска, па Му даваше да пие.

49Другите, пак, велеа: „Чекајте, да видиме, дали ќе дојде Илија да Го спаси!“

50А Исус, откако повторно извика со силен глас, го испушти духот.

51И наеднаш се расцепи завесата на храмот на две — од горе до долу; и земјата се затресе; и карпи паднаа.

52И гробови се отворија; и многу тела на упокоени светии воскреснаа;

53па кога излегоа од гробовите, по воскреснувањето Негово, влегоа во светиот град и им се јавија на мнозина.

54А стотникот и оние што со него заедно Го чуваа Исус, откако го видоа земјотресот и сѐ друго што стана, се уплашија многу и говореа: „Навистина Овој беше Син Божји!“

55Таму беа и гледаа оддалеку, исто така, многу жени, што Го следеа Исус од Галилеја и Му служеа.

56Меѓу нив беа Марија Магдалена и Марија, мајка им на Јаков и Јосиф, и мајката на Заведеевите синови.

57А кога се стемни, дојде еден богат човек од Ариматеја, по име Јосиф, кој Му беше, исто така, ученик на Исус;

58тој отиде кај Пилат и го побара телото Исусово. Тогаш Пилат нареди да му го дадат телото.

59А Јосиф, штом го зеде телото, Го завитка во чисто платно,

60и Го положи во својот нов гроб, што го беше издлабил во карпа; па, откако постави голем камен над гробната врата, си отиде.

61А таму беа Марија Магдалена и другата Марија, кои седеа спроти гробот.

62На другиот ден, по петокот, се собраа првосвештениците и фарисеите кај Пилат,

63и му рекоа: „Господаре, се сетивме дека Оној измамник, уште дури беше жив, рече: ‚По три дни ќе воскреснам!‘

64Затоа нареди да се причува гробот до третиот ден, за да не отидат учениците Негови ноќе и да Го украдат, па да му речат на народот: ‚Воскресна од мртвите!‘ Та последната измама ќе биде полоша од првата.“

65Пилат им рече: „Имате стража; одете и осигурајте го како што знаете.“

66Тие отидоа и со стража го осигураа гробот, а каменот го запечатија.