Genesis 19

Burmese MCLZV

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1ထိုေန႔ည၌ေကာင္းကင္တမန္ႏွစ္ပါးတို႔သည္ ေသာဒုံၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ရွိလာၾကေသာအခါ ေလာတသည္ၿမိဳ႕တံခါးဝမွာထိုင္လ်က္ရွိ၏။ ေကာင္းကင္တမန္တို႔ကိုျမင္လၽွင္ သူသည္ထ ၍ခရီးဦးႀကိဳျပဳေလ၏။ သူသည္သူတို႔ေရွ႕ တြင္ဦးညႊတ္လ်က္၊-

2အကၽြန္ုပ္သည္အရွင္တို႔အားဧည့္ဝတ္ျပဳပါ ရေစ။ အကၽြန္ုပ္အိမ္သို႔ႂကြေတာ္မူၾကပါ။ ေျခ ကိုေဆး၍ညအိပ္တည္းခိုၾကပါ။ နံနက္ေစာ ေစာထ၍ခရီးဆက္ၾကပါ'' ဟုေခၚဖိတ္ ေလ၏။ သို႔ရာတြင္ေကာင္းကင္တမန္တို႔က``ငါတို႔သည္ အျပင္လမ္းမေပၚ၌သာေနပါမည္'' ဟုဆို ေလ၏။

3ဧည့္သည္ႏွစ္ဦးတို႔သည္ေလာတအဖန္တလဲ လဲေခၚဖိတ္ျခင္းေၾကာင့္ သူ၏အိမ္သို႔လိုက္လာ ၾက၏။ ေလာတသည္သူ၏အေစခံတို႔အားမုန႔္ ဖုတ္ေစ၍ စားဖြယ္ေကာင္းမ်ားကိုျပင္ဆင္ေစ၏။ ထို႔ေနာက္ဧည့္သည္တို႔သည္သုံးေဆာင္ၾက၏။

4ဧည့္သည္မ်ားအိပ္ရာမဝင္မီေယာက်ာ္းအႀကီး အငယ္အပါအဝင္ ေသာဒုံၿမိဳ႕သားအေပါင္း တို႔သည္ေလာတ၏အိမ္ကိုဝိုင္းထားၾက၏။-

5သူတို႔သည္ေလာတကိုဟစ္ေခၚလ်က္``သင့္ထံ ၌ဤညတည္းခိုရန္ေရာက္ရွိလာသူမ်ား အဘယ္မွာနည္း။ သူတို႔ကိုထုတ္ေပးပါ'' ဟု ေတာင္းဆိုၾကေလသည္။ ေသာဒုံၿမိဳ႕သားတို႔က ထိုဧည့္သည္တို႔ႏွင့္ကာမစပ္ယွက္လိုၾက၏။

6ေလာတကအိမ္အျပင္သို႔ထြက္၍ တံခါးကို ပိတ္လ်က္၊-

7အေဆြတို႔၊ ဤကဲ့သို႔ယုတ္မာေသာအမွုကို မျပဳရန္ ေတာင္းပန္ပါ၏။-

8ကၽြန္ုပ္၌အပ်ိဳစင္သမီးႏွစ္ေယာက္ရွိပါ၏။ ထိုသမီးတို႔ကိုသင္တို႔ျပဳလိုသမၽွအတိုင္း ျပဳနိုင္ရန္ ထုတ္ေပးပါမည္။ ဤသူတို႔ကိုကား ခ်မ္းသာေပးၾကပါ။ သူတို႔သည္အကၽြန္ုပ္၏ ဧည့္သည္ျဖစ္၍ သူတို႔အားေစာင့္ေရွာက္ရန္ အကၽြန္ုပ္မွာတာဝန္ရွိပါသည္'' ဟုေတာင္းပန္ ေလ၏။

9သို႔ရာတြင္သူတို႔က``သင္သည္တစ္ရပ္တစ္ေက်း မွလာ၍ ငါတို႔ကိုၾသဇာမေပးႏွင့္။ ဖယ္ေပး၊ မ ဖယ္ေပးလၽွင္သူတို႔ခံရသည္ထက္သင္ပို၍ခံ ရမည္'' ဟုဆိုေလသည္။ သူတို႔သည္ေလာတကို ေနာက္သို႔ဖိတြန္းလ်က္ အိမ္တံခါးကိုခ်ိဳးဖ်က္ ရန္ေရွ႕သို႔တက္လာၾကသည္။-

10သို႔ရာတြင္ဧည့္သည္ႏွစ္ဦးကတံခါးကိုဖြင့္ လ်က္ ေလာတကိုအိမ္ထဲသို႔ဆြဲသြင္းၿပီးလၽွင္ တံခါးကိုပိတ္လိုက္ၾက၏။-

11ထိုေနာက္အျပင္ဘက္၌ရွိေသာသူအားလုံး တို႔ကိုမ်က္စိကြယ္ေစရန္ဒဏ္ခတ္သျဖင့္ သူ တို႔သည္တံခါးေပါက္ကိုရွာ၍မေတြ႕နိုင္ၾက။

12ဧည့္သည္ႏွစ္ဦးတို႔က``ငါတို႔သည္ဤအရပ္ကို ဖ်က္ဆီးပစ္မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ထဲတြင္သင္ ႏွင့္ဆိုင္ေသာသင္၏သားသမီး၊ သမက္ႏွင့္အ ျခားေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားရွိၾကလၽွင္ထြက္ ခြာသြားၾကေစ။-

13ေသာဒုံၿမိဳ႕သားတို႔အားႀကီးေလးေသာအျပစ္ တင္စြပ္စြဲသံမ်ားကိုထာဝရဘုရားၾကားရ သျဖင့္ ေသာဒုံၿမိဳ႕ကိုဖ်က္ဆီးပစ္ရန္ ငါတို႔ကို ေစလႊတ္လိုက္သည္'' ဟုေလာတအားဆိုေလသည္။

14ထိုအခါေလာတသည္ မိမိ၏သမက္ေလာင္း မ်ားထံသို႔သြား၍``ဤအရပ္မွအျမန္ထြက္ ၾကေလာ့။ ထာဝရဘုရားသည္ဤၿမိဳ႕ကိုဖ်က္ ဆီးေတာ္မူမည္'' ဟုတိုက္တြန္းေလ၏။ သို႔ရာတြင္ သမက္ေလာင္းတို႔သည္ ေလာတက်ီစားေျပာေန သည္ဟုထင္မွတ္ၾကေလသည္။

15နံနက္အခ်ိန္အ႐ုဏ္တက္အခ်ိန္၌ ေကာင္းကင္ တမန္တို႔ကေလာတအားအျမန္ထြက္သြားရန္ တိုက္တြန္းေလသည္။ သူတို႔က``ၿမိဳ႕ကိုဖ်က္ဆီး ေသာအခါသင္၏မယားႏွင့္သမီးႏွစ္ေယာက္ အသက္မဆုံးရေစရန္ သူတို႔ကိုေခၚ၍ယခု အျမန္ထြက္ေလာ့'' ဟုဆို၏။-

16သို႔ေသာ္လည္းေလာတသည္ဖင့္ႏြဲလ်က္ေန၏။ ထာဝရဘုရားသည္သူ႔ကိုသနားေတာ္မူ၏။ သို႔ျဖစ္၍ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္ သူႏွင့္သူ ၏မယား၊ သူ၏သမီးႏွစ္ေယာက္တို႔ကိုလက္ ဆြဲ၍ ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ထုတ္ၾက၏။-

17ထိုေနာက္ေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးက``အသက္ ေဘးမွလြတ္ေအာင္ေျပးၾကေလာ့။ ေနာက္သို႔လွည့္ မၾကည့္ႏွင့္။ ခ်ိဳင့္ဝွမ္းထဲ၌မရပ္နားေနႏွင့္။ အသက္ခ်မ္းသာရာရရန္ေတာင္ေပၚသို႔ေျပး ၾကေလာ့'' ဟုမွာၾကားေလသည္။

18ေလာတက``ကိုယ္ေတာ္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ေတာင္ေပၚ သို႔မေျပးပါရေစႏွင့္။-

19ကိုယ္ေတာ္သည္အကၽြန္ုပ္အားေက်းဇူးျပဳသ ျဖင့္ အသက္ခ်မ္းသာရာရခဲ့ပါၿပီ။ ေတာင္မ်ား သည္ခရီးေဝးလွပါ၏။ ေတာင္ေပၚသို႔မေရာက္ မီေဘးသင့္မည္ဟုစိုးရိမ္ရပါ၏။-

20ေရွ႕တြင္ၿမိဳ႕ကေလးတစ္ၿမိဳ႕ရွိပါသည္။ ထိုၿမိဳ႕ သည္နီးသျဖင့္ေရာက္လြယ္ပါသည္။ ထိုၿမိဳ႕သို႔ ေျပးပါရေစ။ ၿမိဳ႕ငယ္ကေလးျဖစ္၍ အကၽြန္ုပ္ အတြက္လုံျခဳံမွုရွိပါမည္'' ဟုေလၽွာက္ေလ၏။

21ေကာင္းကင္တမန္က``ေကာင္းၿပီ။ ထိုၿမိဳ႕ကိုငါ မဖ်က္ဆီး။-

22ျမန္ျမန္ေျပးေလာ့။ ထိုၿမိဳ႕သို႔သင္မေရာက္မီ ငါ သည္ေသာဒုံၿမိဳ႕ကိုဒဏ္မစီရင္နိုင္'' ဟုဆို ေလ၏။ ေလာတသည္ထိုၿမိဳ႕ကိုၿမိဳ႕ကေလးဟု ေခၚသျဖင့္ ေဇာရၿမိဳ႕ဟုနာမည္တြင္ေလ၏။

23ေနထြက္ခ်ိန္၌ေဇာရၿမိဳ႕သို႔ေလာတေရာက္ရွိ ေလ၏။-

24ထိုအခါ၌ထာဝရဘုရားသည္ ေသာဒုံၿမိဳ႕ ႏွင့္ေဂါေမာရၿမိဳ႕မ်ားေပၚသို႔ ကန႔္မီးမိုးကို ရြာခ်ေစေတာ္မူသျဖင့္၊-

25ထိုၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္ခ်ိဳင့္ဝွမ္းတစ္ေလၽွာက္လုံးရွိလူ တို႔ႏွင့္အပင္တို႔ကိုေသေၾကပ်က္စီးေစ ေတာ္မူ၏။-

26ေလာတ၏မယားကမူေနာက္သို႔လွည့္ၾကည့္မိ သျဖင့္ ဆားတိုင္အျဖစ္သို႔ေျပာင္းလဲသြားေလ သည္။

27ေနာက္ေန႔နံနက္ေစာေစာ၌အာျဗဟံသည္ ထာဝရဘုရား၏ေရွ႕ေတာ္တြင္ရပ္ခဲ့ဖူး ေသာေနရာသို႔အျမန္သြားေလ၏။-

28သူသည္ေသာဒုံၿမိဳ႕၊ ေဂါေမာရၿမိဳ႕ႏွင့္ခ်ိဳင့္ဝွမ္း တစ္ေလၽွာက္လုံးကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ရာ မီးဖို ႀကီးတစ္ခုမွမီးခိုးတက္သကဲ့သို႔ ေျမျပင္မွ အခိုးတက္လ်က္ရွိသည္ကိုျမင္ရေလသည္။-

29သို႔ရာတြင္ထာဝရဘုရားသည္ေလာတေန ထိုင္ရာ ခ်ိဳင့္ဝွမ္းရွိၿမိဳ႕မ်ားကိုဖ်က္ဆီးေသာ အခါ၌ အာျဗဟံကိုသတိရေတာ္မူ၏။ ေလာတကိုလည္းပ်က္စီးျခင္းေဘးမွလြတ္ ေျမာက္ေစေတာ္မူ၏။

30ေလာတသည္ေဇာရၿမိဳ႕တြင္မေနထိုင္ဝံ့သ ျဖင့္ သမီးႏွစ္ေယာက္တို႔ႏွင့္အတူေတာင္ေပၚသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ၿပီးလၽွင္ လိုဏ္ဂူတစ္ခုအတြင္း၌ေန ေလ၏။-

31သမီးအႀကီးကသူ၏ညီမအား``ငါတို႔၏ အဖလည္းအိုၿပီ။ ငါတို႔မွအမ်ိဳးဆက္က်န္ ရစ္ခဲ့ေစရန္ ကမၻာမွာငါတို႔အားထိမ္းျမားမည့္ သူတစ္စုံတစ္ေယာက္မၽွမရွိ။-

32သို႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ဖခင္ကိုစပ်စ္ရည္တိုက္ ၍မူးယစ္ေစၿပီးလၽွင္ သူ၏အမ်ိဳးဆက္မ ျပတ္ေစရန္သူႏွင့္အတူအိပ္ၾကစို႔'' ဟုဆို ေလ၏။-

33ထိုည၌သူတို႔သည္ဖခင္အားစပ်စ္ရည္ တိုက္၍ သမီးအႀကီးသည္ဖခင္ႏွင့္အိပ္ေလ ၏။ ဖခင္သည္မူးယစ္ေနသျဖင့္ မိမိျပဳသည့္ အမွုကိုမိမိမသိေခ်။

34ေနာက္တစ္ေန႔၌သမီးအႀကီးကညီမ အား``ယမန္ေန႔ညကငါသည္ဖခင္ႏွင့္အိပ္ ၿပီးၿပီ။ ယေန႔ညတြင္သူ႔အားတစ္ဖန္မူးယစ္ ေစ၍ သင္ကလည္းငါကဲ့သို႔သူႏွင့္ဝင္၍အိပ္ ေလာ့။ သို႔မွသာလၽွင္ငါတို႔တစ္ေယာက္စီ၌ ဖခင္ႏွင့္သားသမီးမ်ိဳးဆက္ရမည္'' ဟု ဆိုေလ၏။-

35ထိုည၌လည္းသူတို႔သည္ဖခင္ကိုစပ်စ္ရည္ တိုက္၍မူးယစ္ေစၿပီးလၽွင္ သမီးအငယ္သည္ သူႏွင့္အိပ္ေလ၏။ ဖခင္လည္းမူးယစ္ေနသျဖင့္ မိမိျပဳသည့္အမွုကိုမိမိမသိေခ်။-

36ထိုသို႔အားျဖင့္ေလာတ၏သမီးႏွစ္ေယာက္တို႔ သည္ သူတို႔၏ဖခင္ႏွင့္သေႏၶစြဲၾကေလသည္။-

37သမီးအႀကီးတြင္သားတစ္ေယာက္ဖြားျမင္၍ ေမာဘဟုနာမည္မွည့္၏။ ထိုသားသည္လက္ရွိ ေမာဘလူမ်ိဳးတို႔၏ဖခင္ျဖစ္သတည္း။-

38သမီးအငယ္လည္းသားတစ္ေယာက္ဖြားျမင္ ၍ ေဗနမၼိဟုနာမည္မွည့္၏။ ထိုသားသည္လက္ ရွိအမၼဳန္လူမ်ိဳး၏ဖခင္ျဖစ္သတည္း။

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →