bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Burmese
/
Burmese MCLZV
/
Genesis 42
Genesis 42
Burmese MCLZV
← Chapter 41
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 43 →
1
ယာကုပ္သည္အီဂ်စ္ျပည္တြင္စပါးရွိ ေၾကာင္းၾကားသိရေသာအခါ သူ၏သားတို႔ အား``သင္တို႔အဘယ္ေၾကာင့္မွိုင္ေတြေနၾက သနည္း။-
2
အီဂ်စ္ျပည္၌စပါးရွိေၾကာင္းငါၾကားရသည္။ ငါတို႔အစာငတ္၍မေသၾကေစရန္သင္တို႔ ထိုျပည္သို႔သြား၍စပါးဝယ္ၾကေလာ့'' ဟု ေစခိုင္းေလ၏။-
3
ထိုေၾကာင့္ေယာသပ္၏အစ္ကိုတစ္က်ိပ္တို႔သည္ စပါးဝယ္ရန္အီဂ်စ္ျပည္သို႔ထြက္ခြာသြားၾက၏။-
4
ယာကုပ္သည္ေယာသပ္၏ညီရင္းဗယၤာမိန္ကို ကား ေဘးေရာက္မည္စိုးရိမ္ေသာေၾကာင့္အစ္ကို မ်ားႏွင့္အတူမေစလႊတ္ေခ်။
5
ခါနာန္ျပည္တစ္ျပည္လုံးတြင္အစာေခါင္းပါးျခင္း ကပ္ဆိုက္လ်က္ရွိသျဖင့္ ယာကုပ္၏သားတို႔သည္ အျခားေသာစပါးဝယ္ရန္သြားသူတို႔ႏွင့္အတူ အီဂ်စ္ျပည္သို႔သြားၾက၏။-
6
အီဂ်စ္ျပည္ဘုရင္ခံျဖစ္သူေယာသပ္သည္ အျပည္ ျပည္မွစပါးဝယ္လာေသာသူတို႔အားစပါးေရာင္း ခ်လ်က္ရွိ၏။ ေယာသပ္၏အစ္ကိုတို႔သည္လည္း ေရာက္ရွိလာၾက၍ေယာသပ္၏ေရွ႕ေမွာက္တြင္ ပ်ပ္ဝပ္ၾကေလ၏။-
7
ေယာသပ္သည္သူ၏အစ္ကိုတို႔ကိုျမင္၍မွတ္ မိေသာ္လည္း အစ္ကိုတို႔ကိုမသိဟန္ေဆာင္ လ်က္``သင္တို႔အဘယ္အရပ္မွလာၾကသနည္း'' ဟုခက္ထန္စြာေမးေလ၏။ သူတို႔က``ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ရိကၡာဝယ္ရန္ ခါနာန္ျပည္မွလာပါသည္'' ဟုေျဖၾက၏။
8
ေယာသပ္ကသူ၏အစ္ကိုတို႔ျဖစ္မွန္းသိ ေသာ္လည္း သူတို႔ကေယာသပ္ကိုမသိၾက။-
9
သူသည္သူတို႔အေၾကာင္းႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အိပ္မက္ကိုသတိရ၍``သင္တို႔သည္သူလၽွိုမ်ား ျဖစ္၏။ ဤတိုင္းျပည္၏အားနည္းခ်က္ကိုေထာက္ လွမ္းရန္လာၾကသူမ်ားျဖစ္သည္'' ဟုစြပ္စြဲ လိုက္ေလ၏။-
10
သူတို႔က``မဟုတ္ပါအရွင္၊ ကိုယ္ေတာ္၏ကၽြန္ တို႔သည္ရိကၡာဝယ္ယူရန္လာၾကပါသည္။-
11
ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ဖခင္တစ္ဦးတည္းမွေပါက္ ဖြားေသာညီအစ္ကိုမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္တို႔သည္သူလၽွိုမ်ားမဟုတ္ ပါ။ ရိုးသားသူမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္'' ဟု ျပန္လည္ေလၽွာက္ထားၾက၏။
12
ေယာသပ္ကလည္း``သင္တို႔သည္ရိုးသားသူမ်ား မဟုတ္။ တိုင္းျပည္၏အားနည္းခ်က္ကိုေထာက္ လွမ္းရန္လာသူမ်ားျဖစ္ၾကသည္'' ဟုတစ္ဖန္ စြပ္စြဲျပန္၏။
13
ထိုအခါသူတို႔က``ကိုယ္ေတာ္၏ကၽြန္တို႔သည္ ခါနာန္ျပည္၌ေနထိုင္ေသာတစ္ေယာက္တည္း ေသာသူ၏ သားတစ္က်ိပ္ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ၾကပါ သည္။ ညီတစ္ေယာက္ေသဆုံး၍ညီအငယ္ဆုံး သည္ ယခုဖခင္ႏွင့္အတူက်န္ရစ္ခဲ့ပါသည္'' ဟုေလၽွာက္ၾက၏။
14
တစ္ဖန္ေယာသပ္က``ငါဆိုခဲ့သည့္အတိုင္း သင္ တို႔သည္သူလၽွိုျဖစ္ၾက၏။-
15
သင္တို႔ေျပာသမၽွမွန္သည္မမွန္သည္ကိုဤသို႔ စစ္ေဆးမည္။ ဖာေရာဘုရင္၏အမိန႔္အာဏာ အရအသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း သင္တို႔ ၏ညီအငယ္ဆုံးကိုဤအရပ္သို႔မေခၚေဆာင္ခဲ့ လၽွင္သင္တို႔သည္ဤတိုင္းျပည္မွမထြက္ခြာရ။-
16
သင္တို႔အနက္တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုေစလႊတ္၍ သင္တို႔၏ညီကိုေခၚေဆာင္ခဲ့ရမည္။ သင္တို႔၏ စကားမွန္သည္မမွန္သည္ကိုသိနိုင္သည့္တိုင္ ေအာင္ က်န္ရစ္ေသာသင္တို႔ကိုအက်ဥ္းခ်ထား မည္။ သင္တို႔၏ညီကိုမေခၚေဆာင္နိုင္ခဲ့လၽွင္ သင္တို႔သည္ဖာေရာဘုရင္အသက္ရွင္ေတာ္ မူသည္အတိုင္းသူလၽွိုမ်ားမုခ်ျဖစ္ရမည္'' ဟုဆိုၿပီးလၽွင္၊-
17
သူတို႔အားလုံးကိုသုံးရက္ခ်ဳပ္ထားေလ၏။
18
တတိယေန႔၌ ေယာသပ္ကသူတို႔အား``ငါ ဘုရားကိုေၾကာက္ရြံ့ရိုေသေသာသူျဖစ္၏။ သင္ တို႔အသက္ခ်မ္းသာေစရန္ ဤသို႔ျပဳလုပ္ေလာ့။-
19
သင္တို႔ရိုးသားေၾကာင္းကိုသက္ေသျပရန္သင္ တို႔အနက္တစ္ေယာက္ေယာက္သည္ ဤအက်ဥ္း ေထာင္ထဲ၌ေနရစ္ခဲ့ရမည္။ က်န္ေသာသူတို႔ ကရိကၡာျပတ္ေနေသာသင္တို႔၏မိသားစု အတြက္ ဝယ္ယူေသာစပါးကိုယူေဆာင္သြား ၾကေလာ့။-
20
ထိုေနာက္သင္တို႔၏ညီအငယ္ဆုံးကိုငါ့ထံသို႔ ေခၚေဆာင္ခဲ့ရမည္။ ထိုသို႔ျပဳလုပ္လၽွင္သင္တို႔ ၏စကားမွန္ကန္ေၾကာင္းသိရမည္။ သင္တို႔သည္ လည္းအသက္ခ်မ္းသာရာရလိမ့္မည္'' ဟု ဆိုေလ၏။ သူတို႔သည္ေယာသပ္ေျပာသမၽွသေဘာတူ ၾက၏။-
21
ထိုေနာက္သူတို႔အခ်င္းခ်င္းက``အကယ္စင္စစ္ ငါတို႔ညီအားျပဳခဲ့သမၽွအတြက္ ယခုငါတို႔ ခံရၾကေလၿပီ။ သနားညႇာတာရန္ငါတို႔၏ညီ ကေတာင္းပန္ေသာအခါ ငါတို႔သည္သူ၏စိတ္ ဆင္းရဲျခင္းကိုျမင္လ်က္ႏွင့္သူ႔အားမသနား မညႇာတာခဲ့ေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ငါတို႔သည္ယခု ဝဋ္လည္ေနရၾက၏'' ဟုေျပာဆိုၾက၏။
22
ထိုအခါ႐ုဗင္က``ငါသည္သင္တို႔အားသူငယ္ ကို ေဘးဒုကၡမေရာက္ေစပါႏွင့္ဟူ၍သတိေပး ခဲ့ေသာ္လည္းသင္တို႔သည္နားမေထာင္ၾက။ ထို႔ ေၾကာင့္ငါတို႔သည္ယခုဝဋ္လည္ေနရၾကၿပီ'' ဟုဆိုေလ၏။-
23
သူတို႔အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုသမၽွကိုေယာသပ္ နားလည္၏။ ေယာသပ္သည္သူတို႔ႏွင့္ေျပာဆိုရာ တြင္စကားျပန္ကိုအသုံးျပဳေသာေၾကာင့္ သူ တို႔အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုသမၽွကိုသူနား လည္မည္မဟုတ္ဟုသူတို႔ထင္မွတ္ၾက၏။
24
ထိုေနာက္ေယာသပ္သည္သူတို႔ထံမွထြက္သြား၍ ငိုေႂကြးေလ၏။ သူသည္ဣေျႏၵဆည္နိုင္ေသာအခါ သူတို႔ထံျပန္၍ သူတို႔အနက္ရွိေမာင္ကိုေရြး ထုတ္လ်က္သူတို႔၏ေရွ႕တြင္ခ်ည္ေႏွာင္ေစ၏။
25
ေယာသပ္ကသူ၏အစ္ကိုတို႔၏အိတ္မ်ားတြင္ စပါးအျပည့္ထည့္ေပး၍ တစ္ေယာက္စီထံမွရ ေသာစပါးဖိုးေငြကိုအသီးသီးတို႔၏အိတ္၌ ျပန္ထည့္ေပးရန္ႏွင့္ လမ္းခရီး၌စားရန္ရိကၡာ ကိုလည္းထည့္ေပးရန္အမိန႔္ေပးသည့္အတိုင္း တာဝန္ခံကျပဳ၏။-
26
ေယာသပ္၏အစ္ကိုတို႔သည္ျမည္းမ်ားေပၚ တြင္ စပါးအိတ္မ်ားကိုတင္ၿပီးေနာက္ထြက္ ခြာသြားၾကေလ၏။-
27
ညအိပ္စခန္းခ်ရန္အရပ္သို႔ေရာက္ၾကေသာ အခါ သူတို႔အထဲမွတစ္ေယာက္ကျမည္းကို အစာေကၽြးရန္ သူ၏အိတ္ကိုဖြင့္လိုက္ရာအိတ္ ဝတြင္မိမိ၏ေငြကိုေတြ႕ရေလ၏။-
28
သူကညီအစ္ကိုတို႔အား``ကၽြန္ုပ္၏ေငြကိုျပန္ ထည့္ေပးလိုက္ပါသည္တကား'' ဟုဆို၍စပါး အိတ္ထဲကေငြကိုျပေလ၏။ ထိုအခါသူတို႔ သည္စိတ္တုန္လွုပ္ေခ်ာက္ခ်ားလ်က္``ဘုရားသခင္သည္ငါတို႔အားမည္သို႔ျပဳေတာ္မူဘိ သနည္း'' ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။
29
ခါနာန္ျပည္ရွိသူတို႔၏အဖယာကုပ္ထံ သို႔ေရာက္ၾကေသာအခါ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမၽွ အေၾကာင္းစုံကိုဖခင္အားေျပာျပၾကေလ သည္။-
30
သူတို႔က``အီဂ်စ္ျပည္ကိုအစိုးရသူသည္ ကၽြန္ ေတာ္တို႔အားခက္ထန္စြာေျပာဆိုဆက္ဆံပါ သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္သူ၏တိုင္းျပည္ကို ေထာက္လွမ္းေသာသူလၽွိုမ်ားျဖစ္သည္ဟု စြပ္စြဲပါသည္။-
31
ကၽြန္ေတာ္တို႔က`ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ရိုးသား ေသာသူမ်ားျဖစ္ပါသည္။ သူလၽွိုမဟုတ္ပါ။-
32
ဖခင္တစ္ဦးတည္းမွေပါက္ဖြားေသာညီအစ္ကို တစ္က်ိပ္ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ၾကပါသည္။ တစ္ေယာက္ သည္ေသဆုံး၍ ညီအငယ္ဆုံးသည္အဖႏွင့္ ခါနာန္ျပည္၌ရွိေနပါသည္' ဟုေလၽွာက္ၾက ပါသည္။-
33
ထိုျပည္ကိုအုပ္စိုးသူက`သင္တို႔သည္ရိုးသား သူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းကို ငါသိနိုင္ရန္ဤသို႔ျပဳ လုပ္ရမည္။ သင္တို႔အနက္တစ္ေယာက္ကိုငါထံ ၌ထားခဲ့ရမည္။ က်န္ေသာသူတို႔ကရိကၡာျပတ္ ေနေသာသင္တို႔၏မိသားစုထံသို႔စပါးယူ ၍ျပန္ၾကေလာ့။-
34
သင္တို႔၏ညီအငယ္ဆုံးကိုငါ့ထံသို႔ေခၚ ေဆာင္ခဲ့ေလာ့။ ထိုသို႔ျပဳလုပ္လၽွင္သင္တို႔ သူလၽွိုမဟုတ္၊ ရိုးသားသူမ်ားျဖစ္သည္ကို ငါသိနိုင္မည္။ ထိုေနာက္သင္တို႔၏ညီကိုသင္ တို႔ထံသို႔ငါျပန္အပ္မည္။ သင္တို႔သည္လည္း ဤျပည္တြင္ေနထိုင္၍ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကား နိုင္ၾကမည္' '' ဟူ၍ဆိုၾက၏။
35
သူတို႔သည္စပါးအိတ္မ်ားကိုသြန္ခ်ၾက ေသာအခါ လူတိုင္းကမိမိ၏ေငြထုပ္ကိုမိမိ အိတ္ထဲတြင္ေတြ႕ရေလေသာ္ အဖႏွင့္တကြ သားတို႔သည္ေၾကာက္လန႔္ၾက၏။-
36
သူတို႔အဖက``သင္တို႔သည္ငါ့သားမ်ားကို တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ဆုံးပါးေစေတာ့ မည္ေလာ။ ေယာသပ္လည္းမရွိ။ ရွိေမာင္လည္း မရွိ။ ယခုဗယၤာမိန္ကိုေခၚေဆာင္သြားၾက ဦးမည္ေလာ။ ငါ၌အတိဒုကၡေရာက္ရပါ သည္တကား'' ဟုဆိုေလ၏။
37
ထိုအခါ႐ုဗင္ကအဖအား``ဗယၤာမိန္ကို အဖထံသို႔ကၽြန္ေတာ္ျပန္၍မေခၚနိုင္ခဲ့ လၽွင္ ကၽြန္ေတာ္၏သားႏွစ္ေယာက္ေသဒဏ္ခံ ရပါေစ။ သူ႔အတြက္ကၽြန္ေတာ္တာဝန္ယူ ပါမည္။ အဖထံသို႔သူ႔ကိုကၽြန္ေတာ္အေရာက္ ျပန္လည္ေခၚေဆာင္ခဲ့ပါမည္'' ဟုေျပာေလ၏။
38
သို႔ရာတြင္ယာကုပ္က``ငါ့သားကိုသင္တို႔ႏွင့္ အတူမလႊတ္နိုင္။ သူ၏အစ္ကိုေသဆုံးၿပီျဖစ္ ၍သူတစ္ေယာက္တည္းက်န္ရစ္သည္။ ငါသည္ အသက္အရြယ္အိုမင္းပါၿပီ။ အကယ္၍ခရီး လမ္းတြင္သူသည္ေဘးဥပဒ္ႏွင့္ေတြ႕ၾကဳံရ ေသာ္ ငါသည္ဝမ္းနည္းေၾကကြဲလ်က္ေသ ရပါမည္'' ဟုဆိုေလ၏။
← Chapter 41
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 43 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50