bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Burmese
/
Burmese MCLZV
/
Genesis 45
Genesis 45
Burmese MCLZV
← Chapter 44
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 46 →
1
ေယာသပ္သည္မိမိ၏စိတ္ခံစားခ်က္ကိုမခ်ဳပ္ တီးနိုင္သျဖင့္ သူ၏အမွုထမ္းတို႔အားလုံးကို အခန္းတြင္းမွထြက္သြားရန္အမိန႔္ေပးသည္။ ထို႔ ေၾကာင့္ေယာသပ္သည္သူ၏ညီအစ္ကိုတို႔အား မိမိ၏ဇာတိကိုထုတ္ေဖာ္ေျပာသည့္အခါ၌ အျခားမည္သူတစ္ေယာက္မၽွသူႏွင့္အတူ မရွိေခ်။-
2
သို႔ရာတြင္သူ၏က်ယ္ေလာင္စြာငိုေႂကြးသံကို အီဂ်စ္အမ်ိဳးသားတို႔ၾကားရ၏။ ထိုသို႔ငို ေႂကြးသည့္သတင္းသည္ဖာေရာဘုရင္နန္း ေတာ္သို႔တိုင္ေအာင္ေပါက္ၾကားေလ၏။-
3
ေယာသပ္ကသူ၏ညီအစ္ကိုတို႔အား``ကၽြန္ုပ္ သည္ေယာသပ္ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ုပ္၏အဖ အသက္ရွင္လ်က္ရွိေသးသေလာ'' ဟုေမး ေလ၏။ သို႔ရာတြင္သူ၏ညီအစ္ကိုတို႔သည္ စိုးရိမ္ေၾကာက္လန႔္ၾကသျဖင့္ျပန္၍ပင္ မေျဖနိုင္ၾကေခ်။-
4
ထိုေနာက္ေယာသပ္က``ကၽြန္ုပ္အနားသို႔လာၾက ပါ'' ဟုဆိုသျဖင့္သူတို႔သည္ေယာသပ္အနား သို႔ခ်ဥ္းကပ္လာၾက၏။ ေယာသပ္က``ကၽြန္ုပ္သည္ သင္တို႔အီဂ်စ္ျပည္သို႔ေရာင္းလိုက္ေသာသင္တို႔ ၏ညီေယာသပ္ျဖစ္ပါသည္။-
5
သင္တို႔သည္ကၽြန္ုပ္အားဤအရပ္သို႔ေရာင္းခ် မိေသာေၾကာင့္စိတ္မညႇိုးငယ္ၾကပါႏွင့္။ မိမိ တို႔ကိုယ္ကိုလည္းအျပစ္မတင္ၾကပါႏွင့္။ ဘုရားသခင္သည္လူအေပါင္းတို႔၏အသက္ ကိုကယ္ဆယ္ျခင္းငွာ သင္တို႔အလ်င္ကၽြန္ုပ္ အားေစလႊတ္ေတာ္မူခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။-
6
တိုင္းျပည္တြင္အစာေခါင္းပါးျခင္းကပ္ဆိုက္ သည္မွာ ယခုႏွစ္ႏွစ္မၽွသာရွိေသးသည္။ ထြန္ ယက္စိုက္ပ်ိဳးျခင္းႏွင့္စပါးရိတ္သိမ္းျခင္းမျပဳ လုပ္နိုင္ေသာႏွစ္ငါးႏွစ္က်န္ေသး၏။-
7
ဘုရားသခင္သည္သင္တို႔ႏွင့္သင္တို႔၏သား ေျမးမ်ားအသက္ရွင္က်န္ရစ္ေစရန္ ဤသို႔အံ့ၾသ ဖြယ္ေကာင္းေသာနည္းျဖင့္ သင္တို႔ကိုကယ္ဆယ္ေစ ျခင္းငွာကၽြန္ုပ္ကိုအလ်င္ေစလႊတ္ေတာ္မူၿပီ။-
8
သို႔ျဖစ္၍သင္တို႔သည္ကၽြန္ုပ္အားဤအရပ္သို႔ ေစလႊတ္လိုက္ျခင္းမဟုတ္၊ ဘုရားသခင္ကေစ လႊတ္ေတာ္မူျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ဘုရားသခင္ သည္ကၽြန္ုပ္ကိုဤတိုင္းျပည္၏ဘုရင္ခံအရာ၌ ခန႔္ထားေတာ္မူၿပီ။ ကၽြန္ုပ္သည္အီဂ်စ္ျပည္ တစ္ျပည္လုံးကိုအုပ္ခ်ဳပ္ရသူျဖစ္၏။
9
ယခုသင္တို႔သည္ဖခင္ထံသို႔အလ်င္အျမန္ သြား၍ ဖခင္အား`ဘုရားသခင္သည္သား ေယာသပ္အား အီဂ်စ္ျပည္တစ္ျပည္လုံးကို အုပ္စိုးရေသာမင္းအရာ၌ခန႔္ထားေတာ္ မူၿပီ။ သားထံသို႔အျမန္လာပါေလာ့။-
10
ဖခင္ႏွင့္တကြသားသမီး၊ ေျမးမ်ား၊ သိုး၊ ဆိတ္၊ ႏြားမွစေသာဖခင္ပိုင္ပစၥည္းဥစၥာရွိသမၽွတို႔ ကိုယူေဆာင္၍သားႏွင့္အနီးေဂါရွင္အရပ္၌ ေနထိုင္ပါေလာ့။-
11
ေဂါရွင္အရပ္သို႔ေရာက္လၽွင္သားကဖခင္အား ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္နိုင္ပါမည္။ အစာေခါင္းပါးသည့္ ႏွစ္ငါးႏွစ္က်န္ေသးသျဖင့္ဖခင္၏အိမ္သူအိမ္ သားမ်ားႏွင့္သိုး၊ ဆိတ္၊ ႏြားမ်ားပါမက်န္ရိကၡာ ျပတ္၍ဆင္းရဲဒုကၡမေရာက္ေစလိုပါ'' ဟူ၍ ဆိုေလ၏။-
12
ေယာသပ္ကဆက္လက္၍``သင္တို႔အားယခုစကား ေျပာေနသူသည္ေယာသပ္ပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ဗယၤာမိန္ အပါအဝင္သင္တို႔အားလုံးကမ်က္စိျဖင့္ ျမင္နိုင္ပါၿပီ။-
13
ကၽြန္ုပ္သည္အီဂ်စ္ျပည္တြင္မည္မၽွေလာက္တန္ခိုး ႀကီးပုံႏွင့္ သင္တို႔ေတြ႕ျမင္သမၽွအေၾကာင္းကို ဖခင္အားေျပာျပၾကပါေလာ့။ ဖခင္ကိုလည္း ဤအရပ္သို႔အလ်င္အျမန္ေခၚေဆာင္ခဲ့ၾက ပါေလာ့'' ဟုထပ္မံမွာၾကားေလ၏။
14
ထိုသို႔မွာၾကားၿပီးေနာက္ညီဗယၤာမိန္ကိုဖက္၍ ငို၏။ ဗယၤာမိန္ကလည္းေယာသပ္ကိုဖက္၍ငို၏။-
15
ထိုေနာက္အစ္ကိုတစ္ေယာက္စီကိုလည္းဖက္နမ္း၍ ငိုေလသည္။ ထိုေနာက္ညီအစ္ကိုတို႔သည္ေယာသပ္ ႏွင့္ရင္းႏွီးစြာစကားေျပာဆိုၾက၏။
16
ေယာသပ္၏ညီအစ္ကိုတို႔ေရာက္ရွိလာေသာသတင္း ကိုၾကားရေသာအခါ ဖာေရာဘုရင္ႏွင့္မွူးမတ္ အေပါင္းတို႔သည္ႏွစ္ေထာင္းအားရၾက၏။-
17
ဖာေရာဘုရင္ကေယာသပ္အား``သင္၏ညီအစ္ကို တို႔အား ျမည္းမ်ားေပၚတြင္ပစၥည္းမ်ားတင္ေဆာင္ ၍ခါနာန္ျပည္သို႔ျပန္ေစၿပီးလၽွင္၊-
18
သူတို႔၏အဖႏွင့္မိသားစုမ်ားကိုဤျပည္သို႔ ေခၚေဆာင္ခဲ့ၾကေစ။ ငါသည္သူတို႔အားအီဂ်စ္ ျပည္တြင္အသင့္ေတာ္ဆုံးေသာအရပ္၌ေနထိုင္ ေစမည္။ သူတို႔သည္ဝလင္စြာစားေသာက္ရၾက လိမ့္မည္။-
19
သူတို႔၏သားမယားမ်ားကိုတင္ေဆာင္လာရန္ အတြက္ အီဂ်စ္ျပည္မွလွည္းမ်ားကိုလည္းယူ သြားၾကပါေစ။-
20
သူတို႔ခ်န္ခဲ့ရသည့္ပစၥည္းမ်ားအတြက္ႏွေျမာ ျခင္းမျဖစ္ၾကေစႏွင့္။ အီဂ်စ္ျပည္တြင္ရွိသမၽွ ေသာစည္းစိမ္ဥစၥာသည္သူတို႔၏စည္းစိမ္ဥစၥာ ျဖစ္မည္'' ဟုမိန႔္ႁမြက္ေလ၏။
21
ယာကုပ္၏သားတို႔သည္ဖာေရာဘုရင္မိန႔္သမၽွ အတိုင္းေဆာင္ရြက္ၾက၏။ ေယာသပ္သည္ဖာေရာ ဘုရင္အမိန႔္အရသူတို႔အားလွည္းမ်ားႏွင့္ လမ္းခရီးတြင္စားသုံးရန္ရိကၡာကိုေပးေလ၏။-
22
သူသည္ညီအစ္ကိုတစ္ေယာက္စီတစ္ေယာက္ စီတို႔အားအဝတ္အထည္တစ္စုံက်ေပး၏။ ဗယၤာမိန္အတြက္မူကားေငြသားသုံးရာႏွင့္ အဝတ္အထည္ငါးစုံေပးေလ၏။-
23
သူ၏အဖအတြက္ျမည္းဆယ္ေကာင္ေပၚတြင္ အီဂ်စ္ျပည္မွအေကာင္းဆုံးပစၥည္းမ်ားကို လည္းေကာင္း၊ အျခားျမည္းဆယ္ေကာင္ေပၚတြင္ အဖလမ္းခရီး၌စားရန္စပါးႏွင့္အျခား စားဖြယ္ရာမ်ားကိုလည္းေကာင္းတင္ေပး လိုက္၏။-
24
ထိုေနာက္သူသည္ညီအစ္ကိုတို႔ကိုလမ္းခရီး တြင္ အခ်င္းခ်င္းမသင့္မတင့္မျဖစ္ၾကရန္ မွာၾကားၿပီးလၽွင္ခါနာန္ျပည္သို႔ျပန္ေစ၏။
25
သူတို႔သည္အီဂ်စ္ျပည္မွထြက္ခြာ၍ ခါနာန္ ျပည္ရွိအဖထံသို႔ေရာက္လာၾက၏။-
26
သူတို႔က``ေယာသပ္သည္အသက္ရွင္လ်က္ရွိပါ ေသး၏။ သူသည္အီဂ်စ္ျပည္တစ္ျပည္လုံးကို အုပ္စိုးေသာမင္းျဖစ္ေနပါ၏'' ဟုဆိုၾကေသာ္ ယာကုပ္သည္လြန္စြာအံ့အားသင့္လ်က္မယုံ နိုင္ျဖစ္ေလ၏။
27
သို႔ရာတြင္သားတို႔ကေယာသပ္ေျပာသမၽွ စကားတို႔ကိုသူ႔အားျပန္ေျပာၾကေသာ အခါႏွင့္၊ သူ႔ကိုအီဂ်စ္ျပည္သို႔ေခၚေဆာင္ လာရန္ေယာသပ္ကပို႔လိုက္ေသာလွည္းမ်ား ကိုျမင္ရေသာအခါ သူသည္အံ့အားသင့္ ရာမွျပန္လည္သတိရလ်က္၊-
28
ငါ့သားေယာသပ္အသက္ရွင္ေသးသျဖင့္ ငါေတာင္းေသာဆုျပည့္ေလၿပီ။ ငါမေသ မီသူ႔ကိုေတြ႕ရန္သူ႔ထံသို႔သြားရမည္'' ဟုဆိုေလ၏။
← Chapter 44
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 46 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50