Genesis 41 — Burmese MCLZV

1ထိုေနာက္ႏွစ္ႏွစ္မၽွၾကာေသာအခါ အီဂ်စ္ဘုရင္ သည္အိပ္မက္ျမင္မက္ေလ၏။ အိပ္မက္ထဲတြင္ ဘုရင္သည္နိုင္းျမစ္နား၌ရပ္ေနစဥ္၊-

2ဝၿဖိဳး၍အဆင္းလွေသာႏြားမခုနစ္ေကာင္သည္ ျမစ္ထဲမွတက္လာၿပီးလၽွင္ျမက္စားလ်က္ေန ၾက၏။-

3ထိုႏြားတို႔ေနာက္မွပိန္လွီ၍အဆင္းမလွေသာ ႏြားမခုနစ္ေကာင္တို႔သည္ျမစ္ထဲမွတက္လာ ၾကၿပီးလၽွင္ ျမစ္ကမ္းနားေပၚသို႔ဦးစြာေရာက္ ရွိေနေသာႏြားမ်ားအနီးသို႔သြား၍ရပ္ေန ၾက၏။-

4ထိုေနာက္ႏြားပိန္တို႔ကဝၿဖိဳးေသာႏြားမခုနစ္ ေကာင္ကိုမ်ိဳလိုက္ၾက၏။ ထိုအခ်ိန္၌ဘုရင္ အိပ္ရာမွနိုးေလ၏။-

5ဘုရင္သည္တစ္ဖန္အိပ္ေပ်ာ္၍အိပ္မက္မက္ ျပန္၏။ အိပ္မက္ထဲတြင္စပါးပင္တစ္ပင္တည္း မွအဆန္ေအာင္၍ ဝင္းမွည့္ေနေသာစပါးႏွံ ခုနစ္ႏွံတို႔ထြက္လ်က္ရွိ၏။-

6ထိုေနာက္အလုံးေသး၍သဲကႏၲာရေလပူ ဒဏ္ေၾကာင့္ ညႇိုးေျခာက္ေသာစပါးႏွံခုနစ္ႏွံ တို႔လည္းထြက္လာၾက၏။-

7အလုံးေသးေသာစပါးႏွံတို႔ကအဆန္ ေအာင္ေသာစပါးႏွံခုနစ္ႏွံတို႔ကိုမ်ိဳလိုက္ ၾက၏။ ဘုရင္သည္အိပ္ရာမွနိုးလာ၍မိမိ အိပ္မက္ေနေၾကာင္းသိရေလ၏။-

8နံနက္အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါဘုရင္သည္ စိတ္ေသာကေရာက္သျဖင့္ အီဂ်စ္ျပည္ရွိေမွာ္ ဆရာႏွင့္ပညာရွိအပါင္းတို႔အားဆင့္ေခၚ ေလ၏။ ဘုရင္သည္မိမိ၏အိပ္မက္ကိုထိုသူ တို႔အားေျပာျပေသာ္လည္း တစ္ေယာက္မၽွ အနက္ကိုဖြင့္မျပနိုင္ေခ်။-

9ထိုအခါဖလားေတာ္ဆက္ဝန္ကဘုရင္ အား``ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတြင္လစ္ဟင္းခ်က္တစ္ခု ရွိေၾကာင္းဝန္ခံပါ၏။-

10ကိုယ္ေတာ္သည္စားေတာ္ဆက္ဝန္ႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ မ်ိဳးအားအမ်က္ေတာ္ရွသျဖင့္ ကိုယ္ရံေတာ္မွူး အိမ္တြင္အခ်ဳပ္ခ်ထားခဲ့ပါသည္။-

11တစ္ည၌ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔တစ္ဦးစီႏွင့္သက္ ဆိုင္ေသာအိပ္မက္ကိုျမင္မက္ၾကပါသည္။-

12ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ႏွင့္အတူကိုယ္ရံေတာ္မွူး ၏ကၽြန္ေဟျဗဲလူငယ္တစ္ေယာက္ရွိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔၏အိပ္မက္ကိုသူ႔အားေျပာ ျပ၍သူသည္အိပ္မက္၏အနက္ကိုဖြင့္ျပပါ သည္။-

13သူအနက္ဖြင့္ျပသည့္အတိုင္းကိုယ္ေတာ္သည္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးအားမူလရာထူး၌ျပန္လည္ ခန႔္အပ္၍စားေတာ္ဆက္ဝန္အားကြပ္မ်က္လိုက္ ပါသည္'' ဟုေလၽွာက္ထားေလ၏။

14ဘုရင္သည္ေယာသပ္ကိုေရွ႕ေတာ္သို႔သြင္းရန္ အမိန႔္ေပးေတာ္မူသျဖင့္ သူ႔အားအက်ဥ္းေထာင္ မွခ်က္ခ်င္းထုတ္ေဆာင္ခဲ့ၾကေလသည္။ သူသည္ မုတ္ဆိတ္ရိတ္၍အဝတ္လဲၿပီးေနာက္ဘုရင္ထံ သို႔အခစားဝင္ေလ၏။-

15ဘုရင္ကေယာသပ္အား``ငါသည္အိပ္မက္ကို ျမင္မက္၏။ သို႔ရာတြင္မည္သူမၽွအနက္ကိုဖြင့္ မျပနိုင္။ သင္သည္အိပ္မက္အနက္ကိုဖြင့္ျပ နိုင္စြမ္းရွိေၾကာင္းငါၾကားသိရသည္'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

16ေယာသပ္က``အရွင္မင္းႀကီးကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး၌ ထိုအစြမ္းမရွိပါ။ သို႔ရာတြင္ဘုရားသခင္ သည္ကိုယ္ေတာ္အား သင့္ျမတ္ေသာအနက္ အ႒ိပၸါယ္ကိုဖြင့္ျပပါလိမ့္မည္'' ဟုေလၽွာက္ ေလ၏။

17ဘုရင္က``ငါသည္အိပ္မက္ထဲတြင္နိုင္းျမစ္ ကမ္းေပၚ၌ရပ္ေနစဥ္၊-

18ဝၿဖိဳး၍အဆင္းလွေသာႏြားမခုနစ္ေကာင္ သည္ ျမစ္တြင္းမွတက္လာၿပီးလၽွင္ျမက္စား လ်က္ေနၾက၏။-

19ထိုႏြားတို႔ေနာက္မွပိန္လွီ၍အဆင္းမလွ ေသာႏြားမခုနစ္ေကာင္တို႔လည္းကမ္းေပၚသို႔ တက္လာၾက၏။ ထိုမၽွေလာက္အ႐ုပ္ဆိုးေသာ ႏြားမ်ားကိုအီဂ်စ္ျပည္တြင္ငါသည္တစ္ခါ မၽွမျမင္ဘူးေခ်။-

20ႏြားပိန္တို႔ကဝၿဖိဳးေသာႏြားမ်ားကိုမ်ိဳ လိုက္ၾက၏။

21သို႔ရာတြင္သူတို႔သည္ပိန္ျမဲပိန္လ်က္ရွိသျဖင့္ ထိုသို႔မ်ိဳလိုက္ေၾကာင္းကိုမည္သူမၽွမသိနိုင္ ေခ်။ ထိုေနာက္ငါသည္နိုးလာ၏။-

22တစ္ဖန္ငါသည္အိပ္မက္ျမင္မက္ျပန္၏။ ထိုအိပ္ မက္ထဲတြင္အဆန္ေအာင္၍ ဝင္းမွည့္ေသာစပါးႏွံ ခုနစ္ႏွံတို႔သည္ စပါးပင္တစ္ပင္တည္းမွထြက္ လ်က္ရွိသည္ကိုငါျမင္ရ၏။-

23ထိုေနာက္အလုံးေသး၍သဲကႏၲာရ၏ေလပူ ဒဏ္ေၾကာင့္ ညႇိုးေျခာက္ေသာစပါးႏွံခုနစ္ႏွံတို႔ လည္းထြက္လာၾက၏။-

24အလုံးေသးေသာစပါးႏွံတို႔ကအဆန္ေအာင္ ေသာစပါးႏွံတို႔ကိုမ်ိဳလိုက္ၾက၏။ ငါ၏အိပ္ မက္ကိုေမွာ္ဆရာတို႔အားေျပာျပေသာ္လည္း မည္သူမၽွငါ့အားအနက္ကိုဖြင့္မျပနိုင္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

25ထိုအခါေယာသပ္က``အရွင္မင္းႀကီးျမင္ မက္ေသာအိပ္မက္ႏွစ္ရပ္တို႔သည္အနက္တစ္ မ်ိဳးတည္းရွိပါသည္။ ဘုရားသခင္ကမိမိ ျပဳေတာ္မူမည့္အမွုကိုကိုယ္ေတာ္အားအသိ ေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။-

26ဝၿဖိဳးေသာႏြားမခုနစ္ေကာင္တို႔သည္ခုနစ္ ႏွစ္ကိုဆိုလိုပါ၏။ အဆန္ေအာင္ေသာစပါးႏွံ ခုနစ္ႏွံတို႔သည္လည္းခုနစ္ႏွစ္ကိုဆိုလိုပါ ၏။ အိပ္မက္တို႔သည္အနက္တစ္မ်ိဳးတည္းရွိ ပါ၏။-

27ေနာက္မွတက္လာေသာႏြားခုနစ္ေကာင္ႏွင့္ အလုံးေသး၍ သဲကႏၲာရ၏ေလပူဒဏ္ေၾကာင့္ ညႇိုးေျခာက္ေသာစပါးႏွံခုနစ္ႏွံတို႔သည္ အစာေခါင္းပါးသည့္ခုနစ္ႏွစ္ကိုဆိုလို ပါ၏။-

28ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္အရွင္မင္းႀကီးအား ေလၽွာက္ထားခဲ့သည့္အတိုင္း ဘုရားသခင္ ကမိမိျပဳေတာ္မူမည့္အမွုကိုကိုယ္ေတာ္ အားအသိေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။-

29အီဂ်စ္ျပည္တစ္ျပည္လုံးတြင္အစားအစာ ေပါႂကြယ္ဝေသာႏွစ္ခုနစ္ႏွစ္ရွိပါလိမ့္မည္။-

30ထိုႏွစ္မ်ားလြန္လၽွင္အစာေခါင္းပါးေသာ ႏွစ္ခုနစ္ႏွစ္ဆိုက္ေရာက္လာပါလိမ့္မည္။ ထို အခါအစားအစာေပါႂကြယ္ဝေသာႏွစ္ မ်ားကိုလူတို႔သတိရၾကလိမ့္မည္မဟုတ္။ အစာေခါင္းပါးျခင္းေဘးေၾကာင့္တစ္ျပည္ လုံးပ်က္စီးရလိမ့္မည္။-

31ေရာက္လတၱံ့ေသာအစာေခါင္းပါးျခင္းကပ္ သည္အလြန္ဆိုးရြားမည္ျဖစ္ရကား လူတို႔ သည္ေပါႂကြယ္ဝေသာႏွစ္မ်ားကိုလုံးဝေမ့ ေပ်ာက္ကုန္ၾကပါလိမ့္မည္။-

32ကိုယ္ေတာ္သည္အိပ္မက္ကိုႏွစ္ႀကိမ္တိုင္ ေအာင္ျမင္မက္ရသျဖင့္ အ႒ိပၸါယ္မွာဘုရားသခင္သည္ဤအမွုကိုျပ႒ာန္းၿပီးျဖစ္ ၍မၾကာမီစီရင္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

33``သို႔ျဖစ္၍ကိုယ္ေတာ္သည္ဉာဏ္ပညာ အေျမာ္အျမင္ရွိသူတစ္ဦးကိုေရြး၍ တိုင္း ျပည္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ေစေတာ္မူပါ။-

34ေပါႂကြယ္ဝေသာႏွစ္ခုနစ္ႏွစ္တြင္ထြက္သမၽွ ေသာေကာက္ပဲသီးႏွံထဲမွ ငါးပုံတစ္ပုံကို ေကာက္ယူသိမ္းဆည္းရန္ တစ္ျပည္လုံး၌ႀကီး ၾကပ္ေရးမွူးမ်ားကိုခန႔္ထားေတာ္မူပါ။-

35ထိုသူတို႔အားလာမည့္ေပါႂကြယ္ဝေသာႏွစ္ မ်ားအတြင္းရိကၡာစုေဆာင္းေစ၍ ၿမိဳ႕မ်ား၌ သိုေလွာင္ေစၿပီးလၽွင္ေစာင့္ေရွာက္ေစေတာ္ မူပါ။-

36အီဂ်စ္ျပည္တြင္အစာေခါင္းပါးေသာခုနစ္ ႏွစ္အတြက္ ထိုရိကၡာကိုသိုေလွာင္ထားေသာ အားျဖင့္ အီဂ်စ္ျပည္သူျပည္သားတို႔သည္ အစာငတ္သည့္ေဘးမွလြတ္ေျမာက္နိုင္ပါ လိမ့္မည္'' ဟုဖာေရာဘုရင္အားေလၽွာက္ထား ေလ၏။

37ဖာေရာဘုရင္ႏွင့္မွူးမတ္အေပါင္းတို႔သည္ ေယာသပ္တင္ျပေသာစီမံခ်က္ကိုႏွစ္သက္ လက္ခံၾက၏။-

38ထိုေနာက္ဘုရင္ကမွူးမတ္တို႔အား``ေယာသပ္ သည္ဘုရားထံမွဉာဏ္ပညာကိုရရွိသူျဖစ္ ၏။ သူ႔ထက္သာေသာသူကိုငါတို႔ရွာ၍မ ေတြ႕နိုင္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။-

39ဘုရင္ကေယာသပ္အား``ဘုရားကသင့္အား ဤအမွုအရာတို႔ကိုဖြင့္ျပေတာ္မူသည္ျဖစ္ ၍ သင့္ထက္ဉာဏ္ပညာအေျမာ္အျမင္သာ သူမရွိနိုင္။-

40ငါသည္သင့္အားငါ့တိုင္းျပည္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ ေစမည္။ ငါ၏ျပည္သားအားလုံးတို႔သည္ သင္၏အမိန႔္ကိုနာခံရမည္။ ထီးနန္းအရိုက္ အရာအားျဖင့္သာလၽွင္သင့္ထက္ငါႀကီး ျမတ္မည္။-

41ယခုငါသည္သင့္အားအီဂ်စ္တစ္ျပည္လုံး ကိုအုပ္စိုးရေသာဘုရင္ခံအျဖစ္ခန႔္အပ္သည္'' ဟုမိန႔္ႁမြက္ေလ၏။-

42ဖာေရာဘုရင္သည္မိမိ၏တံဆိပ္ေတာ္ပါ ရွိေသာလက္စြပ္ကိုခၽြတ္ၿပီးလၽွင္ ေယာသပ္ ၏လက္တြင္ဝတ္ဆင္ေပးေတာ္မူ၏။ ေယာသပ္ အားပိတ္ေခ်ာဝတ္႐ုံကိုလည္းဝတ္ေစ၍ လည္ပင္းတြင္ေရႊစလြယ္ကိုဆြဲေပးေတာ္ မူ၏။-

43ထို႔ေနာက္ဒုတိယရထားေတာ္ကိုေယာသပ္စီး ၍ သူ၏ကိုယ္ရံေတာ္တို႔ကရထားေရွ႕ကသြား လ်က္``လမ္းဖယ္ၾက၊ လမ္းဖယ္ၾက'' ဟုေအာ္ဟစ္ ၾက၏။ ထိုသို႔ျဖင့္ေယာသပ္သည္အီဂ်စ္တစ္ ျပည္လုံးကိုအုပ္ခ်ဳပ္ရေသာဘုရင္ခံအျဖစ္ ခန႔္အပ္ျခင္းကိုခံရေလသည္။-

44ထိုေနာက္ဖာေရာဘုရင္ကေယာသပ္အား``ငါ သည္ဖာေရာဘုရင္ျဖစ္၏။ အီဂ်စ္တစ္ျပည္ လုံးတြင္သင္၏ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲႏွင့္အဘယ္ သူမၽွလက္ေျခကိုမႂကြရ'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။-

45ဘုရင္သည္ေယာသပ္အားဇာဖဏာသဖာဏ ဟူေသာဘြဲ႕နာမကိုခ်ီးျမႇင့္၍ ၾသနၿမိဳ႕မွ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ေပါတိေဖရ၏သမီးအာသ နတ္ႏွင့္ထိမ္းျမားစုံဖက္ေစေလသည္။ ေယာသပ္သည္အီဂ်စ္ျပည္ဖာေရာဘုရင္၏ မင္းမွုကို စတင္ထမ္းရြက္သည့္အခါ၌အသက္ အႏွစ္သုံးဆယ္ရွိ၏။ သူသည္ဘုရင္ထံပါးမွ ထြက္၍အီဂ်စ္ျပည္တစ္ျပည္လုံးသို႔တိုင္းခန္း လွည့္လည္ေလသည္။-

47ရိကၡာေပါႂကြယ္ဝေသာခုနစ္ႏွစ္အတြင္း တြင္ တိုင္းျပည္သည္သီးႏွံထြက္အလြန္ေကာင္း၏။-

48ေယာသပ္သည္ခုနစ္ႏွစ္အတြင္းလယ္မ်ား မွထြက္သမၽွေသာစပါးသီးႏွံမ်ားကို စုသိမ္း၍ ၿမိဳ႕မ်ား၌သိုေလွာင္ထားေလသည္။ လယ္မ်ားမွထြက္ေသာစပါးသီးႏွံကိုနီး စပ္ရာၿမိဳ႕အသီးသီးတြင္သိုေလွာင္ေစသည္။-

49သူစုေဆာင္းရရွိေသာစပါးသီးႏွံတို႔သည္ ပင္လယ္သဲလုံးတစ္မၽွမ်ားလွေသာေၾကာင့္ မခ်င္တြယ္ဘဲထားရေလသည္။

50အစာေခါင္းပါးျခင္းႏွစ္မ်ားမဆိုက္ေရာက္မီ ေယာသပ္သည္ မယားအာသနတ္ႏွင့္သားႏွစ္ ေယာက္ရရွိေလသည္။-

51ေယာသပ္က``ဘုရားသခင္သည္ငါခံရေသာ ဆင္းရဲဒုကၡကိုလည္းေကာင္း၊ အဖ၏အိမ္သား အေပါင္းတို႔ကိုလည္းေကာင္းေမ့ေပ်ာက္ေစေတာ္ မူၿပီ'' ဟုဆို၍သူ၏သားဦးကိုမနာေရွဟု နာမည္မွည့္ေလ၏။-

52ဒုတိယသားရေသာအခါ``ဘုရားသခင္ သည္ငါဆင္းရဲဒုကၡခံရေသာျပည္တြင္ ငါ့အား သားသမီးရတနာထြန္းကားေစေတာ္မူၿပီ'' ဟုဆို၍ထိုသားကိုဧဖရိမ္ဟုနာမည္မွည့္ ေလ၏။

53အီဂ်စ္ျပည္တြင္ရိကၡာေပါႂကြယ္ဝေသာ ခုနစ္ႏွစ္ကာလကုန္ဆုံးေလ၏။-

54ထိုေနာက္ေယာသပ္ေျပာခဲ့သည့္အတိုင္းအစာ ေခါင္းပါးေသာခုနစ္ႏွစ္ကပ္ဆိုက္ေရာက္လာေလ ၏။ အျခားေသာတိုင္းျပည္အသီးသီးတို႔တြင္ လည္းအစာေခါင္းပါးျခင္းကပ္က်ေရာက္လ်က္ ရွိသည္။ သို႔ရာတြင္အီဂ်စ္ျပည္၌ရိကၡာရွိလ်က္ ပင္။-

55အီဂ်စ္ျပည္သားတို႔သည္အစာေခါင္းပါး ျခင္းဒဏ္ကိုခံရၾကေသာအခါ ဖာေရာဘုရင္ အားရိကၡာေပးရန္ေတာင္းဆိုၾက၏။ ထိုအခါ ဖာေရာဘုရင္က``ေယာသပ္ထံသို႔သြားၾက။ သူေျပာသည့္အတိုင္းျပဳၾကေလာ့''ဟုမိန႔္ ေတာ္မူေလ၏။-

56အစာေခါင္းပါးျခင္းကပ္သည္အီဂ်စ္ျပည္ အရပ္ရပ္သို႔ဆိုက္ေရာက္၍အလြန္ဆိုးရြား လာသျဖင့္ ေယာသပ္သည္စပါးက်ီရွိသမၽွ တို႔ကိုဖြင့္၍အီဂ်စ္ျပည္သားတို႔အားစပါး ေရာင္းခ်ေလ၏။-

57ကမၻာအရပ္ရပ္တြင္လည္းအစာေခါင္းပါး ျခင္းကပ္ဆိုက္လ်က္ရွိသျဖင့္ အျပည္ျပည္ မွလူတို႔သည္ေယာသပ္ထံသို႔စပါးဝယ္ရန္ လာေရာက္ၾကကုန္၏။