bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Burmese
/
Burmese MCLZV
/
Genesis 32
Genesis 32
Burmese MCLZV
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 33 →
1
ယာကုပ္သည္ခရီးဆက္လက္သြားစဥ္ ဘုရားသခင္၏ ေကာင္းကင္တမန္တို႔ႏွင့္ေတြ႕ဆုံေလ သည္။-
2
ေကာင္းကင္တမန္တို႔ကိုျမင္လၽွင္ယာကုပ္ က``ဤအရပ္ကားဘုရားသခင္၏တပ္ေတာ္ ျဖစ္သည္'' ဟုဆို၍၎ကိုမဟာနိမ္ဟုမွည့္ ေခၚေလသည္။
3
ယာကုပ္သည္ဧဒုံျပည္တြင္ရွိေသာသူ၏အစ္ ကိုဧေသာထံသို႔ ေစတမန္မ်ားကိုေရွ႕ေျပး အျဖစ္ေစလႊတ္ေလ၏။-
4
ထိုေစတမန္တို႔အား``ကိုယ္ေတာ္၏အေစခံ ယာကုပ္က`ကၽြန္ုပ္သည္လာဗန္ႏွင့္အတူေန ထိုင္ၿပီးယခုမွျပန္ခဲ့ရပါသည္။-
5
ကၽြန္ုပ္တြင္ႏြား၊ ျမည္း၊ သိုး၊ ဆိတ္ႏွင့္ကၽြန္မ်ားရွိ ပါသည္။ ကိုယ္ေတာ္ထံ၌ကၽြန္ုပ္မ်က္ႏွာသာရ နိုင္မည္ဟုေမၽွာ္လင့္လ်က္ ဤသို႔သတင္းပို႔ ေလၽွာက္ထားပါသည္' ဟုေျပာေလာ့'' ဟုမွာ ၾကားလိုက္ေလသည္။
6
ေစတမန္တို႔သည္ယာကုပ္ထံသို႔ျပန္ေရာက္ လာ၍ ``ကၽြန္ုပ္တို႔သည္ကိုယ္ေတာ္၏အစ္ကို ဧေသာထံသို႔ေရာက္ခဲ့ပါသည္။ သူသည္လည္း ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ေတြ႕ဆုံရန္လာေနပါၿပီ။ သူ႔ ထံ၌လူအင္အားေလးရာရွိပါသည္'' ဟု ျပန္ၾကားၾကသည္။-
7
ထိုအခါယာကုပ္သည္အလြန္ေၾကာက္ရြံ့၍ စိတ္ပူပန္သျဖင့္ သူႏွင့္အတူရွိေသာသူတို႔ ကိုလည္းေကာင္း၊ သိုး၊ ဆိတ္၊ ႏြားႏွင့္ကုလားအုတ္ တို႔ကိုလည္းေကာင္းႏွစ္စုခြဲ၍ထားလိုက္၏။-
8
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္သူက``ဧေသာေရာက္ လာ၍ပထမအစုကိုတိုက္ခိုက္သည္ရွိေသာ္ က်န္တစ္စုကားလြတ္ေျမာက္နိုင္လိမ့္မည္'' ဟု ေတြးေတာမိေသာေၾကာင့္တည္း။
9
ထိုေနာက္ယာကုပ္က``အကၽြန္ုပ္၏အဘိုး အာျဗဟံႏွင့္အကၽြန္ုပ္၏ဖခင္ဣဇာက္တို႔ ၏ဘုရားသခင္၊ အကၽြန္ုပ္၏ဆုေတာင္းသံကို နားေညာင္းေတာ္မူပါ။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္က`သင္၏ ျပည္၊ သင္၏ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔ထံသို႔ျပန္ ေလာ့။ ငါသည္သင့္ကိုႀကီးပြားေစမည္' ဟု မိန႔္ေတာ္မူပါ၏။-
10
ကိုယ္ေတာ္အျမဲထားေတာ္မူေသာက႐ုဏာ ေတာ္ႏွင့္ကိုယ္ေတာ္၏ကၽြန္သည္မထိုက္တန္ ပါ။ အကၽြန္ုပ္သည္ေယာ္ဒန္ျမစ္ကိုျဖတ္ကူး စဥ္အခါက အကၽြန္ုပ္၌လက္ကိုင္ေတာင္ေဝွး တစ္ေခ်ာင္းသာပါသြားေသာ္လည္း ယခုမွာ မူဤလူစုႏွစ္စုပါလ်က္ျပန္လာခဲ့ရ ပါသည္။-
11
အကၽြန္ုပ္၏အစ္ကိုဧေသာ၏လက္မွအကၽြန္ုပ္ အားကယ္တင္ရန္ေတာင္းေလၽွာက္ပါ၏။ သူ သည္မိန္းမႏွင့္ကေလးမ်ားအပါအဝင္ အကၽြန္ုပ္တို႔အားလုံးအားတိုက္ခိုက္ဖ်က္ ဆီးမည္ကိုအကၽြန္ုပ္စိုးရိမ္ေၾကာက္ရြံ့ပါ၏။-
12
ကိုယ္ေတာ္က`သင့္ကိုႀကီးပြားေစမည္။ သင္၏ အဆက္အႏြယ္မ်ားကိုပင္လယ္ကမ္းေျခရွိ သဲပြင့္မ်ားကဲ့သို႔ မေရမတြက္နိုင္ေအာင္မ်ား ျပားေစမည္' ဟူေသာကတိေတာ္ကိုသတိရ ေတာ္မူပါ'' ဟုေတာင္းေလၽွာက္ေလသည္။-
13
ယာကုပ္သည္ထိုအရပ္တြင္တစ္ညတည္းခို ၿပီးေနာက္ အစ္ကိုဧေသာအားလက္ေဆာင္ေပး ရန္ မိမိ၏တိရစၧာန္အုပ္ထဲမွဆိတ္မႏွစ္ရာ ႏွင့္ဆိတ္ထီးႏွစ္ဆယ္၊ သိုးမႏွစ္ရာႏွင့္သိုး ထီးႏွစ္ဆယ္၊ နို႔စားကုလားအုတ္မသုံးဆယ္ ႏွင့္သားေကာင္ငယ္မ်ား၊ ႏြားမေလးဆယ္ႏွင့္ ႏြားထီးဆယ္ေကာင္၊ ျမည္းမႏွစ္ဆယ္ႏွင့္ ျမည္းထီးဆယ္ေကာင္တို႔ကိုေရြးယူေလ၏။-
16
ထိုတိရစၧာန္မ်ားကိုအုပ္လိုက္ခြဲၿပီးလၽွင္ တစ္ အုပ္စီကိုအေစခံတစ္ေယာက္က်အုပ္ထိန္း ေစ၏။ ထိုေနာက္အေစခံတို႔အား``သင္တို႔သည္ တစ္အုပ္ႏွင့္တစ္အုပ္ေရွ႕ေနာက္ျခား၍ငါ့ေရွ႕ မွသြားၾကေလာ့'' ဟုမွာၾကားေလသည္။-
17
ေရွ႕ဆုံးမွသြားရေသာအေစခံအား``ငါ၏ အစ္ကိုဧေသာကသင့္ကိုေတြ႕၍`သင္၏သခင္ ကားမည္သူနည္း၊ မည္သည့္အရပ္သို႔သြား မည္နည္း။ သင့္ေရွ႕၌ရွိေသာတိရစၧာန္တို႔ကို မည္သူပိုင္သနည္း' ဟုေမးလၽွင္၊-
18
`ကိုယ္ေတာ္၏အေစခံယာကုပ္ပိုင္ပါသည္။ သခင္ဧေသာအားဆက္သလိုက္ေသာလက္ ေဆာင္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ ယာကုပ္ကိုယ္တိုင္ အကၽြန္ုပ္တို႔ေနာက္မွလိုက္ပါလာပါသည္' ဟူ၍ညႊန္ၾကားေလသည္။-
19
ထိုနည္းတူဒုတိယအေစခံ၊ တတိယ အေစခံမွစ၍ တိရစၧာန္အုပ္တို႔ကိုအုပ္ ထိန္းရသူအေပါင္းတို႔အား၊-
20
သင္တို႔သည္ဧေသာႏွင့္ေတြ႕ေသာအခါ`ကိုယ္ေတာ္ ၏အေစခံယာကုပ္သည္ကၽြန္ုပ္တို႔ေနာက္မွလိုက္ ပါလာပါသည္' ဟုေျပာရမည္'' ဟူ၍မွာၾကား ၏။ ယာကုပ္က``ယခုေပးလိုက္ေသာလက္ေဆာင္ မ်ားအားျဖင့္ အစ္ကို၏စိတ္ကိုေျပေစ၍သူ ႏွင့္ေတြ႕ဆုံရေသာအခါ ငါ့အျပစ္ကိုခြင့္ လႊတ္ေကာင္းခြင့္လႊတ္ေပလိမ့္မည္'' ဟု စိတ္ကူးမိေလ၏။-
21
သူသည္လက္ေဆာင္မ်ားကိုႀကိဳတင္ပို႔ၿပီး ေနာက္ထိုညတြင္စခန္း၌အိပ္ေလ၏။
22
ထိုညခ်င္းတြင္းယာကုပ္သည္ထ၍မယားႏွစ္ ေယာက္၊ မယားငယ္ႏွစ္ေယာက္၊ သားသမီးတစ္ ဆယ့္တစ္ေယာက္တို႔ကိုေခၚေဆာင္လ်က္ယဗၺဳတ္ ျမစ္ကိုျဖတ္ကူးေစ၏။-
23
သားမယားတို႔ႏွင့္အတူပိုင္သမၽွဥစၥာပစၥည္း တို႔ကိုတစ္ဖက္ကမ္းသို႔ပို႔ေလ၏။-
24
ယာကုပ္ကမူတစ္ေယာက္တည္းေနရစ္ခဲ့ေလ သည္။ ထိုအခါလူတစ္ေယာက္သည္မိုးလင္းအံ့ဆဲ ဆဲတိုင္ေအာင္သူႏွင့္နပန္းလုံးေလ၏။-
25
ထိုသူသည္မနိုင္မွန္းသိေသာအခါယာကုပ္ ၏တင္ပါးကိုထိုးသျဖင့္အဆစ္ျပဳတ္ေလ၏။-
26
ထိုသူက``ငါ့ကိုလႊတ္ပါ။ မိုးလင္းလုၿပီ'' ဟုဆိုေလ၏။ ယာကုပ္က``အကၽြန္ုပ္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးမွလႊတ္ မည္'' ဟုေျပာ၏။-
27
ထိုသူကလည္း``သင္၏နာမည္ကားအဘယ္ နည္း'' ဟုေမး၏။ ``ယာကုပ္'' ဟုျပန္ေျဖ၏။
28
ထိုသူက``ေနာင္တြင္သင္၏နာမည္ကို`ယာကုပ္' ဟူ ၍မေခၚေစရ။ သင္သည္ဘုရားႏွင့္ေသာ္လည္း ေကာင္း၊ လူႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္းဆိုင္ၿပိဳင္၍အနိုင္ ရခဲ့ေသာေၾကာင့္သင္၏နာမည္မွာ`ဣသေရလ' ဟူ၍ျဖစ္ရမည္'' ဟုဆိုေလ၏။-
29
ယာကုပ္က``ကိုယ္ေတာ္၏နာမကိုသိပါရေစ'' ဟုေလၽွာက္ေလ၏။ ထိုသူက``သင္သည္ငါ၏နာမကိုအဘယ္ ေၾကာင့္သိလိုသနည္း'' ဟုေမး၏။ ထိုေနာက္ ယာကုပ္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးေလ၏။-
30
ယာကုပ္က``ငါသည္ဘုရားသခင္ကိုမ်က္ႏွာ ခ်င္းဆိုင္ဖူးေတြ႕ရေသာ္လည္း အသက္ခ်မ္း သာရလ်က္ရွိေသး၏'' ဟုဆို၍ထိုအရပ္ ကိုေပေႏြလဟုသမုတ္ေလ၏။-
31
ယာကုပ္သည္ေပေႏြလအရပ္မွထြက္ခြာလာ ေသာအခါေနထြက္ၿပီျဖစ္၏။ သူသည္ခါးဆစ္ ဒဏ္ရာေၾကာင့္ေထာ့နဲ႔က်ိဳးနင္းသြားရေလသည္။-
32
ယာကုပ္သည္တင္ပါးႂကြက္သားတြင္အထိုး ခံခဲ့ရသည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယေန႔ထက္တိုင္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္တင္ပါး ႂကြက္သားကိုမစားၾကေခ်။
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 33 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50