Genesis 27

Burmese MCLZV

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →

1ဣဇာက္သည္အိုမင္းလာ၍မ်က္စိမျမင္ေတာ့ ေခ်။ သူသည္သားအႀကီးဧေသာကို``သား'' ဟုေခၚလၽွင္ဧေသာက၊ ``ရွိပါသည္အဖ'' ဟုျပန္ေျဖ၏။

2ထိုအခါဣဇာက္က``ငါသည္ယခုအိုလွၿပီ။ မၾကာမီေသရမည္။-

3သင္သည္ေလးႏွင့္ျမားကိုယူ၍ေတာထဲသို႔ သြားၿပီးလၽွင္ ငါ့အတြက္အမဲရွာေဖြခဲ့ပါ။-

4ငါႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာအမဲဟင္းလ်ာကိုခ်က္ ၍ငါ့ထံသို႔ယူခဲ့ပါ။ ထိုဟင္းကိုငါစားၿပီး လၽွင္ငါမေသမီသင့္အားေကာင္းခ်ီးေပးမည္'' ဟုမွာၾကားေလသည္။

5ဣဇာက္ကဧေသာအား ထိုသို႔မွာၾကားေနစဥ္ ေရဗကၠသည္နားေထာင္လ်က္ရွိ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဧေသာအမဲပစ္ထြက္သြားေသာအခါ၊-

6ေရဗကၠသည္ယာကုပ္ကိုေခၚ၍``သင့္အဖ ကဧေသာအား၊-

7`အမဲပစ္၍ငါ့အတြက္ဟင္းခ်က္ခဲ့ပါ။ ငါ စားၿပီးလၽွင္ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ သင့္ အားငါမေသမီေကာင္းခ်ီးေပးမည္' ဟုမွာ ၾကားသည္ကိုငါၾကားၿပီ။-

8သို႔ျဖစ္၍ငါ့သား၊ ငါ့စကားကိုနားေထာင္ ၍ငါေျပာသမၽွအတိုင္းျပဳလုပ္ေလာ့။-

9ဆိတ္အုပ္ရွိရာသို႔သြားၿပီးလၽွင္ ဆူၿဖိဳးေသာ ဆိတ္ငယ္ႏွစ္ေကာင္ကိုေရြးယူခဲ့ေလာ့။ ငါသည္ သင့္ဖခင္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာဟင္းကိုခ်က္ ေပးမည္။-

10ထိုအမဲဟင္းကိုသူ႔ထံသို႔ယူသြားေလာ့။ သူ မေသမီ သင့္အားေကာင္းခ်ီးေပးလိမ့္မည္'' ဟု ဆိုေလ၏။

11ယာကုပ္က``အစ္ကိုဧေသာသည္အေမြးထူ ေသာသူျဖစ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္မွာအသားအေရ ေခ်ာမြတ္သူျဖစ္ပါ၏။-

12ဖခင္ကကၽြန္ေတာ္အားစမ္းသပ္ၾကည့္မိ၍ သူ႔အားလွည့္ျဖားေၾကာင္းသိလၽွင္ ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကိုခံရမည့္အစားက်ိန္ စာသင့္ျခင္းကိုခံရပါမည္'' ဟုမိခင္အား ျပန္ေျပာေလ၏။

13ငါ့သား၊ သင္ခံရမည့္က်ိန္စာသင့္ျခင္းကို ငါခံရပါေစ။ ငါေျပာသည့္အတိုင္းဆိတ္ မ်ားကိုသာငါ့ထံသို႔ယူခဲ့ပါ'' ဟုမိခင္ ကဆိုေလ၏။-

14ယာကုပ္သည္သြား၍ဆိတ္မ်ားကိုမိခင္ထံသို႔ ယူေဆာင္ခဲ့သျဖင့္ ေရဗကၠသည္ဣဇာက္ႀကိဳက္ ႏွစ္သက္ေသာအမဲဟင္းကိုခ်က္ေလသည္။-

15ထိုေနာက္သူသည္မိမိအိမ္တြင္သိမ္းဆည္း ထားေသာဧေသာ၏အေကာင္းဆုံးအဝတ္ ကိုယာကုပ္အားဝတ္ဆင္ေပး၏။-

16သူ၏လက္ေမာင္းမ်ားႏွင့္အေမြးမေပါက္ေသာ လည္ပင္းတို႔တြင္ဆိတ္သားေရကိုပတ္စည္း ေပး၏။-

17ထိုေနာက္ခ်က္ၿပီးေသာအမဲဟင္းႏွင့္ဖုတ္ ထားေသာမုန႔္တို႔ကိုယာကုပ္အားေပး၏။

18ယာကုပ္သည္သူ၏ဖခင္ထံသို႔သြား၍``အဖ'' ဟုေခၚလၽွင္၊ ဣဇာက္က``သား'' ဟုထူးၿပီးလၽွင္``သားႀကီး ေလာ၊ သားငယ္ေလာ'' ဟုေမးေလ၏။

19ယာကုပ္က``ကၽြန္ေတာ္သည္သားႀကီးဧေသာ ျဖစ္ပါသည္။ ဖခင္မွာၾကားသည့္အတိုင္းေဆာင္ ရြက္ၿပီးပါၿပီ။ ယခုထ၍ကၽြန္ေတာ္ယူခဲ့ေသာ အမဲဟင္းကိုသုံးေဆာင္ၿပီးလၽွင္ကၽြန္ေတာ္ အားေကာင္းခ်ီးေပးပါ'' ဟုေျပာေလသည္။

20ဣဇာက္က``ငါ့သား၊ အမဲေကာင္အရျမန္လွ ပါတကား'' ဟုဆို၏။ ယာကုပ္က``အဖ၏ဘုရားသခင္ထာဝရ ဘုရားေစာင္မျခင္းေၾကာင့္အမဲေကာင္ကို အျမန္ရပါသည္'' ဟုျပန္ေျဖ၏။

21ထိုအခါဣဇာက္က``ငါသင့္ကိုစမ္းၾကည့္နိုင္ ရန္အနားသို႔တိုးလာပါ။ သင္သည္ဧေသာ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါသေလာ'' ဟုေမးေလသည္။-

22ယာကုပ္သည္ဖခင္အနားသို႔ခ်ဥ္းကပ္လာေသာ္ ဖခင္ကလက္ႏွင့္သူ႔ကိုစမ္းသပ္ၿပီးလၽွင္``သင္ ၏အသံမွာယာကုပ္၏အသံ၊ သင္၏လက္မ်ား သည္ကားဧေသာ၏လက္မ်ားပင္ျဖစ္သည္'' ဟု ဆိုေလ၏။-

23သူ၏လက္တို႔သည္ဧေသာ၏လက္မ်ားကဲ့သို႔ အေမြးထူေသာေၾကာင့္ဖခင္သည္ယာကုပ္ ျဖစ္မွန္းမရိပ္မိေခ်။ သူ႔အားေကာင္းခ်ီးမ ေပးမီ၊-

24``သင္သည္အကယ္ပင္ဧေသာျဖစ္သေလာ'' ဟုေမးျပန္၏။ ယာကုပ္က``ဟုတ္ပါသည္'' ဟုေျဖ၏။

25ထိုအခါဣဇာက္က``အမဲဟင္းကိုယူခဲ့ပါ။ ငါစားၿပီးလၽွင္သင့္အားေကာင္းခ်ီးေပးမည္'' ဟုဆိုေလ၏။ ယာကုပ္သည္ဖခင္ထံသို႔ဟင္း ကိုယူခဲ့၏။ ဖခင္ေသာက္ရန္စပ်စ္ရည္ကို လည္းယူခဲ့၏။-

26ထိုေနာက္ဖခင္က``ငါ့သား၊ အနားသို႔တိုး လာ၍ငါ့ကိုနမ္းေလာ့ဟုခိုင္း၏။-

27ယာကုပ္သည္ဖခင္ထံခ်ဥ္းကပ္၍နမ္းလိုက္ ေသာအခါ ဣဇာက္သည္သူ၏အဝတ္မ်ားကို အနံ့ခံလ်က္``ငါ့သား၏အနံ့သည္ထာဝရ ဘုရားေကာင္းခ်ီးေပးေသာလယ္၏ရနံ့ကဲ့ သို႔သင္းႀကိဳင္ပါ၏။-

28ဘုရားသခင္သည္သင့္အားမိုးေကာင္းကင္မွ ႏွင္းကိုေပးေတာ္မူ၍ သင္၏လယ္မ်ားကိုေျမ ၾသဇာထက္သန္ေတာ္မူေစသတည္း။ ကိုယ္ေတာ္ သည္သင့္အားေကာက္ပဲသီးႏွံႏွင့္စပ်စ္ရည္ မ်ားစြာေပးသနားေတာ္မူေစသတည္း။-

29တိုင္းနိုင္ငံတို႔သည္သင္၏အေစကိုခံရၾက ေစသတည္း။ လူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္သင့္အား ဦးညႊတ္ရၾကေစသတည္း။ သင္သည္ေဆြမ်ိဳး သားခ်င္းတို႔ကိုႀကီးစိုးရေစသတည္း။ သင္၏ အမိအဆက္အႏြယ္တို႔သည္သင့္အားဦးညႊတ္ ရၾကေစသတည္း။ သင့္အားက်ိန္စာသင့္ေသာ သူတို႔ကိုက်ိန္စာသင့္ေစသတည္း။ သင့္အား ေကာင္းခ်ီးေပးသူတို႔သည္ေကာင္းခ်ီးခံစား ရၾကေစသတည္း'' ဟုေကာင္းခ်ီးေပးေလ ၏။

30ဣဇာက္သည္ယာကုပ္အားေကာင္းခ်ီးေပးၿပီး၍ ဖခင္ထံမွယာကုပ္ထြက္သြားသည့္ခဏအတြင္း သူ၏အစ္ကိုဧေသာသည္အမဲလိုက္ရာမွ ျပန္ေရာက္လာ၏။-

31သူသည္လည္းစားဖြယ္ေကာင္းေသာအမဲဟင္းလ်ာ ကိုခ်က္ၿပီးလၽွင္ဖခင္ထံသို႔ယူခဲ့ေလသည္။ ထိုေနာက္``အဖ၊ ကၽြန္ေတာ္ယူခဲ့ေသာအမဲ ဟင္းကိုထ၍သုံးေဆာင္ပါ။ သုံးေဆာင္ၿပီး လၽွင္ကၽြန္ေတာ္အားေကာင္းခ်ီးေပးပါ'' ဟု ဆိုေလ၏။

32ဣဇာက္က``သင္မည္သူနည္း'' ဟုေမး၏။ ဧေသာက``ကၽြန္ေတာ္သည္ဖခင္၏သားႀကီး ဧေသာျဖစ္ပါသည္'' ဟုျပန္ေျဖ၏။

33ထိုအခါဣဇာက္သည္တစ္ကိုယ္လုံးဆတ္ဆတ္ တုန္လ်က္``အမဲေကာင္ကိုရ၍ငါ့ထံသို႔ဟင္း ယူခဲ့သူကားမည္သူနည္း။ သင္မေရာက္မီငါ သည္ဟင္းကိုစားၿပီးၿပီ။ ထိုသူအားလည္း ေကာင္းခ်ီးေပးခဲ့ၿပီ။ ငါေကာင္းခ်ီးေပးခဲ့ သည့္အတိုင္းသူခံစားရမည္'' ဟုဆိုေလ သည္။

34ဧေသာသည္ထိုစကားကိုၾကားရလၽွင္မခံ မရပ္နိုင္ေအာင္ခံစားရသျဖင့္``အို အဖ၊ ကၽြန္ေတာ့္ အားလည္းေကာင္းခ်ီးေပးပါဦး'' ဟုအသံက်ယ္ စြာေအာ္ဟစ္ေတာင္းပန္ေလ၏။

35ဣဇာက္က``သင့္ညီလာ၍ငါ့ကိုလိမ္လည္လွည့္ျဖား ေလၿပီ။ သူသည္သင္ခံစားရမည့္ေကာင္းခ်ီးကို ယူသြားၿပီ'' ဟုေျဖၾကားေလသည္။

36ဧေသာက``သူသည္ကၽြန္ေတာ္အားႏွစ္ႀကိမ္တိုင္ တိုင္ယာကုပ္ဟူေသာနာမည္ႏွင့္လိုက္ေအာင္လွည့္ စားခဲ့ပါၿပီ။ သူသည္ကၽြန္ေတာ္၏သားဦးအရာ ကိုတစ္ႀကိမ္၊ ယခုတစ္ဖန္ကၽြန္ေတာ္ခံစားရ မည့္ေကာင္းခ်ီးကိုတစ္ႀကိမ္ယူသြားပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္အဖို႔ေကာင္းခ်ီးတစ္ပါးပါးမက်န္ ပါသေလာ'' ဟုဖခင္အားေမးေလ၏။

37ဣဇာက္က``ငါသည္သူ႔အားသင္၏အရွင္သခင္ ျဖစ္ေစၿပီ။ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းအေပါင္းတို႔ကို လည္းသူ၏အေစကိုခံေစၿပီ။ သူ႔အားေကာက္ပဲ သီးႏွံႏွင့္စပ်စ္ရည္တို႔ျဖင့္ႂကြယ္ဝျပည့္စုံေစ ၿပီ။ သို႔ျဖစ္လၽွင္ငါ့သားသင့္အတြက္မည္သို႔ ေဆာင္ရြက္ေပးနိုင္ပါသနည္း'' ဟုျပန္ေျဖေလ ၏။

38ဧေသာက``အို အဖ၊ ဖခင္ထံ၌ေပးစရာ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာတစ္ပါးမၽွမက်န္ပါ သေလာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္းေကာင္းခ်ီးမဂၤလာ ေပးပါဦး'' ဟုဖခင္အားဆက္လက္ေတာင္းပန္ ၍ငိုေႂကြးေလ၏။

39ထိုအခါဣဇာက္က၊ ``သင့္လယ္မ်ားသည္ေျမၾသဇာမရွိ၊မိုး ေကာင္းကင္မွ ႏွင္းကိုလည္းမရနိုင္။

40သင္သည္ကိုယ့္ဓားျဖင့္အသက္ေမြးရမည္။ သင္၏ညီအေစကိုခံရမည္။ သို႔ရာတြင္သင္သည္ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္လၽွင္၊ သူ၏အခ်ဳပ္အေႏွာင္မွလြတ္ေျမာက္လိမ့္မည္'' ဟုဆိုေလ၏။

41ယာကုပ္သည္ဖခင္ထံမွေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကို ခံရသျဖင့္ ဧေသာသည္သူ႔အားရန္ၿငိဳးထား ၏။ ဧေသာက``ဖခင္အနိစၥေရာက္လၽွင္ေရာက္ ျခင္းယာကုပ္ကိုငါသတ္ပစ္မည္'' ဟုၾကဳံး ဝါးေလ၏။

42ေရဗကၠသည္ဧေသာ၏အႀကံကိုၾကားသိရ သျဖင့္ ယာကုပ္ကိုေခၚ၍``သင့္အစ္ကိုဧေသာ သည္သင့္အားလက္စားေခ်သတ္ပစ္ရန္အႀကံ ထုတ္လ်က္ရွိသည္။-

43ငါ့သား၊ ငါေျပာသည့္အတိုင္းျပဳလုပ္ေလာ့။ ခါရန္ ၿမိဳ႕၌ေနထိုင္ေသာငါ၏အစ္ကိုလာဗန္ထံသို႔ ယခုခ်က္ခ်င္းသြားရန္ျပင္ေလာ့။-

44သင္၏အစ္ကိုစိတ္ေျပ၍သင္သူ႔အားျပဳမိ သမၽွကိုေမ့ေပ်ာက္သည့္အခ်ိန္အထိသူ႔ထံ ၌ေခတၱတည္းခိုေနထိုင္ေလာ့။-

45ထိုအခ်ိန္ေရာက္လၽွင္ငါသည္သင့္ထံသို႔လူ ေစလႊတ္၍ျပန္လည္ေခၚေဆာင္မည္။ ငါသည္ တစ္ေန႔ခ်င္းတြင္သားႏွစ္ေယာက္စလုံးကို အဆုံးမခံနိုင္'' ဟုဆိုေလ၏။

46ေရဗကၠကဣဇာက္အား``ကၽြန္မသည္ဧေသာ၏ အမ်ိဳးခ်င္းမတူေသာမယားမ်ားေၾကာင့္ ေသ ခ်င္ေအာင္စိတ္ညစ္ရသည္။ အကယ္၍ယာကုပ္ သည္ဤအရပ္၌ရွိေသာ ဟိတၱိအမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးဦးႏွင့္အိမ္ေထာင္က်မည္ဆိုလၽွင္ ကၽြန္မအသက္ရွင္မေနနိုင္ေတာ့ပါ'' ဟု ေျပာေလ၏။

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →