John 11 — Burmese MSBZ

4ေယရႈသည္ ထိုအေၾကာင္းကိုၾကားလွ်င္ “ဤနာမက်န္းျဖစ္ျခင္းသည္ ေသျခင္းသို႔ေရာက္ေစရန္အတြက္မဟုတ္ဘဲ ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္အတြက္ျဖစ္ၿပီး ဘုရားသခင္၏သားေတာ္သည္ ထိုအျခင္းအရာအားျဖင့္ ဘုန္းေတာ္ထင္ရွားျခင္းရွိေစရန္အတြက္ျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

5ေယရႈသည္ မာသ၊ သူ၏ညီမႏွင့္ လာဇ႐ုတို႔ကို ခ်စ္ေတာ္မူ၏။

6သို႔ျဖစ္၍ လာဇ႐ုနာမက်န္းျဖစ္သည္ကို ၾကားေတာ္မူေသာအခါ မိမိေနေသာအရပ္၌ ႏွစ္ရက္ ထပ္၍ေနေတာ္မူ၏။

7ထို႔ေနာက္ တပည့္ေတာ္တို႔အား “ယုဒနယ္သို႔ ေနာက္တစ္ဖန္သြားၾကစို႔” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

8တပည့္ေတာ္တို႔က “ရဗၺိ ၊ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ မၾကာေသးမီကပင္ ကိုယ္ေတာ္ကိုခဲႏွင့္ေပါက္သတ္ရန္ ရွာႀကံေနၾကပါလ်က္ႏွင့္ ထိုအရပ္သို႔ ေနာက္တစ္ဖန္ႂကြေတာ္မူမည္ေလာ”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

9ေယရႈကလည္း “ေန႔အခ်ိန္သည္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္နာရီရွိသည္မဟုတ္ေလာ။ မည္သူမဆို ေန႔အခ်ိန္၌သြားလာလွ်င္ ဤေလာက၏အလင္းကိုျမင္ရေသာေၾကာင့္ ခလုတ္မတိုက္မိတတ္။

10သို႔ေသာ္ ညအခ်ိန္၌သြားလာလွ်င္ သူ၌အလင္းမရွိေသာေၾကာင့္ ခလုတ္တိုက္မိတတ္၏” ဟု ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။

11ထိုသို႔မိန႔္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ “ငါတို႔၏မိတ္ေဆြလာဇ႐ုသည္ အိပ္ေပ်ာ္ေလၿပီ။ သို႔ရာတြင္ သူ႔ကိုႏႈိးရန္ ငါသြားမည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

12ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔က “သခင္ဘုရား၊ သူအိပ္ေပ်ာ္ၿပီဆိုလွ်င္ သက္သာပါလိမ့္မည္”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

13ေယရႈသည္ လာဇ႐ု၏ေသဆုံးျခင္းကိုရည္ၫႊန္း၍ မိန႔္ေတာ္မူေသာ္လည္း အနားယူအိပ္စက္ျခင္းကိုရည္ၫႊန္း၍ မိန႔္ေတာ္မူသည္ဟု တပည့္ေတာ္တို႔ထင္မွတ္ၾက၏။

14ထို႔ေၾကာင့္ ေယရႈသည္ သူတို႔အား အတိအလင္းေျပာဆို၍ “လာဇ႐ုေသၿပီ။

15သို႔ေသာ္ သင္တို႔ယုံၾကည္ၾကရန္ ထိုအရပ္၌ ငါမရွိခဲ့သည္ကို သင္တို႔အတြက္ ငါဝမ္းေျမာက္၏။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ သူ႔ထံသို႔သြားၾကစို႔” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

16ထိုအခါ ဒိဒုမု ဟုေခၚသည့္ေသာမက “ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူအေသခံရန္ ငါတို႔လည္း လိုက္သြားၾကစို႔”ဟု အျခားတပည့္ေတာ္တို႔အားေျပာဆို၏။

17ေယရႈေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ လာဇ႐ုကို ဂူသြင္းသၿဂႋဳဟ္ၿပီး ေလးရက္ပင္ရွိၿပီျဖစ္ေၾကာင္းကို ေတြ႕ရွိေတာ္မူ၏။

18ေဗသနိ႐ြာသည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕အနီး ႏွစ္မိုင္ ခန႔္အကြာ၌ရွိသည္ျဖစ္၍

19မ်ားစြာေသာဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ မာသႏွင့္မာရိတို႔ကို သူတို႔၏ေမာင္အတြက္ႏွစ္သိမ့္ရန္ သူတို႔ထံသို႔ေရာက္ေနၾက၏။

20မာသသည္ ေယရႈႂကြလာေတာ္မူေၾကာင္းကိုၾကားေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္ကိုဆီးႀကိဳေလ၏။ မာရိမူကား အိမ္၌ ထိုင္လ်က္ေန၏။

21မာသက ေယရႈအား “သခင္ဘုရား၊ ဤေနရာ၌ ကိုယ္ေတာ္ရွိေတာ္မူခဲ့လွ်င္ ကြၽန္မ၏ေမာင္ေသဆုံးခဲ့မည္မဟုတ္ပါ။

22သို႔ေသာ္ ဘုရားသခင္ထံ ကိုယ္ေတာ္ေတာင္းေလွ်ာက္သမွ်ေသာအရာတို႔ကို ကိုယ္ေတာ္အား ဘုရားသခင္ေပးေတာ္မူမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ယခုလည္း ကြၽန္မသိပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

23ေယရႈကလည္း “သင္၏ေမာင္သည္ ထေျမာက္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူလွ်င္

24မာသက “ေနာက္ဆုံးေသာေန႔တည္းဟူေသာ ရွင္ျပန္ထေျမာက္ရာကာလ၌ သူထေျမာက္မည္ကို ကြၽန္မသိပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

25ေယရႈကလည္း “ငါသည္ ရွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္းျဖစ္၏။ အသက္လည္းျဖစ္၏။ ငါ့ကိုယုံၾကည္ေသာသူသည္ ေသခဲ့လွ်င္ပင္ အသက္ရွင္လိမ့္မည္။

26အသက္ရွင္ေနလ်က္ ငါ့ကိုယုံၾကည္ေသာသူတိုင္း ကာလအစဥ္အဆက္ မည္သည့္အခါမွ်မေသရ။ ဤအရာကို သင္ယုံၾကည္သေလာ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

27မာသက “ယုံၾကည္ပါ၏ သခင္ဘုရား။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဤေလာကသို႔ႂကြလာရမည့္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ ခရစ္ေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္းကို ကြၽန္မယုံၾကည္ပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္ထားေလ၏။

28ထိုသို႔ေလွ်ာက္ထားၿပီးေနာက္ မာသသည္ ျပန္သြား၍ မိမိ၏ညီမ မာရိကိုေခၚလ်က္ “ဆရာေရာက္လာၿပီး သင့္ကိုေခၚေနသည္”ဟု တိတ္တဆိတ္ေျပာေလ၏။

29မာရိသည္ ထိုစကားကိုၾကားေသာအခါ အလ်င္အျမန္ထ၍ ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔သြားေလ၏။

30ေယရႈမူကား ႐ြာထဲသို႔မဝင္ေသးဘဲ သူ႔အား မာသဆီးႀကိဳခဲ့ေသာအရပ္၌ပင္ ရွိေတာ္မူ၏။

31အိမ္၌ မာရိႏွင့္အတူရွိ၍ သူ႔ကိုႏွစ္သိမ့္ေနေသာဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ မာရိအလ်င္အျမန္ထ၍ ထြက္သြားသည္ကိုျမင္ၾကလွ်င္ ငိုေႂကြးရန္ သခ်ႋဳင္းဂူသို႔သြားသည္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ သူ႔ေနာက္သို႔လိုက္သြားၾက၏။

32မာရိသည္ ေယရႈရွိေတာ္မူရာအရပ္သို႔ေရာက္၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုျမင္ေသာအခါ ေျခေတာ္ရင္း၌ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ “သခင္ဘုရား၊ ဤေနရာ၌ ကိုယ္ေတာ္ရွိေတာ္မူခဲ့လွ်င္ ကြၽန္မ၏ေမာင္ေသဆုံးခဲ့မည္မဟုတ္ပါ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

33ေယရႈသည္ မာရိငိုေႂကြးေနသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ လိုက္လာေသာဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္လည္း ငိုေႂကြးေနၾကသည္ကိုလည္းေကာင္း ျမင္ေတာ္မူလွ်င္ စိတ္ေတာ္ထဲတြင္ညည္းတြားလ်က္ ရင္တြင္း၌မၿငိမ္မသက္ျဖစ္ကာ

34“သူ႔ကိုအဘယ္မွာသၿဂႋဳဟ္ၾကသနည္း” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။ သူတို႔ကလည္း “သခင္ဘုရား၊ ႂကြ၍ၾကည့္ရႈေတာ္မူပါ”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

35ေယရႈသည္ မ်က္ရည္က်ေတာ္မူ၏။

36ထိုအခါ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔က “ၾကည့္ပါ။ လာဇ႐ုကို အလြန္ခ်စ္ခင္ပါသည္တကား”ဟု ဆိုၾက၏။

37သို႔ေသာ္ သူတို႔ထဲမွအခ်ိဳ႕တို႔က “မ်က္မျမင္ကိုမ်က္စိျမင္ေစခဲ့ေသာ ဤသူသည္ လာဇ႐ုကိုလည္းမေသေစရန္ မတတ္ႏိုင္သေလာ”ဟု ဆိုၾက၏။

38ထို႔ေနာက္ ေယရႈသည္ ေနာက္တစ္ဖန္ ရင္တြင္း၌ ညည္းတြားလ်က္ သခ်ႋဳင္းဂူသို႔ႂကြေတာ္မူ၏။ ထိုသခ်ႋဳင္းဂူသည္ ေက်ာက္လိုဏ္ဂူျဖစ္ၿပီး အဝင္ဝကို ေက်ာက္တုံးျဖင့္ပိတ္ထား၏။

39ေယရႈက “ေက်ာက္တုံးကိုဖယ္ရွားၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ေသဆုံးေသာသူ၏အစ္မ မာသက “သခင္ဘုရား၊ ေလးရက္ပင္ရွိၿပီျဖစ္၍ ယခုဆိုလွ်င္ အနံ႔ထြက္ေနပါလိမ့္မည္”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

40ေယရႈကလည္း “သင္ယုံၾကည္လွ်င္ ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္ကိုျမင္ရလိမ့္မည္ဟူ၍ သင့္အား ငါေျပာခဲ့ၿပီမဟုတ္ေလာ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

41ထို႔ေၾကာင့္ လူတို႔သည္ ေက်ာက္တုံး ကိုဖယ္ရွားၾက၏။ ထိုအခါ ေယရႈသည္ အထက္သို႔ေမာ္ၾကည့္လ်က္ “အို အဖ၊ အကြၽႏ္ုပ္ေတာင္းေလွ်ာက္သည္ကို နားေညာင္းေတာ္မူၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေက်းဇူးတင္ပါ၏။

42ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္၏ဆုေတာင္းသံကို အစဥ္နားေညာင္းေတာ္မူေၾကာင္း အကြၽႏ္ုပ္သိပါ၏။ သို႔ရာတြင္ ဤသို႔ေတာင္းေလွ်ာက္ျခင္းမွာ ဝိုင္းရံလ်က္ရွိေသာလူထုပရိသတ္အတြက္ျဖစ္ၿပီး အကြၽႏ္ုပ္ကိုကိုယ္ေတာ္ေစလႊတ္ေတာ္မူေၾကာင္း သူတို႔ယုံၾကည္ၾကေစရန္အတြက္ျဖစ္ပါ၏” ဟု ႁမြက္ဆိုေတာ္မူ၏။

43ထိုသို႔ႁမြက္ဆိုေတာ္မူၿပီးေနာက္ က်ယ္ေလာင္ေသာအသံျဖင့္ “လာဇ႐ု၊ ထြက္လာေလာ့” ဟု ဟစ္ေခၚေတာ္မူ၏။

44ထိုအခါ ေသလြန္ေသာသူသည္ ေျခႏွင့္လက္တို႔၌ ပိတ္စျဖင့္ပတ္စည္းလ်က္ မ်က္ႏွာကိုလည္း ပဝါျဖင့္စည္းထားသည့္အတိုင္း ထြက္လာ၏။ ေယရႈက “သူ႔ကို ေျဖေပး၍ သြားခြင့္ေပးၾကေလာ့” ဟု လူတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။

45ထို႔ေၾကာင့္ မာရိထံသို႔လာ၍ ေယရႈျပဳေတာ္မူေသာအရာတို႔ကိုျမင္ရသည့္ မ်ားစြာေသာဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုယုံၾကည္ၾက၏။

46သို႔ေသာ္ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ ဖာရိရွဲတို႔ထံသို႔သြား၍ ေယရႈျပဳေတာ္မူေသာအရာတို႔ကို ေျပာၾကားၾက၏။

47ထိုအခါ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲတို႔ႏွင့္ဖာရိရွဲတို႔သည္ တရားလႊတ္ေတာ္အဖြဲ႕ကိုစုေဝးေစ၍ “ထိုသူသည္ မ်ားစြာေသာနိမိတ္လကၡဏာတို႔ကို ျပဳေနသည္ျဖစ္၍ ငါတို႔မည္သို႔ျပဳၾကမည္နည္း။

48ထိုသူကို ဤအတိုင္းလႊတ္ထားလွ်င္ လူအားလုံးတို႔သည္ သူ႔ကိုယုံၾကည္ၾကလိမ့္မည္။ ထိုအခါ ေရာမလူမ်ိဳးတို႔သည္လာ၍ ငါတို႔၏အရပ္ဌာနႏွင့္တကြ ငါတို႔၏လူမ်ိဳးကိုပါ သိမ္းယူၾကလိမ့္မည္”ဟု ေျပာဆိုၾက၏။

49သို႔ရာတြင္ သူတို႔ထဲမွတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ထိုႏွစ္တြင္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းျဖစ္ေသာ ကယာဖက “သင္တို႔သည္ မည္သည့္အရာကိုမွ်မသိၾက။

50တစ္မ်ိဳးသားလုံးပ်က္စီးသည္ထက္ လူတစ္ဦးက လူထုကိုယ္စား အေသခံျခင္းသည္ သင္တို႔အတြက္ ပို၍ေကာင္းသည္ကိုလည္း သင္တို႔မဆင္ျခင္ၾကပါတကား”ဟု ဆို၏။

51သို႔ေသာ္ ဤစကားကို မိမိဆႏၵအေလ်ာက္ သူေျပာဆိုသည္မဟုတ္။ သူသည္ ထိုႏွစ္တြင္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ ေယရႈသည္ ထိုလူမ်ိဳးအတြက္ အေသခံေတာ္မူမည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္

52ထိုလူမ်ိဳးအတြက္သာမက ကြဲလြင့္ေနေသာ ဘုရားသခင္၏သားသမီးမ်ားကို တစ္စုတစ္ေဝးတည္းျဖစ္ေစရန္အတြက္ပါ အေသခံေတာ္မူမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ပေရာဖက္ျပဳေဟာေျပာျခင္းျဖစ္၏။

53ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔သည္ ထိုေန႔မွစ၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုသတ္ရန္ တိုင္ပင္ႀကံစည္ၾက၏။

54သို႔ျဖစ္၍ ေယရႈသည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ထဲတြင္ ထင္ရွားစြာမသြားလာေတာ့ဘဲ ထိုအရပ္မွထြက္ခြာ၍ ေတာကႏၲာရႏွင့္နီးေသာအရပ္ေဒသ၌ရွိသည့္ ဧဖရိမ္ဟုေခၚေသာၿမိဳ႕သို႔ႂကြၿပီးလွ်င္ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ ထိုၿမိဳ႕၌ေနေတာ္မူ၏။

55ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏ပသခါပြဲေတာ္နီးကပ္လာၿပီျဖစ္၍ မ်ားစြာေသာသူတို႔သည္ မိမိတို႔ကိုယ္ကိုသန႔္ရွင္းစင္ၾကယ္ေစရန္ ပသခါပြဲေတာ္မတိုင္မီ ေက်းလက္ေဒသမွ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ တက္လာၾက၏။

56သူတို႔သည္ ေယရႈကိုရွာရင္း ဗိမာန္ေတာ္ထဲ၌ရပ္လ်က္ “သင္တို႔မည္သို႔ထင္ၾကသနည္း။ သူသည္ ဤပြဲေတာ္သို႔ လုံးဝမလာဘဲေနမည္ေလာ”ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။

57ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲတို႔ႏွင့္ဖာရိရွဲတို႔မူကား ကိုယ္ေတာ္ကိုဖမ္းဆီးႏိုင္ရန္အတြက္ မည္သူမဆို ေယရႈရွိရာအရပ္ကိုသိလွ်င္ သတင္းေပးရမည္ဟု အမိန႔္ထုတ္ထားၾက၏။