John 2

Burmese MSBZ

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ထို႔ေနာက္ သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ဂါလိလဲနယ္၊ ကာနၿမိဳ႕တြင္ မဂၤလာေဆာင္ပြဲတစ္ခုက်င္းပရာ ေယရႈ၏မယ္ေတာ္သည္ ထိုေနရာ၌ရွိ၏။

2ေယရႈႏွင့္တပည့္ေတာ္တို႔သည္လည္း ထိုမဂၤလာေဆာင္ပြဲသို႔ဖိတ္ေခၚျခင္းခံရၾက၏။

3စပ်စ္ဝိုင္ကုန္ေသာအခါ ေယရႈ၏မယ္ေတာ္က “သူတို႔တြင္ စပ်စ္ဝိုင္မရွိေတာ့ပါ”ဟု ေျပာၾကား၏။

4ေယရႈကလည္း “အသင္အမ်ိဳးသမီး၊ ဤအမႈ၌ သင္ႏွင့္ငါ မည္သို႔ဆိုင္သနည္း။ ငါ့အခ်ိန္မေရာက္ေသး” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

5မယ္ေတာ္သည္ အေစခံတို႔အား “သူေစခိုင္းသမွ်တို႔ကို ေဆာင္႐ြက္ၾကပါ”ဟု ဆို၏။

6ထိုေနရာ၌ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏စင္ၾကယ္ျခင္းဝတ္အတြက္ ဂါလံႏွစ္ဆယ္၊ သုံးဆယ္ခန႔္ စီဆန႔္ေသာ ေက်ာက္ေရအိုးေျခာက္လုံးထားလ်က္ရွိ၏။

7ေယရႈက “ဤေရအိုးမ်ားကို ေရျဖည့္ၾကေလာ့” ဟု အေစခံတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူလွ်င္ သူတို႔သည္ အိုးႏႈတ္ခမ္းအထိျဖည့္ၾက၏။

8တစ္ဖန္ “ယခုခပ္၍ ပြဲအုပ္ထံသို႔ယူသြားၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္း သူတို႔သည္ယူသြားၾကရာ

9ပြဲအုပ္သည္ စပ်စ္ဝိုင္ျဖစ္သြားေသာ ထိုေရကိုျမည္းစမ္း၏။ ေရခပ္ခဲ့ေသာအေစခံတို႔သည္ ထိုစပ်စ္ဝိုင္ကို အဘယ္ကရသည္ကိုသိၾကေသာ္လည္း ပြဲအုပ္သည္ မသိသျဖင့္ သတို႔သားကိုေခၚ၍

10“လူတိုင္း ေကာင္းေသာစပ်စ္ဝိုင္ကို ဦးစြာခ်ေပးၿပီး လူတို႔ယစ္မူးၾကေသာအခါမွ အညံ့ကိုခ်ေပးေလ့ရွိ၏။ သင္မူကား ေကာင္းေသာစပ်စ္ဝိုင္ကို ယခုအထိ သိမ္းထားၿပီတကား”ဟု ဆို၏။

11ေယရႈသည္ ဤပထမနိမိတ္လကၡဏာကို ဂါလိလဲနယ္၊ ကာနၿမိဳ႕၌ျပဳလ်က္ မိမိ၏ဘုန္းေတာ္ကို ထင္ရွားေစေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုယုံၾကည္ၾက၏။

12ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ မယ္ေတာ္၊ ညီေတာ္မ်ား၊ တပည့္ေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔ႂကြ၍ ထိုၿမိဳ႕၌ ရက္အနည္းငယ္ေနေတာ္မူ၏။

13ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏ပသခါပြဲေတာ္နီးကပ္လာၿပီျဖစ္သျဖင့္ ေယရႈသည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ႂကြေတာ္မူ၏။

14ဗိမာန္ေတာ္၌ သိုး၊ ႏြားႏွင့္ ခ်ိဳးငွက္မ်ားကိုေရာင္းေနေသာသူတို႔မွစ၍ ေငြလဲပြဲစားမ်ားထိုင္ေနသည္ကို ေတြ႕ေတာ္မူရာ

15ကိုယ္ေတာ္သည္ ႀကိဳးမ်ားျဖင့္ က်ာပြတ္ကိုျပဳလုပ္ၿပီးလွ်င္ သိုး၊ ႏြားတို႔ႏွင့္တကြ ထိုသူအေပါင္းတို႔ကို ဗိမာန္ေတာ္ထဲမွႏွင္ထုတ္၍ ေငြေၾကးလဲလွယ္သူတို႔၏ဒဂၤါးမ်ားကိုသြန္ခ်ကာ သူတို႔၏စားပြဲမ်ားကိုေမွာက္လွန္ေတာ္မူ၏။

16ခ်ိဳးငွက္မ်ားကိုေရာင္းေနေသာသူတို႔အားလည္း “ဤဥစၥာမ်ားကို ဤေနရာမွယူသြားၾကေလာ့။ ငါ့ခမည္းေတာ္၏အိမ္ေတာ္ကို ေဈး႐ုံမျဖစ္ေစၾကႏွင့္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

17“ကိုယ္ေတာ္၏အိမ္ေတာ္အတြက္ ထက္သန္ေသာစိတ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကိုလႊမ္းမိုးလ်က္ရွိပါ၏” ဟု က်မ္းစာ၌ေရးထားသည္ကို တပည့္ေတာ္တို႔သည္ သတိရၾက၏။

18ထိုအခါ ဂ်ဴးလူမ်ိဳး တို႔က ကိုယ္ေတာ္အား “သင္သည္ ဤသို႔ျပဳျခင္းအတြက္ မည္သည့္နိမိတ္လကၡဏာကို ငါတို႔အားျပမည္နည္း”ဟု ဆိုၾက၏။

19ေယရႈကလည္း “ဤဗိမာန္ေတာ္ကိုၿဖိဳဖ်က္ၾကေလာ့။ ငါသည္ ၎ကို သုံးရက္အတြင္းတည္ေဆာက္မည္” ဟု သူတို႔အား ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။

20ဂ်ဴးလူမ်ိဳး တို႔ကလည္း “ဤဗိမာန္ေတာ္ကိုတည္ေဆာက္ရန္ ေလးဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ၾကာ၏။ သင္မူကား ၎ကို သုံးရက္အတြင္းတည္ေဆာက္မည္ေလာ”ဟု ဆိုၾက၏။

21သို႔ရာတြင္ ေယရႈသည္ မိမိကိုယ္ခႏၶာတည္းဟူေသာဗိမာန္ေတာ္ကို ရည္ၫႊန္း၍ မိန႔္ေတာ္မူျခင္းျဖစ္၏။

22ထို႔ေၾကာင့္ ေယရႈသည္ ေသေသာသူတို႔ထဲမွ ထေျမာက္ေတာ္မူေသာအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္မိန႔္ေတာ္မူခဲ့ေသာဤစကားကို ျပန္လည္သတိရကာ က်မ္းစာႏွင့္ ေယရႈမိန႔္ေတာ္မူေသာစကားကို ယုံၾကည္ၾက၏။

23ပသခါပြဲေတာ္အေတာအတြင္း ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၌ ေယရႈရွိေတာ္မူစဥ္ မ်ားစြာေသာလူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာနိမိတ္လကၡဏာတို႔ကို ျမင္ရသျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္၏နာမေတာ္ကိုယုံၾကည္ၾက၏။

24သို႔ေသာ္ ေယရႈသည္ မိမိကိုယ္ကို သူတို႔ထံ၌ပုံအပ္ေတာ္မမူ။ အေၾကာင္းမူကား ကိုယ္ေတာ္သည္ လူခပ္သိမ္းတို႔ကိုသိေတာ္မူ၍

25လူ၏စိတ္ထဲ၌ရွိေသာအရာကိုသိေတာ္မူေသာေၾကာင့္ လူ၏အေၾကာင္းကို မည္သူကမွ် သက္ေသခံေပးရန္မလိုအပ္ေပ။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →