Luke 18

Burmese MSBZ

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1ထို႔ေနာက္ စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့ျခင္းမရွိဘဲ အစဥ္ဆုေတာင္းရမည့္အေၾကာင္း ကိုယ္ေတာ္သည္ ပုံဥပမာအားျဖင့္ လူတို႔အား ႁမြက္ဆိုေတာ္မူသည္မွာ

2“ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕၌ ဘုရားသခင္ကိုမေၾကာက္၊ လူကိုလည္းမေလးစားေသာ တရားသူႀကီးတစ္ဦးရွိ၏။

3ထိုၿမိဳ႕၌ရွိေသာ မုဆိုးမတစ္ဦးသည္ သူ႔ထံသို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္လာၿပီး ‘ကြၽန္မဘက္၌ေန၍ ကြၽန္မကိုတရားစြဲဆိုသူအား တရားသျဖင့္စီရင္ေပးပါ’ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

4သူသည္ အတန္ၾကာမွ် စီရင္ေပးလိုစိတ္မရွိခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ဆုံးတြင္ မိမိစိတ္ထဲ၌ ‘ငါသည္ ဘုရားသခင္ကိုမေၾကာက္၊ လူကိုလည္းမေလးစားတတ္။

5သို႔ေသာ္ ဤမုဆိုးမသည္ ငါ့ကိုအေႏွာင့္အယွက္ေပးလွသည္ျဖစ္၍ သူ႔အတြက္ တရားသျဖင့္စီရင္ေပးမည္။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ သူသည္ အဖန္ဖန္လာ၍ ေနာက္ဆုံး၌ ငါ့ကို ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေစလိမ့္မည္’ဟု ဆိုေလ၏” ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူ၏။

6ထို႔ေနာက္ သခင္ဘုရားက “ထိုမတရားေသာတရားသူႀကီးေျပာဆိုသည့္အရာကို ၾကားၾကသေလာ။

7ဘုရားသခင္သည္လည္း မိမိထံ ေန႔ညမျပတ္ေအာ္ဟစ္ေတာင္းေလွ်ာက္ေနသည့္ မိမိေ႐ြးေကာက္ေတာ္မူေသာသူတို႔အတြက္ တရားသျဖင့္မစီရင္ဘဲ ၾကာရွည္စြာဆိုင္းထားေတာ္မူလိမ့္မည္ေလာ။

8သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ဘုရားသခင္သည္ သူတို႔အတြက္ တရားသျဖင့္ လ်င္ျမန္စြာစီရင္ေပးေတာ္မူလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ လူ႔သားႂကြလာေသာအခါ ေျမႀကီးေပၚ၌ ယုံၾကည္ျခင္းကို ေတြ႕ရပါမည္ေလာ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

9မိမိကိုယ္ကိုေျဖာင့္မတ္သည္ဟုယုံမွတ္လ်က္ သူတစ္ပါးတို႔ကို မထီမဲ့ျမင္ျပဳတတ္ေသာသူအခ်ိဳ႕တို႔အား ကိုယ္ေတာ္သည္ ဤပုံဥပမာကိုေပး၍ႁမြက္ဆိုေတာ္မူသည္မွာ

10“လူႏွစ္ဦးတို႔သည္ ဆုေတာင္းရန္ ဗိမာန္ေတာ္သို႔တက္သြားၾက၏။ တစ္ဦးသည္ ဖာရိရွဲျဖစ္ၿပီး အျခားတစ္ဦးသည္ အခြန္ေကာက္ခံသူျဖစ္၏။

11ဖာရိရွဲသည္ တစ္ဦးတည္းရပ္လ်က္ ‘အို ဘုရားသခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ အျခားသူမ်ားကဲ့သို႔ လိမ္လည္လုယူေသာသူ၊ မေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၊ အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈက်ဴးလြန္ေသာသူမဟုတ္သည့္အျပင္ ဤအခြန္ေကာက္ခံသူကဲ့သို႔လည္း မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေက်းဇူးတင္ပါ၏။

12အကြၽႏ္ုပ္သည္ တစ္ပတ္လွ်င္ ႏွစ္ႀကိမ္အစာေရွာင္ၿပီး ရရွိသမွ်အားလုံး၏ဆယ္ဖို႔တစ္ဖို႔ကိုလႉပါ၏’ဟု ဆုေတာင္းေလ၏။

13အခြန္ေကာက္ခံသူမူကား အေဝး၌ရပ္လ်က္ ေကာင္းကင္သို႔ပင္ေမာ္မၾကည့္ဝံ့ဘဲ ရင္ဘတ္စည္တီးလ်က္ ‘အို ဘုရားသခင္၊ အျပစ္မ်ားေသာအကြၽႏ္ုပ္ကို သနားေတာ္မူပါ’ဟု ဆုေတာင္း၏။

14သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ေျဖာင့္မတ္သည္ဟုအသိအမွတ္ျပဳျခင္းခံရလ်က္ မိမိအိမ္သို႔ျပန္သြားေသာသူမွာ ဤအခြန္ေကာက္ခံသူျဖစ္၍ ထိုဖာရိရွဲမဟုတ္။ အေၾကာင္းမူကား မိမိကိုယ္ကိုခ်ီးေျမႇာက္ေသာသူတိုင္းသည္ ႏွိမ့္ခ်ျခင္းကိုခံရ၍ မိမိကိုယ္ကိုႏွိမ့္ခ်ေသာသူသည္ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းကိုခံရလိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

15ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္တို႔ထိေပးေတာ္မူရန္ လူတို႔သည္ ကေလးငယ္မ်ားကို အထံေတာ္သို႔ေခၚေဆာင္လာၾက၏။ သို႔ေသာ္ တပည့္ေတာ္တို႔ျမင္လွ်င္ သူတို႔ကိုဆူေငါက္ၾက၏။

16သို႔ရာတြင္ ေယရႈသည္ ထိုကေလးသူငယ္မ်ားကိုေခၚ၍ “ကေလးသူငယ္တို႔ငါ့ထံသို႔လာၾကပါေလေစ။ သူတို႔ကိုမတားဆီးၾကႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သည္ ထိုသို႔ေသာသူတို႔၏ႏိုင္ငံျဖစ္၏။

17သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုမည္။ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ကို သူငယ္တစ္ဦးကဲ့သို႔လက္မခံေသာသူသည္ ထိုႏိုင္ငံေတာ္သို႔ မည္သည့္အခါမွ် ဝင္ရလိမ့္မည္မဟုတ္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

18တစ္ခါက အႀကီးအကဲတစ္ဦးသည္ ကိုယ္ေတာ္အား “ေကာင္းျမတ္ေသာဆရာ၊ ထာဝရအသက္ကိုအေမြဆက္ခံရန္ မည္သည့္အရာကို ျပဳရပါမည္နည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္ေလ၏။

19ေယရႈက “ငါ့ကိုေကာင္းျမတ္ေသာသူဟု အဘယ္ေၾကာင့္ေခၚသနည္း။ ဘုရားသခင္တစ္ပါးတည္းမွလြဲ၍ ေကာင္းျမတ္ေသာသူတစ္စုံတစ္ဦးမွ်မရွိ။

20‘အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈကို မက်ဴးလြန္ရ။ လူမသတ္ရ။ မခိုးယူရ။ မမွန္ေသာသက္ေသထြက္ဆိုျခင္းမျပဳရ။ သင္၏မိခင္ႏွင့္ဖခင္တို႔ကို ႐ိုေသေလာ့’ဟူေသာပညတ္ေတာ္တို႔ကို သင္သိသည္မဟုတ္ေလာ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

21ထိုသူကလည္း “အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤအရာအားလုံးကို ငယ္စဥ္ကတည္းက ေစာင့္ထိန္းပါၿပီ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

22ေယရႈသည္ ထိုစကားကိုၾကားလွ်င္ “သင္၌တစ္ခုလိုေသး၏။ သင္၌ရွိသမွ်ေသာအရာအားလုံးတို႔ကို ေရာင္းၿပီးလွ်င္ ဆင္းရဲသားတို႔အား ခြဲေဝေပးေလာ့။ ထိုသို႔ျပဳလွ်င္ သင္သည္ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ ဥစၥာဘ႑ာကိုရလိမ့္မည္။ ထို႔ေနာက္ လာ၍ ငါ့ေနာက္သို႔လိုက္ေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

23ထိုသူသည္ အလြန္ခ်မ္းသာေသာသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထိုစကားကိုၾကားေသာအခါ အလြန္ဝမ္းနည္းေလ၏။

24ေယရႈသည္ ထိုသူအလြန္ဝမ္းနည္းသည္ကိုျမင္လွ်င္ “ေငြေၾကးခ်မ္းသာေသာသူတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ဝင္ရန္ ခဲယဥ္းလွသည္တကား။

25ခ်မ္းသာေသာသူသည္ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ဝင္ရန္ထက္ ကုလားအုတ္သည္ အပ္နဖားေပါက္မွလွ်ိဳဝင္ရန္ ပို၍လြယ္ကူ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

26ထိုစကားကိုၾကားေသာသူတို႔က “သို႔ျဖစ္လွ်င္ မည္သူသည္ ကယ္တင္ျခင္းခံရႏိုင္ပါမည္နည္း”ဟု ေျပာဆိုၾက၏။

27ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “လူတို႔အတြက္မျဖစ္ႏိုင္ေသာအရာမ်ားသည္ ဘုရားသခင္အတြက္ျဖစ္ႏိုင္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

28ထိုအခါ ေပတ႐ုက “အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ပိုင္ဆိုင္ေသာအရာမ်ားကို စြန႔္၍ ကိုယ္ေတာ္၏ေနာက္သို႔လိုက္ခဲ့ၾကပါၿပီ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

29ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုသည္ကား ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ အိမ္ကိုျဖစ္ေစ၊ ဇနီးကိုျဖစ္ေစ၊ ညီအစ္ကိုကိုျဖစ္ေစ၊ မိဘကိုျဖစ္ေစ၊ သားသမီးမ်ားကိုျဖစ္ေစ စြန႔္ေသာသူတို႔တြင္

30ယခုဘဝ၌ အဆေပါင္းမ်ားစြာေသာအက်ိဳးကိုလည္းေကာင္း၊ ေနာင္ဘဝ၌ ထာဝရအသက္ကိုလည္းေကာင္း မရဘဲေနမည့္သူတစ္စုံတစ္ဦးမွ်မရွိ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

31ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔ကိုေခၚ၍ “နားေထာင္ၾကေလာ့။ ငါတို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔သြားေနၾက၏။ လူ႔သားႏွင့္ပတ္သက္၍ ပေရာဖက္တို႔ေရးထားေသာအရာအားလုံးတို႔သည္ ျပည့္စုံရလိမ့္မည္။

32အေၾကာင္းမူကား သူသည္ လူမ်ိဳးျခားတို႔ထံ အပ္ႏွံျခင္းကိုခံရလ်က္ ေျပာင္ေလွာင္ျခင္း၊ ႏွိပ္စက္ျခင္း၊ တံေတြးႏွင့္ေထြးျခင္းတို႔ကိုခံရလိမ့္မည္။

33ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ သူ႔ကိုဒဏ္ခတ္႐ိုက္ႏွက္၍ အေသသတ္ၾကလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ သူသည္ သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ထေျမာက္လိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

34သို႔ရာတြင္ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ထိုအေၾကာင္းအရာတစ္စုံတစ္ခုကိုမွ် သေဘာမေပါက္ၾက။ ထိုအရာသည္ သူတို႔ထံမွ ကြယ္ဝွက္ထားျခင္းခံရသည္ျဖစ္၍ မိန႔္ေတာ္မူေသာအရာတို႔ကို သူတို႔နားမလည္ႏိုင္ၾကေခ်။

35ကိုယ္ေတာ္သည္ ေဂ်ရိေခါၿမိဳ႕အနီးသို႔ေရာက္လာစဥ္တြင္ မ်က္မျမင္တစ္ဦးသည္ လမ္းေဘး၌ထိုင္လ်က္ ေတာင္းစားေန၏။

36သူသည္ လူထုပရိသတ္ျဖတ္သြားသည္ကိုၾကား၍ မည္သည့္အရာျဖစ္ေနသည္ကို ေမးျမန္းေလ၏။

37လူတို႔ကနာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရႈျဖတ္သြားေတာ္မူေၾကာင္း သူ႔အား ေျပာျပၾကလွ်င္

38ထိုသူက “ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္ေယရႈ၊ အကြၽႏ္ုပ္ကိုသနားေတာ္မူပါ”ဟု ေအာ္ဟစ္ေလ၏။

39ေရွ႕မွသြားေသာသူတို႔သည္ သူ႔ကို တိတ္ဆိတ္စြာေနရန္ ဆူေငါက္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ သူသည္ “ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္၊ အကြၽႏ္ုပ္ကိုသနားေတာ္မူပါ”ဟု ပို၍ေအာ္ဟစ္ေလ၏။

40ထိုအခါ ေယရႈသည္ ရပ္တန႔္လ်က္ ထိုသူကို မိမိထံသို႔ေခၚခဲ့ရန္ အမိန႔္ေပးေတာ္မူ၏။ သူသည္ အနီးသို႔ေရာက္လာေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္က

41“သင့္အတြက္ မည္သည့္အမႈကိုျပဳေစလိုသနည္း” ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္ ထိုသူက “မ်က္စိျမင္ေအာင္လုပ္ေပးေစလိုပါသည္ သခင္ဘုရား”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

42ေယရႈကလည္း “မ်က္စိျမင္ေစ။ သင္၏ယုံၾကည္ျခင္းသည္ သင့္ကိုကယ္တင္ၿပီ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

43ထိုခဏခ်င္းတြင္ သူသည္ မ်က္စိျမင္၍ ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းလ်က္ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္သြားေလ၏။ ေတြ႕ျမင္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္လည္း ဘုရားသခင္ကိုခ်ီးမြမ္းၾက၏။

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →