Luke 5

Burmese MSBZ

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1တစ္ေန႔သ၌ ေယရႈသည္ ဂင္ေနသရက္အိုင္နားတြင္ ရပ္လ်က္ေနေတာ္မူစဥ္ လူထုပရိသတ္တို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ႏႈတ္ကပတ္တရားကိုၾကားနာရန္ ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔တိုးေဝွ႔လာၾက၏။

2ကိုယ္ေတာ္သည္ ကမ္းနားတြင္ဆိုက္ထားေသာေလွႏွစ္စင္းကို ျမင္ေတာ္မူ၏။ တံငါသည္တို႔သည္ ထိုေလွမ်ားေပၚမွဆင္း၍ ပိုက္ကြန္မ်ားကိုေဆးေၾကာေနၾက၏။

3ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုေလွတို႔အနက္ ရွိမုန္၏ေလွေပၚသို႔တက္၍ ေလွကို ကမ္းမွအနည္းငယ္ခြာရန္ သူ႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထို႔ေနာက္ ထိုင္၍ လူထုပရိသတ္တို႔အား ေလွေပၚမွ သြန္သင္ေတာ္မူ၏။

4ေဟာေျပာသြန္သင္ၿပီးေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ ရွိမုန္အား “ေရနက္ရာသို႔ေ႐ႊ႕ေလာ့။ သင္တို႔၏ပိုက္ကြန္မ်ားကိုခ်၍ ငါးဖမ္းၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

5ရွိမုန္ကလည္း “သခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ တစ္ညလုံးႀကိဳးစားဖမ္းၾကေသာ္လည္း တစ္ေကာင္ကိုမွ်မရၾကပါ။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္အမိန႔္ရွိေတာ္မူသည္ျဖစ္၍ ပိုက္ကြန္မ်ားကိုခ်ပါမည္”ဟု ေလွ်ာက္ၿပီးေနာက္

6ထိုအတိုင္းျပဳေလရာ ငါးအေျမာက္အျမားကိုဖမ္းမိသျဖင့္ သူတို႔ပိုက္ကြန္မ်ားစုတ္လုမတတ္ျဖစ္ေလ၏။

7ထိုအခါ သူတို႔သည္ အျခားေသာေလွေပၚတြင္ရွိေသာအေပါင္းအေဖာ္တို႔အား လာ၍ မိမိတို႔ကိုကူညီၾကရန္ အခ်က္ျပသျဖင့္ ထိုသူတို႔သည္လာ၍ ေလွႏွစ္စင္းစလုံးတြင္ ငါးကိုအျပည့္ထည့္လိုက္ရာ ေလွသည္နစ္လုမတတ္ျဖစ္ေလ၏။

8ရွိမုန္ေပတ႐ုသည္ ထိုအျခင္းအရာကိုျမင္လွ်င္ ေယရႈ၏ေျခေတာ္ရင္း၌ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ “သခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ အျပစ္မ်ားေသာသူျဖစ္၍ အကြၽႏ္ုပ္ထံမွ ႂကြသြားေတာ္မူပါ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

9ဤသို႔ေလွ်ာက္သည္မွာ ဖမ္းမိေသာငါးမ်ားျပားသျဖင့္ ရွိမုန္ႏွင့္ သူ၏အေပါင္းအေဖာ္အားလုံးသည္ အံ့အားသင့္ၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။

10ရွိမုန္၏အေပါင္းအေဖာ္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ေဇေဗဒဲ၏သား ယာကုပ္ႏွင့္ေယာဟန္တို႔သည္လည္း အံ့အားသင့္ၾက၏။ ေယရႈကလည္း “မေၾကာက္ႏွင့္။ သင္သည္ ယခုမွစ၍ လူကိုဖမ္းလိမ့္မည္” ဟု ရွိမုန္အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။

11ထိုအခါ သူတို႔သည္ ေလွကို ကုန္းေပၚတင္ၿပီးလွ်င္ ရွိသမွ်ကိုစြန႔္၍ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾက၏။

12ကိုယ္ေတာ္သည္ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕၌ရွိေတာ္မူစဥ္ တစ္ကိုယ္လုံးအနာႀကီးေရာဂါစြဲကပ္ေနသူတစ္ဦးသည္ ေယရႈကိုျမင္လွ်င္ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ “သခင္ဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္အလိုရွိလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္ကို စင္ၾကယ္ေစႏိုင္ပါသည္”ဟု ေတာင္းပန္ေလ၏။

13ကိုယ္ေတာ္သည္ လက္ေတာ္ကိုဆန႔္၍ ထိုသူကိုတို႔ထိကာ “ငါအလိုရွိ၏။ စင္ၾကယ္ျခင္းသို႔ေရာက္ေစ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထိုခဏခ်င္းတြင္ သူ၏အနာႀကီးေရာဂါသည္ ေပ်ာက္ကင္းသြားေလ၏။

14ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ မည္သူ႔ကိုမွ်မေျပာရန္ သူ႔အားမိန႔္မွာလ်က္ “ယဇ္ပုေရာဟိတ္ထံသို႔သာသြား၍ သင့္ကိုယ္သင္ျပၿပီးလွ်င္ လူတို႔ေရွ႕၌ သက္ေသျဖစ္ေစရန္ ေမာေရွပညတ္ထားသည့္အတိုင္း သင္၏စင္ၾကယ္ျခင္းဝတ္အတြက္ ပူေဇာ္သကၠာကို ဆက္သေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

15သို႔ရာတြင္ ကိုယ္ေတာ္၏သတင္းသည္ ပို၍ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားသျဖင့္ မ်ားစြာေသာလူထုပရိသတ္တို႔သည္ တရားေတာ္ကိုၾကားနာရန္ႏွင့္ မိမိတို႔၏အနာေရာဂါမ်ားၿငိမ္းေစျခင္းကိုခံယူရန္ စုေဝးလာၾက၏။

16သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္သည္ လူသူကင္းေဝးရာအရပ္သို႔သြား၍ ဆုေတာင္းေလ့ရွိေတာ္မူ၏။

17တစ္ေန႔သ၌ ကိုယ္ေတာ္သည္ သြန္သင္လ်က္ေနေတာ္မူစဥ္ ဂါလိလဲနယ္ႏွင့္ ယုဒနယ္ရွိ ေက်း႐ြာအေပါင္းတို႔မွလည္းေကာင္း၊ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕မွလည္းေကာင္း ေရာက္လာၾကေသာ ဖာရိရွဲႏွင့္က်မ္းတတ္ဆရာတို႔သည္ ထိုင္ေနၾက၏။ အနာေရာဂါၿငိမ္းေစရန္ ထာဝရဘုရား၏တန္ခိုးေတာ္သည္ ကိုယ္ေတာ္၌ရွိ၏။

18ထိုအခါ လူတို႔သည္ ေလျဖတ္ေသာသူတစ္ဦးကို အိပ္ရာႏွင့္တကြသယ္ေဆာင္လာၿပီး သူ႔ကိုအထဲသို႔သြင္း၍ ကိုယ္ေတာ္ေရွ႕၌ခ်ထားရန္ ႀကိဳးစားၾက၏။

19သို႔ရာတြင္ လူအစုအေဝးတို႔ေၾကာင့္ သူ႔ကိုသယ္သြားရမည့္လမ္းကို မေတြ႕သျဖင့္ ေလသာေဆာင္အေပၚသို႔တက္ကာ အုတ္ႂကြပ္ကိုခြာ၍ လူနာကို ပရိသတ္အလယ္ ေယရႈ၏ေရွ႕ေတာ္သို႔ အိပ္ရာႏွင့္တကြေလွ်ာခ်ၾက၏။

20ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုသူတို႔၏ယုံၾကည္ျခင္းကိုျမင္လွ်င္ “အခ်င္းလူ၊ သင္၏အျပစ္မ်ားခြင့္လႊတ္ျခင္းခံရၿပီ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

21ထိုအခါ က်မ္းျပဳဆရာႏွင့္ဖာရိရွဲတို႔က “ဘုရားသခင္ကိုေစာ္ကားေျပာဆိုေသာဤသူကား မည္သူနည္း။ ဘုရားသခင္မွတစ္ပါး မည္သူသည္ အျပစ္မ်ားကိုခြင့္လႊတ္ႏိုင္သနည္း”ဟု ေတြးေတာဆင္ျခင္ၾက၏။

22ေယရႈသည္ သူတို႔၏ေတြးေတာႀကံစည္မႈမ်ားကို သိေတာ္မူ၍ “အဘယ္ေၾကာင့္ သင္တို႔၏စိတ္ႏွလုံးထဲ၌ ထိုသို႔ေတြးေတာဆင္ျခင္ေနၾကသနည္း။

23‘သင္၏အျပစ္မ်ားခြင့္လႊတ္ျခင္းခံရၿပီ’ဟု ဆိုရန္ႏွင့္ ‘ထ၍ လမ္းေလွ်ာက္ေလာ့’ဟု ဆိုရန္ မည္သည့္အရာက ပို၍လြယ္ကူသနည္း။

24သို႔ေသာ္ လူ႔သားသည္ ေျမႀကီးေပၚတြင္ အျပစ္မ်ားခြင့္လႊတ္ပိုင္ခြင့္ရွိေၾကာင္း သင္တို႔သိေစရန္” ဟု သူတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ေလျဖတ္ေသာသူအား “သင့္ကို ငါဆိုမည္။ ထေလာ့။ သင္၏အိပ္ရာကိုေဆာင္ယူ၍ အိမ္သို႔ျပန္ေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

25ထိုအခါ ေလျဖတ္ေသာသူသည္ လူတို႔ေရွ႕တြင္ ခ်က္ခ်င္းထ၍ မိမိလဲေလ်ာင္းခဲ့ေသာအိပ္ရာကို ေဆာင္ယူၿပီးလွ်င္ ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းလ်က္ မိမိအိမ္သို႔ျပန္သြားေလ၏။

26လူအေပါင္းတို႔သည္ မိန္းေမာေတြေဝ၍ ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းကာ “ယေန႔ ငါတို႔သည္ အံ့ဖြယ္ေသာအမႈကို ျမင္ရၾကၿပီ”ဟု အလြန္ထိတ္လန႔္အံ့ဩေသာစိတ္ျဖင့္ေျပာဆိုၾက၏။

27ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထြက္ခြာသြား၍ အခြန္ေကာက္ခံရာစခန္းတြင္ထိုင္ေနသည့္ ေလဝိ အမည္ရွိ အခြန္ေကာက္ခံသူတစ္ဦးကိုျမင္သျဖင့္ “ငါ့ေနာက္သို႔လိုက္ေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူေသာ္

28သူသည္ ရွိသမွ်တို႔ကိုစြန႔္ၿပီး ထ၍ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ေလ၏။

29ေလဝိသည္ မိမိ၏အိမ္၌ ကိုယ္ေတာ္အတြက္ ဧည့္ခံပြဲႀကီးကိုက်င္းပေလရာ အခြန္ေကာက္ခံသူအစုအေဝးႏွင့္အျခားေသာသူမ်ားစြာတို႔သည္ သူတို႔ႏွင့္အတူထိုင္ ၍ စားေသာက္ေနၾက၏။

30ထိုအခါ ဖာရိရွဲတို႔ႏွင့္ သူတို႔ထဲမွက်မ္းျပဳဆရာတို႔က “သင္တို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခြန္ေကာက္ခံသူမ်ား၊ အျပစ္သားမ်ားႏွင့္အတူ စားေသာက္ၾကသနည္း”ဟု တပည့္ေတာ္တို႔အား မေက်မနပ္ေျပာဆိုၾက၏။

31ေယရႈကလည္း “က်န္းမာေသာသူတို႔သည္ ေဆးဆရာကိုမလိုအပ္ၾကေပ။ နာမက်န္းျဖစ္ေသာသူတို႔သာလွ်င္ လိုအပ္ၾက၏။

32ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔ကိုေခၚရန္ ငါလာသည္မဟုတ္။ အျပစ္သားတို႔ကို ေနာင္တသို႔ေခၚရန္ငါလာ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

33လူအခ်ိဳ႕တို႔က “ေယာဟန္၏တပည့္မ်ားသည္ မၾကာခဏ အစာေရွာင္၍ ဆုေတာင္းျခင္းအမႈကိုျပဳၾကသည္။ ဖာရိရွဲတို႔၏တပည့္မ်ားသည္လည္း ထိုနည္းတူျပဳၾကသည္။ ကိုယ္ေတာ္၏တပည့္ေတာ္တို႔မူကား စားေသာက္လ်က္ေနၾကပါသည္တကား”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

34ေယရႈကလည္း “သတို႔သား၏ေဆြမ်ိဳးမိတ္သဂၤဟမ်ား သည္ သတို႔သားႏွင့္အတူရွိေနစဥ္ သူတို႔ကို အစာေရွာင္ေစႏိုင္မည္ေလာ။

35သို႔ေသာ္ သတို႔သားကို သူတို႔ထံမွေခၚေဆာင္သြားမည့္ေန႔ရက္မ်ားေရာက္လာလိမ့္မည္။ ထိုေန႔ရက္မ်ားေရာက္လာသည့္အခါ၌ သူတို႔သည္ အစာေရွာင္ၾကလိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

36ထို႔ေနာက္ သူတို႔အား ပုံဥပမာတစ္ခုႁမြက္ဆိုေတာ္မူသည္မွာ “မည္သူမွ် အဝတ္အသစ္မွပိတ္စကိုဆုတ္ၿဖဲ၍ အဝတ္အေဟာင္းကို ဖာေလ့မရွိ။ ထိုသို႔ျပဳလွ်င္ အဝတ္အသစ္ကို ဆုတ္ၿဖဲရသည္သာမက ဖာထားေသာပိတ္စအသစ္သည္လည္း အဝတ္အေဟာင္းႏွင့္ လိုက္ဖက္မည္မဟုတ္။

37ထိုနည္းတူ မည္သူမွ် စပ်စ္ဝိုင္အသစ္ကို သားေရဘူးအေဟာင္း၌ ထည့္ေလ့မရွိ။ ထိုသို႔ျပဳလွ်င္ စပ်စ္ဝိုင္အသစ္သည္ သားေရဘူးကိုေပါက္ၿပဲေစသျဖင့္ စပ်စ္ဝိုင္ယိုထြက္ကာ သားေရဘူးလည္း ပ်က္စီးသြားလိမ့္မည္။

38စပ်စ္ဝိုင္အသစ္ကို သားေရဘူးအသစ္၌သာ ထည့္ရ၏ ။

39စပ်စ္ဝိုင္အေဟာင္းကို ေသာက္ၿပီးေသာသူသည္လည္း ‘စပ်စ္ဝိုင္အေဟာင္းသည္ ေကာင္း၏’ဟု ဆိုလ်က္ စပ်စ္ဝိုင္အသစ္ကို ေသာက္လိုစိတ္မရွိတတ္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →