Luke 22 — Burmese MSBZ

4သူသည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ ဗိမာန္ေတာ္အေစာင့္တပ္မႉးမ်ားထံသို႔သြား၍ ကိုယ္ေတာ္ကို သူတို႔လက္သို႔ မည္ကဲ့သို႔အပ္ႏွံရမည္နည္းဟု သူတို႔ႏွင့္အတူတိုင္ပင္ေလ၏။

5သူတို႔သည္ ဝမ္းေျမာက္၍ ယုဒကိုေငြေပးရန္ သေဘာတူဆုံးျဖတ္ၾက၏။

6ယုဒသည္လည္း သေဘာတူ၍ လူထုပရိသတ္မရွိသည့္အခ်ိန္၌ ကိုယ္ေတာ္ကို သူတို႔လက္သို႔အပ္ႏွံရန္ အခြင့္ေကာင္းကိုရွာႀကံလ်က္ေန၏။

7တေဆးမဲ့မုန႔္ပြဲေတာ္ေန႔တည္းဟူေသာ ပသခါပြဲေတာ္အတြက္ သိုးသငယ္ကိုပူေဇာ္ရေသာေန႔ေရာက္လာသျဖင့္

8ကိုယ္ေတာ္သည္ ေပတ႐ုႏွင့္ေယာဟန္တို႔အား “ပသခါပြဲေတာ္ကို ငါတို႔စားရန္ သြား၍ျပင္ဆင္ၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူလ်က္ သူတို႔ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။

9သူတို႔ကလည္း “ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔အား အဘယ္မွာျပင္ဆင္ေစလိုပါသနည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္ၾကေသာ္

10ကိုယ္ေတာ္က “သင္တို႔သည္ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္ေသာအခါ ေရအိုးထမ္းေသာလူတစ္ဦးသည္ သင္တို႔ကိုႀကိဳဆိုလိမ့္မည္။ ထိုသူဝင္ေသာအိမ္ထဲသို႔ လိုက္သြားၿပီးလွ်င္

11အိမ္ရွင္အား ‘ဆရာက ငါ၏တပည့္မ်ားႏွင့္အတူ ပသခါပြဲေတာ္ညစာကို သုံးေဆာင္ရမည့္အခန္းသည္ အဘယ္မွာရွိသနည္းဟု သင့္အား ေမးလိုက္ပါသည္’ဟူ၍ ေျပာၾကေလာ့။

12ထိုသူသည္ ခင္းက်င္းထားေသာ အေပၚထပ္ခန္းမကို သင္တို႔အားျပလိမ့္မည္။ ထိုေနရာ၌ ျပင္ဆင္ၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

13သူတို႔သည္လည္း သြား၍ မိမိတို႔အား ကိုယ္ေတာ္မိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္းေတြ႕သျဖင့္ ပသခါပြဲေတာ္ကိုျပင္ဆင္ၾက၏။

14အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ တမန္ေတာ္ တို႔ႏွင့္အတူ စားပြဲ၌ထိုင္ ေတာ္မူ၏။

15ကိုယ္ေတာ္က “ငါသည္ ဒုကၡေဝဒနာမခံစားရမီ ဤပသခါပြဲေတာ္ကို သင္တို႔ႏွင့္အတူစားရန္ အလြန္အလိုရွိ၏။

16သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ပသခါပြဲေတာ္သည္ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္တြင္ ျပည့္စုံျခင္းသို႔မေရာက္မီတိုင္ေအာင္ ဤပြဲေတာ္ကို ငါလုံးဝစားမည္မဟုတ္” ဟု သူတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။

17ထို႔ေနာက္ ခြက္ကိုယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းၿပီးလွ်င္ “ဤခြက္ကိုယူ၍ အခ်င္းခ်င္းေဝေသာက္ၾကေလာ့။

18သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ယခုမွစ၍ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္မေပၚထြန္းမီတိုင္ေအာင္ စပ်စ္သီးမွျဖစ္ေသာအရည္ကို ငါလုံးဝေသာက္မည္မဟုတ္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

19တစ္ဖန္ မုန႔္ကိုယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းၿပီးလွ်င္ မုန႔္ကိုဖဲ့၍ သူတို႔အားေပးလ်က္ “ဤမုန႔္ကား သင္တို႔အတြက္စြန႔္ေသာ ငါ၏ကိုယ္ခႏၶာျဖစ္၏။ ငါ့ကိုေအာက္ေမ့ဖို႔ရန္ ဤသို႔ျပဳၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

20ထိုနည္းတူ ညစာစားၿပီးေနာက္ ခြက္ကိုလည္းယူ၍ “ဤခြက္ကား သင္တို႔အတြက္သြန္းေလာင္းေသာ ငါ၏ေသြး၌တည္သည့္ ပဋိညာဥ္သစ္ျဖစ္၏။

21သို႔ေသာ္ ငါ့ကိုအပ္ႏွံမည့္သူ၏လက္သည္ ငါႏွင့္အတူစားပြဲေပၚ၌ရွိ၏။

22လူ႔သားသည္ခ်မွတ္ထားျခင္းခံရသည့္အတိုင္း သြားရမည္မွန္၏။ သို႔ေသာ္ လူ႔သားကိုအပ္ႏွံေသာသူသည္ အမဂၤလာရွိ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

23ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ မိမိတို႔တြင္ မည္သူသည္ ထိုသို႔ျပဳရန္ႀကံ႐ြယ္ေနသနည္းဟု အခ်င္းခ်င္းေမးျမန္းၾက၏။

24ထို႔ေနာက္ သူတို႔တြင္ မည္သူ႔ကို အႀကီးျမတ္ဆုံးျဖစ္သည္ဟု မွတ္ယူရမည္ကိုလည္း အခ်င္းခ်င္းအျငင္းပြားၾက၏။

25သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္က “လူမ်ိဳးျခားတို႔၏ဘုရင္မ်ားသည္ ျပည္သူတို႔အေပၚ အစိုးတရျပဳတတ္ၾက၏။ လူတို႔အေပၚအာဏာရွိေသာသူမ်ားသည္လည္း အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္သူဟု ေခၚေဝၚျခင္းကိုခံရၾက၏။

26သင္တို႔မူကား ထိုသို႔မျဖစ္ရ။ သင္တို႔တြင္ အႀကီးျမတ္ဆုံးျဖစ္ေသာသူသည္ အငယ္ဆုံးေသာသူကဲ့သို႔ျဖစ္ရမည္။ ဦးေဆာင္ေသာသူသည္ လုပ္ေကြၽးျပဳစုေသာသူကဲ့သို႔ျဖစ္ရမည္။

27စားပြဲ၌ထိုင္ ေနေသာသူႏွင့္ လုပ္ေကြၽးျပဳစုေသာသူတို႔တြင္ မည္သူသည္ ပို၍ႀကီးျမတ္သနည္း။ စားပြဲ၌ထိုင္ ေနေသာသူမဟုတ္ေလာ။ သို႔ေသာ္ ငါသည္ သင္တို႔အလယ္တြင္ လုပ္ေကြၽးျပဳစုေသာသူကဲ့သို႔ျဖစ္၏။

28စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္းမ်ားကိုငါခံရစဥ္ သင္တို႔သည္ ငါႏွင့္အတူရပ္တည္ခဲ့ေသာသူမ်ားျဖစ္ၾက၏။

29ငါ၏ခမည္းေတာ္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ငါ့အားအပ္ႏွင္းေတာ္မူသကဲ့သို႔ ငါသည္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္ကို သင္တို႔အားအပ္ႏွင္းသျဖင့္

30သင္တို႔သည္ ငါ၏ႏိုင္ငံေတာ္၌ ငါ၏စားပြဲတြင္ထိုင္လ်က္ စားေသာက္ရၾကလိမ့္မည္။ ထို႔ျပင္ ပလႅင္မ်ားေပၚထိုင္လ်က္ အစၥေရးမ်ိဳးႏြယ္စုတစ္ဆယ့္ႏွစ္စုတို႔ကို တရားစီရင္ရၾကလိမ့္မည္။

31ရွိမုန္၊ ရွိမုန္၊ နားေထာင္ေလာ့။ ဂ်ဳံကိုဆန္ခါခ်သကဲ့သို႔ စာတန္သည္ သင္တို႔ကို ဆန္ခါခ်ရန္ အခြင့္ေတာင္းေလၿပီ။

32သို႔ေသာ္ သင္၏ယုံၾကည္ျခင္းမဆုံးရႈံးမည့္အေၾကာင္း သင့္အတြက္ ငါဆုေတာင္းၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍ သင္သည္ သတိတရားျပန္ရေသာအခါ သင္၏ညီအစ္ကိုမ်ားကို ခိုင္ခံ့ၿမဲၿမံေစေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

33ထိုအခါ ေပတ႐ုက “သခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေထာင္ထဲသို႔ျဖစ္ေစ၊ ေသျခင္းအထိျဖစ္ေစ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူလိုက္ရန္ အသင့္ရွိပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

34ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “ေပတ႐ု၊ သင့္အား ငါဆိုမည္။ ယေန႔ပင္ ၾကက္မတြန္မီ သင္သည္ ငါ့ကိုမသိဟု သုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ျငင္းပယ္လိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

35ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္က “ငါသည္ သင္တို႔ကို ေငြအိတ္၊ လြယ္အိတ္ႏွင့္ ဖိနပ္မပါဘဲ ေစလႊတ္ေသာအခါ သင္တို႔တြင္ လိုအပ္မႈတစ္စုံတစ္ရာရွိခဲ့သေလာ” ဟု တပည့္ေတာ္တို႔အားေမးေတာ္မူလွ်င္ သူတို႔က “မရွိခဲ့ပါ”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

36ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “ယခုမူကား ေငြအိတ္ရွိေသာသူသည္ ယူသြားေစ။ ထိုနည္းတူ လြယ္အိတ္ကိုလည္း ယူသြားေစ။ ဓားမရွိေသာသူသည္ မိမိအဝတ္ကိုေရာင္း၍ ဓားကိုဝယ္ေစ။

37သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ‘သူသည္ တရားမဲ့ေသာသူတို႔၏စာရင္းတြင္ ထည့္သြင္းျခင္းခံရ၏’ ဟု ေရးထားေသာအရာသည္ ငါ၌ျပည့္စုံရမည္။ အမွန္စင္စစ္ ငါႏွင့္ပတ္သက္ေသာအရာသည္ ဆုံးခန္းသို႔ေရာက္ေနၿပီ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

38ထိုအခါ သူတို႔က “သခင္၊ ဤမွာဓားႏွစ္လက္ရွိပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္ၾကလွ်င္ ကိုယ္ေတာ္က “လုံေလာက္ၿပီ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

39ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ထြက္ခြာ၍ ျပဳေလ့ရွိသည့္အတိုင္း သံလြင္ေတာင္ေပၚသို႔ႂကြေတာ္မူ၏။ တပည့္ေတာ္တို႔သည္လည္း ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾက၏။

40ထိုအရပ္သို႔ေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္က “ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ရာထဲသို႔ မက်ေရာက္ေစရန္ ဆုေတာင္းၾကေလာ့” ဟု တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။

41ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ထံမွခဲတစ္ပစ္စာခန႔္ခြာသြား၍ ဒူးေထာက္လ်က္

42“အို အဖ၊ အလိုေတာ္ရွိလွ်င္ ဤခြက္ကို အကြၽႏ္ုပ္ထံမွ ဖယ္ရွားေပးေတာ္မူပါ။ သို႔ေသာ္ အကြၽႏ္ုပ္၏အလိုအတိုင္းမဟုတ္ဘဲ ကိုယ္ေတာ္၏အလိုေတာ္အတိုင္းျဖစ္ေစေတာ္မူပါ” ဟု ဆုေတာင္းေတာ္မူ၏။

43ထိုအခါ ေကာင္းကင္မွ ေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးသည္ ကိုယ္ေတာ္ထံထင္ရွားလာ၍ကိုယ္ေတာ္ကိုအားေပးေလ၏။

44ကိုယ္ေတာ္သည္ ျပင္းစြာေသာေဝဒနာကိုခံစားလ်က္ ပို၍ျပင္းျပစြာဆုေတာင္းေတာ္မူရာ ကိုယ္ေတာ္၏ေခြၽးသည္ ေျမေပၚသို႔က်ေသာေသြးစက္သဖြယ္ျဖစ္ေလ၏။

45ကိုယ္ေတာ္သည္ ဆုေတာင္းရာမွထ၍ တပည့္ေတာ္တို႔ထံသို႔ ျပန္လာေသာအခါ သူတို႔သည္ ဝမ္းနည္းႏြမ္းလ်သျဖင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကသည္ကို ေတြ႕လွ်င္

46“အဘယ္ေၾကာင့္အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကသနည္း။ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ရာထဲသို႔ မက်ေရာက္ေစရန္ ထ၍ဆုေတာင္းၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

47ထိုသို႔ ကိုယ္ေတာ္မိန႔္ေတာ္မူစဥ္ လူအစုအေဝးတို႔သည္ေရာက္လာၾက၏။ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔ထဲမွ တစ္ပါးျဖစ္ေသာ ယုဒဆိုသူသည္ သူတို႔ကိုဦးေဆာင္လာ၍ ေယရႈကိုနမ္းရန္ ခ်ဥ္းကပ္ေလ၏။

48သို႔ေသာ္ ေယရႈက “ယုဒ၊ သင္သည္ လူ႔သားကို အနမ္းျဖင့္အပ္ႏွံမည္ေလာ” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

49ကိုယ္ေတာ္၏အနီး၌ရွိေသာသူတို႔သည္ ျဖစ္လာမည့္အရာကိုသိျမင္၍ “သခင္ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ ဓားႏွင့္ခုတ္ရမည္ေလာ”ဟု ေမးေလွ်ာက္ၾကၿပီးလွ်င္

50သူတို႔ထဲမွတစ္ေယာက္သည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏အေစအပါးတစ္ဦးကိုခုတ္သျဖင့္ ထိုသူ၏ယာဘက္နား႐ြက္ျပတ္သြားေလ၏။

51ထိုအခါ ေယရႈက “ဤမွ်ႏွင့္ရပ္ေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ထိုသူ၏နား႐ြက္ကို လက္ေတာ္ႏွင့္တို႔ထိလ်က္ အေကာင္းပကတိျဖစ္ေစေတာ္မူ၏။

52ထို႔ေနာက္ ေယရႈသည္ မိမိကိုဖမ္းဆီးရန္ေရာက္လာၾကေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ား၊ ဗိမာန္ေတာ္အေစာင့္တပ္မႉးမ်ားႏွင့္ သက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားအား “သင္တို႔သည္ ဓားျပကိုဖမ္းသကဲ့သို႔ တုတ္၊ ဓားမ်ားကိုင္ေဆာင္လ်က္ လာၾကသေလာ။

53ငါသည္ ေန႔တိုင္း သင္တို႔ႏွင့္အတူဗိမာန္ေတာ္၌ရွိစဥ္ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုမဖမ္းဆီးၾက။ သို႔ေသာ္ ဤသည္ကား သင္တို႔၏အခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး ေမွာင္မိုက္ျခင္း၏အခြင့္အာဏာျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

54ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုဖမ္းဆီး၍ ဆြဲေခၚသြားကာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏အိမ္သို႔ ေခၚေဆာင္လာၾက၏။ ေပတ႐ုမူကား မလွမ္းမကမ္းမွလိုက္သြားေလ၏။

55သူတို႔သည္ ၿခံဝင္းအလယ္တြင္ မီးဖို၍ စုေဝးလ်က္ထိုင္ေနၾကသျဖင့္ ေပတ႐ုသည္လည္း သူတို႔အၾကား၌ထိုင္ေလ၏။

56ထိုအခါ အေစခံမိန္းမတစ္ဦးသည္ မီးဖို၏အလင္း၌ထိုင္ေနေသာ ေပတ႐ုကိုျမင္၍ သူ႔ကိုေစ့ေစ့ၾကည့္လ်က္ “ဤသူသည္လည္း ထိုသူ၏အေပါင္းအေဖာ္ျဖစ္သည္”ဟု ဆိုေလ၏။

57သို႔ေသာ္ ေပတ႐ုက “အခ်င္းမိန္းမ၊ ထိုသူကိုငါမသိ”ဟု ျငင္းဆိုေလ၏။

58ထို႔ေနာက္ ခဏၾကာေသာ္ အျခားေသာသူတစ္ဦးသည္ ေပတ႐ုကိုျမင္၍ “သင္သည္လည္း သူတို႔ထဲကတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္”ဟု ဆို၏။ သို႔ေသာ္ ေပတ႐ုက “အခ်င္းလူ၊ ငါသည္ သူတို႔ထဲကမဟုတ္”ဟု ဆိုေလ၏။

59တစ္ဖန္ တစ္နာရီခန႔္ၾကာေသာ္ အျခားေသာသူတစ္ဦးက “အမွန္စင္စစ္ ဤသူသည္လည္း ထိုသူႏွင့္အတူရွိခဲ့သည္။ အေၾကာင္းမူကား သူသည္လည္း ဂါလိလဲနယ္သားျဖစ္သည္”ဟု အခိုင္အမာေျပာဆို၏။

60သို႔ေသာ္ ေပတ႐ုက “အခ်င္းလူ၊ သင္ေျပာေနသည့္အရာကို ငါမသိ”ဟု ဆို၏။ ထိုသို႔ သူေျပာေနသည့္အခ်ိန္၌ပင္ ၾကက္တြန္ေလ၏။

61ထိုအခါ သခင္ဘုရားသည္လွည့္၍ ေပတ႐ုကိုစူးစိုက္ၾကည့္ေတာ္မူ၏။ ေပတ႐ုသည္လည္း “ယေန႔ပင္ ၾကက္မတြန္မီ သင္သည္ ငါ့ကို သုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ျငင္းပယ္လိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူခဲ့ေသာ သခင္ဘုရား၏စကားေတာ္ကို ျပန္လည္သတိရသျဖင့္

62အျပင္သို႔ထြက္သြား၍ သည္းထန္စြာငိုေႂကြးေလ၏။

63ေယရႈကိုေစာင့္ၾကပ္ေနေသာသူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေျပာင္ေလွာင္၍႐ိုက္ႏွက္ၾကကာ

64မ်က္ႏွာေတာ္ကိုဖုံးအုပ္ၿပီးလွ်င္ “သင့္အားမည္သူ႐ိုက္သည္ကို ေဟာၾကည့္ပါ”ဟု ဆိုၾက၏။

65ထို႔ျပင္ အျခားစကားအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေစာ္ကားေျပာဆိုၾက၏။

66မိုးလင္းေသာအခါ လူထုထဲမွ လူႀကီးအဖြဲ႕ဝင္မ်ား၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ က်မ္းျပဳဆရာမ်ားသည္ စုေဝးၾက၍ ကိုယ္ေတာ္ကို မိမိတို႔၏တရားလႊတ္ေတာ္ထံသို႔ ေခၚေဆာင္သြားၿပီးလွ်င္

67“သင္သည္ ခရစ္ေတာ္ဟုတ္၊ မဟုတ္ ငါတို႔ကိုေျပာေလာ့”ဟု ဆိုၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “သင္တို႔ကိုငါေျပာလွ်င္ သင္တို႔ယုံၾကမည္မဟုတ္။

68သင္တို႔ကိုငါေမးလွ်င္လည္း သင္တို႔ေျဖၾကမည္မဟုတ္ ။

69သို႔ေသာ္ ယခုမွစ၍ လူ႔သားသည္ ဘုရားသခင္၏တန္ခိုးေတာ္လက္ယာဘက္၌ ထိုင္လိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

70ထိုအခါ ထိုသူအေပါင္းတို႔က “သို႔ျဖစ္လွ်င္ သင္သည္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ျဖစ္သေလာ”ဟု ဆိုၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “သင္တို႔ဆိုသည့္အတိုင္း ငါျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

71သူတို႔ကလည္း “ငါတို႔ကိုယ္တိုင္ သူ၏ႏႈတ္မွ ထိုစကားကိုၾကားရၿပီျဖစ္၍ မည္သည့္သက္ေသလိုေသးသနည္း”ဟု ဆိုၾက၏။