Luke 21

Burmese MSBZ

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေမွ်ာ္ၾကည့္၍ ခ်မ္းသာေသာသူတို႔သည္ အလႉခံေသတၱာထဲသို႔ မိမိတို႔၏အလႉေငြမ်ားထည့္ေနၾကသည္ကို ျမင္ေတာ္မူ၏။

2ဆင္းရဲေသာမုဆိုးမတစ္ဦးသည္လည္း ထိုအလႉခံေသတၱာထဲသို႔ လတၱာ ႏွစ္ျပားထည့္ေနသည္ကို ျမင္ေတာ္မူ၏။

3ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္က “သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုသည္ကား ဤဆင္းရဲေသာမုဆိုးမသည္ အျခားသူအားလုံးထက္ ပို၍ထည့္ေလၿပီ။

4အေၾကာင္းမူကား ဤသူအားလုံးတို႔သည္ မိမိတို႔၏ႂကြယ္ဝျပည့္စုံမႈထဲမွ အလႉေငြကိုထည့္ၾက၏။ ဤမုဆိုးမမူကား မိမိ၏ဆင္းရဲခ်ိဳ႕တဲ့မႈထဲမွ သူ၌ရွိေသာအသက္ေမြးစရာအားလုံးကို ထည့္ေလၿပီ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

5ဗိမာန္ေတာ္ကို လွပေသာေက်ာက္တုံးမ်ားမွစ၍ လႉဒါန္းထားေသာဝတၳဳပစၥည္းမ်ားျဖင့္ တန္ဆာဆင္ထားေၾကာင္း လူအခ်ိဳ႕တို႔ကေျပာဆိုေနၾက၏။

6ကိုယ္ေတာ္က “ဤအရာမ်ားကို သင္တို႔ျမင္ရၾက၏။ ၎ထဲမွ ေက်ာက္တုံးတစ္တုံးသည္ ၿဖိဳခ်မခံရဘဲ အျခားေက်ာက္တုံးတစ္တုံးေပၚ၌ က်န္ရစ္ခဲ့သည္ဟူ၍မရွိေသာေန႔ရက္ကာလေရာက္လာလိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

7သူတို႔ကလည္း “ဆရာ၊ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ထိုအျခင္းအရာမ်ားသည္ မည္သည့္အခ်ိန္၌ ျဖစ္ပ်က္လာမည္နည္း။ ၎တို႔ျဖစ္ပ်က္လာေတာ့မည့္အခ်ိန္တြင္ မည္သည့္အတိတ္နိမိတ္ေပၚထြန္းလာမည္နည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္ၾက၏။

8ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “သင္တို႔သည္ လွည့္ျဖားျခင္းမခံရေစရန္ သတိျပဳၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား မ်ားစြာေသာသူတို႔သည္ ငါ့အျဖစ္အေယာင္ေဆာင္လ်က္ေရာက္လာ၍ ‘ငါသည္ ထိုသူပင္ျဖစ္၏’ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ‘အခ်ိန္နီးကပ္လာၿပီ’ဟူ၍လည္းေကာင္း ဆိုၾကလိမ့္မည္။ ထိုသူတို႔၏ေနာက္သို႔မလိုက္ၾကႏွင့္။

9သင္တို႔သည္ စစ္ပြဲမ်ားႏွင့္ ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္ျခင္းအေၾကာင္းတို႔ကို ၾကားရေသာအခါ ထိတ္လန႔္ျခင္းမရွိၾကႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား ထိုအရာမ်ားသည္ ဦးစြာျဖစ္ပ်က္ရမည္။ သို႔ေသာ္ အဆုံးသည္ ခ်က္ခ်င္းမေရာက္ေသး” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

10ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္က “လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးႏွင့္တစ္မ်ိဳး၊ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံႏွင့္တစ္ႏိုင္ငံတို႔သည္ ရန္ဘက္ျပဳၾက၍

11အရပ္ရပ္တို႔၌ ျပင္းထန္ေသာငလ်င္လႈပ္ျခင္း၊ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းႏွင့္ ကပ္ေရာဂါဆိုက္ျခင္းတို႔ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။ မိုးေကာင္းကင္၌လည္း ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာမ်ားႏွင့္ ႀကီးမားေသာအတိတ္နိမိတ္မ်ားေပၚထြန္းၾကလိမ့္မည္။

12သို႔ေသာ္ ဤအျခင္းအရာအားလုံးမျဖစ္မီ လူတို႔သည္ သင္တို႔ကိုဖမ္းဆီး၍ ညႇဥ္းဆဲကာ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း မ်ားႏွင့္ ေထာင္မ်ားထဲသို႔ ပို႔ၾကလိမ့္မည္။ သင္တို႔သည္ ငါ၏နာမေၾကာင့္ ရွင္ဘုရင္မ်ားႏွင့္ဘုရင္ခံမ်ားေရွ႕သို႔ ေခၚေဆာင္သြားျခင္းခံရၾကလိမ့္မည္။

13ဤအမႈအရာသည္ သင္တို႔သက္ေသခံရေသာအခြင့္အေရးျဖစ္လာလိမ့္မည္။

14ထို႔ေၾကာင့္ မည္သို႔ေခ်ပေျပာဆိုရမည္ကို ႀကိဳတင္၍မစဥ္းစားရန္ သင္တို႔၏စိတ္ႏွလုံးထဲ၌ ဆုံးျဖတ္ထားၾကေလာ့။

15အေၾကာင္းမူကား သင္တို႔ကို ဆန႔္က်င္ေသာသူတစ္စုံတစ္ဦးမွ် မျငင္းခုံမဟန႔္တားႏိုင္ေသာ ႏႈတ္အစြမ္းႏွင့္ဉာဏ္ပညာတို႔ကို သင္တို႔အား ငါေပးမည္။

16သင္တို႔၏မိဘ၊ ညီအစ္ကို၊ ေဆြမ်ိဳးႏွင့္ မိတ္ေဆြတို႔ပင္လွ်င္ သင္တို႔ကိုအပ္ႏွံၾကလိမ့္မည္။ သင္တို႔တြင္ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ အေသသတ္ျခင္းခံရၾကလိမ့္မည္။

17လူအေပါင္းတို႔သည္လည္း ငါ့နာမေၾကာင့္ သင္တို႔ကိုမုန္းတီးၾကလိမ့္မည္။

18သို႔ေသာ္ သင္တို႔ဦးေခါင္းမွ ဆံပင္တစ္ပင္မွ်မပ်က္စီးရ။

19သင္တို႔သည္ သည္းခံေသာအားျဖင့္ သင္တို႔အသက္ကိုရရွိၾကလိမ့္မည္။

20ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕အား စစ္မက္ဗိုလ္ေျခတို႔ဝိုင္းရံၾကသည္ကိုသင္တို႔ေတြ႕ျမင္ၾကေသာအခါ ထိုၿမိဳ႕၏ပ်က္စီးဆိတ္သုဥ္းျခင္းနီးကပ္လာၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိမွတ္ၾကေလာ့။

21ထိုအခါ ယုဒနယ္၌ရွိေသာသူတို႔သည္ ေတာင္မ်ားေပၚသို႔ထြက္ေျပးၾကေစ။ ၿမိဳ႕ထဲ၌ရွိေသာသူတို႔သည္ ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ထြက္ၾကေစ။ ေက်းလက္ေဒသ၌ရွိေသာသူတို႔သည္လည္း ၿမိဳ႕ထဲသို႔မဝင္ၾကေစႏွင့္။

22အေၾကာင္းမူကား ထိုေန႔ရက္မ်ားသည္ က်မ္းစာ၌ေရးထားေသာအရာအားလုံးျပည့္စုံမည့္ ျပစ္ဒဏ္ေပးရာေန႔ရက္မ်ားျဖစ္၏။

23ထိုေန႔ရက္မ်ား၌ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ ႏို႔စို႔ကေလးငယ္ရွိေသာမိခင္မ်ားသည္ စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ဤျပည္အေပၚ၌ ႀကီးစြာေသာဒုကၡဆင္းရဲျခင္းက်ေရာက္၍ ဤလူမ်ိဳးအေပၚ၌အမ်က္ေတာ္သက္ေရာက္လိမ့္မည္။

24သူတို႔သည္ ဓားေဘးျဖင့္က်ဆုံး၍ အျခားေသာျပည္အရပ္ရပ္သို႔ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားျခင္းခံရၾကလိမ့္မည္။ လူမ်ိဳးျခားတို႔သည္လည္း မိမိတို႔အခ်ိန္အခါမ်ားျပည့္စုံသည္အထိ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို နင္းေခ်ၾကလိမ့္မည္။

25ထို႔ေနာက္ ေန၊ လ၊ ၾကယ္တာရာမ်ား၌ အတိတ္နိမိတ္မ်ားျဖစ္ေပၚလာလိမ့္မည္။ ကမာၻေျမႀကီးေပၚရွိ လူမ်ိဳးတကာတို႔သည္ ပင္လယ္လႈိင္းတံပိုးသံေၾကာင့္ စိတ္မၿငိမ္မသက္ျဖစ္လ်က္ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားၾကလိမ့္မည္။

26အာကာသေကာင္းကင္၏စြမ္းအားတို႔သည္ တုန္လႈပ္ၾကမည္ျဖစ္၍ လူတို႔သည္ ကမာၻေပၚတြင္သက္ေရာက္လာမည့္အရာမ်ားကို ႀကိဳေတြးလ်က္ ေၾကာက္႐ြံ႕သျဖင့္ သတိလစ္ေမ့ေျမာၾကလိမ့္မည္။

27ထိုအခါ လူ႔သားသည္ တန္ခိုးႏွင့္ ႀကီးမားေသာဘုန္းအသေရတို႔ျဖင့္ မိုးတိမ္ကိုစီးလ်က္ ႂကြလာသည္ကို လူတို႔ျမင္ရၾကလိမ့္မည္။

28ဤအရာမ်ားစတင္ျဖစ္ပ်က္လာေသာအခါ သင္တို႔ကို ေ႐ြးႏုတ္ေတာ္မူေသာအခ်ိန္နီးကပ္လာၿပီျဖစ္၍ တည့္မတ္စြာရပ္လ်က္ သင္တို႔ေခါင္းကိုေမာ့ထားၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

29ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔အား ပုံဥပမာတစ္ခုႁမြက္ဆိုေတာ္မူသည္မွာ “သဖန္းပင္ႏွင့္ အျခားသစ္ပင္အားလုံးတို႔ကို ၾကည့္ၾကေလာ့။

30႐ြက္ႏုထြက္လာေသာအခါ သင္တို႔သည္ျမင္၍ ေႏြရာသီနီးၿပီျဖစ္ေၾကာင္း အလိုအေလ်ာက္သိၾက၏။

31ထိုနည္းတူ ဤအရာမ်ားျဖစ္ပ်က္ေနသည္ကို သင္တို႔ျမင္ရေသာအခါ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ေပၚထြန္းလုနီးၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိမွတ္ၾကေလာ့။

32သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုသည္ကား ဤအရာအားလုံးမျဖစ္ပ်က္မီ ဤမ်ိဳးဆက္သည္ မည္သည့္အခါမွ် ကြယ္ေပ်ာက္လိမ့္မည္မဟုတ္။

33ေကာင္းကင္ႏွင့္ေျမႀကီးသည္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားလိမ့္မည္။ ငါ့စကားမူကား မည္သည့္အခါမွ်ကြယ္ေပ်ာက္လိမ့္မည္မဟုတ္။

34သင္တို႔သည္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္သတိထားၾကေလာ့။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ အေပ်ာ္ၾကဴးျခင္း၊ ေသာက္စားမူးယစ္ျခင္းႏွင့္ အသက္ရွင္ေရးအတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ သင္တို႔စိတ္ႏွလုံးေလးလံထိုင္းမႈိင္းေနၾကစဥ္ ထိုေန႔ရက္သည္ ေက်ာ့ကြင္းကဲ့သို႔ သင္တို႔အေပၚသို႔ ႐ုတ္တရက္က်ေရာက္လာလိမ့္မည္။

35အေၾကာင္းမူကား ထိုေန႔ရက္သည္ ေျမတစ္ျပင္လုံး၌ေနထိုင္သူအေပါင္းတို႔အေပၚသို႔ သက္ေရာက္လာလိမ့္မည္။

36ထို႔ေၾကာင့္ သင္တို႔သည္ ျဖစ္ပ်က္ေတာ့မည့္ ဤအမႈခပ္သိမ္းတို႔မွ လြတ္ေျမာက္၍ လူ႔သား၏ေရွ႕ေတာ္၌ မတ္တတ္ရပ္ႏိုင္ရန္ အခ်ိန္ရွိသေ႐ြ႕ ႏိုးႏိုးၾကားၾကားရွိလ်က္ ဆုေတာင္းၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

37ကိုယ္ေတာ္သည္ ေန႔အခါမ်ား၌ ဗိမာန္ေတာ္တြင္ သြန္သင္ေတာ္မူၿပီး ညအခါမ်ား၌မူ အျပင္သို႔ထြက္သြား၍ သံလြင္အမည္ရွိေသာေတာင္ေပၚ၌ ညကိုကုန္လြန္ေစေတာ္မူ၏။

38လူအေပါင္းတို႔သည္လည္း ကိုယ္ေတာ္၏တရားေတာ္ကိုၾကားနာရန္ နံနက္ေစာေစာ ဗိမာန္ေတာ္၌ရွိေသာကိုယ္ေတာ္ထံသို႔ လာၾက၏။

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →