John 4 — Mazanderani GMB (گیله ماز)

10عیسی اونِه جَواب باَگوته: «اَگه خُدایِ هَدیِه رِه فَهمِنِه بِی و دانِّسی کیِه که تی جی اُو خَنِه خودِت اونه جی خَسّی، وَ اون تِرِه اُویی دَنه با که تِرِه زندگی هَدِه.»

11زِنا اونه باَگوته: «آقا، هیچی نِداری اونه هَمرَه اُو بَکِشی و چاه هم جَلِه، پَس اون اُویی که زندگی دَنِه رِه کوجِه یه جی هارنی؟

12مَگِه تو اَمیِ جَد یَعقوبِ جی گَته تَری؟ اون این چاهِ اَمَرِه هَدَه و خودش و اونه ریکاشان و اونه گَلِّه شان این چاهِ جی بُخاردَن؟»

13عیسی اونِه باگوته: «هر‌ که این اُویِه جی خارنِه باز هَم تَشنا بونه.

14وَلی هر کس اون اُویِه جی که مَن اونه دَنَم بُخارِه هیچ وَخت باز تَشنا نَبونه. اُویی که مَن اونه دَنَم اونه وجودِ میَن ایتا چِشمِه‌ یه مِثان بونه که تا اَبَدی زندِگی جوشِنِه و سرمَشت بونه.»

15زِنا باَگوته: «آقا این اُویه جی مَرِه هَم هَدِه تا دِ تَشنا نَبوم و اُو بَیتَنِ وَسین ایجه نییَم.»

16عیسی اونه باَگوته: «بوشو تیِ شویِه دُخوان و وَگِرد.»

17زِنا جَواب هَدَه: «شو نِدارم.» عیسی باَگوته: «راس گوُنی که شو نِداری،

18چونکه پَنج تا شو داشتی و اونیکه اَلآن داری تی شو نیِه. اونچه باگوتی راسِّه!»

19زِنا باَگوته: «آقا دینَم تو ایتا پِیغَمبَرِی.

20اَمیِ اَجداد این کوهِ دِلِه پَرَسِش کانه بان، وَلی شُما گونین جایی که مَردُم بایِسّی اونه دِلِه پَرَسِّش هَکُنَن اورشَلیمِ شهرِ.»

21عیسی باَگوته: «اِی زَن، باوَر هَکُن موقه ایی رَسِنه که آسِمانی پیَر رِه نه این کوهِ دِلِه پَرَسِّش کانید نه اورشَلیمِ دِلِه.

22شُما اونچه نِشناسِنِین رِه پَرَسِّش کانید، وَلی اَما اونچه اِشناسِنیم رِه پَرَسِّش کانیم، چون نِجات یَهودِ قوم طَریقِ هَنه.

23وَلی موقه ایی رَسِنه که اَلآن هَم بَرسییَه که پَرَسَّندِگانِ حَقیقی آسِمانی پیَر رِه روح و حَقیقَتِ دِلِه پَرَسِّش کانَن، چونکه آسِمانی پیَر اینجور آدَمانِ دُمّال دَرِه که اونه پَرَسِّش هَکُنَن.

24خُدا روحِ و اونه پَرَسَّندگان بایسّی خدا رِه روح و حَقیقَتِ دِلِه پَرَسِّش هَکُنَن.»

25زِنا باَگوته: «دانَم که ماشیَح هَمون مَسیح موعود هَنِه؛ وَختی اون بیِه هَمِه چیرهِ اَمِرِه گونِه.»

26عیسی اونه باَگوته: «مَن که تی هَمرَه گَب زَنَم، هَمونم.»

27همون دَم، عیسیِ یه شاگِردان وَگرِسَّن. اوشان تَعَجِب هَکُردَن که عیسی دَرِه ایتا زِنایِ هَمرَه گَب بَزِنه. وَلی هیچکِدام نَپُرسین «چی خَنی؟» یا «چِرا اونه هَمرَه گَب زَنی؟»

28ایما زِنا خودشه پیلکا رِه زِمین بَنَه و شَهرِ دِلِه بَشه و مَردُمِ باَگوته:

29«بیئِین مَردی رِه بِینِین که هر اونچه تا اَلآن هَکُرده بام رِه مَرِه باَگوته. مُمکِن نیِه اون مَسیحِ موعود هَبو؟»

30پَس اوشان شَهرِ جی دِرگا بومَن و عیسی یِه وَرجه بَشَن.

31اینِ میَن، شاگِردان اونه جی خواهش هَکُردَن باگوتَن: «اُسّا، یِچی بُخار.»

32وَلی عیسی اوشانه باَگوته: «مَن غَذایی دارَم که شُما اونه جی خَبِر نِدارید.»

33شاگِردان هَمدِیگَرِ باگوتَن: «مَگِه کَسی اونه رَه غَذا بیاردِه؟»

34عیسی اوشانه باَگوته: «می غذا اینه که می بَرِساندِه اِرادِه رِه بِجا بیارِم و اونه کارِ اَنجام هَدَم.

35این گَبِ نِشنَوِسِّین که ”هَلَه چهار ماه دِرُویه موقه بُمانسِّه؟“ ولی من شِمِره گونَم شیمی چِشمِ واز هَکُنید و بَینِین که زَمینِ آمادِۀ دِرو هیسِه.

36اَلآن دِرُوگَر خودشه دَسمُزدِ گیرنِه واَبَدی زندگی یه وَسین مَحصول جَمع کانه تا اونیکه کارنِه و اونیکه دِرُو کانه با هم خوشحال هَبون.

37این مَثَلِ جا ایجِه یِه که ”ایتا کارنِه و ایتا دیگه دِرُو کانه.“

38مَن شِمِره روانه هَکوردَم تا مَحصولِی رِه دِرُو هَکُنید که شیمی دَسترنج نیِه. بَقیِه زَحمت بَکِشییَن و شُما اوشانه دَسترنجِ بَرداشت کانید.»

39اون زِنایِ شَهادَتِ خاطِری که باگوتِه با «هر اونچه که تا اَلآن هَکُردهِ بام رِه مَرِه باَگوته،» خِیلی اَز سامِریان که اون شَهرِ دِلِه زندگی کانه بان عیسی رِه ایمان بیاردِن.

40وَختی اون سامِریان عیسی یه وَرجه بومَن اونه جی بِخَسَّن اوشانه وَرجه بُمانه. پَس عیسی دو روز اوجِه بُمانسِّه.

41وَ خِیلیانِ دیگر اونه گَبِ خاطِری ایمان بیاردِن.

42اوشان اون زِنا رِه گونه بان: «دِ فقط تی گَبِ خاطِری نیِه که اونه ایمان هارنیم، چونکه اَما خودِمان اونه گَبِ بِشنَوِسّیم و دانیم که این مَردَای راس راسی دُنیایِ نِجات دَهَندِئه.»

43دو روز بعد عیسی اوجِه یه جی به جَلیل مَنطَقِه بَشَه،

44چونکه عیسی خودش باگوتِه با که «پِیغَمبَر، خودشه زادگاهِ دِلِه حُرمَت نِداره.»

45پس وَختی بِه جَلیل بَرِسییَه، جَلیلیان خُشحالی یه هَمرَه اونه جی اِستِقبال هَکُردَن، چون اوشان هَم عیدِ وَسین به اورشَلیم بَشَه بان و تمام اونچه عیسی اوجِه هَکُردهِ با رِه بَدییِه بان.

46ایما یِدَفِه دیگه عیسی قانای جَلیلِ دِلِه بَشَه هَموجِه که اُو رِه شَراب هَکُردهِ با. اوجِه ایتا اَز دَرباریِان دَبا که ایتا مَریضِ ریکا کَفَرناحومه شَهرِ دِلِه داشتِه.

47وَختی اون مَردَای بِشنَوِسِّه عیسی یَهودیِه جی به جَلیل بوما، اونه وَرجه بَشَه و اونه جی خواهش هَکُردِه بییِه و اونه ریکا رِه شَفا هَدِه، چون اونه ریکا دَبا بَمیره.

48عیسی اونه باَگوته: «تا نِشانه و مُعجِزات نَینین ایمان نیارنین.»

49اون دَرباری مَردَای باَگوته: «آقا، پِیش اَز اونکه می وَچِه بَمیرِه، بیِه.»

50عیسی اونه باَگوته: «بوشو؛ تی ریکا زندهِ ماندِنِه.» اون مَردَای عیسی یه گَبِ باوَر هَکُردِه و رادَکِته.

51هَلَه راهِ دِلِه دَبا که اونه پاکاران اونه پیشواز بومَن و اونه باگوتَن: «تی ریکا دَرِه خوُب بونه.»

52اوشانه جی بَپُرسیِه: «از چه ساعَتی اونه حال دَرِه خوب هَبو؟» باگوتَن: «دیروز، ساعَتِ یک بعد از ظُهر اونه تَوْ قَطع هَبا.»

53اونوَخت پیَر بِفَهمِسِّه که این همون ساعَتی با که عیسی اونه باگوتِه با: «تی ریکا زندِه ماندِنه.» پَس خودش و اونه تمام اَهلِ سِرِه ایمان بیاردِن.

54این دُوّمین نِشانه و مُعجِزِه ایی با که عیسی موقِه ایی که یَهودیِه جی بِه جَلیل بوما اَنجام هَدَه.