Revelation 13

Mazanderani GMB (گیله ماز)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ایما بَدییَم ایتا وحشی جانِوَر دریایِ جی دَرِه دِرگا هَنه. دَه تا شاخ و هفتا کَلِّه داشتِه، دَه تا تاج اونه شاخِشانِ سَر دَبا؛ و اونه هر کَلِّه یه سَر ایتا کفرآمیزِ اِسم بَنوِیشتِه هَبا با.

2اون وحشی جانِوَر که مَن بَدییَم ایتا پلنگ مِثان با، وَ اَشِ لِنگِشان و شیرِ دَهَن رِه داشتِه. و اژدها، خودشه قُدرَت و خودشه تَخت و ایتا گَتِ اقتدارِ وحشی جانِوَرِ هَدَه.

3ایتا ازاون وحشی جانِوَر کَلِّه ها، اِنگار ایتا کُشنده زَخم بِیته با، وَلی اون کُشندِه زخم خوب هَبا با و تمام زمین بُهت هَکُردَن و اون وحشی جانِوَر جی پیروی هَکُردن.

4مَردُم اژدها رِه پَرَسِّش کانه بان چون خودشه اقتدارِ اون وحشی جانِوَرِ هَدَه با. و اون وحشی جانِوَرم پَرَسِّش کانه بان و گونه بان: «کیِه که بِتَّنِه اون وحشی جانورِ مِثان هَبو؟ کیِه که بَتَّنِه اونه هَمرَه بَجِنگِه؟»

5ایتا دَهَن اون وحشی جانِوَرِ هَدَه هَبا تا غُرور و کُفرِ هَمرَه گَب بَزِنِه، و اونه اِجازه هَدَه هَبا تا چِل و دو ماه خودشه اقتدارِ به کار بَبِره.

6اون خودشه دَهَنِ واز هَکُردِه تا خُدا رِه کُفر باگو، کُفر باگوتَن اونه اِسم و اوجه ایی که ماندِنهِ، یَعنی اوشانیکه آسِمانِ دِلهِ دَرِن.

7و این هم، اونه اِجازه هَدَه هَبا که مُقدّسینِ هَمرَه بَجِنگِه و اوشانه سَر پیروز هَبو؛ و اونه اقتدار هَدَه هَبا تا هر طایفه، مَردُم، زبان و قومِ سَر حاکِم هَبو.

8و تمام اوشانیکه زَمینِ سَر دَرِن و اون وحشی جانِوَرِ پرسِّش کانَن - یعنی هر کَس که اونه اِسم، وَرِّه یه حیاتِ دَفترِ دِلهِ بَنوِیشتِه نَبا، همون وَرِّه که پِیش از اینکه دُنیا خلق هَبو قُربانی هَبا با.

9اونکه گوش دارِه بِشنوئهِ:

10اَگِه قَرار هَبو یِنفر اَسیر هَبو، به اَسیری شونِه. اَگِه قرار هَبو ینفر شَمشیر هَمرَه بَکوشت هَبو، بایِسّی شَمشیر هَمرَه بَکوشت هَبو. و این مقدّسین پایداری و اوشانه ایمانِ خَنِه.

11ایما ایتا دیگه وحشی جانِوَر بَدییَم که زمینِ جی دِرگا هَنه. دُتا شاخ وَرِّه یه مِثان داشتِه و اژدهایِ مِثان گَب زنه با.

12اون، اوّلین وحشی جانِوَر تمام اقتدارِ اونه عوض به کار گیرنه با، و زمین و اوشانیکه زَمینِ سَر دَرِن رِه مجبور کانِبا که اوّلین وحشی جانِوَر که اونه کُشنده زخم خوُب هَبا با رِه پَرَسِّش هَکُنَن.

13دُوّمین وحشی جانِوَر گَتِه نِشانه ها و معجزات نَمایش بَنَه، جوریکه حتّی مَردُمانِ چِشِ پِیش آسِمانِ جی تَش زَمینِ سَر بیاردِه.

14و اون نِشانه ها و معجزاتِ خاطری که اجازه داشتِه اون اوّلین وحشی جانِوَر عوض به کار هَگیره، اوشانیکه زَمینِ سَر دَبان رِه گول بَزَه و اوشانه باَگوته ایتا مُجَسَمِه اون وحشی جانِوَر جی بِسازَن که شمشیری هَمرَه زخمی هَبا، ولی با این وجود زندهِ بُمانسِّه.

15و اونه اِجازه هَدَه هَبا تا اون وحشی جانِوَر مُجَسمِه رِه نَفَس هَدِه تا اون وحشی جانِوَر مُجَسمِه بَتَّنِه حتّی گَب بَزِنِه و باعث هَبو اوشانیکه وحشی جانِوَر مُجَسمِه رِه پَرَسِّش نَکُردِن بَکوشت هَبون.

16اینجوری، تمام آدمان اَز گَت تا کوچِک، پولدار و فقیر، و پاکار و آزادِ مجبور کانِه با تا خودشانِ راسِ دَس یا خودشانِ پیشانی سَر علامت بَنَن.

17تا هیچکَس نَتَّنِه بَهینِه یا بَروشِه، بِجز اونیکه اون علامت، یعنی اون وحشی جانِوَر اِسم یا اونه اِسمِ شُمارِه رِه بِدارِه.

18این حِکمت خَنِه. هر کی فهم دارِه، بَنی تا اون وحشی جانِوَر شُمارِه رِه حِساب هَکونه، چونکه اون شُمارِه اِنسانِ شُمارِه هیسه و اونه شُمارِه شِشصد و شَص و شِش هیسِه.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →