Revelation 14

Mazanderani GMB (گیله ماز)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ایما بِییشییَم، و بَدییَم اون وَرِّه صَهیونِ کوهِ سَر ایسَا، و اونه هَمرَه صَد و چِل و چار هزار نفر دَبان که خودِشانِه پیشانی سَر اونه اِسم و اونه پیَرِ اِسمِ بَنوِیشتِه داشتِن.

2و مَن آسمانِ جی ایتا صِدا بِشنَوِسَّم، پُر خُروش اُویه صِدایی مِثان، و گورتَکِ مِثان بُلَن با. اون صِدا که بِشنَوِسَّم ایتا چنگ‌ نَوازان صدایِ مِثان با اون موقِه که چَنگ زَنَن.

3و اوشان اون تَختِ پِیش و اون چارتا زندهِ مخلوق و اون ریش سِفیدانِ پِیش ایتا جدیدِ سُرود بُخوانِسَّن. هیچکس نَتَّنِسِّه اون سرودِ یاد هَگیره، بجز اون صَد و چِل و چار هزار نَفَر که زمینِ مَردمِ میَن یِدَفِه دیگه بَهیِّه هَبا بان.

4ایشان همون کَسائین که خودِشان رِه زِناکانِ هَمرَه نجِس نَکُردِن، چون این مَرداکان اَذَبِن. ایشان همون کَسائینِ که وَرِّه هرکوجهِ شونه اونه دُمّال شونِن. ایشان آدَمان میَن جی یِدَفِه دیگه بَهیِّه هَبان تا خُدا و وَرِّه یه نوبَر هَبون.

5و اوشانه دَهَنِ دِلِه هیچ دِروئی پیدا نَبا چون اوشان بی عیبِن.

6ایما ایتا دیگه فِرِشتِه بَدییَم که آسِمانِ میَن پَرواز کانِبا و اَبَدی اِنجیل خودشه هَمرَه داشتِه تا اونه اوشانیکه زمینِ دِلِه دَرِن، و هر مِلّت و طایفه و زبان و قومِ اعلام هَکونه.

7و اون ایتا بُلَندِ صدایِ هَمرَه باَگوته: «خُدایِ جی بَتِرسین و اونه جَلال هَدین، چون اونه داوری یه ساعت بَرِسییَه. اونه پَرَسِّش هَکُنید، اونیکه آسِمان و زمین و دریا و چِشمِه‌ شانه اُو رِه خَلق هَکُردِه.»

8وَ ایتا دیگه فِرشتِه یعنی دُوّمین فِرِشتِه اونه دُمّال سَر بوماَ و باَگوته: «فور بوماَ! اون گَتِ بابِل فور بوماَ! اونیکه خودشه زِناکاری شَرابِ جی تمام مِلّتا رِه هَدَه.»

9ایما ایتا دیگه فِرِشتِه یعنی سِوّمین فِرِشتِه اون دُتایِ دُمّالسَر بوماَ و ایتا بُلَندِ صدایِ هَمره باَگوته: «اَگِه کَسی اون وحشی جانِوَر و اونه مُجَسَمِه رِه پَرَسِّش هَکونه و خودشه پیشانی سَر یا خودِشِه دَسِ سَر اونه علامتِ قَبول هَکونه،

10اون هَم خُدای غضبِ شَرابِ جی که پُر ملات و خالِصِ وخُدایِ غَضَبِ پیالِه یه دِلهِ بَریخته هَبا خارنِه. اون، مُقدَّسِ فِرشتِگانِ پِیش و وَرِّه یه پِیش تَش و گوگردِ هَمرَه عَذاب کَشِنِه.

11وَ اوشانه عذابِ دود تا اَبد و تا اَبد جآر شونِه. و اوشانیکه اون وحشی جانِوَر و اونه مُجَسَمِه رِه پَرَسِّش کانَن و هر کَس که اونه اِسمِ علامتِ قَبول کانه، نه روزِ دِلِه آسایش دارِه و نه شُویه دِلِه.»

12این مقدَّسینِ پایداری رِه خَنِه، اوشانی که خُدایِ اَحکام و مسیح رِه ایمانِ دارَن.

13و آسِمانِ جی ایتا صِدا بِشنَوِسَّم که گونه با، «اینه بَنویس: خُشا بِحال اوشانیکه مین بَعد خُداوَندِ دِلهِ میرنِن.» وَ خُدایِ روح باگوته: «راس راسی خُشا بِحالِ اوشان که خودِشانِه زَحمتانِ آسایشِ گیرِنَن، چون اوشانه اعمال، اوشانه دُمّالسَر هَنه!»

14ایما بِیشییَم، ایتا اِسبی اَبر می پیش دَبا و اون اَبرِ سَر یِنَفَر نیشته با که اِنسانِ ریکا رِه ماندِنهِ با و ایتا طِلای تاج خودشه سَر داشتِه و ایتا تیز داز خودشه دَسِ دِلِه.

15و ایتا دیگه فِرِشتِه معبدِ جی دِرگا بوماَ و بُلَندِ صِدایِ هَمرَه اونیکه اَبرِ سَر نیشته با رِه باَگوته: «تیِ دازِ هَگیر و دِرُو هَکُن، چون دِرُوئه موقِه بَرِسییَه و زمینِ مَحصول حِسابی بَرسییَه.»

16پَس اونیکه اَبرِ سَر نیشته با خودشه دازِ زَمینِ سَر بَچِرخاندِه و زمین دِرُو هَبا.

17ایما ایتا دیگه فِرِشتِه معبدِ جی که آسِمانِ دِلهِ با دِرگا بوما و اون هَم ایتا تیز داز خودشه دَس داشتِه.

18ایما ایتا دیگه فِرِشتِه که تَشِ اِقتدارِ داشتِه قُربانگاه جی دِرگا بوماَ و بُلَندِ صدایِ هَمرَه اونیکه تیز داز داشتِه رِه، باَگوته: «تیِ تیز داز رِه هَگیر و انگورِ خوشِه شانِ زَمینِ رَزی جی بَچین، چون زمینِ اَنگورِشان بَرِسییَه.»

19پَس اون فِرشتِه خودشه داز زَمینِ سَر بَچِرخاندِه و زمینِ اَنگورشانِه جَم هَکُردِه و شرابِ گَتِه حوضِ دِلهِ که خُدایِ غضب با بَریختِه.

20وَ اَنگورِشان شرابِ حوضِ دِلهِ که شَهرِ دِرگا با، باکوتاندِه هَبا و اون حوضِ جی خون سَرازیر هَبا و خون تا اَسبانِ اَوسارِ قَد جآر بوماَ، و اونه دِرازا سیصد کیلومتر با.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →