Revelation 3

Mazanderani GMB (گیله ماز)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1«وَ ساردِس کلیسای فرشته یه وَسین بَنویس: «اونکه خُدایِ هفتا روح و هفتا سِتارِه رِه داره، اینجور گونِه: تی اعمالِ جی خَبِر دارَم. اینِه وَسین سَرشناسی که زندهِ ایی، وَلی بَمِردی.

2بیدار هَبو و اونچه که بِجا بُمانسِّه و دَرِه بَمیرِه رِه، تقویت هَکُن! چونکه تی اعمالِ می خُدایِ دیدِ وَر کامل نَدییَم.

3پَس اونچه که بِیتی و بِشنَوِسّی رِه، تیِ یاد بیار؛ اونِه بِدار و توبِه هَکُن. اَگه بیدار نَبی، دُزِّ مِثان هَنَم و تو خَبَردار نَبونی که چه ساعتی تی سُراغ هَنَم.

4«با این وجود هَلَه، بعضیان رِه ساردِس دِلهِ داری که خودِشانِ دامَنِ آلودِه نَکُردِن. و اوشان اِسبی لِواس هَمرَه، می هَمرَه قَدَم زَنِن، چونکه لیاقت دارَن.

5هر کی که پیروز هَبو، اینجور اِسبی لِواس دُکانه و مَن اونه اِسمِ هیچ وخت حیاتِ دفترِ جی پاک نُکانَم، و می پیَر و اونه فِرِشتگانِ وَر اونه اِسمِ می زِبان هارنَم.

6اونکه گوش داره بِشنوئهِ که خُدایِ روح کلیساها رِه چی گونِه.

7«فیلادِلفیایِ کلیسای فرِشته یه وَسین بَنویس: «اونکه قدّوسِ، اونکه حَقِّ، اونکه داوود کیلیت رِه دارِه، اونکه واز کانه و هیچکَس نَتَّنِه دَبِدِه، وَ اونکه دَبِندِنه و هیچکَس نَتَّنِه واز هَکونه، اینجور گونِه:

8مَن تی اعمالِ جی خَبَر دارَم. بِیِیش، ایتا واز هَکُردِه دَر تی پِیش بَنَم که هیچکَس نَتَّنِه اونِهِ دَبِدِه. دانَم که تی قُوَّت کَمِ، وَلی می کَلامِ بِداشتی و می اِسمِ حَشا نَکوردی.

9بِیِیش، مَن اوشانیکه شیطانِ عبادتگاهِ جی هیسَن و خودِشان رِه یهودی دانَن ولی نییَن، بلکِه دِرو زَنِن، بِیِیش، مَن اوشانه مجبور کانَم تا بییَن و تی لِنگ پیش دَکِن تا بِدانَن که مَن تِرهِ دوس داشتِمِ.

10چونکه تو می کلامِ صبر و تَحَمُلِ هَمرَه قایِم بِداشتی، مَنَم تِرِه اون آزمونِ ساعتِ دِلِه که تمام دُنیایِ سَرهَنه تا زَمینِ سَرِمَردُمِ، آزمون هَکونه حِفظ کانَم.

11«مَن زود هَنَم. اونچه که داری رِه، قایِم بِدار تا کَسی تی تاجِ تی جی نَگیرِه.

12هر کی که پیروز هَبو، می خُدایِ معبدِ دِلِه اونه سِتون کانَم. وَ دِ هیچ وخت اوجِه یه جی نَشونِه. و مَن می خُدایِ اِسم و می خُدایِ شهرِ اِسمِ اونه سَر نِوِیسِنَم، یعنی جدیدِ اورشلیم، که آسِمانِ جی می خُدایِ طرفِ جی هَنه، وَ می جدیدِ اسم رِه هَم اونه سَر نِویسِنَم.

13اونکه گوش داره بِشنوئهِ که خُدایِ روح کلیساها رِه چی گونِه.

14«لائودیکیه کلیسای فرشته یه وَسین بَنویس: «اونکه اَمینِ، اونکه وفادارِ و حَقیقی شاهِدِ، اونکه خُدایِ خلقتِ سَرچِشمِئه، اینجور گونِه:

15تی اعمالِ جی خَبِر دارَم؛ که نه سَردی و نه داغ. کاش یا سَرد بِی یا داغ.

16پس چون وِلَرمی و نه داغی نه سَرد، تِرِه ایتا فیلی مِثانِ دَهَنِ جی دِرگا تُووادِنَم.

17چون گونی: ”دولتمندم؛ مال و مَنال دارَم و هیچی یه مُحتاج نییَم.“ و نِدانی که بدبخت و ذلیل و فقیر و کور و لُخت و پَتیئی.

18تِرِه نَصیحَت کانَم خالِصِ طَلا که تَشِ جی بُگذَشته رِه، می جی بَهینی تا دولتمند هَبی، و اِسبی لِواسِشان، تا دَکُنی و تی لُختی یه شَرم بِدیِه نَبو، و مَرهم، تا تیِ چِشِ سَر بمالی تا بَینیِ.

19«مَن اوشانیکه دوس دارَم رِه سرامکو و تربیت کانَم، پَس غیرتی هَبو و توبِه هَکُن.

20بِیِیش، دَرِ پُشت اِیسَم و دَرَم دَر زَنَم. اگه کَسی می آوازِ بِشنوئهِ و دَرِ می وَسین واز هَکونه، دِلهِ هَنَم و اونه هَمرَه شام خارنَم و اون هَم می هَمرَه.

21«هر کی که پیروز هَبو، این حَقِّ اونه دَنَم که می هَمرَه می تَختِ سَر بَنیشِه، هَمونجور که مَنَم پیروز هَبام و می پیَر هَمرَه اونه تَختِ سَر بَنیشتَم.

22اونکه گوش دارِه بِشنوئهِ که خُدای روح کلیساها رِه چی گونِه.»

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →