Mark 14 — Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

1دِ روز پِسَخ و فَطیری عیدِ بَمونِس وِه. مَعبدی گَت گَتِه کاهنِن و توراتی مَلِّمِن یَتِه راهی دِمال دَوِنِه گه عیسی رِه کَلَکی هَمرا هَماسَن و بَکوشِن.

2چون گِتِنِه: «نِنِه عیدی روزایی دِلِه هَین کارِ هاکِنیم، نَکِنِه یَه موقِه مَردِن شورِش هاکِنِن.»

3وختی عیسی بِیت‌عَنْیایی آبادی ای دِلِه شَمعونِ جُذامی ای خِنِه سِفرِه سَر نیشت وِه، یَتِه زَنا یَتِه مَرمری ظرفی هَمرا گه وی دِلِه عَطری روغَن دَوِه عیسایی وَر بیمو. هون عطری روغن خالِصِ سنبلی جا وِه و خِیلی هَم گِرون وِه. هون زَنا ظرفِ بِشکانیِه و عَطری روغَنِ عیسایی سَر بَریختِه.

4بعضی از اونانیگه اوجِه دَوِنِه خِیلی عصبانی بَوِنِه، هَمدیَرِ بُتِنِه: «چه وِنِه هَین عطری روغَن هَینجور هَدَر بورِه؟

5بِشِنِسِه هونِه سیصد دیناری اَنّا ویشتَر بَروتَن و وی پولِ فَقیرِنِ هادائَن.» وشون هون زَنارِه خِیلی سَراکو هاکِردِنِه.

6ولی عیسی بُتِه: «وِرِه کار نارین. چه وِرِه نارحَت کِنِنی؟ وی قشنگِ کار میسِه هاکِردِه.

7چون فَقیرِن هَمِش شِمِه هَمرا دَرِنِه و هر وَخت بَخواین بَتِنِّنی وِشونِه کِمَک هاکِنین، ولی مِن هَمِش شِمِه هَمرا دَنیمِه.

8هر چی هَین زَنایی دَس بَر ایمو، هاکِردِه. وی شی هَین کاری هَمرا، پِش پِش می تَنِ دَفن هاکِردَنی سِه، عطری روغَن بَزو.

9حَیقَتاً شِمارِ گِمِه، دِشتِه دِنیایی دِلِه، هر جا گه اِنجیل موعظه بَوو، هَین زَنایی کارِ هَم گِنِنِه و شی یاد اُرِنِه.»

10اَزما یهودای اَسْخَریوطی گه یَتِه اَزون دِوازِه شاگرد وِه، مَعبدی گَت گَتِه کاهِننی وَر بوردِه تا عیسی رِه وِشونی تَسلیم هاکِنِه.

11وِشون وختی یَهودایی گَبِ بِشنُسِنِه، خِشال بَوِنِه و وِرِه پول وَعدِه هادانِه. یهودا یَتِه فِرصَتی دِمال دَوِه تا عیسی رِه تَسلیم هاکِنِه.

12فَطیری عیدی اوَّلین روز گه پِسَخی وَرکارِه قِروونی کِنِنِه، عیسایی شاگِردِن ویجا بَپُرسینِه: «خواینی کِجِه بوریم و تِنِه تَیِّه بَوینیم تا پِسَخی شُومِ بَخاری؟»

13عیسی دِتا از شی شاگِردِنِ بَرِسانیِه و وِشونِه بُتِه: «شَهری دِلِه بورین؛ اوجِه یَتِه مَردی رِه یَتِه پیلَک اُوئی هَمرا وینِنی. وی دِمال بورین.

14هر جا گه هون مَردی دِلِه بوردِه، هون خِنِه ای صاحابِ بُئین، ”اِسّا گِنِه، می مِهمون خِنِه کِجِئِه تا پِسَخی شُومِ شی شاگِردِنی هَمرا بَخارِم؟“

15وی یَتِه گَتِه بالا خِنِه فرش هاکِرد و آمادِه بَوِه شِمارِ هَم دِنِه. اوجِه اَمِنِه تَیِّه بَوینین.»

16اَزما شاگِردِن شَهری دِلِه بوردِنِه، هَمه چیرِه هَمونجوری گه عیسی وِشونِه بُت وِه بَئینِه و پِسَخی عیدی شُومِ تَیِّه بَئینِه.

17وختی شُو بَوِه، عیسی شی دِوازِه تا شاگِردی هَمرا اوجِه بوردِه.

18وختی سِفرِه سَر نیشت وِنِه و غذا خاردِنِه، عیسی بُتِه: «حَیقَتاً شِمارِ گِمِه یَتِه از شِما گه دِ می هَمرا غذا خارنِه، مِنِه دِشمَنی تَسلیم کِنِّه.»

19شاگِردِن پَکَر بَوِنِه و یَتِه یَتّا عیسایی جا بَپُرسینِه: «هون مِن هَسمِه؟»

20عیسی وِشونِ بُتِه: «یَتِه از شِما دِوازِه نَفَرِ، هَمون گه شی نونِ می هَمرا کاسِه ای دِلِه زَنِّه.

21اِنسونی ریکا هَمونجور گِه وی خَوَری بَنوِشت بَوِه، شونِه، ولی وای به حالِ اونیگه انسونی ریکارِه دِشمنی تَسلیم کِنِّه. ویسِه بِهتر وِه هیچ وَخت دِنیا نیمو وو.»

22وختی دِ غَذا خاردِنِه عیسی نونِ بَیتِه و بعد از شِکر هاکِردَن، گِلی هاکِردِه و شاگِردِنِه هادا و بُتِه: «بَیرین، هَین می تَنِ.»

23اَزما پیالِه رِه بَیتِه و بعد از شِکر هاکِردَن، وِشونِه هادا و هَمه اونی جا بَخاردِنِه.

24اَزما عیسی وِشونِه بُتِه: «هَین می خونِ، عَهدی خون، گه خِیلیایی سِه بَشِنی وونِه.

25حَیقَتاً شِمارِ گِمِه گه دِ اَنگوری مَحصولی جا نَنوشِمِه تا هون روزی گه اونِه خِدایی پادشاهی ای دِلِه، تازِه بَنوشِم.»

26وِشون بعد از هَینگه یَتِه سرود بَخونِسِنِه، زیتونی کوهی سَمت راه دَکِتِنِه.

27عیسی شاگِردِنِه بُتِه: «شِما هَمه مِنِه تنیا اِلِنی، چون زَکریای پِیغمبری کیتابی دِلِه بَنوِشت بَوِه، «‌”چَپونِ زَمِّه و گِسَنیشون پَخش و پَلا وونِنِه.“

28ولی بعد از اونگه زینِّه بَوِمِه، شِمِه جا پِشتر جَلیلی مَنطقه ای سِه شومِه.»

29پِطرُس عیسی رِه بُتِه: «حتّی اگه هَمه تِرِه تنیا بِلِن، مِن تِرِه تنیا نِلمِه.»

30عیسی پطرسِ بُتِه: «حَیقَتاً تِرِه گِمِه هَمین اَمشو، پِش از اونگه تَلا دِ کش بَخونِّه، تو سِه کَش مِنِه هَشا کَشِنی!»

31ولی پِطرُس شی گَبی سَر هِرِسا و بُتِه: «اگه لازِمِ ووئِه تی هَمرا بَمیرِم هَم تِرِه هَشا نَکِمِّه.» دِشتِه شاگِردِن هَم هَینِه بُتِنِه.

32اَزما وِشون یَجا گه وی اِسم جِتسیمانی وِه بوردِنِه. عیسی شی شاگِردِنِ بُتِه: «وختی مِن دِ دِعا کِمِّه هَیجِه هِنیشین.»

33عیسی پِطرُس و یعقوب و یوحنا رِه شی هَمرا بَوِردِه. وی پَریشون و دِلواپَس بَوِه، وِشونِه بُتِه:

34«غِرصِه ای جا، دِ میرمِه. هَیجِه بَمونین و ویشار ووئین.»

35اَزما اَقَدّی پِشتَر بوردِه، شی دیمِ بِنِه ای سَر بِشتِه و دِعا هاکِردِه اگه وونِه هون ساعَت ویجا رَد بَوو.

36عیسی هَینجور بُتِه: «اِی اَبّا، اِی پیر، تو بَتِنّی هر کاری هاکِنی. هَین پیالِه رِه میجا دور هاکِن، ولی نا می خواسِّه ای سِه بَلگی تی خواسِّه بَوو.»

37وختی عیسی هون شاگِردِنی وَر دَگِرِسِه بَئیِه وِشون بَفِتِنِه. پَس پِطرُسِ بُتِه: «شَمعون، بَفِتی؟ نَتِنِسی یه ساعت ویشار بَمونی؟

38ویشار ووئین و دِعا هاکِنین تا آزمودی دِلِه نَکِفین. حَیقَتاً روح خواینِه ولی تَن تَوان نارنِه.»

39پَس عیسی یَکَش دییَر بوردِه و هَمون دِعارِه هاکِردِه.

40و اَی هَم دَگِرِسِه و بَئیِه وِشون بَفِتِنِه، چون وِشونی چِش سَتَل بَوِه وِه. وِشون نَئونِسِنِه عیسی رِه چی بُئِن.

41اَزما عیسی سوّمین کَش شاگِردِنی وَر دَگِرِسِه و وِشونِه بُتِه: «حَلا خُو دَرِنی و دِ استراحت کِنِنی؟ دِ وَسِّه! اون ساعت بَرِسیِه. اِسا اِنسونی ریکا گِناهکارِنی دَس تَسلیم وونِه.

42پِرِسین بوریم. هارشین اونیگه خواینِه مِنِه تَسلیم هاکِنِه دِ راهی جا رَسِنِه.»

43عیسی حَلا دِ گَب زووِه گه ناخوَکی یَهودا، یَتِه اَزون دِوازِه شاگِرد، یه دَسِه جَماعَتی هَمرا گه شَمشیر و دَسِ چو داشتِنِه، و مَعبدی گَت گَتِه کاهنِن و توراتی مَلِّمِن و مَشایخی طَرَفی جا وِنِه بیمو.

44هون خائِن شی هَمراهِنِ علامت هادا و بُت وِه: «اونی رِه گه خِش دِمِه، هَمونِه، وِرِه هَماسین و بَوِردَنی موقِه شِمِه حواس دَوو.»

45وختی یَهودا اوجِه بَرِسیِه، دَرجا عیسایی وَر بوردِه و بُتِه: «اِسّا!» و وِرِه خِش هادا.

46اَزما هون آدَمِن عیسایی سَر بَریختِنِه و وِرِه هَماسینِه.

47ولی یَتِه از اونِنی گه اوجه اِسّاوِه شی شَمشیرِ بَکشیِه و کاهِنِ اعظمی نوکَرِ یَتِه ضربِه بَزو و وی گوشِ جِر اِنگِتِه.

48عیسی وِشونِه بُتِه: «مَگِه مِن راهزَنِمِه گه شَمشیر و دَس چُویی هَمرا می بَیتَنی سِه بیمونی؟

49مِن هر روز مَعبدی دِلِه شِمِه وَر تَعلیم داوِمِه و مِنِه نَیتِنی. ولی مِقَدّسِ نِوشتِه ها وِنِه اَنجام بَوو.»

50اَزما دِشتِه شاگِردِن وِرِه سَرِشتِنِه و دَربوردِنِه.

51جَوونی گه فقط یَتِه کتونِ پارچِه شی تَن دَپیت وِه، عیسایی دِمال راه دَکِتِه. وِشون وِرِه هَم بَیتِنِه،

52ولی وی هون کتونِ پارچه گِه شی تَن داشتِه رِه دیم بَدا و لِخت دَربوردِه.

53وِشون عیسی رِه کاهِنِ اَعظمی وَر بَوِردِنِه. اوجِه دِشتِه گَت گَتِه کاهنِن و مشایخ و توراتی مَلِّمِن جَم بَوِه وِنِه.

54پِطرُس دورادور عیسایی دِمال بوردِه تا کاهِن اعظمی خِنِه ای کَناپِش بَرِسیِه. اوجِه، تَشی وَر، نِگَهوونِنی هَمرا نیشت وِه و شِرِه گَرم کِردِه.

55گَت گَتِه کاهنِن و دِشتِه شورا هَینی دِمال دَوِنِه گِه یَتِه شَهادَت عیسایی علِیه بَنگیرِن تا وِرِه کِشتَن هادِن، ولی هیچی نَنگیتِنِه.

56هر چَن خِیلیا عیسایی علِیه دِردِرو شَهادَت هادانِه، ولی وِشونی شَهادت همدیَری هَمرا جور دَر نیمو.

57اَزما چَن نَفَر پِش بیمونِه و عیسایی علِیه دِردِرو شَهادَت هادانِه، بُتِنِه:

58«اَما شِه بِشنُسِمی گه گِتِه، ”هَین مَعبدِ گه آدَمی ای دَس بَسات بَوِه رِه لی دِمِه و سِه روزی سَر، یَت دییَر مَعبَد ساجِمِه گه آدَمی ای دَسی هَمرا بَسات نَوِه وو.“‌»

59ولی حتّی وِشونی هَین شهادت هَم هَمدیَری هَمرا جور دَر نیمو.

60اَزما کاهن اعظم پِرِسا و هَمه ای میِن عیسایی جا بَپُرسیِه: «هیچ جوابی نارنی هادی؟ هَین چیِه گه هَین مَردِن تی علِیه شهادت دِنِنِه؟»

61ولی عیسی هَمونجور ساکِت بَمونِسِه و جِوابی نَدا. یَکَش دییَر کاهِن اعظم ویجا بَپُرسیِه: «تو مَسیحِ موعود، مِتِوارَکِ خِدایی ریکائی؟»

62عیسی وِرِه بُتِه: «هَسمِه، و اِنسونی ریکارِه وینِنی گه قادرِ خِدایی راسِ دَس نیشتِه و آسِمونی اَبریشونی هَمرا اِنِه.»

63اَزما کاهِنِ اَعظم شی یَقِه رِه چاک هادا و بُتِه: «دِ چی احتیاجی به شاهِد دارمی؟

64وی کِفرِ بِشنُسِنی. چی تَصمیم گیرِنی؟» دِشتِ وِشون عیسی رِه مَحکوم هاکِردِنِه گه وی حَقِّ بَمیرِه.

65اَزما بَعضیا عیسایی سَر فِلیک دیم بَدانِه، وِشون وی چِشِ دَوِسِنِه و هَمونجور گه وِرِه زووِنِه، گِتِنِه: «پِشگویی هاکِن!» نِگَهوونِن هَم عیسی رِه بَیتِنِه و بَزونِه.

66وختی گه پِطرس حَلا پایین، کَناپِش دَوِه، کاهِنِ اعظمی یَتِه کِلفَت اوجِه بیمو

67و پِطرُسِ بَئیِه گِه دِ تَشی وَر شِرِه گَرم کِنِّه. هون کِلفَت وِرِه هارشیِه و بُتِه: «تو هَم عیسای ناصِری ای هَمرا دَوِه ای.»

68ولی پِطرُس هَشا بَکِشیِه و بُتِه: «نَئومِه و نِفَهمِمِه چی گِنی!» هَینِ بُتِه و دَروازِه ای سَمت بوردِه. هَمون موقِه تَلا بَخونِسِه.

69یَکَش دییَر، هون کِلفَتی چِش وِرِه دَکِتِه و اَی هَم اونانیگه اوجِه اِسّاوِنِه رِه، بُتِه: «هَین مَردی هَم یَتِه از وِشونِه.»

70ولی پِطرُس اَی هَم هَشا بَکِشیِه. اَقَّدی دییَر، اونانیگه اوجِه اِسّاوِنِه، یَکَش دییَر پِطرُسِ بُتِنِه: «بی شَک تو هَم یَتِه از وِشونی، چون جَلیلی هَسّی.»

71ولی پِطرُس شِرو هاکِردِه شِرِه لَعنَت هاکِردَن و قَسَم بَخاردِه، بُتِه: «مِن هَین مَردی گه گِنِنی رِه، نِشناسِمِه!»

72هَمون دَم، تَلا دِوّمین کَشی سِه بَخونِسِه. اَزما پِطرُس عیسایی گَبِ شی یاد بیارد وِه گه ورِه بُت وِه: «پِش از هونگه تَلا دِ کَش بَخونِّه، سِه کَش مِنِه هَشا کَشِنی.» پس وی دِل پِر بَوِه و بِرمه هاکِردِه.