Mark 2

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1بعد از چَن روز، وختی عیسی کَفَرناحومی شهری سِه دَگِرِسِه، مَردِن خَوَردار بَوِنِه گه عیسی خِنِه دَرِه.

2یَتِخِیلی جماعت جَم بَوِنِه، جوریگه حتّی دَری پِش هَم جا دَنیوِه، و عیسی دِ خدایی کَلامِ وِشونی سِه تعلیم داوِه.

3هَمون موقِه، چَن نَفر بیمونِه گه دِ یَتِه چِلِّخِ مَردی رِه چار تایی عیسایی وَر اُردِنِه.

4ولی چون اَنّی ازدحام زیاد وِه وِشون نَتِنِّسِنِه عیسی رِه نَزیک بَوون. پَس وِشون عیسایی سَری وَری سَخفِ پِچینِه. بعد از هَینگه سَخفِ پِچینِه، چِلِّخِ وی دوشَکی هَمرا گه وی سَر بَفِت وِه، جِر بَرِسانینِه.

5وختی عیسی وِشونی ایمونِ بَئیِه، اون چِلِّخِ بُتِه: «اِی ریکا، تی گِناهِن بیامِرزی بَوِه.»

6بعضی از توراتی مَلِّمِن گه اوجِه نیشت وِنِه، شی دِلی دِلِه گِتِنِه:

7«هَین مَردی چه هَینجور گَب زَنِّه؟ دِ کِفر گِنِه! بِجز خِدا کی بَتِنِّه گِناهِنِ بیامِرزِه؟»

8همون موقِه، عیسی شی روحی دِلِه بِفَهمِسِه گه وِشون شی دِلی دِلِه چی گِنِنِه، وِشونِه بُتِه: «چه شی دِلی دِلِه هَینجور گِنِنی؟

9هَین چِلِّخِ چی بُتَن آسونتَرِ، هَینگه ”تی گِناهِن بیامرزی بَوِه“ یا هَینگه ”پِرِس و شی لارِه جَم هاکِن و راه بور“؟

10ولی هَینِسه گه دِنّین اِنسونی ریکا زَمینی سَر هَین قدرت و اِختیارِ دارنِه گه گِناهِنِ بیامِرزِه» - هون چِلِّخِ بُتِه:

11«تِرِه گِمِه، پِرِس، شی لارِه جَم هاکِن و خِنِه بور!»

12هون چِلِّخِ مَردی پِرِسا دَرجا شی لارِه جَم هاکِردِه و هَمه ای چِشی وَر اوجِه ای جا دیرگا بوردِه، یَجور گه هَمه تَجِّب هاکِردِنِه و خِدارِه شِکر کِردِنِه گِتِنِه: «هیچ وَخت هَینجور چی ای نَئیوِمی.»

13عیسی یَکَش دییَر دَریایی وَر بوردِه. دِشتِه جَماعَت وی وَر ایمونِه و وی وِشونِه تعلیم داوِه.

14موقِه ای گه دِ اوجِه رِه رَد وونِسِه، لاوی حَلْفایی ریکا رِه بَئیِه گه خراجگیرِ دَکِّه ای دِلِه نیشت وِه. وِرِه بُتِه: «می دِمال بِرِه.» وی پِرِسا و عیسایی دِمال راه دَکِتِه.

15وختی عیسی لاوی ای خِنِه ای دِلِه سِفرِه سَر نیشت وِه، یَتِخِیلی خراجگیرِن و گِناهکارِن عیسی و وی شاگِردِنی هَمرا هَمسِفرِه وِنِه، چون خِیلی از وِشون وی دِمال شیوِنِه.

16وختی توراتی مَلِّمِن گه فَریسی ای فرقِه ای جا وِنِه، بَئینِه گه عیسی گِناهکارِن و خراجگیرِنی هَمرا غذا خارنِه، وی شاگِردِنِه بُتِنِه: «چه عیسی خراجگیرِن و گِناهکارِنی هَمرا غذا خارنِه؟»

17عیسی وختی هَین گَبِ بِشنُسِه وِشونِه بُتِه: «مَریضِنِنِ گه طَبیب احتیاج دارِنِه، نا سالِمِ آدَمِن. مِن نیمومِه تا صالِحِنِ دَعوت هاکِنِم بَلگی بیمومِه گِناهکارِنِ دعوت هاکِنِم.»

18وختی گه یَحیایی شاگِردِن و فَریسیِن روزه‌ داشتِنِه، مَردِن عیسایی وَر بیمونِه و بُتِنِه: «چه یَحیایی شاگِردِن و فَریسیِنی شاگِردِن روزِه گیرِنِه، ولی تی شاگِردِن روزِه نَیرِنِه؟»

19عیسی وِشونِه بُتِه: «مَگِه وونِه عَروسی ای مِهمونِن تا وختی گه زِما وِشونی هَمرا دَرِه، روزِه بَیرِن؟ تا وختی زِما وِشونی هَمرا دَرِه نَتِنِّنِه روزِه بَیرِن.

20ولی روزایی رَسِنِه گه زِما وِشونی جا بَئیت وونِه. اون موقِه روزِه گیرِنِه.

21«هیچکی اُو نَشی و نُو چِلوارِه پیتِه جِمِه ای کَش پینَک نَزِنِه. اگه هَینجور هاکِنِه، پینَک جِمِه ای جا بَکّنی وونِه، نُو چِلوار پیتِه جِمِه ای جا سیوا وونِه و اون گِلی قَبلَنی جا بَدتر وونِه.

22هیچکی هَم تازِه شَرابِ پیتِه پوسی خیکیشونی دِلِه نَریزِنِه. اگه هَینجور هاکِنِه، اون شراب پوسی خیکیشونِه تِرکانِّه، و هَینجوری، هَم شراب و هَم پوسی خیکشون از بِین شونِنِه. بَلگی تازِه شرابِ وِنِه نُو پوسی خیکیشونی دِلِه بَریختَن.»

23یَتِه مِقَدّسِ شَنبِه روز، عیسی دِ گَنِّم جاری دِلِه رَد وونِسِه، وختی دِ راه شیوِنِه وی شاگِردِن، گَنِّم خوشِه ای بَچینِ شِرو هاکِردِنِه.

24عِلَمای فِرقِه فَریسی عیسی رِه بُتِنِه: هارِش «چه تی شاگِردِن کاری کِنِنِه گه شرعاََ مِقَدّسِ شَنبه ای دِلِه دِرِس نیِه؟»

25عیسی وِشونِه بُتِه: «مَگِه توراتی دِلِه نَخونِسِنی وختی داوودِ پادشاه و وی یارِن مِحتاج و وَشنی وِنِه، داوود چی هاکِردِه؟

26چِتی وی اَبیّاتاری دورِه گه کاهِن اعظم وِه، خِدایی خِنِه ای دِلِه بوردِه و تَقَدیس بَوِه نونِ بَخاردِه و شی یارِنِ هَم هادا، هر چَن جایِز نَوِه بِجز کاهنِن هیچکی هون نونِ بَخارِه.»

27و وِشونِه بُتِه: «مِقَدّسِ شَنبِه روز آدَمی ای سِه دِرِس بَوِه، نا آدَمی مِقِدَّسِ شَنبِه روزی سِه.

28هَینِسه، اِنسونی ریکا حتِّی مِقَدّسِ شَنبِه ای صاب اِختیارَم هَسِّه.»

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →