bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Matthew 13
Matthew 13
Dutch Frisian
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 14 →
1
Oba aun däm Dach jintj Jesus ütem Hüs rüt en sad sich dohl aum Mäa.
2
En daut vesaumld sich väl Voltj omm am, soo daut hee enn en Schepp steajch en sich dohlsad; en aul de Mensche stunde aum Eewa.
3
En hee räd too ahn väl enn Jlitjnise en säd: Tjitj, een Seimaun Laundoabeida jintj rüt too seie.
4
En aus hee seid, voll ateljet aum Wajch, en de Väajel tjeeme en fraute daut opp.
5
Aundret oba voll opp steenajet Laund, wua daut nijch väl Ead haud; en jintj boold opp, wielet nijch deepe Ead haud.
6
Oba aus de Sonn oppjintj, vebrennd daut, en wielet nijch Wartle haud, vedräjchd daut.
7
Aundret voll mank Distle; en de Distle tjeeme opp en stetjte daut.
8
En aundret oba voll opp goodet Laund Ead en brocht Frucht, eent hunndatmol, aundret zastijch, en aundret dartijch.
9
Wäa Uhre haft tom heare, dee horjch!
10
En de Jinja tjeeme en säde too am: Wuaromm rädst dü too ahn en Jlitjnise?
11
Hee oba auntwuad en säd too ahn: Wiel jünt es daut jejäft de Jeheemnese vom Himmelritj too vestohne, oba jane es daut nijch jejäft;
12
dan wäa doa haft, däm woat jejäft woare, en hee woat mea aus jenuach ha; wäa oba nijch haft, von däm waut selfst, waut hee haft, jenohme woare.
13
Doaromm räd etj enn Jlitjnise too ahn, dan see tjitje oba seene nijch en horjche oba heare nijch, vestohne uck nijch;
14
en daut woat aun ahn erfellt, waut Jesaja profezeid, de doa säd: „Met Uhre woa jie heare en doch nijch vestohne, en emm tjitje woa jie seene en doch nijch woanäme.
15
Dan dit Voltj äa Hoat es ditj vestockt jeworde, en met äare Uhre ha see schlacht jeheat, en äare Uage ha see toojemoakt, daut see nijch meteemol seene, met äare Uage en met äare Uhre heare en met äa Hoat vestohne en sich betjeare, en etj ahn heele wudd“. {Jes.6,9-10}
16
Jesäajent send jüne Uage, dan dee seene, en jüne Uhre, dan dee heare;
17
Enn Woahrheit, saj etj jünt: Väl Profeete en Jerajchte wenschte daut toseehne, waut jie seene, en ha daut nijch jeseehne; en too heare, waut jie heare, en ha daut nijch jeheat.
18
Nu heat jie daut Jlitjniss von däm Seimaun.
19
Wäaemma daut Wuat von daut Ritj heat en nijch vesteit, dan tjeemt de Beesa en rit daut üt, waut enn sien Hoat jeseit wea; disa esset, de aum Wajch jeseit es wea.
20
Oba dee opp steenajet Laund jeseit es, disa esset, de daut Wuat head en met Freid oppnämt;
21
hee haft oba tjeene Wartel enn sich, es mo fe eene korte Tiet; en wann Triebsaul oda Vefoljung wäajen daut Wuat tjeemt, dan oajat beleidijcht hee sich.
22
Dee oba mank Distle jeseit es, disa esset, dee daut Wuat heat, en de Sorj emm Läwe en de Sorje äwa Ritjdom stetjt daut Wuat, en daut brinjt tjeene Frucht.
23
Dee oba enn goode Ead jeseit es, disa esset, dee daut Wuat heat en vesteit, dee wertjlijch Frucht brinjt; en de eena hunndat, - de aundra zastijch, - en de aundra dartijch mol.
24
Een aundret Jlitjniss läd hee ahn vea en säd: Daut Himmelritj es een Mensch too vejlitje, dee goodet Sot enn sien Acka Laund seid.
25
Oba aus de Mensche schleepe, tjeem sien Fient en seid Onnkrüt mank dän Weit en jintj wajch.
26
Aus daut Sot oppjintj en Frucht tjrejch, donn tjeem uck daut Onnkrüt väa.
27
Doa tjeeme oba däm Hüsharrn siene Deena en säde too am: Harr, deedst dü nijch goodet Sot seie enn dien Acka? Wua häa tjeemt dan daut Onnkrüt?
28
Hee oba säd too ahn: Een fientlijcha Mensch haft dit jedohne. De Deena säde oba too am: West dü dan, daut wie han gohne en daut toop saumle?
29
Oba hee säd: Nä, daut jie nijch bie däm toop saumle, daut Onnkrüt met däm Weit ütriete ütroode.
30
Loht daut beides toop wausse botte Eifst, en enn de Arntetiet woa etj de Draschasch saje: Saumelt eascht daut Onnkrüt en binjt daut toop enn Goawe, omm too vebrenne; däm Weit oba saumelt enn mienen Spitja.
31
Een aundret Jlitjniss stald hee ahn väa en säd: Daut Himmelritj es soo aus en Sampkorn, daut een Mensch nehm en enn sien Acka seid;
32
daut es daut tjlanste Sotkorn, wann daut oba jewosse es, es daut jrata aus Struck Krüt, en woat een Boom, soo daut de Himmels Väajel kohme en nastle sich enn siene Asta.
33
Een aundret Jlitjniss säd hee ahn: Daut Himmelritj es soo aus Süadäjch, daut ne Frü nehm en tjneed daut met dree Mott Mäl, bott daut gauns derjch jesüat wea.
34
Dit aules räd Jesus en Jlitjnise toom Voltj, en ohne Jlitjnise räd hee nuscht too ahn;
35
dautet erfellt wort, waut derjch dän Profeet jesajcht wea: „Etj woa mien Mül opmoake enn Jlitjnise; etj woa Dinje räde, waut von gruntlajung de Welt es jeheem vestoake jehole“. {Ps. 78,2}
36
Donn leet Jesus daut Voltj gohne en jintj emm Hüs enenn; en siene Jinja tjeeme no am en säde: Died ons daut Jlitjniss vom Onnkrüt oppem Acka.
37
Hee oba auntwuad en säd: Dee daut goode Sot seid, es de Menschesän,
38
en de Acka es de Welt; de goode Sot oba, daut send de Säns Tjinja, dee too daut Himmelritj jeheare, daut Onnkrüt oba send de Säns, dee tom Beesa Diewel jeheare;
39
de Fient oba, dee daut jeseit haft, es de Diewel; en de Arnte Eifst es daut Enj von dise Tiet, de Drascha send Enjel.
40
Jrod soo aus daut Onnkrüt toop jesaumelt woat en emm Fia vebrennt woat, soo woatet senne aum Enj von dise Welttiet.
41
De Menschesän woat siene Enjel schetje, en dee woare üt sienem Ritj aule Oajanisse toop saumle en dee daut Jesatzloose doone;
42
en dee woare dän emm Fiaowe schmiete; doa woat Hiele en Tänetjnirsche senne.
43
Dan woare de Jerajchte schiene aus de Sonn emm Voda sien Ritj. Wäa Uhre haft [tom heare], de hea!
44
Daut Himmelritj es soo aus opp eenem Acka vestoaknem Schauts, daut een Mensch funk en vestuak; en enn siene Freid doaräwa jintj hee han en vekofft aules, waut hee haud, en kofft janen Acka.
45
Wada es daut Himmelritj met een Haundelsmaun too vejlitje, de straume Parle socht;
46
aus hee oba eene sea weatvolle Perle jefunge haud, jintj hee en vekofft aules, waut hee haud, en kofft dee.
47
Wada es daut Himmelritj too vejlitje met een Nat, daut emm Mäa jeschmäte word en von aula Oat Fesch jesaumelt haud,
48
aus daut voll wäa, en daut aum Eewa nopp jeschlapt haude; en see sade sich dohl en saumelde de goode enn Jefässa, oba de schlajchte schmeete see rüt.
49
Soo woatet aum Enj disa Tiet senne: De Enjel woare ütgohne en woare de Beese vonne üte Medd Jerajchte aufdeele,
50
en dee woare emm Fiaowe jeschmäte; doa woat Hiele en Tänetjnirsche senne.
51
[Jesus säd too ahn:] Ha jie dit aules vestohne? See säde too am: Jo, [Harr].
52
Hee oba säd too ahn: Doaromm es jieda Schreftjeleada, dee vom Himmelritj es unjarejcht worde, soo aus een Hüsharr, dee üt sien Schauts Niejet en Oolet väa brinjt.
53
En daut passead, aus Jesus met diese Jlitjnise foadijch wea, jintj hee von doa wajch.
54
En hee tjeem no siene Vodastaut en leahd ahn enn äare Sienagog, soo daut see sea erstaunde, en säde: Von wua haft disa soone Weissheit en de Wundawoatje Krauft?
55
es dit nijch däm Holtoabeida sien Sän? Heet siene Mutta nijch Marie, en siene Breeda Joakopp en Joosaf en Siemoon, en Judas?
56
En siene Sestre, send dee nijch aula bie ons? Wua häa haft disa daut aules?
57
En see oajade steade sich äwa am. Jesus oba säd too ahn: Een Profeet es nijch ohne Ea, buta enn siene Vodastaut en enn sienem eajnem Hüs.
58
En hee deed doa nijch väl Wundawoatje wäajen äa Onngloowe.
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 14 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28