bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Matthew 21
Matthew 21
Dutch Frisian
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 22 →
1
En aus see noda no Jerusalem tjeeme en no Betfage tjeeme, aun däm Eeljboajch, schetjt Jesus twee von siene Jinja
2
en säd too ahn: Goht enn daut Darp, daut ver jünt lijcht; en doa woa jie eene Äselin aunjebunge finje, en een Falm Joalintj bie äa; binjt de looss en brinjt dee no mie.
3
En wann irjentwäa waut too jünt sajcht, dan sell jie saje: De Harr bruckt dee, en soo boold woat hee dee schetje.
4
Dit aules oba passead, omm daut erfellt woat, waut derjch dän Profeet jesajcht es, de doa sajcht:
5
Sajcht too de Dochta Zion: Tjitjt, dien Tjeenijch tjeemt no die, saunftmootijch en toried opp eene Äselin, en oppem Falm, däm Lausttia sien junget. {Sach.9,9}
6
Aus de Jinja oba han jegohne weare en jedohne haude, soo aus Jesus ahn jesajcht haud,
7
brochte see de Äselin en daut Falm, en läde äare Tjleeda opp ahn doanopp, en hee sad sich nopp.
8
En sea väl Voltj spreede äare Tjleeda oppem Wajch; aundre oba schneede Asta vonne Beem en streide dee oppem Wajch.
9
Daut Voltj oba, dee ver am hanjinje en dee hinjaraun tjeeme, schreaje en säde: Hoosiauna däm Doft sien Sän! Jelowt jesäajent es dee, dee doa tjeemt emm Harr sien Nome! {Ps.118,25.26} Hoosiauna emm hejchsten Himmel!
10
En aus hee enn Jerusalem enenn tjeem, de gaunse Staut tjeem en bewäajung en säd: Wäa es dit disa?
11
Daut Voltj oba säd: Dit es Jesus, de Profeet, von Natsaret enn Galiläa.
12
En Jesus jintj enn dän Tempel Gottes ennen, en juag aule rüt, dee emm Tempel vekoffte, en koffte, en de Jeldwatjsla äare Desche en de Beintje dee doa Düwe vekoffte, stelpt hee omm.
13
En hee säd too ahn: Daut steit jeschräwe: „Mien Hüs saul woat een Bädhüs jenant woare“; {Jes.56,7} „oba jie ha daut too eene Reibaheel jemoakt“. {Jer.7,11}
14
En doa tjeeme Blinje en Lomme no am em Tempel, en hee heeld ahn.
15
Oba aus de Huagapriesta en Schreftjeleade de Wunda sache, dee hee deed, en de Tjinja, dee emm Tempel schreaje en säde: Hoosiauna däm Doft sien Sän! Worde see oajalijch
16
en säde too am: Heascht dü, waut dise saje? Oba Jesus säd too ahn: Jo, Ha jie niemols jeläse: „Ut Tjinjamull en dee aune Muttabrosst send, hast dü die een Loff Rüm reed jemoakt“? {Ps.8,3}
17
En hee veleet ahn en jintj üt de Staut rüt no Betanean, en bleef doa äwanacht.
18
Oba tiedijch zemorjess, aus hee tridj enne Staut jintj, hungad am.
19
En aus hee eenen Fiejeboom aum Wajch sach, jintj hee no dän en funk aun am nuscht buta Bläda. En hee säd too am: Niemols mea saust dü Frucht ha enn Eewijchtjeit! En platzlijch vedräjd de Fiejeboom.
20
En aus de Jinje daut sache, vewundade see sich en säde: Woo es de Fiejeboom soo haustijch platzlijch vedräjt?
21
Oba Jesus auntwuad en säd too ahn: Woahrhauftijch, saj etj jünt: Wann jie Gloowe ha en nijch twiewle, soo woa jie nijch bloos daut doone waut met däm Fiejeboom passead, oba uck wann jie too disem Boajch saje woare: Häw die opp en schmiet die emm Mäa! Soo woat daut passeare.
22
En aules, waut jie emm Jebäd emm Gloowe bedde froage, prachre, woa jie tjrieje.
23
En aus hee emm Tempel tjeem, tjeeme no am, aus hee leahd, de Hüagepriesta en Ellteste vom Voltj no am en fruage am: Derjch waut vonne Vollmacht Racht deist dü dise Dinje? En wäa haft die de Vollmacht jejäft?
24
Jesus oba auntwuad en säd too ahn: Etj well jünt uck ne Froag stale, en wann jie mie daut saje, dan woa uck etj jünt saje, enn wäms Vollmacht etj soowaut doo.
25
Jehaun siene Taufe, von wua wea dee? Vom Himmel oda von Mensche? See äwalajde bie sich selfst en säde: Wann wie saje: Vom Himmel, dan woat hee too ons saje: Wuaromm ha jie am dan nijch jejleewt?
26
Oba wann wie saje: Von Mensche, dan mott wie fe daut Voltj Angst ha, dan aula hoole Jehaun fe een Profeet.
27
En see auntwuade Jesus en säde: Wie weete daut nijch. Donn säd hee uck too ahn: Dan saj etj jünt uck nijch, enn wäm siene Vollmacht etj dise Dinje doo.
28
Oba waut meen jie? Een Mensch haud twee Tjinja Säns; en hee tjeem nom easchta en säd: Mien Sän, goh vondoag, en oabeid enn mienem Wiengoade.
29
Hee oba auntwuad en säd: Etj well nijch; no häa oba bedüad hee daut, en hee jintj han.
30
En hee jintj nom tweeden en säd daut selsje nämelje. De oba auntwuad en säd: Etj goh, Harr, en jintj nijch han.
31
Woona von dise beid deed däm Voda sien Welle? See säde: De easchta. Jesus säd too ahn: Woahrhauft, saj etj jünt, daut de Zollmanna en de Huare woare eea enn Gott sien Ritj kohme aus jie.
32
Dan Jehaun tjeem no jünt emm Jerajchtichtjeits Wajch, en jie jleewde am nijch; oba de Zollmanna en Hura jleewde am; oba jie junt, aus jie daut sache, bedüad jie daut nijch deed jie nijch Buesse, omm am too jleewe.
33
Heat een aundret Jlitjniss. Doa wea een Hüsharr, de plaunt een Wiengoade en bud doa een Tün eromm, en groff eene Wienpras, en bud een Torm, en vepacht dän aun Wienbüa, en reisd üta Laund.
34
Ausset oba Tiet wea fe de Frucht, schetjt hee siene Tjnajchts Sklowe no de Wienbüa, omm siene Frucht too tjriee.
35
Oba de Wienbüasch nehme siene Tjnajchts, eenen schluage see, en aundre muake see doot, eenen aundren steenijde see.
36
Wada schetjt hee aundre Tjnajchts, mea aus verhäa; en see behaundelde dee kratjt soo.
37
Oba tolatst schetjt hee sien Sän no ahn, en säd: See woare fe mienem Sän Respatjt ha!
38
Oba aus de Wienbüa däm Sän sache, säde see unjaenaunda: Dit es de Oaw; kohmt, loht ons am dootmoake en sien Oawgoot näme!
39
En see nehme am, schmeete am üt dän Wiengoade rüt en muake am doot.
40
Wann nu de Harr von dän Wiengoade tjeemt, waut woat hee met de Wienbüa doone?
41
See säde too am: Hee woat de beese Manna ommbrinje, en dän Wiengoade woat hee aun aundre Wienbüa vepachte, dee am de Frucht aufjäwe woare too siene Tiet.
42
Jesus säd too ahn: Ha jie noch niemols enne Schreft jeläse: „Dän Steen, dän de Bülied wach schmeete, dee es tom Atjsteen jeworde; vom derjch däm Harrn es daut jeworde, en hee es Wundaboa enn onse Uage?“ {Ps.118,22.23}
43
Doa wäajen saj etj jünt: Daut Gott sien Ritj woat von jünt wajch jenohme en eene Natsjoon jejäft woare, dee de Frucht brinje woat.
44
En wäa opp disem Steen fällt, woat veschmatat woare; oba opp wäm hee faule woat, däm woat hee vemole.
45
En aus de Huagapriesta en de Farisäa siene Jlitjnise jeheat haude, ertjande see, daut hee von ahn räd.
46
En aus see sochte omm am faust too näme, oba ängste sich fe daut Voltj, dan dee hilde am fe eenen Profeet.
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 22 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28