bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Matthew 26
Matthew 26
Dutch Frisian
← Chapter 25
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 27 →
1
En daut passead, aus Jesus met aul dise Räde too Enj wea, säd hee too siene Jinja:
2
Jie weete, daut omm twee Doag daut Passafast es, en de Menschesän woat ütjeleewat, omm jetjriezijcht too woare.
3
Donn vesaumlde sich de Huagapriesta en de Ellteste vom Voltj emm Huagapriesta sien Hoff, de Kaifas heet,
4
en beschlote unjasich, omm daut see Jesus met Lest jriepe en doot moake kunne.
5
Oba see säde: Nijch aum Fast, doamet daut tjein Opprua unjrem Voltj jeeft!
6
Aus Jesus oba enn Betanean wea, enn Siemoon sien Hüs, dän Utsautsjen,
7
tjeem eene Frü no am, dee een Aulabaustaglaus met sea diare Saulw haud, en goot daut üt opp sien Haupt, aus hee aum Desch saut lach.
8
Oba aus de Jinja daut sache, worde see onntofräd en säde: Too waut dit Veschwentre?
9
Dan dit haud kunnt dia vekofft en de Oame jejäft woare.
10
Aus Jesus daut moatjt, säd hee too ahn: Wuaromm brinj jie de Frü enn veläjenheit? Dan see haft een goodet Woatj aun mie jedohne;
11
dan de Oame ha jie emma jiedatiet bie jünt, oba mie ha jie nijch emma.
12
Dan enn däm see dise Saulw äwa mien Lief jegohte haft, haft see mien Lief mie reed jemoakt tom begrowe.
13
Woahrhauft, etj saj jünt: Woaämma dit Evanjeelium woat jeprädijcht woare enne gaunse Welt, woat doavon jerät woare, waut diese jedohne haft, too äa Jedajchtniss.
14
Donn jintj eena von de Twalw, de Judas Iescharijot jenant wea, no de Huagapriesta
15
en säd: Waut well jie mie jäwe, en etj woa am jünt verode? See jeewe am dartijch Selwastetja.
16
En von doa aun socht hee Jeläajenheit, omm am too verode.
17
Aum easchte Dach de onnjesuade Broote oba tjeeme de Jinja no Jesus en säde: Woa west dü, daut wie fe die reed moake, daut Passa Passamohl too äte?
18
Oba hee säd: Goht enne Staut no däm en däm en sajcht too am: De Leahra sajcht: Miene Tiet es dijchtbie, bie die hool etj daut Passa met miene Jinja.
19
En de Jinja deede, soo aus Jesus ahn befoole haud, en muake daut Passa Mohltiet reed.
20
Ausset oba Owent jeworde wea, läd hee sich met de Twalf Jinja aum Desch.
21
En aus see aute, säd hee: Woahrhauft, saj etj jünt: Eena von jünt woat mie verode.
22
En see worde sea trüarijch en funge aun, een jiedra von ahn too am too saje: Etj sie et doch nijch, Harr?
23
Hee oba auntwuad en säd: Dee met mie de Haunt emm Schatel duckt, dee woat mie verode.
24
De Menschesän jeit zwoa doahan, soo ausset von am jeschräwe steit; oba wee däm Mensch, derjch wäm de Menschesän verode woat! Daut wea däm Mensch bäta goot, wann hee nijch jebuare wea.
25
Judas oba, dee am verode deed, auntwuad en säd: Etj sie et doch nijch, Leahra Rabi? Hee säd too am: Dü hastet jesajcht.
26
Oba aus see aute, nehm Jesus Broot, säajend lowd, dankt, bruak en jeef daut de Jinja en säd: Nämt, en ät; dit es mien Lief.
27
En hee nehm daut Kuffel Bejcha en dankt en jeef ahn daut en säd: Drintjt aula doarut.
28
Dan dit es mien Bloot, daut niee Bund, daut fe väle vegohte woat too Vejäwung de Sinde.
29
Etj saj jünt oba, daut etj von nu aun nijch mea von dise Frucht vom Wienstok drintje woa, bott aun janem Dach, doa etj daut niee met jünt drintje woa enn mien Voda sien Ritj.
30
Aus see een Dankleet Loff'Leet jesunge haude, jinje see rut nom Eeljboajch.
31
Donn säd Jesus too ahn: Jie woare jünt aula enn dise Nacht aun mie steete toom Faul kohme; dan daut steit jeschräwe: „Etj woa dän Hoad schlohne, en de Schop enne Häad woare vestreit woare“. {Sach. 13,7}
32
Oba no däm etj oppjewatjt oppjestohne senne woa, woa etj ver jünt no Galiläa gohne.
33
Peeta oba auntwuad en säd too am: Wann see sich aula aun die steete woare, etj woa mie niemols steete.
34
Jesus säd too am: Woahrhauft, saj etj die, daut dü enn dise Nacht, eea de Hohn tjreit, woascht mie dree mol veläaje.
35
Peeta säd too am: En wann etj met die stowe must, woa etj die nijch veläaje. Kratjt soo räde uck aule aundre Jinje.
36
Donn tjeem Jesus met ahn no eenem Plautz, de Jetseemane heet, en hee säd too de Jinja: Sat jünt hia, bott etj hanjegohne sie en doa jebät ha.
37
En hee nehm Peeta en Tsebedäus siene twee Säns met, en funk aun betriebt en enn Angst too senne.
38
Dan säd hee too ahn: Miene Seel es sea betriebt bott aum Doot; blieft hia en woakt met mie.
39
En hee jintj een bett wieda en voll opp sien Jesejcht en bäd en säd: Mien Voda, wannet mäajlijch es, dan jeit dit Jedrentj Liedensbäjcha, bettret Jedrentj mie vebie; doch nijch soo aus etj well, oba soo aus dü west.
40
En hee tjeem no de Jinja en finjt ahn ennjeschlope; en hee säd too Peeta: Aulsoo nijch mol eene Stund tje jie met mie woake?
41
Woakt en bäd, omm daut jie nijch enn Veseatjung kohme; De Jeist es wellijch, daut Fleesch oba es schwak.
42
Wada, tom tweede Mol, jintj hee han en bäd en säd: Mien Voda, wann dit Jedrentj Liede mie nijch vebie gohne kaun, ohne daut etj dit drintj, soo passeat dien Welle.
43
En aus hee tjeem, finjt hee ahn wada ennjeschlope, dan äare Uage weare schwoa jeworde.
44
En hee leet ahn, jintj wada han, bäd tom dredde Mol en säd de selwje Wead.
45
Donn tjeem hee no de Jinja en säd too ahn: Soo schlopt nu dan wieda en rut üt; tjitjt, de Stund es noh jekohme, en de Menschesän woat enne Sinda äare Henj verode jejäft.
46
Stoht opp, loht ons gohne; tjitjt, dijchtbie es jekohme, dee mie verode deit.
47
En aus hee noch räd, tjitj, doa tjeem Judas, eena von de Twalw, en met am ne groote Schoa met Schweate en Tjneppels, von de Huagapriesta en Ellteste vom Voltj.
48
Dee am oba verode deed, haud ahn een Teatjen jejäft en jesajcht: Wäm etj kusse woa, dee esset; däm nämt packt, jriept.
49
En soo boold tjeem hee no Jesus en säd: Sie jejreest, Leahra! En kusst am sea.
50
Oba Jesus säd too am: Frint, wuaromm best dü jekohme! Donn tjeeme see en läde äare Henj aun Jesus en nehme am faust.
51
En tjitj, eena von de, dee met Jesus wea, stratjt de Haunt üt, trock sien Schweat en schluach däm Huagapriesta sien Tjnajcht en schneet am daut Uah auf.
52
Donn säd Jesus too am: Stäatj dien Schweat wada aun sien Plautz; dan aula, dee daut Schweat nehme, woare derjch et Schweat ommkohme.
53
Oda dentjst dü, daut etj nijch nu mien Voda bäde kunn, en hee mie mea aus twalf Lejoon Enjel schetje wudd?
54
Woo sulle dan de Schrefte erfellt woare, dautet aulsoo kohme mott?
55
Enn jane Stund säd Jesus too de Schoa Manna: Send jie ütjegohne jäajen eenen Reiba met Schweate en Tjneppels, mie faust too näme? Jieda Dach saut etj bie jünt, emm Tempel enn leahd, en jie ha mie nijch faust jenohme.
56
Oba dit aules es passeat, omm daut de Profeete äare Schrefte erfellt worde. Doa veleete am aule Jinja en rande wajch.
57
Oba de Jesus faust jenohme haude, leide am wajch no Kaifas, dän Huagapriesta, woa de Schreftjeleade en de Ellteste vesaumlt weare.
58
Peeta oba jintj am von wiet hinjaraun bett däm Huagapriesta sien Hoff en jintj nenn en sad sich bie de Deena, omm daut Enj too seene.
59
De Huagapriesta oba en de Ellteste en de gaunse huage Rot socht faulsche Zeijnise jäajen Jesus, doamet see am ommbrinje kunne;
60
en see funge tjeene, doa soo väl faulsche Zeij tjeeme. Oba tolatst tjeeme twee faulsche Zeije doa too
61
en säde: Disa sajcht: Etj kaun Gott sien Tempel aufbräatje dohlriete en enn dree Doag am oppbuhe.
62
En de Huagapriesta stund opp en säd too am: Auntwuatst dü nijch? Waut zeije dise jäajen die?
63
Oba Jesus bleef stell. En de Huagapriesta fong aun en säd too am: Etj beschwea die biem läwendjen Gott, daut dü ons sajchst, auf dü de Tjristus best, de Sän Gottes.
64
Jesus säd too am: Dü hastet jesajcht! Doch etj saj jünt: Von nu aun woa jie dän Menschesän sette seene too Rajchte de Macht en kohme opp de Himmelswoltje.
65
Donn vereet de Huagapriesta siene Tjleeda en säd: Hee haft jelastat; towaut bruck wie noch Zeije? Tjitjt, nu ha jie daut Lestre jeheat.
66
Waut dentj jie? See oba auntwuade en säde: Hee es dän Doot schuldijch.
67
Donn speaje see am emm Jesejcht en schluage am met Füste; eenje oba jäwe am Schläaj oppe Backe,
68
en säde: Profezei ons, Tjristus, wäa esset, dee die schluach?
69
Peeta oba saut bute oppem Hoff; en doa tjeim eene Deenarin no am en säd: Uck dü weascht met Jesus, däm Galiläa.
70
Oba hee veluag daut ver aulem en säd: Etj weet nijch, waut dü sajchst.
71
Aus hee oba ütem Dooa rut jegohne wea, sach am eene aundre; en see säd too dee, dee doa weare: Uck disa wea met Jesus, däm Natsareena.
72
En wada veluag hee met een Schwua: Etj tjann dän Mensch nijch!
73
Kort nohäa oba tjeeme dee doa stunde no am en säde too Peeta: Woahrhauftijch, uck dü best eena von ahn, dan uck diene Sproak moakt die openboa.
74
Donn funk hee aun, sich too veflätje en too schwuare: Etj tjann däm Mensch nijch! En soo boold tjreid de Hon.
75
En Peeta docht aun Jesus siene Wäd, dee [to am] jasajt haud: Eea de Hohn tjreit, woascht dü mie dreemol veloage ha. En hee jintj rüt en hield bettalijch.
← Chapter 25
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 27 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28